gedenkplaats van

Bert Ferwerda

11-03-195703-12-2016
      Johann Wolfgang von Goethe
      [Herz, mein Herz was soll das geben]

      Herz, mein Herz was soll das geben?
      Was bedränget dich so sehr?
      Welch ein fremdes neues Leben!
      Ich erkenne dich nicht mehr!
      Weg ist alles was du liebtest,
      Weg worum du dich betrübtest,
      Weg dein Fleiß und deine Ruh,
      Ach wie kamst du nur dazu.

      Fesselt dich die Jugendblüte?
      Diese liebliche Gestalt,
      Dieser Blick voll Treu und Güte,
      Mit unendlicher Gewalt?
      Will ich rasch mich ihr entziehen
      Mich ermannen ihr entfliehen;
      Führet mich im Augenblick
      Ach mein Weg zu ihr zurück.

      Und an diesem Zauberfädgen
      Das sich nicht zerreißen läßt
      Hält das liebe lose Mädgen
      Mich so wider willen fest.
      Muß in ihrem Zauberkreise
      Leben nun auf ihre Weise.
      Die Verändrung ach wie groß!
      Liebe liebe laß mich los.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Gewoon mooi.
        reactie 46   |   niet OK

        Jolande - Huizen
        3 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Om even stil te staan, niet door te hollen en na te denken over het leven van Bert en wat hij jou bracht.
        reactie 45   |   niet OK

        Jolande - Huizen
        3 december 2018

        Deel deze pagina:

      • 3 12 2016 --- 3 12 2018
        reactie 44   |   niet OK

        Herinnering........

        Jolande - Huizen
        3 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 43   |   niet OK
        Soms is het intenser om geen woorden te gebruiken. Ik heb geen nl. geen woorden meer die het verlies benadrukken.

        Annete - Amsterdam
        24 november 2018

        Deel deze pagina:

      • Allerzielen
        reactie 42   |   niet OK
        Lieve, bijzondere, erudiete broer Bert,
        Vandaag Allerzielen, denk ik aan jou. Al bijna twee jaar zonder jou en zonder jouw zorgen en verdriet. Ik mis je soms en soms ook niet. Want het voelt ook als rust nu jouw leven in een andere dimensie is. Door voorvallen, licht invallen denk ik aan je, soms een vlinder in de herfst op het raam. Je blijft voor altijd mijn broer, onze gezamenlijke geschiedenis en achtergrond delen we. Ik brand een kaars voor je broer. Jouw gedachtenis helpt mij om te gaan met je genomen besluit. Door mijn werk in de Bijlmer denk ik meer aan je. Ik herdenk je met al mijn liefde voor jou. Liefs Jolande

        Jolande - Huizen
        2 november 2018

        Deel deze pagina:

      • voor altijd onbereikbaar
        reactie 41   |   niet OK
        Het is alweer dik anderhalf jaar geleden dat je deze schokkende, veel te afschuwelijke stap zette.
        Het laat me nog steeds niet los. Om de zoveel tijd moet ik toch weer aan je denken.

        In mijn hoofd spelen zich dan diverse alternatieve scenario's af van hoe jouw leven ook had kunnen lopen. Wat je ook had kunnen doen in plaats van dit. Want dit was niet nodig. Echt niet, Bert.
        Het was niet nodig.

        Soms word ik er gewoon kwaad om en denk ik aan wat Nathaniel Fisher zei in Six Feet Under: 'There is a whole universe out there, filled with infinite possebilities. But you choose to keep whining.' Maar daarna komt mijn gedachtestroom weer uit bij het pijnlijke besef dat ik je eigenlijk nooit echt goed heb begrepen. Misschien heb jij jezelf ook nooit echt goed begrepen. Het was voor mij een compleet raadsel hoe zo'n intelligente strateeg als jij zichzelf zo hopeloos kon laten afglijden in doemdenken. Ik zat erbij en keek ernaar en alles wat ik zei of deed om je op positievere gedachten te brengen was tevergeefs...

        Had je die zwartgallige chagrijn Balthasar Gracian maar nooit gelezen.

        Wij waren drie jaar samen. Daarna was het drie jaar uit en toen ging het toch weer een beetje aan. 'Als het nou toch niet lukt, jij en ik als stel, dan moet je wel in mijn leven blijven, hoor!', drukte je me op het hart. 'Want jij voelt als familie voor mij.' Dat heeft me toen zo diep geraakt. 'Ja Bert', beloofde ik gemeend plechtig, 'dat gaan we absoluut doen, voor altijd contact met elkaar blijven houden'. Helaas liep het toch weer allemaal heel anders. En nu ben je voor altijd onbereikbaar. Voor de hele wereld, voor alle mensen die van je houden en ook voor mij. Zo godvergeten jammer. Je had de wereld nog zo veel te bieden, nog zo veel te geven en te ontvangen en te ontdekken. Nog zo veel te lachen en te bespreken en te observeren en te ondernemen en te leren en op te schrijven. Nog zo veel verbanden tussen dingen die moesten worden afgelezen.

        Hoewel ik vond dat je er soms heel vreemde denkbeelden op nahield, heb ik enorm van je genoten en veel van je geleerd. Je schreef me ooit:
        “Het essentiële aan intelligentie en iets wat mensen nooit lijken te begrijpen, is dat het zijn bezitter laat beschikken over een, vergeleken met de rest, grotere intuïtie en een zuiverder instinct. Domme mensen koesteren zich graag in de waan dat ze hun gebrek aan slimheid dan toch maar mooi weten te compenseren met ‘gevoelens’ en ‘inzichten’ die de intellectueel moet ontberen. Onzin. Het is juist dat waanidee waardoor domme mensen zo dom zijn. In werkelijkheid beschikken intelligente mensen over oneindig veel meer hulpmiddelen waarmee ze de associatiesprongen kunnen maken die de wereld ‘intuitie’ noemt. Wat betekent intelligentie per saldo anders dan het vermogen verbanden tussen dingen af te lezen?”

        Ik hoop met heel mijn hart dat je nu op een fijnere plaats bent, ver weg van het aardse slijk en andere moeizame, alledaagse beslommeringen die daar toch altijd weer verband mee houden. Het zou me niks verbazen als je daadwerkelijk in een witte toga op een wolk zit nu, orerend met groten der aarde die je zijn voorgegaan. Over razend interessante onderwerpen. En alles zonder maliënkolder natuurlijk. Gewoon met losse handen, als de gevoelige lieverd die je altijd was.

        Een machteloze groet uit het hierennumaals,
        Lucienne

        Lucienne - Neerpelt
        21 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • We moesten aan je denken.....
        reactie 40   |   niet OK
        Lieve lieve Bert,

        Wat jammer dat we je niet meer tegenkomen en dat glaasje wijn nog met je kunnen drinken! Het doet pijn als we daaraan denken . Jij was onze leuke buurman toen wij in 1992 naar Groenhoven verhuisden en we zijn elkaar altijd blijven volgen. Wij wonen er nog steeds en hebben je zoektocht naar een bevredigende invulling van je leven gevolgd. Jammer dat dat niet meer kan en dat we je nooit meer op het Ganzenhoefpad of bij AH tegen zullen komen. Met veel plezier denken we terug aan hoe jij dubbel kon liggen om bepaalde dingen.
        Ook herinneren we ons dat we in de zomers dat we hier naast elkaar woonden zowel jij als wij altijd naar Zomergasten keken. Met de open balkondeuren hoorden we elkaar lachen om dezelfde dingen en bespraken het vervolgens de volgende dag in de lift. Mooie tijden. We dachten net ineens aan je en vonden deze mooie plek op het internet. Wat mooi om nog iets aan je kwijt te kunnen.

        Liefs,
        Je buurvrouwen Antonia en Marjo




        Marjo - Amsterdam
        9 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • 11 maart 2018
        reactie 39   |   niet OK
        Lieve broer,
        Vandaag zou je 61 jaar zijn geworden als je niet zelf had voorkomen dat je nog ooit als levende jarig zou zijn. Nu 16 maanden geleden.
        Ik denk vandaag aan je en aan al die jaren dat je er was. Als mijn broer! Je blijft erbij horen en je blijft mijn 2de broer!
        Ik drink vanavond een glas op jouw leven!

        Liefs je zus Jolande

        Jolande - Huizen
        11 maart 2018

        Deel deze pagina:

      • Aandenken aan meneer Bert
        reactie 38   |   niet OK
        Bert heb ik 8 jaar geleden leren kennen op het OSB. Hij was mijn docent en gaf Nederlands. In het begin was het niks anders dan een normale student en docenten band die we hadden. Tot we op een gegeven moment dichter bij elkaar kwamen en we elkaar gingen helpen. Zo hielp ik hem met de Studie Ninja en hij mij met het beleggen. We spraken wekelijks bij hem op het Bijlmerdreef af en later op het Geerdinkhof. Ook hadden we dagelijks Whatsapp contact om te vragen hoe met elkaar gaat en of het lukte met mijn aandelen. Ik ken hem als een vriendelijke, gulle en sociale man met een warm hart. Hij hield van anderen helpen en vooral anderen iets leren. De laatste keren had ik hem geholpen met verhuizen van boeken, dat was het minste wat ik kon doen. Hij heeft
        mij zoveel geleerd en zoveel goede en leuke herinneringen gegeven die ik overal bij me draag. U heeft rust gevonden. Bedankt voor alles meneer Bert.

        Irfaan - Amsterdam
        23 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • Grafsteen
        reactie 37   |   niet OK

        Bert is naar zijn wens begraven in het familiegraf van zijn opa en oma Gispen


        Wim - Naarden
        29 december 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie