gedenkplaats van

Abdel Kader Dahbi

14-06-197628-10-2002
      Abdel, altijd heb je me geholpen en stond je voor me klaar!!
      In mijn moeilijke periodes was je er.
      Je hebt me zelfs gered, in alle mogelijke manieren waarop een mens maar geholpen en gered kon worden.
      Lieve vriend, je was ziek, maar toch je hebt gevochten, toen ging je naar je moeder, je laatste reis naar Marokko.
      En toen je thuis kwam was ik bij je, je vertelde de mooiste verhalen, en een dag later kreeg ik het nieuws te horen.
      Mijn lieve vriend, overleden, op weg naar je vader in de hemel.

      Overige informatie
      Lieve Abdel, dit plekje hier om je te herdenken en om je op te kunnen zoeken.
      Ik zal je altijd missen en je altijd meedragen in mijn hart.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 32   |   niet OK
        Beste Tijme, beste CDA mensen.We wensen jullie een hele fijne reis naar Praag, Boedapest en Wenen. We hopen voor jullie op droog weer en jullie zullen vast weer veel plezier hebben en hele mooie dingen zien en horen op deze cultuurreis.Hartelijke groeten, Anne en Rineke Osinga.

        Filippo -
        8 december 2012
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 31   |   niet OK
        Mark bedankt voor je reciate. Ik heb de blog van Eisen ook gelezen, erg goed dat hij daarin dieper op de paper ingaat. Ik begrijp je reciate van too little too late niet helemaal. Ten eerste, het uitstellen van een publicatie hoeft niet te betekenen dat een publicatie niets meer waard is (vraag Darwin maar). Wat je tweede punt betreft; het artikel is gereviewed waarbij de data analyse en de gebruikte data blijkbaar voldoende was voor publicatie. Dat er misschien andere conclusies getrokken kunnen worden als er nieuwere data en data analyse methodes worden gebruikt doet niet af aan de bevindingen in dit artikel. Dat er meer bizars gevonden gaat worden ben ik helemaal met je eens maar ben vooral ook zo benieuwd naar de verpakking!

        Patricia -
        6 december 2012
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 30   |   niet OK
        Dag Tijme.We hebben gnoeten van je verslagen en de mooie foto's. Toch net of we er bij waren. Misschien een volgende keer weer. Volgens ons hebben jullie weer een prachtige reis gehad. We hopen dat we elkaar op de refcnie weer zien. Bedankt voor je mooie verhalen.Hartelijke groeten, Anne en Rineke Osinga.

        Euhnice -
        6 december 2012
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 29   |   niet OK
        Bedankt voor jullie lieve bcrheiten! Jordi, ik stuur jou even wat gaafs op per e-mail, wat je doet is gaaf man! Cultuurshock valt mee. In het begin was het alleen even lastig om zegmaar de kans te hebben om de nieuwe indrukken ook echt met mensen te kunnen delen simpelweg vanwege het portugees, en omdat je niet direct veel mensen kent. Maar dat gaat nu al stukken beter! Het is echt fantastisch om hier te zijn!@Elsa, Ja, alleen reizen is iets aparts. Maar tijdens de lange vlucht zat ik toevallig naast een ontzettend aardige gast, waarmee ik lekker heb kunnen kletsen. Dat soort dingen zijn dan juist wel weer heel gaaf. Je leert nog eens iemand kennen he

        Rathod -
        24 juli 2012
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 28   |   niet OK
        Dag lieverd,

        Ik kom niet vaak meer hier op de site maar zo af en toe kom ik een kaarsje branden, bij jou, kleine Damian* en opa en oma.
        Ik mis je zo verschrikkelijk, je was 4 dagen geleden jarig, 35 zou je geworden zijn, je was nog veel te jong om de wereld te verlaten, veel te kort heb ik je mogen kennen maar ik koester de herinneringen nog altijd.
        Op het moment gebeurd er nogal wat in mijn leven, ik woon niet meer samen en ben weer samen met Albert, mijn grote liefde.
        Deze situatie is wat moeilijk op het moment en kan er niet echt met veel mensen over praten, misschien dat ik je nu juist alleen maar meer mis.
        Dat ik je niet kan bellen, niet naar je toe kan, geen luisterend oor wat ik altijd vond bij je, want je kon zo vreselijk goed luisteren.
        Advies geven kon je niet altijd maar het enige wat je altijd zei, volg je hart, dan vallen de puzzelstukjes vanzelf op hun plek.
        Heb geduld en alles komt goed!
        Die woorden zal ik goed onthouden, zeker op dit moment, de situatie die nu speelt.
        Ook al is het soms moeilijk, ik heb vertrouwen, vertrouwen in Albert, vertrouwen in de liefde.
        Wat gaat de tijd toch snel.........je bent al zo lang weg van deze aarde.

        Lief maatje, ik geef je in gedachten een dikke knuffel en stuur je veel liefde.

        Sabine

        Sabine -
        18 juni 2011
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 27   |   niet OK
        Hoi maatje.

        Ik kom even bij je kletsen hoor!!!
        Het is zo lang geleden maar ik denk nog vaak aan je.
        Ik kom nog regelmatig langs de flat waar je woonde.
        Over een tijdje zal dat niet zo vaak meer zijn.
        Ik ga verhuizen!
        Weet je, ik heb echt zo'n lieve man leren kennen!!!
        Kon je dit nog maar meemaken, kon ik het maar met je delen.
        Ik heb hem via internet leren kennen en we begonnen wat te chatten en te mailen en het was gewoon zo gezellig elke keer.
        Hij heet trouwens Peter en is 31!
        Op een mooie zonnige zondagmiddag stelde hij na een tijdje van mailen en chatten voor om naar me toe te komen terwijl hij daar toch wel een tijdje voor moest reizen.
        Ruim een uur met de auto, ik vond dat zo ongelooflijk leuk en lief natuurlijk!!
        Ik zei ja en zo ontstond ons eerste afspraakje!
        Wat was ik zenuwachtig lieverd, niet normaal meer............
        Toen ik hem aan zag komen in de auto en hij stapte uit toen wist ik gewoon dat ik alleen maar verliefder werd!
        Die middag hebben we wat gewandeld, op een bankje gezeten en gezellig gekletst en we zaten dicht tegen elkaar aan en het werd later en later.
        Het afscheid was gewoon niet leuk want het was een fantastische middag geweest en het had nog zoveel langer mogen duren!
        Maar nu inmiddels heb ik de sleutels van zijn nieuwe huisje gekregen en help ik elk weekend met klussen en probeer ik een nieuw baantje te vinden en gaan we samenwonen want hij heeft het aan me gevraagd!
        Ik ben echt zo gelukkig en dat kan ik hier toch nog met je delen en ik weet dat je altijd over me waakt!
        Ik zal je nooit vergeten maatje!

        Hele dikke kuss en knuffels Sabine

        Sabine -
        23 november 2008
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 26   |   niet OK
        Lieve Sabine,

        Wat fijn dat je Abdel hebt mogen ontmoeten, wat enorm verdrietig dat je van iemand die zo belangrijk is geweest in je leven afscheid moet nemen. Ik heb voor Abdel en ook voor jou een kaarsje aangestoken. Lieve groet ,
        Marian Asselman (moeder van Cornelis Blokland, heb voor mijn zoon ook een pagina aangemaakt)

        Marian Asselman - Groningen
        25 maart 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 25   |   niet OK
        Dag lieverd.
        Al is het een tijd geleden dat ik hier voor jou een kaarsje heb gebrand, het betekend niet dat ik je vergeten ben.
        Dagelijks ben je nog in mijn gedachten en je foto staat hier naast me.
        De enige foto die ik van je heb en ik ben er zo vreselijk trots op.
        Nooit zal ik je kunnen vergeten, alles wat we samen hebben gedeeld en alle leuke tijden die we hebben gehad en ook alle momenten dat je er voor me was en zelfs als je druk was dat je de tijd voor me nam.
        De rest wacht wel even zei je dan altijd.
        In alle moeilijke momenten die je me hebt bijgestaan.
        Je gaf me weer hoop en het gevoel dat ik iets waard was.
        En lieverd, ik weet nu zelf ook dat het zo is, dat heeft lang geduurd maar jij hebt me daar heel ver in geholpen.
        Was je nog maar hier, ik wil je zo vreselijk veel vertellen, maar alles wat ik je zou willen vertellen zul je ongetwijfeld weten want ik weet dat je over me waakt.
        Weet je, ik rij nog vaak langs de plek waar je hebt gewoond, na de jaren die voorbij zijn voelt het nog steeds raar.
        Nog steeds gek dat je er niet meer bent, dat ik niet zomaar even naar je toe kan gaan of je even op kan bellen om even samen te kletsen.
        Als ik het moeilijk heb dan hoor ik je stem in me gedachten en hoor ik je zeggen, kop op lieve meid, je kan het en ik ben er altijd om naar je te luisteren en als ik kan dan zal ik je helpen.
        Mijn lieve maatje, vanavond steek ik weer wat kaarsjes op en terwijl ik nu naar je foto kijk lopen de tranen over mijn wangen........
        Je bent een heel belangrijk deel van me leven geweest en nog steeds ben je dat, alleen op een andere manier.
        Ik stuur je een dikke knuffel lieve Abdel..........XxX Sabine

        Sabine -
        22 februari 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 24   |   niet OK
        van god komen we en naar hem keren we terug ..moge hij in vrede rusten.

        abdelhakim d -
        28 december 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 23   |   niet OK
        Dag lieverd.
        Op je verjaardag heb ik een paar kaarsjes gebrand voor je.
        Ik was je niet vergeten, hoe kan ik jou vergeten.
        Lieve schat, ik mis je zo ontzettend, weet je nog....je verjaardag in 2002, 4 maanden voor je dood..
        Wat had ik er een gezellige bende van gemaakt, jou je eigen huis uit gestuurd met een rotsmoes....
        en ik heel erg veel ballonnen opgeblazen, de hele gang vol en de kamerdeur natuurlijk dicht....
        in de kamer op tafel een grote taart, chocoladetaart, daar was je zo dol op.....net als ik....
        Je verjaardagscadeau ook op tafel.
        En ja hoor, ik had net alles klaar en in de gang hoorde ik allemaal ballonnen kapot gaan en je stem die riep.....HEE MUTS.....dacht je dat je leuk was??
        Maar ondertussen stond je zelf het hardste te lachen.
        Wat hebben we een geweldige dag gehad toen, je moeder die belde vanuit Marokko en mij vertelde hoe fijn ze het vond dat we zo'n mooie vriendschap hadden.
        Die avond zou ik voor je koken maar met me stomme hoofd liet ik alles aanbranden omdat we in de kamer de grootste lol hadden om een film die we keken en ik daardoor alles vergat in de keuken.
        Toen pakte jij de telefoon en bestelde maar een pizza, dan kregen we tenminste toch nog eten volgens jou.
        Ik zal het nooit vergeten lieverd, het zijn prachtige herrinneringen waar ik vaak aan denk, maar tegelijkertijd word ik weer keihard herrinnerd aan het feit dat je er niet meer bent.
        Lieve schat, in me hart brand een vlammetje voor jou, een vlammetje wat nooit doven zal.
        Ik hou van je mijn lieve maatje.
        Dikke zoen en heel veel knuffels van mij.......Sabine

        Sabine -
        24 juni 2005

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering