gedenkplaats van

An Moolenaar-Verrijt

09-10-193026-09-2020
      Van ons heengegaan in een Wolk van Liefde

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 30   |   niet OK
        Tante An was een zeer vriendelijke positieve tante/zus van mijn moeder. Ik denk dat ze een stabiele weg heeft achter gelaten. Stevig en zonder kuilen. Met een goede fundering 😇
        Edward Post

        Edward - Sterksel
        26 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Beste familie Moolenaar,
        reactie 29   |   niet OK
        Van harte gecondoleerd met het overlijden van An, jullie moeder, oma, omi en tante. Rond 2000 hebben wij An leren kennen in de Liduinaparochie. Het was bijzonder fijn, als An als lector of lectrix de lezingen verzorgde: helder, duidelijk en goed verstaanbaar. Na de vieringen soms een kort gesprekje bij de koffie: echt waardevol. An was een aardige, verstandige en ook sterke vrouw. Zij hield niet van gezeur. In de jaren als vice-voorzitter tijdens een lange pastorloze periode heb ik An persoonlijk ook beter leren kennen : flink en ook behulpzaam. Toen de pastoor mij verzocht uitvaartvieringen te gaan verzorgen met al het voor- en nawerk ben ik in de poort van Noord bij An te rade gegaan. Dankbaar was ik voor haar tips en waardevolle adviezen. Door ons geloof kunnen we er van uitgaan, dat An volkomen gelukkig is. Lieve familie, jullie zullen zeker dankbaar zijn voor wat zij voor jullie betekend heeft. Wij wensen jullie deze tijd veel sterkte bij dit afscheid. Netty, Henk

        Netty Henk - Haarlem, Orionweg
        2 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 28   |   niet OK
        Gecondoleerd met het verlies van jullie moeder en oma. Ik heb haar leren kennen tijdens diverse Lourdesbedevaarten. Zij praatte graag, mooie verhalen, maar had ook een luisterend oor. Nadat zij op dezelfde galerij als mijn zus kwam wonen, liep ik nog wel eens bij haar binnen. Ik noemde haar de vrouw met de beschermengeltjes. Ik wens jullie sterkte om dit verlies te kunnen dragen. Lieve An, rust zacht en bedankt.
        To Koopen

        To - Haarlem
        2 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve familie Moolenaar
        reactie 27   |   niet OK
        Gecondoleerd met het verlies van jullie moeder, schoonmoeder, en oma.
        Veel sterkte vandaag en de komende tijd.
        An was altijd het middelpunt in jullie familie. Jullie hebben lang van haar mogen genieten.
        Een lieve sterke vrouw.
        Het laatste contact wat wij hebben gehad met haar was in de lockdown. Wij hoorden de dagelijkse videocall via Yvonne en Chris. En bij een rondje door de tuin met de webcam heb ik haar nog gedag kunnen zeggen.
        Vanwege de corana kunnen we niet bij de herdenkingsdienst zijn. Deze zal zeker heel mooi zijn, volgens de moolenaars voorbereidingen.
        Heel veel sterkte.
        Hans en Tineke Struijkenkamp

        Hans en Tineke - HAARLEM
        2 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 26   |   niet OK
        An al zagen wij elkaar de laatste jaren veel te weinig zal ik je toch ontzettend gaan missen , Jij blijft in mijn hart.Tiny

        Tiny - Haarlem
        1 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Taco, Jola Geertsma
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Taco, Jola - nieuw vennep
        1 oktober 2020
        reactie 25
      • Lieve tante An
        reactie 24   |   niet OK
        Al jaren uit het oog, maar zeker niet uit het hart.
        Toevallig vertelde ik vorige week nog aan een collega over de zelfgemaakte griesmeelpudding van mijn vroegere buurvrouw. Wat een genot was dat!
        Zelfgemaakte poffertjes op een schoteltje voor de familie en iedereen die welkom was.
        Vele herinneringen...
        De telefoon met gekleurde knopjes zodat iedereen geroepen kon worden zonder te schreeuwen. Iedere zondag een gekookt eitje voor de hele familie. Met het kleine zoutpotje erbij. Brievenverstoppertje door uw huis. De opvang voor mij en mijn broertje toen mijn ouders er echt even uit moesten. Het koken voor ons in tijden dat dit nodig was. De eeuwige glimlach. Het goede humeur. Het geloof in het goede van ieder mens. Het mee gaan om mijn trouwjurk goed te keuren. De vakanties in ponypark Slagharen. Het briefje om bestellingen op te nemen tijdens verjaardagen. De kinderpartijtjes met het bonnenboekje voor al je lekkers. Op de zoldertrap met een matras naar beneden glijden.
        De eerlijkheid... Uw moeite met Sinterklaas omdat er gejokt moest worden.
        En waar ik nu steeds aan moet denken zijn uw woorden: 'Het went echt kind, als je dierbaren om je heen verliest. Dat kun je je nu niet voorstellen, maar je raakt er echt aan gewend.'
        Zou het echt, tante An? Kunnen de mensen om u heen u echt missen?
        Het zal een groot gemis zijn. Maar u heeft ze lief gehad zoals maar weinig mensen kunnen lief hebben.
        Wat een mooie herinneringen laat u achter.
        Wat een bijzondere vrouw was mijn buurvrouw...

        Dank u wel, tante An. ❤️

        Pascal - Nieuw Vennep
        1 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Een laatste groet
        reactie 23   |   niet OK
        Lieve Marie-Thérèse, John, Demi, Sem en familie,
        In een wolk van liefde, wat schrijven jullie dat mooi, dat is precies zoals ik Mevrouw Moolenaar beleeft heb. Een wolk van liefde. Wat een lieve vrouw. In mijn ogen nooit veranderd. In de jaren 80 kwam ik via Hans bij Marie-Thérèse in haar ouderlijk huis. En zo leerde ik ook haar moeder kennen. Om haar vervolgens altijd heerlijk overal tegen te komen en te zien. Wat was ze lekker actief. En wat hebben we lekker met haar ( telefonisch) gelachen. Ik bestierde 10 jaren een winkel nabij de Cronjé. En zo reed ik veel over de Rijksstraatweg. “Altijd “ liep mevrouw Moolenaar dan daar met haar leren tas in haar hand. Keurig verzorgd, mooie schoenen, jas en haar. Òf ik zag haar op de bus staan wachten. Op een keer woonde ik een dienst bij in Nieuw Delftweide. En wie was daar de voorganger.... Mevrouw Moolenaar! Vol bewondering sloeg ik haar gade. Wát deed ze dat goed. Alles werd keurig klaargelegd op de tafel die dienst deed als altaar. Steeds kwam er weer wat te voorschijn. In alle rust. Plechtig en met rust sprak zij vervolgens de hele dienst. Heel knap. Natuurlijk gaf ik haar na afloop m’n complimenten. Heel goed kende wij elkaar niet. Maar met wat hulp wist ze mij weer te plaatsen. De jaren verstreken. Ik kwam haar minder tegen. Maar Facebook hielp. Wat knap ook weer van haar. Online reageren op haar leeftijd. Top!
        De laatste keer dat ik haar echt sprak en zag was op Marie-Thérèse haar 50e verjaardag. Natuurlijk liep ik even speciaal naar haar toe. Daar zat ze dan op de hoge stoel, trots en in haar sas. Want hé ze was mooi wel even op haar jongste haar 50e verjaardag! Wauw! En wederom ontging haar niks. Ze genoot en ik genoot ervan dat te zien. Wat een liefde over en weer voor jullie onderling. Geweldig.

        Heel veel sterkte allemaal en gecondoleerd.

        Vaarwel mevrouw Moolenaar.
        Een laatste groet van Bianca Harmes en haar gezin.

        Bianca - Haarlem
        1 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Afscheid van een tijdperk
        reactie 22   |   niet OK
        Lieve Yvonne en Chris en andere familie. Ik heb An leren kennen in de foyer van de Haarlemse Stadsschouwburg, het zal eind jaren tachtig zijn geweest. Daar waren de Wimmen en de Annen (Moolenaar en Helversteijn) mijn steun en toeverlaat in de pauze als ik een recensie schreef over amateurtoneel in Haarlems Dagblad. ,,Wat moet ik hier nou weer over schrijven?'' vroeg ik dan met gespeelde wanhoop. Prachtig vonden de Wimmen dat. Ze moesten ook meteen lachen. De Annen trokken zich dan discreet terug, met koffiekopjes rinkelend op hun schoteltje. Jullie moeder was de laatste van de vier met wie ik dit soort herinneringen kon ophalen. Er is een einde gekomen aan een tijdperk, amateurtoneel in de Stadsschouwburg, de pauze in de 'kelder'. We konden goed met elkaar opschieten, toen Wim jarig was nam ik een keer een bos papegaaientulpen mee naar de Dutrystraat. Voor An waren die bloemen altijd een herinnering aan de verjaardag van haar geliefde man. ,,Weet je nog van die papegaaientulpen?'' Ik heb ze een keer op het graf gelegd en ga het volgend voorjaar er weer naartoe. Dus als je er tegen die tijd een bos papegaaientulpen ziet, die zijn van mij. Veel sterkte de komende tijd, veel liefs van Paula
        Paula Zuidhof

        Paula - Haarlem
        1 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Harry Swaak
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Harry - Bloemendaal
        30 september 2020
        reactie 21

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie