gedenkplaats van

Aad Benschop

19-04-194716-04-2002
      Pasen in jouw leven

      Er is in het verhaal van ons leven soms een knik.
      Het gaat anders dan je gedacht had:
      een verlies treft je,
      een vriend gaat van je heen,
      je huwelijk valt uit elkaar,
      contacten lopen dood.
      Je eigen levensverwachting loopt vast.
      je vindt geen werk of raakt het kwijt,
      je komt alleen te staan.
      Je meest geliefde wordt dodelijk ziek.
      Op de weg van je leven ligt een steen die onverzettelijk lijkt.
      Wie zal hem wegrollen?

      Op diezelfde weg kun je iemand ontmoeten:
      iemand spreekt je aan,
      iemand tikt je op de schouders,
      een woord raakt je hart.
      De steen komt in beweging.
      Je kijkt niet meer in een donker gat, maar je ziet licht.
      Je voelt je uitgenodigd,
      je voelt nieuwe kracht komen.
      Het litteken blijft,
      maar de wond heelt.

      Je bent opnieuw aanwezig.

      Gedicht van Marinus v.d. Berg

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Mijn Arie
        reactie 16   |   niet OK
        14 jaar geleden vertrok je voor het laatst van huis en hadden we ons laatste gesprek. Drie weken lijdenstijd week ik met Arjan en Guido niet van jouw zijde, totdat jij ons los moest laten en in vrede kon gaan. Waak over ons in moeilijke tijden met de zorgen om Thomas en de kinderen, jouw leven was niet tevergeefs en je blijft altijd met mij verweven.
        Jouw Ada

        Ada Benschop-van Staalduinen - 's-Gravenzande
        22 maart 2016
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 15   |   niet OK
        Bij het verlaten van de Schoolstraat:

        Aad,
        ik zie je in de bloemen,
        ik zie je in de zon,
        al ben je niet meer zichtbaar,
        ik speur je warmtebron.
        Steeds voel ik jouw nabijheid,
        steeds ben je om mij heen,
        door wat wij samen hadden
        voel ik mij niet alleen.

        Voor eeuwig in mijn hart, Ada

        Anoniem -
        16 augustus 2011
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 14   |   niet OK
        Mocht jij eerst gaan en ik blijven
        om de weg alleen te gaan,
        dan zal ik lieveling, in de tuin wonen
        met de herinneringen aan de blijde dagen
        die we hebben gehad.
        In het voorjaar zal ik naar de rode rozen uitkijken
        wanneer de seringen verwelken
        en wanneer vroeg in het najaar de bruine bladeren vallen
        zal ik een ademtocht van jou opvangen.

        Mocht jij eerst gaan en ik blijven
        om de strijd te strijden
        dan zal alles wat jij langs de weg aanraakte
        een geheiligde plaats zijn.
        Ik zal jouw stem horen, ik zal jouw glimlach zien,
        al tast ik misschien blind rond.
        De herinnering aan de helpende hand
        zal mij opbeuren en hoop geven.

        Mocht jij eerst gaan en ik blijven
        en de laatste op de rol zijn,
        dan zullen geen langer durende schaduwen binnensluipen
        om het leven prettig te doen schijnen.
        We hebben zoveel blijdschap gekend,
        we hebben onze vreugde gehad.
        De herinnering is een gave van God
        die de dood niet ongedaan maakt.

        Mocht jij eerst gaan en ik blijven,
        dan zou ik willen dat je één ding deed:
        wandel langzaam langs het pad van de dood,
        want ik zal je spoedig volgen.
        Ik wil elke stap die jij doet weten
        opdat ik dezelfde weg ga.
        Want op zekere dag
        zul je mij langs die eenzame weg
        jouw naam horen roepen.

        ada -
        28 mei 2011
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 13   |   niet OK
        Geboren op 18 augustus in Groningen: Thomas Arjan Benschop. 3e Kleinzoon die zo'n moeilijke start heeft, dat hij ons tot zegen mag zijn is de wens van oma Ada.

        ada -
        2 september 2008
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 12   |   niet OK
        Wat mis ik jou toch, lieve Aad. We herdenken dat Thijmen vorig jaar werd geboren en is overleden, dan heb ik je zo nodig want het gemis blijft. Het is niet leuk meer zonder jou verder te gaan, jij was mijn rots in de branding. Maar de herinneringen blijven bestaan en dat geeft mij moed. Kon ik nog maar even met je praten........

        ada -
        19 maart 2008
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        Vandaag herdenken we dat Aad 60 jaar geleden werd geboren en alweer 5 jaar geleden van ons ging.
        Wat zouden we gaan genieten van zijn pensioen, het mocht niet zo zijn.
        Moeder viert haar ook vandaag 88e verjaardag, het leven is niet alleen vreugde maar toch volop reden tot dankbaarheid.
        Zo vriendelijk en veilig als het licht
        zo als een mantel om mij heen geslagen
        zo is mijn God, ik zoek Zijn aangezicht
        ik roep zijn naam, bestorm hem met mijn vragen,
        dat Hij mij maakt, dat Hij mijn wezen richt.
        Wil mij behoeden en op handen dragen.

        ada -
        19 april 2007
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 10   |   niet OK
        Door Zijn oog gezien,
        door Zijn hand gevormd,
        in Zijn hart geborgen.

        Geboren en overleden op 20 maart 2007 mijn tweede kleinzoon Thijmen Ruurd Benschop.
        Drie jaar geleden stierf Steijn Aad en nu zijn broertje Thijmen Ruurd, twee dappere kereltjes verliezen Arjan en Linda.
        Heer ontferm U over ons.

        ada benschop -
        22 maart 2007
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        Het is zo vreemd: een familiebijeenkomst met gezellig etentje zonder Aad, een groepsfoto waar hij ontbreekt maar wel de kleinkinderen erbij.
        Het leven gaat door, maar ik mis Aad zo.
        Omdat er Liefde is, bestaat er geen voorbij,
        in alle eeuwigheid ben jij.
        Ada

        ada -
        26 november 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Uit Alleen verder van Abel Herzberg:
        Afscheid nemen is loslaten en toch nog iets van die persoon of die plek (waar je geweest bent) in je houden.
        Je kunt iemand niet vasthouden.
        Je moet afscheid nemen ook niet als iets droevigs zien, eerder als blijdschap. Die mens, die plek, laat iets in jou achter, opdat je ermee verder kunt.
        Je kunt blij zijn omdat je rijk bent dat je die persoon hebt mogen ontmoeten, dat je op die plaats bent geweest en er vol van bent.
        Afscheid nemen is dag zeggen en proberen alleen verder te gaan met de steun die je gekregen hebt.

        Dank je wel kinderen voor jullie steun, mam
        Ik geloof zeker dat pap en Steijn heel gelukkig zijn samen bij onze hemelse Vader.

        ada benschop -
        20 april 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Lieve (o)ma,
        (o)pa leeft voort in onze harten
        liefs, Arjan, Linda en Elise

        Arjan, Linda en Elise -
        19 april 2006

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering