gedenkplaats van

Alice Moldoveanu-van Raam

26-07-195604-12-2016
      Share the happy memories we’ve made
      You filled a space that no one will ever replace

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 51   |   niet OK
        Lieve Alice,
        Vandaag is het twee jaar geleden dat je bent gegaan. Maar toch heb ik je afgelopen zomer nog gezien in Florence, vlakbij het Uffizi museum. Eerst zag ik alleen jou, maar al gauw zag ik ook je zus! Jullie liepen gezellig samen door de stad. Het was mooi om even een glimp van je op te vangen en een fijn idee dat je lekker op vakantie was.
        Liefs van Margo

        Margo - Amsterdam
        4 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Latcho drom (goede reis) voor Alice
        reactie 50   |   niet OK

        Margo - Amsterdam
        4 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Gemis
        reactie 49   |   niet OK
        Wat een heerlijk relaas van Beatrijs! Ik denk vaak aan Alice. Soms denk ik dat ik haar zie als ik onderweg ben in de stad, en dit soort herinneringen zijn prachtig om te lezen. Lieve Alice, je wordt gemist!
        Veel extra liefs vandaag voor Henk, Roxana en Sarah.

        xxx Sido

        Sido - Amsterdam
        4 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Een jaar geleden
        reactie 48   |   niet OK
        Het is bijna 4 december 2017 en dan is het een jaar geleden.
        Ik heb steeds uitgesteld om iets in dit herinneringsboek te plaatsen.
        Niet omdat ik geen herinneringen wil delen want die zijn er genoeg, maar op de een of andere manier is het nog definitiever als er herinneringen op papier staan, waar ik niet meer samen met jou op kan terugkijken Alice.

        Alice en Henk waren in de periode dat onze kinderen allemaal op de Eerste Montessori school in Hoofddorp zaten, zo belangrijk. In een hele moeilijke en angstige periode met een mij stalkende en bedreigende ex man was jullie huis een veilige haven. Jasmijn, Roos en Susan waren altijd welkom en dan liep Henk weer vanaf school met een kleine meisjesschare naar huis. In plaats van voor vier werd er voor acht gekookt. Aardappelen in een rode, rijke tomatensaus. Alice’s ‘rode aardappelen’. Het is nu nog steeds voor mij het ultieme troostvoedsel.
        Het was niet alleen kommer en kwel. Alice, die nog niet zo heel lang in Nederland gesetteld was, voelde zich zo nu en dan in Wonderland en vertelde daar beeldend over. Zo heb ik gehuild van het lachen om haar hilarische relaas over het gejuich over plastic bekers, schalen en bakjes op een Tupperwareparty waar zij tot haar eigen verbijstering opeens was terechtgekomen. Ook wees zij graag met venijn en humor op enkele bijzondere manieren van iets zeggen in het Nederlands. ‘Nederlanders zeggen dat je iets ‘mag’ terwijl ze bedoelen dat je iets moet’. Dit ondervond Sarah die toen ze samen met Jasmijn, Roos en Susan op Turbozwemles zat en zo goed was dat ze van de duikplank af in het diepe ‘mocht’ springen. Toen ze niet durfde en bibberen op de duikplank niet wilde springen, ‘moest’ ze toch. Nog een Alice uitspraak die op gezette tijden in bij me bovenkomt, is ‘Als jezelf echt, echt iets wil, dan kan je het!’. Hoe fijn is het, als je met dat basisvertrouwen wordt groot gebracht

        Uiteindelijk zijn we verhuisd om te ontsnappen aan de angstige situatie. Een paar vrienden wisten waar we naar toe verhuisden en Henk en Alice hoorden daarbij. We bleven elkaar zien, zoals tijdens de paardrijlessen van Roxana en tijdens picknicks op het strand. Het ging stukken beter met ons en toen ‘mijn’ Henk na enkele jaren van rust in beeld kwam, werd hij enthousiast en warm in de vriendschap meegenomen. Er waren nu twee Henken en Alice en ik waren het er over eens, dat Henk blijkbaar een goede naam is om als man te hebben. Ze deugen, zijn betrouwbaar en heel aardig.
        Er gingen ook jaren voor bij dat we elkaar weinig zagen, maar na Sarah’s zestiende verjaardag, die we op een zonovergoten dag in de tuin vierden, zijn we elkaar niet wekelijks, maar wel regelmatig blijven zien. Zonder afspraak, maar ’s ochtends bellen, of we ’s middags zullen afspreken, wandelen of uit eten… Vaak in Zandvoort ergens op het strand. Uit eten met Alice was spannend, want als haar iets in het eten of in de bediening niet aanstond dan liet ze van zich horen. Zo verlieten we ooit een restaurant met een opmerking van Alice tegen de baas ‘U bent een hele slechte gastheer’. Je kan maar duidelijk zijn… Ze had wel gelijk.

        Een gesprek met Alice was nooit saai. Of er viel heel veel te lachen of een opmerking kon in het verkeerde keelgat schieten en dan kwam er een stellige mening met onderbouwing, die ik kon volgen, maar waar ik het zeker niet altijd mee eens was. Het bood wel altijd stof tot nadenken en discussie. Dit jaar is er zoveel in de wereld gebeurd waarbij ik vaak een stellig Alice standpunt heb gemist. Nee waarbij ik natuurlijk gewoon Alice mis en dat gaat niet over.

        Henk, Roxana, Sarah, heel veel liefs,
        Beatrijs

        Beatrijs - Zandvoort
        3 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 47   |   niet OK
        ❤ I miss you

        Louise - Hoofddorp
        21 september 2017

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 46   |   niet OK

        Roxana - Hoofddorp
        5 mei 2017

        Deel deze pagina:

      • Joachim & Margriet Folté
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Joachim & Margriet - Dr. Seitz Straße 35,82418 Murnau a. Staffelsee i. OB
        16 februari 2017
        reactie 45
      • Niet alle Engelen hebben vleugels
        reactie 44   |   niet OK
        Je kwam om niet te blijven
        En leerde ons te zijn zoals je bent
        Wat accepteren en loslaten is
        Je hoefde niets en vroeg om niets
        Behalve het geven en delen van liefde
        Je korte aanwezigheid was een moment
        in de eeuwigheid
        Die wij in dankbaarheid en liefde koesteren
        De puurheid van je ziel heb je behouden
        Niet vervuilt door alle menselijke emoties
        Reisde je terug naar je oorsprong
        Een Engel zonder vleugels
        Nu in het Licht van God
        Een Engel die er altijd zal zijn
        Onzichtbaar maar gedragen in ons hart
        Loslaten om je vrij te laten zijn
        In het Licht van je oorsprong

        Niet alle Engelen hebben vleugels!

        Titia Jodha
        Collega

        Liebe Alice,

        Hevig geschokt las ik het onverwachte bericht dat je had losgelaten. Jou verhaal zat erop, de laatste bladzijde is beschreven. Alhoewel ik zeker weet dat velen de bladzijden met mooie herinneringen steeds zullen openslaan.
        Een klein vrouwtje met een groot karakter, een mooie lach en sprankelende ogen. Zo denk ik aan jou terug. Ik zie je nog lopen, jasjes met allerlei stiksels, daar hou ik zelf ook van en we hadden het vaak over onze creatieve uitspattingen. Op school, als wij elkaar passeerden op de gangen, was het steevast ‘wie geht es ihnen Alice’ en je reactie ‘immer gut Titia’, beide met een smile op onze gezichten op weg naar onze taken. Dank voor de persoonlijke gesprekjes Alice. Onze wegen hebben elkaar gekruist om nu af te buigen naar onze eigen bestemmingen.
        Het mooie dat je gegeven hebt laat je achter, hoe mooi is dat.
        Auf wiedersehen, sie sind in Wonderland Alice .

        Lieve familie, langs deze weg wil ik mijn diepe medeleven uiten van dit groot verlies. Heel veel sterkte.

        Titia Jodha
        Collega van het Barlaeus

        Titia - Amsterdam
        16 februari 2017

        Deel deze pagina:

      • Elke Weidner
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Elke - Hoofddorp
        13 februari 2017
        reactie 43
      • een kleine bijdrage van Joe, een beetje laat...
        reactie 42   |   niet OK

        beste Henk,
        vandaag is het vrijdag 10februari en het is je vrije dag. ik moest even aan je denken en omdat ik geen telefoon nummer of email adress van jou bij de hand heb, zocht ik op google en kwam dit register tegen. hier vond ik een bijdrage met een (schitterend) nummer van "It's a beautiful day". een paar seconden later kwam bovenstaande song in mij op. deze wil ik dan hier met jou op deze site delen. jij kent'm ongetwijfelt wel...
        quote
        Across the evening sky all the birds are leaving
        Oh but then you know it was time for them to go
        By the winter fire I will still be dreaming
        I do not count the time
        For who knows where the time goes
        Who knows where the time goes
        Sad deserted shore your fickle friends are leaving
        Oh but then you know it was time for them to go
        But I will still be here I have no thought of leaving
        I do not count the time
        unquote
        waarschuwing: alleen naar luisteren als je wilt huilen als een hofhond!!!
        de tijd kunnen wij niet vasthouden; niet de goede maar (gelukkig) ook niet de slechte. alles wat wij hebben is de herinnering en de toekomst: over 2 weken is het karneval. veel mensen hebben dan veel dorst. kun jij vrijdag 24feb in de vroege avond langskomen?
        zo ja, neem aub je tandenborstel mee. ik zie je. hou je taai en take care... een vriend

        Joe - Hoofddorp
        10 februari 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie