gedenkplaats van

Ad Hommes

23-03-194625-04-2003
      Het is vrijdag 25 april 2003. Het lijkt een normale dag. Inmiddels is het 13.30 uur. Voor de deur van ons huis stopt een dure auto waaruit twee heren stappen in net pak. Tegen mijn oudste zoon Henry die thuis is maak ik nog de opmerking:”Oh vast niet voor ons, wij hebben niet zo’n rijke kennissen.
      Er wordt echter aangebeld en nieuwsgierig doe ik open. Twee heren, waarvan een gezicht mij vaag bekend voorkomt staan daar.”Hallo, U kent mij waarschijnlijk wel?”
      “Nee, niet echt, ik heb uw gezicht vaker gezien, maar het zegt me niet zo heel veel.”
      “Den Ouden van Mercon.”
      De grond zakt weg onder mijn voeten. “Er is toch niets gebeurt?” “Jawel.”
      “Een ongeluk?” Er wordt geknikt. “Met de auto?” “Nee op het werk.” “Is Ad Dood?”
      Dit wordt bevestigd. Dan laat ik beide heren binnen en ben volkomen lam geslagen. Ik huil niet, ik word heel zenuwachtig, maar reageer uiterlijk kalm. “Henry, papa is dood, verongelukt, op het werk. Henry begint onmiddellijk met iedereen te bellen en op de hoogte te stellen, terwijl ik het allemaal nog niet kan bevatten.
      “Weten jullie zeker dat het om Ad gaat?” “Ja heel zeker.” Nog steeds ongeloof bij mij, ik kan het niet begrijpen. Vanmorgen zei ik nog :”tot vanavond.” Zoiets gebeurt bij anderen, niet bij jou. We drinken wat koffie en er wordt mij in het kort verteld wat er ongeveer gebeurd moet zijn. Ondertussen komen de kinderen een voor een binnen, ook zussen van Ad die al op de hoogte gesteld zijn.
      Ad ligt opgebaard in het Baronie ziekenhuis van Breda en moet daar blijven totdat de arts toestemming geeft hem naar Eindhoven over te brengen.
      Jaap den Ouden en Willem Griffioen stellen voor mij daar heen te brengen. Eerst wil ik helemaal niet maar ze weten er mij van te overtuigen dat alles voor mij dan meer werkelijkheid wordt. Angelique gaat mee. Onderweg geloof ik het nog steeds niet en hoop nog steeds dat wanneer ik de persoon daar zie het zal blijken dat het niet om Ad gaat. Ik ben nerveus, heb het koud en weet niet wat huilen is.
      In

      Overige informatie
      Nooit zullen wij je vergeten Ad. Nooit begrijpen waarom jij zo plotseling van ons werd weggerukt.Wij hebben een site gemaakt voor Ad Zodat hij als man, vader en fantastische opa altijd zal blijven voortleven in onze gedachten. Onze website is: www.ad-4everlove.komnaarons.nl

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Adje help jij Angelique goed tijdens de keizersnee, zij ziet er heel erg tegenop. Zorg dat je aan haar zijde staat tijdens de bevalling en zorg ook dat zij je aanwezigheid ervaart. Dit zal haar geruststellen. Ik ben er ook

        wilma -
        2 juli 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 6   |   niet OK
        lieveWILMA bedankt voor je reaktie ik hoop dat jij net als ik kracht put uit het verdere leven zonder jou man,dit wat jij hebt meegemaakt nou dan valt mijn verdriet weg het leven is kort maar bij jullie komt het harder aan als bij mij ik denk aan jullie

        kitty -
        22 juni 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        lieve Angeliqeu,
        na een tijdje zoeken ben ik dan toch gekomen op de juiste site.
        ik heb je al vaker gezegt dat ik dit een bijzondere manier van rouwverwerking vind en dat ik het goed vind dat je dit samen met je familie doet!
        ik ben blij dat ik van je mocht kijken op deze site, echt super bijzonder.
        ik ben blij dat je toch de stap hebt gezet om door te gaan met de groep!

        liefs Jose

        jose -
        6 juni 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        lieve wilma.ik steek een kaarsje aan voor jouw man....verschrikkelijk he..weggaan en nooit meer terug zienik zwaaide mijn theo vrijdags uit ,hij ging varen met de boot,mensen helpen om op de helling te gaan met hun boot..met de bedoeling woensdag weer thuis te zijn .....ik heb hem nooit meer gezien...de tweede man die ik verlies binnen 12 jaar...lieve wilma..ik hoef jouw niets tevertellen he?je bent verslagen...je bent.....zo kan ik en jij nog wel uren doorgaan.sterkte...en een groet van marijke

        marijke -
        27 mei 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        lieve Ad extra veel kaarsjes voor je opgestoken. Wil jij morgen a.u.b. bij Angelique zijn als ze voor de eerste keer naar die rouwverwerkingsgroep gaat. Zorg er a.u.b. voor dat het haar goed doet. kusjes, i love you

        wilma -
        22 mei 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        De kaarsjes geven ons warmte en kracht om verder te gaan.

        Wilma Hommes -
        30 april 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Dat de kaarsjes jullie kracht en steun mogen geven.
        Groetjes, Wendy Massop, dochter van *Gerda Alders-Arends

        wendy -
        23 april 2005

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering