gedenkplaats van

Annet Huls

19-04-195523-05-2000
      Up in heaven in an angelhive
      Is where you came
      After you left my life
      No, it will never be the same

      Life was very difficult
      You lived in your own world
      We weren't able to guide
      You didn't see any light

      It was your decision
      To leave us all behind
      I don't need a vision
      To have you in my mind

      In my heart you'll always be there
      I love you and I know you still care

      Overige informatie
      Ondanks dat mijn moeder niet meer in het bij ons is, zal zij altijd in mijn hart bij mij zijn. Soms maakt haar dood mij boos, boos op haar beslissing om niet door te gaan met het leven, niet meer bij ons wou zijn, omdat het leven te zwaar was... Maar ben zo blij dat ik haar in ieder geval ruim 16 jaar heb mogen kennen... Somewhere down the line I'm sure we'll meet again...

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        Lieve nabestaanden van Annet,
        mijn reactie komt bijna zes jaar na de dood van Annet. Pas vandaag kwam ik op 't idee om op het internet naar haar te zoeken. En kwam ik deze site tegen. Na al die jaren wil ik toch reageren, omdat Annet voor mij heel speciaal is geweest in een voor mij moeilijke tijd.

        Van 1966 tot 1972 woonde ik in Bilthoven. In die tijd was Annet mijn steun en toeverlaat. Ik kwam vaak bij de familie thuis en heb heel wat weekenden met hen op de camping doorgebracht.

        Helaas is het contact verwaterd nadat ik was verhuisd, in 1972. Ik begreep dat dat een beslissing van Annet was en heb toen niet verder aangedrongen.

        Wel heb ik altijd een speciaal plekje voor Annet in mijn hart gehouden. Ze was een stoere, hartelijke en warme meid. Ze heeft veel voor mij betekend in mijn tijd in Bilthoven. Niet het gemakkelijkste dorp om in te komen als 'vreemdeling', toen.

        Ik begrijp uit het in memoriam dat ze zelf heeft besloten om niet verder te leven. Dat lijkt me zo vreselijk moeilijk voor de nabestaanden.

        Natuurlijk weet ik niet waarom ze het heeft gedaan, maar ik weet wel dat we beiden een depressief trekje hadden.

        Vanuit mijn goede herinneringen aan Annet wens ik iedereen die Annet na staan - nog steeds- veel sterkte en kracht toe. Ik weet dat dit nooit overgaat, maar ik hoop dat jullie het een plaats kunnen geven. Hoe moeilijk dat ook is.

        Vriendelijke groet,
        Marlies Van de Voort

        Marlies Van de Voort -
        31 maart 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 10   |   niet OK
        Hoi Kim
        Ik weet zo'n beetje wat je de laatste tijd hebt doorgemaakt , want 5 1/2 week geleden is mijn stiefvader toch nog geheel onverwachts overleden aan de gevolgen van uitgezaaide kanker en een dubbele longontsteking.
        We wisten dat hij niet lang meer had maar dat het zo snel zou gaan hadden we niet verwacht binnen nog geen half uur tijd is hij overleden in het bijzijn van zijn geliefden en zijn favoriete verzorgster van de thuiszorg.
        Ik heb veel steun gehad aan mijn familie en buren , maar ook met het idee dat hij nou weer terug is bij zijn overleden zoon (we hebben hem bijgezet in het graf van zijn zoon zoals zijn wens was ).
        Ook heb ik samen met mijn moeder en zusje de kist afgesloten om het helemaal goed af te sluiten .
        Ik weet niet hoe de begrafenis was maar ik hoop dat jullie de wensen van jullie moeder en dochter hebben kunnen vervullen zoals wij hebben gedaan met mijn stiefvader.
        Ik wens jullie nog alle sterkte toe voor de komende moeilijke tijd en als je met een lotgenoot wilt praten/emailen dan mag je me emailen .
        Jetty

        jetty meester -
        28 april 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        Een paar kaarsjes in de hoop dat ze je net zo goed zullen doen als ze mij doen.
        Groetjes Wendy Massop, dochter van *Gerda Alders-Arends

        wendy -
        20 april 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Lieve Kim .
        Ik ken je wel niet .
        Maar wens je heel veel sterkte en kracht ,op 19 april.Onze knu was een dag eerder Jarig hij zou nu 39 worden.Helaas mocht hij dat niet worden.
        Groetjes en Sterkte van

        Ria.va.Schaik -
        15 april 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Lieve Kim,
        Ik ben een neef van je moeder (van Joke en Leo Huls).Helaas zijn we allemaal uit elkaar gegroeid en heb ik je moeder de laaste 20 jaar niet meer gezien. Daardoor heb ik haar overlijden pas jaren later vernomen. In mijn herinnering blijft ze die fantastische meid waar ik gezellig mee gespeeld heb. Een zachte meid, met een heel lief hart. Voor mij een grote sterke nicht. Die herinnering draag ik mee. Hoewel er nu enkele jaren voorbij zijn, kan ik me voorstellen dat het voor jou moeilijk te verwerken blijft. Ik hoop dat je een krachtige weg vindt in je eigen leven en daarmee het verdriet kan verdragen. Het ga je goed. Liefs. Lex

        Lex Huls -
        2 maart 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 6   |   niet OK
        als je dit leest.....
        ook ik denk er vrijwel dahelijks aan
        grpetjes aan allemaal

        een oompje -
        12 januari 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        een knuffel en liefde en sterkte voor jou en je familie en voor je mama een kaarsje en veel licht en liefde,
        noor de nijs[mama van marco]

        noor de nijs -
        29 mei 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        hoi,
        ik kom per toeval op deze site, maar ik heb een kaarsje aangestoken.
        heel veel sterkte ik moet er niet aan denken om mijn moeder nu al kwijt te moeten zijn.STERKTE.

        Conny -
        20 mei 2003
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        Lieve mensen
        Ik begrijp jullie verdriet ! En boosheid!!!!Wij zijn onze dochter verloren !
        Lieve groet in verbondenheid!!
        Johan Aikema

        johan aikema -
        16 februari 2003
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Lieve lieve Kim,

        Veelal zijn gevoelens niet in woorden te vangen. Toch is het jou misschien gelukt om (een deel van)je gevoel in een erg mooi gedicht van woorden samen te vatten.
        Wij delen de gedachte met je:
        'Somewhere down the line we're sure you will meet each other again!'

        Kim, straal zelf als een zonnetje en vertel

        Ellen van Dam -
        30 maart 2002

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering