gedenkplaats van

Astrid Spierings

22-08-195503-01-2019
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 67   |   niet OK
        Lieve Astrid,
        Ik kan het nog niet goed bevatten dat je er niet meer bent. Ik hoor je lach, ik zie je blik en hoor je stem.
        We hebben mooie herinneringen gemaakt. Je laatste berichtje op fb aan me was...wat hebben we toen gelachen. Ja lieve asje, we hebben gelachen maar ook intense gesprekken gehad die er toe deden.
        Wat zal je gemist worden en wat zal ik je missen.
        Sterkte aan iedereen die je lief was,
        Loes

        Loes - Pijnacker
        19 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Marianne Jelgerhuis
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marianne - Vleuten
        18 januari 2019
        reactie 66
      • gedicht
        reactie 65   |   niet OK
        Leven


        De bomen zijn er voor
        de wind
        de bergen voor
        de sneeuw
        zon is er voor
        de schaduw
        de regen voor
        het zand
        dieren voor
        het zaad
        mensen voor
        de aarde
        de liefde voor
        de pijn
        de dood
        die zachte warme dood
        is er
        voor
        het leven.

        Herman van Veen


        Frans en Marijke - Vleuten
        17 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Afscheid Oracle
        reactie 64   |   niet OK
        Lieve Astrid,
        Op 26 september, slechts ruim 3 maanden geleden, waren we met het management team en de Ondernemingsraad van Oracle Nederland op een zonnige dag aan het klussen in de bossen van de Hollandse Rading.
        Jij had voor ons een gezamenlijke klusactiviteit georganiseerd en die avond tijdens het afsluitende diner had ik de eer je toe te mogen spreken. Je zou namelijk vier dagen later 20 jaar in dienst zijn bij Oracle. Jouw Oracle waar je al die jaren met hart en ziel werkte. Ik had toen niet kunnen vermoeden dat ik nu hier zou staan om afscheid van je te moeten nemen. Voor mij en alle andere Oracle collega's een ongelooflijk droevig moment, waar we tot voor kort totaal geen rekening mee gehouden hebben. Wat jou is overkomen is zo onverwacht en ook zo niet eerlijk.
        Vandaag is het woensdag en dat is de dag waarop Kees, Anja en ik ons normaal gesproken op verheugen. Het is namelijk de dag die wij altijd in Utrecht met jou beginnen, de dag van onze OR vergaderingen. Vanmorgen was dat echter totaal heel anders en hebben we geen vergadering gehouden; hadden wij en ook Hans en Afiena van het Oracle management team geen enkele behoeft aan. En dan vanmiddag staan we hier. Ik wil hier de komende minuten niet alleen namens de OR maar namens alle medewerkers van Oracle duidelijk maken hoe bijzonder jij voor ons was.
        Sinds ik vijf jaar geleden in de OR gekomen ben en in het bijzonder de laatste drie jaar heb ik erg nauw met je mogen samenwerken. En wat mij betreft behoorde je tot buitencategorie.
        Jij hebt als OR Ambtelijk Secretaris in de jaren, dat ik met je samenwerkte laten zien dat je niet alleen maar Ambtelijk Secretaris was, maar je medelid voelde en soms zelfs meer als OR-lid dan Ambtelijk Secretaris acteerde. Altijd zo betrokken. Jij kon geen onrecht verdragen en probeerde in al je mogelijkheden dit te adresseren. Jij was een bron van ervaring en onmisbaar voor de OR. Wanneer we iets niet zeker wisten, dan konden we altijd bij jou te rade.
        Of nee dat hoefde vaak niet eens, want jij kwam zelf proactief al met ideeën en wist precies wat de opties waren die we als OR groep hadden.
        En ook jouw geheugen, of was het misschien je talent om zaken uit het verleden snel terug te vinden, was vele malen beter dan van de anderen gezamenlijk.
        En dan je stiptheid en de wijze waarop je alles altijd goed voorbereidde maakte dat iedere voorzitter van de OR zicht geen moment zorgen maakte of we iets zouden vergeten.
        Wat maakte dat het OR leven voor ons een stuk aangenamer, want misschien niet bij iedereen bekend: ..... jij was wanneer het nodig was een echte regelaar.
        In de OR vergaderingen voelde jij ook haarfijn aan hoe de stemming was en wist jij op het juist moment vaak ons weer bij de les te krijgen.
        Je hield ook nauw contact met de meiden zoals jij ze noemde dien in het verleden in de OR gezeten hadden. Regelmatig gingen jullie met elkaar uit eten en wanneer ik de foto's daarvan zag was het altijd erg gezellig. Ik heb zo het vermoeden, dat jij daar zeker een bindende factor was, die de contacten warm hield.
        En wat ik in jou ook zo fantastische vond was je betrokkenheid bij de mensen en gezelligheid die je uitstraalde. Het is absoluut geen toeval dat je naast de OR ook nauw en actief betrokken was bij de Oraclub, de personeelsvereniging van Oracle.
        Op 25 oktober heb je nog een ontzettend leuke sessie met ex-collega en schrijver Willem Asman georganiseerd, waarbij je ook een aantal ex-collega's uitgenodigd had. En natuurlijk de new hire sessies waar jij als enige voor de nieuwe collega's cadeautjes in de vorm van goodies had. Als je dan na afloop Afiena tegenkwam, vertelde je enthousiast over jouw praatje voor de nieuwe collega's.
        Je hield ook van lekkere dingen, waarbij ik niet alles zal noemen. Maar de warme chocolademelk met slagroom die je vaak dronk tijdens de gesprekken met Afiena moet zeker wel genoemd worden. Of de heerlijke maaltijden, die je graag bestelde in het bedrijfsrestaurant, "Thuis uit eten voor een Albert Heijn afhaalprijs", zoals je dat noemde.
        En jij was ook gek op reizen tot in Canada, Nieuw Zeeland of met de Hurtigruten rond Noorwegen. Het grappige was dat je voor je de volgende reis gestart was alweer over de reis daarna nadacht en die ook al vast met ons besprak.
        Maar waar je het meeste van genoot wen dat is vele malen belangrijker dan wij allen bij Oracle: je kleinkinderen. Vrijdag was het Oma dag en zag ik de foto's van jou met de kids op Facebook langs komen. En na het weekend liet je vol trots aan je collega's de foto's en filmpjes van de Oma dag zien. Wat was jij trots op je kleinkinderen.
        Astrid, het doet mij persoonlijk en met mij heel veel huidige en ex-collega's ontzettend veel verdriet dat je niet meer bij ons bent en wat zullen we je missen als betrokken, lieve, gezellige collega en vriendin, die met passie 20 jaar lang veel voor ons allen betekend heeft.
        Astrid, dank je dat ik in ieder geval daarvan 5 jaar met je heb mogen samen werken.

        Pierre - Utrecht
        15 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Familieherinneringen (door broer Joost Spierings)
        reactie 63   |   niet OK
        Aantekeningen voordracht:
        Onderwerpen:
        1. Vorig jaar januari nog bij elkaar voor een borrel (haar initiatief).
        2. We hebben het daar nog gehad over het oneerlijke van het langer moeten werken
        tot 67 jaar. Ze was altijd zeer uitgesproken in haar mening.
        3. Volgende borrel gepland op 13 januari. Zo snel.
        Astrid is altijd zelfstandig geweest en heeft ook altijd alles gedaan om dat mogelijk te maken.
        Op de lagere school waar zij zich verzette tegen de vergelijking die leraren maakte met haar zussen.
        Op de middelbare school kreeg zij een vaste groep vriendinnen waarmee zij veel optrok. Thee.
        Zo had ze zich voorgenomen om op vakantie te gaan naar Texel wat toen het wildste Waddeneiland was.
        Toen ze geen toestemming kreeg heeft ze gezegd met vriendinnen ergens anders op vakantie te gaan maar in werkelijkheid ging ze naar Texel.
        Na het afronden van de HAVO ging ze werken om zelfstandig te zijn.
        Daarna ongehuwd het huis uit, samen wonen op een kamer op de Catharijnesingel (slooppand).
        Toen Petra en Marloes geboren zijn, is ze als eerste blijven werken na de geboorte. Iets wat toen niet vanzelfsprekend was.
        Eigen huis gericht op oude dag. Douche i.p.v. bad.
        Samen met Jan en Hannie op vakantie naar België (Francorchamps en Dinant). 1973. Twee weken lachten met vele leuke voorvallen.
        Op 29 mei 1976 naar de Rolling Stones in het Zuiderpark. Waar we later nog herinneringen aan hebben.
        Moeder natuur slechte truc.
        Laatste maal gezien.
        Wel alles zoals zij dat wenste.
        Digital. Oracle. Erg trouw aan de organisatie. Leren tijdens je werk, bijleren.
        De plaatselijke kroeg was Fokus. Discotheek Don Quichotte.
        Alles geregeld. Voor de oude dag. Passend huis.
        Nog gepraat over de oneerlijkheid dat zij wel op de 18de is begonnen met werken en door moest werken tot haar 67ste.

        Pierre - Utrecht
        15 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Mijn meissie (uitgesproken door Marie Jose Geradts op verzoek van Gerard)
        reactie 62   |   niet OK
        Mijn meissie is een emotioneel mens. Als ze een lijkwagen ziet, komen de waterlanders al te voorschijn. "Ik huil ze er allemaal uit op een begrafenis" zegt ze vaak, met de nodige zelfspot.
        Ze heeft het hart op de goede plaats. Ze is betrokken bij, en heeft veel begrip voor mensen, die het in het leven tegenzit of die niet zo goed mee kunnen. Altijd bereid iemand te helpen.
        Maar ze kan niet tegen geklaag. Op een reis door India heeft ze vreselijke armoe gezien, dat haar diep heeft geraakt. "Terug op Schiphol wordt omgeroepen dat de trein 2 minuten vertraagd is en je hoort het gemopper". "Mensen realiseren zich niet hoe goed we het in Nederland hebben.
        Maar mijn meissie is ook een stoer wijf. Enorm stoer.
        Vanuit Maarssenbroek fietsten we een keer naar Utrecht. Ergens onderweg merkte ik dat ze niet achter me reed. Ik ging terug en kwam haar tegen, aan het begin van het fietspad dat over de spoorbrug over het Amsterdam Rijnkanaal loopt. Een ware hel voor iemand met hoogtevrees. En hoogtevrees heeft ze. Hoogtevrees met dikke hoofdletters. Maar ze ging over die brug. Zo stoer. Zo dapper. "Ja, ik laat me niet kisten".
        Doorgaan, ook als het moeilijk wordt. Geen brug te ver voor mijn meissie. Een doel stellen, een plan maken en het met de nodige organisatorische skills uitvoeren. Zo is Astrid in haar werk, zo voedt ze haar kinderen op, zo gaat ze op vakantie en zo regelt ze haar ziekte en haar eigen dood.
        Doel.
        Plan.
        Actie.
        "Klagen, daar heeft niemand wat aan" is haar devies.
        De eerste keer dat ik haar zag, hadden we gelijk onenigheid. Ik vond haar wel leuk, maar ze moest niets van me hebben. Ik heb twee jaar achter haar aangelopen, voordat we 'iets' kregen. Ik moest altijd een chaperonne regelen als ik met haar uitwilde.
        Dat 'iets' was een prachtige tijd, lekker eten en een drankje, geweldige vakanties en dat bekvechten, dat is gebleven, de hele dag door. We hebben enorm veel plezier gehad, ook ná 28 november, de dag van de diagnose. Deze periode zijn we heel dicht op elkaar geweest.
        Astrid heeft geen uitstaande ruzies. Ze heeft haar kinderen goed achtergelaten. Ze heeft mooie reizen gemaakt. Haar bucketlist is leeg. Ze heeft ons alles gezegd wat het zeggen waard is. Ze laat geen onafgemaakte zaken na.
        Mijn meissie heeft een goed en mooi leven voltooid. Ze heeft het leven tevreden en waardig afgesloten.
        Ik ben trots dat ik 10 jaar haar 'sukkel' mocht zijn.

        Pierre - Utrecht
        15 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Steun en toeverlaat
        reactie 61   |   niet OK
        Lieve Astrid,

        Als lid en voorzitter van de Ondernemingsraad heb ik 8 jaar met je mogen werken. Jij was het geheugen van de Ondernemingsraad en als je het zelf niet meer wist, dan had je het wel ergens opgeslagen.

        Je was altijd in voor iets gezelligs, want ook voor een OR is het belangrijk om elkaar op een andere manier te leren kennen. En een lunch of BBQ was door jou al snel gepland.

        Je had vaak een reis in het verschiet of kwam net terug van een ver oord en was altijd blij om tips te kunnen geven wanneer iemand anders op vakantie ging. Je bent nu aan je laatste reis begonnen en komt helaas niet meer terug. Ik zal je missen.

        Georgette

        Georgette - Bilthoven
        15 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Afscheidswoorden van Astrid
        reactie 60   |   niet OK
        Jammer dat het voorbij is, maar ik kijk terug op een leven met veel meer hoogtepunten dan dieptepunten. Ik was een gelukkig mens.
        Ik heb veel prachtige herinneringen, aan mijn geweldige dochters en hun beider bruiloft, mijn lieve kleinkinderen, mijn 10 jaar met Geer, onze mooie reizen, ons bankhangen.
        Alle lieve reacties die ik heb gekregen vanaf het moment dat ik de diagnose ALS kreeg, waren hartverwarmend en hebben me veel goed gedaan.
        Ik ben blij dat jullie hier vandaag gekomen zijn om mijn nabestaanden te ondersteunen en van mij afscheid te nemen.
        Ik heb van niemand persoonlijk afscheid kunnen nemen. Een paar mensen wil ik nog bedanken:
        * De hulpverleners, die me gedurende mijn ziekte met hun warme betrokkenheid
        hebben bijgestaan.
        * Mijn collega's van Oracle, met wie ik altijd met veel plezier heb samengewerkt.
        * De buikspiertrainingen met de meiden-eetgroep. En meiden..... vooral hiermee
        doorgaan.
        *Vera. Onze goeie gesprekken en het plezier in de sauna.
        *Jeanette. Door onze prachtige reis door India is onze vriendschap hernieuwd.
        * Frans en Marijke, op wie we steeds een beroep hebben kunnen doen.
        * De familie Geradts, waarbij ik me vanaf het begin welkom heb gevoeld.
        * Geer, mijn steun en toeverlaat, in goede en slechte tijden.
        * Mijn prachtige, lieve dochters en schoonkinderen. Ik had het niet beter kunnen
        treffen.

        Pierre - Utrecht
        15 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Samanta Costerus
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Samanta - De Meern
        14 januari 2019
        reactie 59
      • Anja Barkawitz
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Anja - Zaandam
        14 januari 2019
        reactie 58

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie