gedenkplaats van

Arie de Lange

27-06-193122-03-2020

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Oom Arie
        reactie 10   |   niet OK
        Uiteraard hoort bij de herinneringen aan oom Arie de pijp maar ook de lepel met Maggi na het avondeten. Moest er zelf niet aandenken maar vond het wel intrigerend om te zien. Oom Arie heeft ook een tijd brood gebakken maar dit brood zag er in mijn ogen uit als een baksteen. Ooit heb ik bij een bedrijf in Wierden gewerkt waar ook een dame werkte uit Rijssen die natuurlijk van oom Arie les had gehad. En ook zij had de pijp van oom Arie voor ogen.
        Mijn ouders waren verwikkeld in een echtscheiding en de rechtzaak vond plaats in Assen. Oom Arie was in Assen, tijdens een dag dat mijn vader naar de rechtbank moest. In de verte zagen we mijn moeder lopen en oom Arie vroeg toen aan me: wil je naar je moeder toe? Uiteraard was oom Arie op de hand van mijn vader maar deze vraag stellen was een kwestie van intellect. En deze vraag heeft oom Arie toen liefdevol aan mij gesteld.

        Anita - Dordrecht
        31 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • statistiek
        reactie 9   |   niet OK
        Als nog levende persoon, ben ik ook de persoon, die Arie het langste heeft gekend en als broer heb je dan ook de behoefte om een beet terug te kijken.
        Mijn herinnering gaat terug naar zo’n 75 jaar geleden. Ik was 9 in 1944 en de mensen die het hebben meegemaakt weten, dat het leven toen anders was. Ik rookte bv toen ik net 9 jaar was, niet lekker maar wel stoer en volwassen. Ik had een beetje amateur tabak verzameld en dat in een bladzijde van een psalmboekje ingewikkeld. Helaas werd ik betrapt door Arie en hij noemde mij prompt “bijbelverbrander” Dat heeft wel even geduurd en ik was ervan overtuigd, dat er in de hemel geen plaats was voor mij.
        In het jaar 1944 verbleef Arie om praktische redenen (het was hongerwinter) een zekere periode bij de Joh. van den Berg in Bergschenhoek, Dat was een tuinder en de a.s. schoonvader van onze zus Gerda. Hier hoefde men nog niet te kijken op een eter meer of minder. Hij moest echter eten wat de pot schafte en thuis in Bleiswijk was onze moeder erg flexibel (overigens ook voor mij) en als het even kon liet ze hem brood eten. Bij een bezoek aan Bergschenhoek merkte ik, hoe slecht hij het daar naar zijn zin had en ik had medelijden met hem en was blij, dat ik tegen de avond de voettocht van Bergschenhoek naar Bleiswijk weer kon maken. Ik merkte, dat hij ook met mij medelijden had want toen ik wegging, stopte hij mij een paar achterovergedrukte amateursigaretten in mijn zak en ik merkte, dat ik van hem hield.
        Het gevoel van humor was bij Arie goed ontwikkeld, nee hij brulde niet van het lachen maar genoot van een goede mop of vertelde gebeurtenis. Hij was 17-18 jaar oud en bevriend met Gerrit van der Velden. Deze was 18 jaar oud (dus volwassen?) en ik was 14 (dus kind?). Hij begroette mij nooit anders als met “zo lamlul”. Op een avond toen Gerrit in het werkplaatsje van zijn vader stond te werken, ben ik er heen gegaan met de jas van mijn vader aan en ook zijn hoed op. Toen ik in het schemerachtige werkplaatsje binnen kwam , zei ik “Goeden avond “ waarop Gerrit antwoordde met “Goeden avond mijnheer”. Gillend van de lach moest ik nel benen maken en toen ik het Arie vertelde, heeft hij inderdaad gebruld van de lach.
        Gedurende de schoolvakanties moest er geld verdiend worden om ook werkelijk ergens vakantie te kunnen vieren. Arie en ik en nog een paar jongens hebben gezamenlijk vlas getrokken en kool gespoten bij Jacob Biemond en aardappelen geraapt bij Thijs Sonneveld. Ook waren wij, niet tegelijkertijd ,broodbezorger bij de toenmalige broodfabriek Van der Meer & Schoep.
        In onze jeugd moesten wij 2 maal per zondag naar de kerk. Ik denk, at Arie 19 was en ik 16, dat wij iedere zondagmorgen na kerktijd gingen klaverjassen bij Gerrit van der Velden. Heel soms deden wij dit ook bij een andere vriend Leen Verhoef. In huize De Lange was dat nog een probleem omdat een kaartspel daar nog een “duivelsprentenboek” heette te zijn..
        Arie diende ondertussen bij de Marine en was gestationeerd aan de Waalhaven, Rotterdam. Bij het verlaten van de kazerne moesten ze langs de wachtpost, waarbij ze de hand opstaken en zeiden (natuurlijk zonder dat de wacht dit echt hoorde) “je ouwe moer” .
        Arie trouwde met Hennie en woonde in de St. Luduinastraat in Schiedam. Hij was aangenomen bij een school waarvan het hoofd ook De Lange heette , ik geloof zelfs dat het verre familie was. Om in deze tijd Arie te beschrijven zou je kunnen zeggen: plichtsgetrouw, eerlijk maar ook erg onzeker. Wanneer hij op straat een aantal jongens zag aankomen dan koos hij graag de andere kant van de straat. Ik weet niet meet hoe we erbij gekomen zijn, maar op een goede dag hebben we besloten op JUDO les te gaan bij de judoschool van Derktsen in de Hoogstraat te Rotterdam. Dat hebben wij vrij lang vol gehouden en dat heeft Arie, volgens mij, een zekere zelfzekerheid gegeven.
        Door mijn verblijven in België, Hongkong, Japan en Duitsland zijn de contacten natuurlijk ook minder geworden. Telefonisch zijn we altijd nog in gesprek gebleven. Een week voor zijn overlijden vroeg ik hem de standaardvraag “hoe gaat het?”, het antwoord was dan altijd: met mij goed maar met Hennie niet zo. Dit keer echter zei hij, dat het ook met hem niet zo goed ging en dast hij zich van gisteren niets meer kon herinneren. Dat was ons laatste contact.
        Ik herinner mij, dat Arie, nadat we broer Henk hadden begraven, zei “Statistisch gezien ben ik nu de volgende”. Hij heeft gelijk gekregen maar gelukkig heeft hij toch nog vele jaren kunnen keven met een fantastisch vrouw en kinderen.
        Dolf

        Marius A. - 21521 Dassendorf BRD
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Trudy Ross-Bikker
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Trudy - Ede
        30 maart 2020
        reactie 8
      • hele positieve herinneringen
        reactie 7   |   niet OK
        Beste famlilie,
        Allereerst gecondoleerd met het grote verlies van uw man, jullie vader, opa en opi.
        Mevrouw de Lange kan ik mij nog wel enigszins herinneren vanuit de Ontmoetingskerk in Rijssen. Jullie zaten altijd heel dichtbij één van de uitgangsdeuren van de kerk.
        Ik ken meneer de Lange (zoals wij zeiden) van de Mulo in Rijssen. We moesten toen, voorjaar 1961, nog toelatingsexamen doen voor de Mulo en ik kwam van de 'school met de Bijbel' uit Notter, mijn vader had (en nu mijn broer Bert nog steeds) een boerderij aan de Regge in Zuna. Bij het toelatingsexamen surveilleerde meneer de Lange. We moesten examen doen in taal en rekenen. Ik vroeg hem bij rekenen wat betekent: antwoorden in 2 dec.
        Dat wilde hij toen niet vertellen, want het was een examen, zei hij! Het eerste schooljaar 1961-1962 (ik was toen 12 jaar) was hij mijn klasse-leraar en gaf bijbelse geschiedenis, kerkgeschiedenis en meetkunde. Later in 1964 en 1965 kreeg ik natuurkunde van hem voor Mulo-B. Ook gaf hij Scheikunde aan geïnteresseerden, gewoon belangeloos, je kon er geen examen in doen. Hij was een hele goede plezierige leraar, die niet met zich liet spotten (zei mijn zus Dora, die ook bij hem in de klas heeft gezeten), hij had de wind er goed onder, schreef Dora gisteren ook in de app. Maar hij was ook niet afstandelijk, of arrogant, hij stond gewoon naast je, dat was in die tijd heel wat! Hij was ook maatschappelijk geinteresseerd, ik weet nog dat we de verkiezingen in de klas evalueerden en het over de Boerenpartij hadden van Hendrik Koekoek, die veel had gewonnen in de Tweede Kamer: 'opgaan, blinken en verzinken' zei hij.
        Ook gaf hij les aan de avond Mulo in Rijssen, vertelde mijn zus Ria, waar zij naar toe ging, maar zij deed de boekhoudkundige richting en had geen les van meneer de Lange. Ik zie hem nog zo rijden in de Wierdensestraat op een snelle brommer naar de bedrijfsschool van de jutefabrieken van de heren ter Horst. Waar nu niets meer, maar dan ook niets meer van over is in Rijssen. Hadden jullie later ook geen 2CV4-bestel, een lelijke eend bestel? En volgens mij later ook een KIP caravan? maar dat weet ik niet zeker. Iemand had op een A4 een KIP getekend met eieren en dat op zijn klasraam geplakt. Mijn jongere zus Joke, heeft ook bij hem in de klas gezeten en zij vond hem een beetje progressief. Hij had natuurlijk toen die uitstraling: jong, slank, lang en zwarte haren achterover gekamd. Zij schreef in de app mij: Ik herinner mij iets over het boek Marijntje Gijssen dat hij graag las?? Rond 1975-1977 heb ik hem voor de laatste keer ontmoet in Amersfoort, we vergaderden op een zaterdag in een zelfde restaurant in verschillende vergaderingen, waar we elkaar bij de lunch ontmoetten.
        Mijn echtgenote en ik wonen sinds 1978 in Flevoland. Ik heb vele jaren mogen werken aan de stedenbouw van Almere en ben nu 70 jaar.
        Nogmaals veel sterkte bij het definitieve afscheid van meneer de Lange.
        hartelijke groeten,
        Gerrit Hietland


        Gerrit - Almere
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Goede herinnering
        reactie 6   |   niet OK
        Dag lieve familie van Arie.
        "Meneer de Lange" was het heel lang voor mij. En nog wel een beetje.. Hij was een echte heer vond ik toch wel.
        Hij gaf catechese, rond de tijd dat ik 15 was, 1984 ongeveer. In het bargedeelte van de Schakel. Hij en ik, wellicht nog meer, rookten ondertussen een shaggie... Hij één die gefabriceerd was met rijstevloei.. ( Wim Zaagsma zag ik dat later ook doen )
        Hij deed het fantastisch naar mijn mening.. rustig, bedaard, vol humor en hij kon met de (puber)tijd van ons meekomen.
        Hij hoorde voor mij bij een aantal mannen in onze kerk die er altijd waren. Een soort hoekstenen.
        Van der Horst, de Poetsma's, Sjoerd Vriesinga, Klaas Visscher, Jaap Haasjes..
        Ik bewaar goede herinneringen aan jullie Arie, en ik kan me voorstellen dat hij zeer gemist wordt.
        Goede hoop en blijde moed voor de toekomst gewenst,
        Een lieve groet van
        Margriet van der Sluis


        Margriet - Lemele
        30 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Gerrit Kraa
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gerrit - Bornerbroek
        29 maart 2020
        reactie 5
      • sija dijk
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        sija - Kampen
        29 maart 2020
        reactie 4
      • Annemarie Muskee
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Annemarie - Harderwijk
        28 maart 2020
        reactie 3
      • Anita Hammer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Anita - Hasselt
        28 maart 2020
        reactie 2
      • Meeuwes Muskee
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Meeuwes - Arnhem
        28 maart 2020
        reactie 1

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie