gedenkplaats van

Bram Anker

22-10-196018-08-2015
      Op onze fietsvakantie in Frankrijk, in de buurt van Figeac, overleed geheel onverwacht en veel te jong mijn lieve vent Bram, waarmee ik 33 jaren het leven deelde. Hij was al die jaren mijn inspiratiebron, steunpilaar en maatje. We vormden samen een hecht en op elkaar ingespeeld team en wisten zo op de uitdagingen van het leven een goed antwoord te geven. Door de geborgenheid en zekerheid in onze relatie konden we onze energie richten op onze verschillende rollen in de samenleving. Bram werd een gewaardeerde organisatie-adviseur en interim-manager, vooral in de publieke gezondheidszorg, en was ook maatschappelijk in tal van rollen actief, bijvoorbeeld in de jeugdzorg, kinderopvang en emancipatiebeleid. Er is met zijn overlijden een mooi mens verloren gegaan. Onze fietsvakanties waren altijd een bron van nieuwe energie en inspiratie. Dit keer liep het anders, en was het onze laatste vakantie samen, juist op een moment dat we al gezamenlijke plannen maakten voor de periode na onze huidige drukke banen. Bram ik zal je zo missen. Mijn leven zal nooit meer zo leuk zijn als met jou.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 177   |   niet OK
        Ha lieverd,
        Ben je er nog – ergens? In mijn hart volop. Ik mis je erg.

        Na je dood schreef ik dat niemand dat stukje mij en jou kende dat wij in elkaar kenden. En dat niemand ooit zo in mij zou geloven als jij deed. Om richting te geven aan de leegte en om jouw vertrouwen in mij te eren heb ik de Bram Anker Scholarship ingesteld, en deze aan mezelf toegekend.

        De Scholarship is een contract om mijn gedachten te concretiseren en woorden om te zetten in daden (die in mijn geval weer woorden zijn), en verantwoording af te leggen over mijn voortgang. En dat doe ik nu al een jaar, aan jou, ergens in de ether. Ik ben blij en trots je te melden dat ik bijna mijn tweede boek als redacteur heb voltooid, dat ik werk met vier nieuwe schrijvers, en begonnen ben aan mijn eigen schrijfsel. Je zou trots zijn.

        Het geeft me houvast, en een glimlach, als ik denk aan jou als commissaris van de B.A.S.

        Voor altijd je vriendin,
        C

        Cecile Wijne - Riverside, VS
        18 augustus 2016

        Deel deze pagina:

      • Danielle en Christian
        reactie 176   |   niet OK

        Danielle et Christian De Bock - 1000 Brussel
        18 augustus 2016

        Deel deze pagina:

      • Quote
        reactie 175   |   niet OK
        Nous disons bien que l’heure de la mort est incertaine, mais quand nous disons cela, nous nous représentons cette heure comme située dans un espace vague et lointain, nous ne pensons pas qu’elle ait un rapport quelconque avec la journée déjà commencée et puisse signifier que la mort – ou sa première prise de possession partielle de nous, après laquelle elle ne nous lâchera plus – pourra se produire dans cet après-midi même, si peu incertain, cet après-midi où l’emploi de toutes les heures est réglé d’avance. On tient à sa promenade pour avoir dans un mois le total de bon air nécessaire, on a hésité sur le choix d’un manteau à emporter, du cocher à appeler, on est en fiacre, la journée tout entière devant vous, courte, parce qu’on veut être rentré à temps pour recevoir une amie; on voudrait qu’il fît aussi beau le lendemain; et on ne doute pas que la mort, qui cheminait en vous dans un autre plan, au milieu d’une impénétrable obscurité, a choisi précisément ce jour-là pour entrer en scène, dans quelques minutes…
        Marcel Proust, Le Côté de Guermantes

        Een heel gepaste stuk van de grote Marcel Proust.

        Danielle en Christian

        De Bock - 1000 Brussel
        18 augustus 2016

        Deel deze pagina:

      • Jan van der Schans
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Jan van der Schans - Rotterdam
        18 augustus 2016
        reactie 174
      • Dag neef Bram.
        reactie 173   |   niet OK
        Wat vond ik het fijn dat Bram vlakbij een paar straten verder van ons in Dordrecht kwam wonen. Zo werd Bram naast "neef Bram" ook "buurman Bram". Het was direct ook heel gezellig. Een etentje over en weer. Bram kon heerlijk koken. Mijn kinderen vonden het geweldig om zo'n leuke oom in de buurt te hebben. Ook gezellig waren de onverwachte ontmoetingen in de stad. Ik zie Bram en Herman nog samen aan komen lopen op de Vriesestraat. Of in de trein naar het werk opeens te horen "He Wim hoe gaat tie?". Warm, positief en altijd enthousiast.
        Ook denk ik terug aan de keren dat Bram vroeger (jaren 70) wel eens kwam logeren en de keren dat ik als kind bij Bram in Voorburg logeerde. Leuke herinneringen aan uitstapjes zoals een concertbezoek (Gruppo Sportivo/Golden Earring) en bv bioscoopbezoek (Jesus Christ Superstar).
        In de jaren 80 liepen onze levens uiteen en zag ik Bram nog af en toe op familiebijeenkomsten en verjaardagen. Toen mijn vader Jan Anker ernstig ziek werd en ik weer verhuisde van Rotterdam naar Ridderkerk kwam Bram helpen met verven. En na het overlijden van mijn vader nodigde Bram ons uit voor een etentje bij hem thuis op de Walenburgerweg.
        Tot een paar jaar geleden leefde Bram zijn enerverende leven met Herman weer buiten mijn leven om. Totdat Bram en Herman dus in Dordrecht kwamen wonen. Helaas was dit maar van korte duur.
        10 Augustus 2015 kwam het slechte nieuws via een mailtje van een collega. Uit de correspondentie hierna bleek dat er iets vreselijks was gebeurt.

        "Hi wim,
        Heb jij bij toeval een familielid Bram Anker, in Dordt wonend?
        Mijn zwager in Frankrijk was hem tegengekomen …"




        Willem Anker - Dordrecht
        13 mei 2016

        Deel deze pagina:

      • Herman Wiersema
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Herman Wiersema - Amsterdam
        7 mei 2016
        reactie 172
      • Woorden
        reactie 171   |   niet OK
        Zoveel mooie woorden. Zoveel goeds gezegd. Zoveel mensen en zoveel namen. Ik kan slechts al dit goeds be-amen.

        Rob

        Rob Smallegoor - Utrecht
        7 april 2016

        Deel deze pagina:

      • Andere Bram
        reactie 170   |   niet OK
        Het jaar 2015 is ten einde. Het jaar waarin ik op 18 augustus 50 jaar ben geworden. De dag ook waarop Bram, neef en naamgenoot, overleed. Na onze jeugd, waarin we elkaar regelmatig zagen, gingen we onze eigen weg. We hielden contact en dat contact kwam ook vaak tot stand door onze namen. Bram reageerde dan vaak met "groet van andere Bram". Op het werk, een mail bedoeld voor "andere" Bram, een fototentoonstelling in Rotterdam, en zo zijn er nog wel wat voorbeelden. In augustus was er weer verwarring rondom onze namen. Dit keer echter onaangenaam. Collega's die Bram gekend hebben maar ook collega's die Bram niet gekend hebben. Ze hadden me toch kort geleden nog gezien? Nee het is "andere" Bram.
        Herman nogmaals heel veel sterkte met dit grote verlies. Bram was een bijzonder mens!
        Andere Bram

        Bram Anker - Ridderkerk
        8 januari 2016

        Deel deze pagina:

      • Lieve Herman...
        reactie 169   |   niet OK
        Lieve Herman, weet dat Bram en jij nog vaak in onze gedachten zijn!
        Respect zoals jij je 'nieuwe' leven vorm geeft!
        Sterkte met de feestdagen.
        Jeroen en Ellen Ravelli

        Ellen Ravelli - Dordrecht
        23 december 2015

        Deel deze pagina:

      • jose michael
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        jose michael - den haag
        21 december 2015
        reactie 168

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering