gedenkplaats van

Catharina Margaretha Kellenbach - van der Starre

Overleden op: 21-01-2002
      Mijn moeder, onze moeder. Te vroeg geboren, klein en zwak, maar toch 95 jaar geworden! Ze is haar hele leven klein en tenger gebleven, maar had een sterke persoonlijkheid. Nooit klagen, maar doorzetten! In de oorlog was zij de sterke vrouw die het gezin er doorheen hielp. Ze hield veel van haar kinderen en haar kleinkinderen, en dat was wederzijds. Wij weten dat zij in God geloofde. Het geloof gaf haar steun, troost en de overtuiging dat de dood niet het einde is. Het is voor haar van grote waarde geweest. Haar kinderen, kleinkinderen en hun vrienden denken allemaal op een speciale manier aan haar terug. Onze vrienden en vriendinnen waren altijd welkom. Ze had de gave het gezellig te maken.

      Overige informatie
      Ze kreeg 4 kinderen en 13 kleinkinderen. Ze mocht nog meemaken dat er in 2001 een achterkleindochter en achterkleinzoon werden geboren. De laatste 25 jaar ging ze ieder jaar met ons, haar kinderen én kleinkinderen, op vakantie. Er werden dan 4 bungalows naast elkaar gehuurd en dan genoot ze omdat ze ons weer allemaal bij elkaar had. Ze overleefde haar broer en zussen, en nu is ze als laatste van haar generatie heengegaan. Ze werd al jong weduwe na een gelukkig huwelijk van ruim 30 jaar. Op 10 maart 1967 overleed haar man Nico, onze vader. In 1968 verdronk haar 2½ jarige kleinzoon Erik, in 1996 overleed haar schoonzoon Jon, In 1997 verongelukte haar 13½ jarige kleindochter en naamgenootje Tineke. Ze is nu weer bij hen.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 20   |   niet OK
        Lieve mam, het nieuwe jaar, 2005, is begonnen.We hebben de jaarwisseling gevierd: Frits en Viola, Marion en Frank en ik met elkaar, Thelma met kinderen.
        We zijn alweer bezig met 'de huisjes'.
        Pas nog zijn Frits en Viola met hun kleinkind, Saskia's dochter, bij mij geweest. Het is zo leuk te zien hoe ook de derde generatie weer zo goed met elkaar overweg kan. En we zijn allemaal dol op elkaars kleinkinderen, jouw achterkleinkinderen. Dat komt door jou hoor, jij hebt ons die geweldige familie-saamhorigheid meegegeven.Daarvoor zijn we jou zo dankbaar, want het werkt door in de volgende generaties! Er komt weer een nieuw kleinkind voor mij: Je naamgenootje Tamia vewacht nummer twee.
        Vrijwel altijd als ik in Den haag ben ga ik even naar het graf van jou, papa en Erik. Dan besef ik steeds meer hoe vergankelijk de mens en hoe betrekkelijk tijd is.
        Mammetje, fijn weer even die babbel.Eenzijdig? Ik weet het niet, het lijkt wel of jij en papa naast me staan.
        En mam, áls er een God is en je bent daar,wijs mij dan de weg.

        erica -
        3 januari 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 19   |   niet OK
        We zijn er weer geweest hoor mam: in 'de huisjes'. Nou, het was wel EEN HUIS dit keer hoor, meer nog een villa. Het was weer reuze gezellig,met ons zevenen. Ik heb het je toch beloofd? jaar komen we en lang weekend bij elkaar en o, wat hebben we het dan vaak over jou. Soms komt er een kleinkind van jou langs, deze keer was het Maaike met haar vriend. Dat je ooit met die huisjes bent begonnen is wel zo uniek mam, dat heb je ons toch maar meegegeven. Ook, vooral, voor de kleinkinderen iets dat ze nooit zullen vergeten. Ik vond dat ik nou toch weer heel even eenbabbeltje met je moest maken.

        erica -
        26 augustus 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 18   |   niet OK
        Mammie, het is niet overdreven: er gaat geen dag voorbij of ik denk aan jou. Gek hè? Ik vraag me ook vaak af hoe ik Merlijn over jou zal vertellen. Ik mis je mam, en ik had je nog zovel willen vragen.

        erica -
        2 augustus 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 17   |   niet OK
        Lieve mam,
        wat mis ik je toch. Ik had je nog zoveel willen zeggen, zoveel willen vragen.
        Al weer 7 jaar geleden dat we Tineke moesten missen, waar we samen veel verdriet om hadden.
        Wat gaat de tijd snel, alles lijkt nog zo kort geleden.

        Thelma -
        5 juli 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 16   |   niet OK
        lieve erica,telkens als ik bij mijn vader een kaarje opsteek kom ik langs het lieve gezicht van je moeder en dan steek ik voor jou en je moeder ook een kaarje aan.Veel sterkte met het verlies van je lieve moeder. liefs mascha dochter van koos kempe

        mascha -
        21 juni 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 15   |   niet OK
        Vandaag is het weer jouw verjaardag, mam. 98 jaar geleden ben je geboren, op deze dag denk ik altijd even terug aan de vejaardagen, die je altijd zo gezellig en vaazk uitbundig vierde! Vooral je laatste, 95ste, verjaardag, waar we voor het laatst met de hele familie samen waren.
        Vandaag steek ik weer een kaarsje voor je op. Ik houd van je!

        Erica -
        18 april 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 14   |   niet OK
        Ik blijf voor jou kaarsjes iosteken hoor mam, en voor Jon, voor papa, voor Tineke

        Erica -
        14 april 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 13   |   niet OK
        Wat jammer mam, dat eigenlijk niemand meer op jouw site komt, alleen ik. En ik zou toch zo graag willen weten of ook anderen nog zo verweven mt jou zijn als ik. Ik wil je steeds vertellen over Merlijn, je achterkleindochter. MIJN kleindochter, kun je je dat voorstellen? Ik heb nu zo'n spijt dat ik nooit was geïnteresseerd in jouw vader. En nu vind ik het zó belangrijk om Merlijn over Jon te vertellen. Dat vond jij toen ook hè, van jóuw vader. Maar de tijd gaat zo snel en wie is nu nog echt geïnteresseerd in Jon? Misschien mijn kleinkinderen...láter.

        Erica -
        14 april 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 12   |   niet OK
        Mam, het wordt weer tijd dat ik weer eens met je babbel hoor. Het gaat gelukkig goed met ons allemaal.
        In februari ben ik nog bij je graf geweest; je ligt daar zoals je altijd hebt gewild: bij papa.Als ik jullie namen zie, denk ik: wat gaat de tijd toch snel. Ja mam, ik ben ook al tegen de zeventig en ook voor mij zijn er niet zoveel jaartjes meer over. Ik denk wel vaak: wat moet ik mijn kinderen veel vertellen, want straks kan het niet meer. Vertellen over jou en papa, over Jon ook en Erik, over Tineke... En over onze voorouders natuurlijk.
        Help je me een beetje?

        Erica -
        24 maart 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        Mam, ik vergeet je niet hoor. Voor jou, voor papa, voor Erik, voor Jon en voor Tineke: één kaarsje, maar ik denk aan julie allemaal.

        Erica -
        17 december 2003

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie