gedenkplaats van

Betty Reitsma

26-01-194704-01-2019
      Normality is a paved road; it's comfortable to walk on, but no flowers grow on it.
      Deze zin is toegeschreven aan Vincent van Gogh en vonden wij heel toepasselijk voor Betty. Zo gul als ze kon genieten, delen en liefhebben, zo stil en grijs kon de mist soms neerdalen.
      In dit nieuwe jaar was ze blij begonnen aan een nieuw schilderij, dat ze helaas niet af heeft kunnen maken. We zullen onze lieve moeder, schoonmoeder en oma enorm missen. Deel je herinneringen als je wilt, dat zou ze fijn vinden.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Moedermens
        reactie 15   |   niet OK
        Lieve mam,

        Oneindig dankbaar dat ik je zoon heb mogen zijn.. Wat heb jij ons veel geleerd over het leven en hoe je dat op je eigen manier invulling en waarde geeft.

        “Ik ga, zoals altijd, met je mee in de levens zee!” - zei je laatst nog.. Ik zal je altijd bij me blijven dragen.


        Bart - Haarlem
        11 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Dat had ik mij nooit gerealiseerd
        reactie 14   |   niet OK
        Terugdenkend aan jou, realiseerde ik me dat jij de eerste bent geweest in de Gereformeerde Opa Reitsma Clan met zijn 3 zonen en al hun nazaten -waar wij deel van uit maken- die als eerste haar eigen hart volgde om nieuwe paden te volgen om nieuwe waarheden te ontdekken. En dat je daardoor geen slecht mens wordt. In tegendeel. Zonder dat ik me dat gerealiseerd heb, heb jij daardoor bijgedragen aan mijn behoefte om dat ook te gaan doen. en ik heb het gedaan en me gebracht waar ik nu sta en wie ik nu ben. Een dankbaar mens. We weten soms niet half hoe je doorleeft, ook al ben je overleden. Hug, je neef Wander

        Wander - 'S-Graveland
        10 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Ik zou nog steeds een keer naar je schilderijen komen kijken.....
        reactie 13   |   niet OK
        Lieve Betty,
        Tomatuva schiet me als eerste te binnen als ik aan je denk. Muziek onder de druiventrossen, Siebe lekker aan het toeteren in de band (was het toen al de Onderlinge??), en wij allemaal roken, rondhangen en dansen. Ik geloof dat ik daar voor het eerst met je gekletst heb. Je was wat teruggetrokken, maar zei zinnige dingen - bijna te serieus voor zo'n zaterdagavondsfeer.
        Ik spring even naar naar ongeveer 20 jaar later. We zaten in hetzelfde vriendenclubje waar later de Grande Bouffe uit voortgekomen is: het roulerende eetfestijn van 6 stellen dat regelmatig liederlijk uit de hand liep. Jij was nog met Siebe en ik was inmiddels hertrouwd met Veronica. Ik herinner me een sinterklaasviering met dit vriendenclubje bij Rob en Astrid Koet thuis. Tussen alle surprises, ongein en noodrijm-gedichten, maakte jouw gedicht diepe indruk. Ik geloof dat het Astrid was wier lootje jij getrokken had, en hoewel getekend door Sint & Piet, wist iedereen meteen dat het van jou afkomstig was. Het was filosofisch, gevoelig en met zorg in dichtvorm gegoten. Je was verlegen onder de complimenten. Het was weer zo'n Tomatuva-moment, dat ik dacht: deze vrouw is wars van small-talk en oppervlakkigheid.
        De Grande Bouffe's waren aan jou ook niet besteed. Te hedonistisch, te liederlijk. Je haakte al snel af - begrijpelijk maar jammer.
        Er kwamen jaren dat ik je slechts op afstand volgde. Via Siebe en Paulien hoorde ik dat je voor een nieuw leven gekozen had. Dat je Bhagwan adept was geworden. En zo vernam ik door de jaren heen flarden over jouw doen en laten.
        Tot ik een jaar of acht geleden bijna tegen je op botste. Dat gebeurde in een supermarkt in de buurt van de Eemweg, waar ik vlug een bloemetje voor mijn moeder had gescoord en jij boodschappen had gedaan. Je had een witte overall aan, zweette hevig vanwege het warme weer, en was druk doende je boodschappen in een te kleine tas te proppen. We herkenden elkaar onmiddellijk en hadden een enthousiast gesprek over schilderen - een grote hobby van ons beiden. Je nodigde me uit om naar je werk te komen kijken en dat was ik ook vast van plan! Daarna hadden we mailcontact over schilderen, tentoonstellingen en het Boeddhisme, want ook daarin ging je helemaal op. Je kon zo heerlijk bevlogen zijn. En nu... verdorie.... ben ik nog steeds niet in je atelier geweest. Lieve, lieve Betty. Je bent nu vast héél bevlogen, ergens anders. Kus.

        Thomas - Hilversum
        9 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Sterkte!
        reactie 12   |   niet OK
        Veel sterkte Dirk & Dorine met deze heftige gebeurtenis, en natuurlijk Annebet en Bart en alle andere vrienden en familie... :(

        Michiel - Hilversum
        9 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Saskia van der Horst
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Saskia - Utrecht
        8 januari 2019
        reactie 11
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 10   |   niet OK
        Dag Betty, rust zacht,
        liefs Mirjam

        Mirjam - Borås
        8 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        Dag lieve, kleurrijke zus.
        Heb het goed, liefs Meet

        Meta - Baarn
        8 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Gecondoleerd lieve familie, denk aan jullie❤
        Liefs Caroline

        Caroline - Drachten
        7 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Condoleanties en veel sterkte voor allen die haar lief en dierbaar waren. RIP lieve Betty!

        Geert en Alice - Drachten
        7 januari 2019

        Deel deze pagina:

      • Dag zus!
        reactie 6   |   niet OK
        Dag lieve gekke Bets! Ik ga je missen meid! Veel liefs en een dikke tuut van Marian.

        Marian - Drachten
        7 januari 2019

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie