Lieve kinderen, familie en vrienden,

Op deze misschien wel mooie dag met een blauw stukje hemel, zodat Joop, Ab en Bob vanaf hun wolk mee kunnen kijken, wil ik nog een woordje tot jullie spreken.
Ik ben heel dankbaar voor het leven dat ik heb gehad en heb heel veel facetten van het leven mogen beleven. Ik ben een intens gelukkig en bevoorrecht mens geweest. Ondanks de crisis en oorlogsjaren heb ik dankzij mijn lieve ouders een goede jeugd gehad. Ik heb de wederopbouw mee mogen maken en kreeg drie fantastische kinderen. Ik heb heel veel verdriet gehad door het vroege overlijden van Joop. Mijn kinderen hebben me er doorheen gesleept. Hierna kon ik weer genieten van alles wat het leven te bieden heeft. De kinderen vlogen uit en ik ben trots op wat ze hebben bereikt! Ik leerde Ab kennen en de zon scheen weer in ons leven. We hadden er een familie bij! Ook kreeg ik fantastische kleinkinderen die me veel warmte en liefde gaven. Heerlijk! De laatste jaren waren niet makkelijk. Het verlies van Bob en Ab vielen me erg zwaar.
Desondanks hield ik van het leven. In de lente genoot ik intens van het weer groen worden van de bomen en het ontluiken van de bloemen. De verre reizen waren onvergetelijk en de liefde en aandacht van familie en vrienden hartverwarmend. In moeilijke tijden sprak ik mezelf vaak toe: “niet klagen maar dragen”, maar altijd gevolgd door mijn levensmotto:

“Geniet van het leven, het duurt maar even!”

Jullie moeder, oma en vriendin Ans