gedenkplaats van

Cor Derks

13-06-194218-03-2020
      We zullen gedwongen in besloten kring afscheid moeten nemen van ons pap.
      Naar wens van ons pap zal dit zijn in de Sint Jozefkerk te Venhorst.
      Ons pap was een man van samen zijn. En al wilde hij niet in de belangstelling staan, wij
      zouden het fijn vinden als jullie op zijn laatste weg van huis naar de kerk hem een laatste
      eer bewijzen door langs de weg te staan op dinsdag 24 maart om 10.45 uur.
      Diegene die dit niet kan of wil, willen we vragen om een kaarsje te branden om toch samen bij ons pap stil te staan.

      Via livestream is de dienst te volgen www.eventtube.nl/corderks

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • vorig jaar 2019 !
        reactie 57   |   niet OK
        Gecondoleerd met het verlies van Cor echtgenoot van Annie ,vader en opa onze neef,een mooi man volop vertellen toen hij vorig jaar onverwachts op de Walsert in Rijkevoort aan kwam om een bezoekje af te leggen aan Toon van Ome Koos ,daar trof hij onze zoon Ronny aan hij lijkt veel op Toon en begon te vertellen hele verhalen over vroeger je kon er niet tussen komen om wat terug te zeggen zo enthousiast was hij aan het vertellen . hij woont nu op de walsert en wij in het dorp. Volgens Ronny had hij niet in de gaten dat ik de zoon was i.p.v. Toon zijn neef. Wat een fijne leuke man was hij en zo spontaan zei onze zoon Ronny tegen ons. Wij wensen iedereen heel veel sterkte en kracht in deze moeilijke tijd en in de toekomst. Met vriendelijke groet, Toon en Ria Derks Kruibok 6 5447 B J Rijkevoort.

        Toon en Ria - Rijkevoort
        27 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Cor,
        reactie 56   |   niet OK

        Geweldig.,..voor alles wat je gedaan hebt voor onze kinderen bij de ponyclub.
        Benita was bij de ponyclub en reed op elsje een kleine shetlander van Harrie van Berk.. Op een gegeven moment was ze te groot voor elsje,en ging op minka rijden van Bertje van Dooren.
        Elsje had plotseling geen ruiter meer, dat duurde echter niet lang want Cor zette Annelie op elsje. En ja hoor... Annelie was ook bij de ponyclub, rijlaarzen paste haar nog niet zo klein was ze nog. En zo ging dat!!
        Ook zelfs Gertjan is bij de ponyclub geweest,heeft ook op cor gereden, een pony van Ome Cor.
        Het gaat nog van generatie op generatie,nu is ook onze kleindochter Indy bij de ponyclub .Indy kreeg ook les van Ome Cor, ging ook regelmatig met Indy naar dressuur wedstrijden. Indy was erg gesteld op Ome Cor.

        Was er bij ons een pony ziek of moest Ukki veulen(in de zandweg) dan belde we Ome Cor,die wist er alles van.
        Ook gingen we samen op zoek naar een vakantieboerderij voor ons familie weekend.
        Na de zoektocht samen een lekker frietje eten,en spelletjes bedenken voor het weekend!!
        We zullen die mooie herinneringen nooit vergeten!

        Cor bedankt voor alles!!

        Anny, kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte in deze moeilijke tijd!!

        Gerrit en Maria & Benita & Jeroen-Annelie& Martin-Gertjan& Nicole en kinderen.


        Gerrit en Maria - Venhorst
        27 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Bedankt ome Cor
        reactie 55   |   niet OK
        Lieve ome Cor,

        Op 17 maart 2020 was ik in het ziekenhuis omdat ik net was bevallen van ons 4de kindje en jij om te vechten voor je gezondheid.
        Wij, liepen dolgelukkig door de gangen van Bernhoven met onze zoon Dim in onze armen. Lydia, Annet en Yoni zaten in Bernhoven te hopen dat jij het zou gaan redden.
        Het was een hele bizarre situatie toen wij daar samen stonden, op meters afstand van elkaar, ons geluk en verdriet te delen.
        Met jou in onze gedachten gingen we naar huis en hoopten we dat je het zou gaan redden. Je had tenslotte al vaker moeten strijden en toen was het je ook gelukt.
        Totdat we woensdag 18 maart het enorme verdrietige nieuws kregen dat je de strijd toch niet had kunnen winnen.
        Ons geluk kreeg een grauwe rand….
        Nu weet ik nog van alle jaren dat ik bij jullie over de vloer kwam, dat jij en tante Annie heel erg positief ingesteld zijn en dat jullie, wanneer ik ergens teleurgesteld in was (weer geen prijs, Paula luisterde weer niet, enz) er altijd een positieve draai aan wisten te geven.
        In die “goeie ouwe tijd” heb ik dan ook:
        Veel geleerd van jou
        Omgaan met teleurstellingen, jij belde dat het weer geen ponyrijden was, omdat het regende
        Veel gelachen met jou
        Zondags ’s morgens om 7.00 vertelde jij ons de hele weg naar het concours toe moppen
        Veel bosritten gemaakt met jou
        Met de pony’s naar Erp gereden. Jij en ons pap kwamen er dan op de fiets ergens achteraan
        Veel stallen schoongemaakt bij jou
        Hierbij leerde ik ook tractor rijden van jou.
        Veel gelogeerd bij jullie
        Met de kermis bij jullie in de tent of toen Junior geboren moest worden.
        Veel mooie herinneringen aan jou
        Ome Cor wat was jij een prachtige man en wat ga ik je missen!!
        Doe je ons pap de groeten daarboven…..

        Groetjes Maureen
        Harm, Semme, Joek, Gies en Dim

        Maureen - Venhorst
        26 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Jo  Hendriks
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Jo - erp
        26 maart 2020
        reactie 54
      • Cor van ome Jan
        reactie 53   |   niet OK
        Zo heb ik Cor gekend:
        nadat Jan Aben uit Sint tunnis als boerenknecht op onze boerderij was vertrokken werd na een tijd door mijn vader aan ome Jan gevraagd of een van zijn jongens op de boerderij kon helpen. En daar kwam Cor van ome Jan. Ik was toen ergens tussen de 10 en 13 jaar denk ik. Dus Cor tussen de 17 en 20 jaar. Hij sliep bij mij in bed zoals Jan Aben dat ook deed. Cor werkte hard maar deed dat altijd onder het maken van grappen. Erpel rapen met mijn zussen, met paard en wagen werken en alles wat er zoal op een boerderij te doen was. En dat was bij ons veel. Waarschijnlijk heeft Cor het grappen maken geërft van zijn vader want die kon er ook wat van. En jawel, 's avonds na het werk werd er een spelletje dammen gespeeld met mijn vader. Steeds weer zei Cor vantevoren dat hij ging winnen. Maar als dat uiteindelijk weer niet lukte dan schaterde hij het uit: nu niet gelukt maar morgen pak ik je. Altijd vrolijk, altijd grappen makend en hard werkend zo herinner ik mij Cor.
        Ik wens zijn vrouw Annie, kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte met het verlies van Cor.
        Pieter van ome Tien

        Pieter - Alphen aan den Rijn
        26 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • ome Cor
        reactie 52   |   niet OK
        Ome cor,
        Een goede mens,
        Voor mij echt ome Cor, door vele werdt je zo ook genoemd.
        Wat heb ik mooie herinneringen aan jou.
        Zoals je bij vele hebt gedaan ben ik ook op een pony belandt als kind zijnde. Wat hebben we een mooie tijd mogen beleven met ons shetlandachtal.
        In het Land van Ooit ( pony voetbal), de wereld ruiterspelen in Den Haag.
        Elke zondag op concours, S'morgens vroeg verzamelen op het oefenterrein en dan de rode bus vol met alle zadels en koelboxen. Een paar van die meiden op de achterbank. We hadden de grootste lol met zijn alle.
        Als je te groot werdt voor je pony wist jij wel weer een boer in venhorst die nog een pony voor je had van groter formaat. Na mijn shetland perioden kon ik op jou pony Cor gaan rijden. Wat was dit een mooi dier. Hij paste percies bij jou. Net zo eenvoudig en nuchter. Ik zal nooit vergeten dat jij en Gian een gleuf hadden gegraven op het veld van 1 meter diep en breed. Ik weet nog dat je zei "letten jullie wel op dat je er niet invalt". Dat deden wij dan ook wel, maar die pony van jou die ging daar even gras eten en schoof zo in de gleuf. Wij in paniek, maar zo nuchter als je was, pakte je een bak met brokken en gooide je zand in de gleuf zodat de pony er zelf uit kon lopen. Na de perioden met Cor de pony kon ik op Junior gaan rijden. Nou daar hadden we onze hadden vol aan. Possitief bleef je altijd. Je zei ook altijd als je van je pony afvalt moet je er ook meteen weer op gaan zitten. Dat dit ik dan ook wel, (niet altijd van harte).
        Ik kan zo nog heel lang door vertellen over die mooie herinneringen aan jou.
        Ome Cor Wat ben ik blij dat ik blij dat je me op een pony hebt gezet als kind en dat ik al die mooie jaren heb mogeb bleven.

        Ik zal je gaan missen.
        Ardy van Cuijk


        Ardy - erp
        26 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Cor Derks
        reactie 51   |   niet OK
        Onze Cor was de oudste van ons gezin, van vier zonen en twee dochters.
        Hij groeide op tussen varkens, koeien, en kippen.

        Met z’n allen hadden we veel plezier:
        spelen in het hooi, fietscrossen, en pottenlappen op d’n tip.

        Al snel werd paard rijden zijn grote hobby, en later zijn sport.
        Met Cor kon je een goed gesprek voeren, maar het eindigde altijd over paarden.

        Na de lagere school, ging Cor naar de tuinbouwschool in Boekel.
        Cor wilde tuinbouwer worden, dus, de koeien werden verkocht,
        en ze planten aardbeien en kersen.
        Later gooide de ruilverkaveling roet in de plannen.

        Cor vond een baan in Goes, waar hij enkele jaren heeft gewoond samen met Annie.
        Later ging hij bij de gemeente Uden, in de plantsoenen werken.

        Het jaarlijks familie weekend, vond hij geweldig, hij genoot van alles,
        en was op z’n best, als hij wat kon klieren.
        Was je een schoen kwijt, of zat er een knoop in je broekspijp, dan was Cor de verdachte.

        Als Cor bij bekende, aan een gesloten deur kwam, dan moest hij iets aanvangen,
        een tafel, een stoel of iets voor de deur zetten, dan wist je dat Cor was geweest.

        Het veld was je favoriete plek, bij de pony’s, en de tuinbouw, samen met Gian,
        En thuis niet vergeten de vijver en de kanaries.

        s’Morgens met het busje op en neer, en in de middag nog een keer, en dan s’Avonds voor de derde keer, je kon er de klok op zetten.

        Toen je meer tijd kreeg, heb je kunnen genieten , van je gezin en je kleinkinderen.

        Cor stond voor iedereen klaar, voor ons was je een echte Broer.

        Zo”n heftig afscheid, hadden wij niet verwacht, het is niet te bevatten en doet ons veel pijn.

        Wij zullen je missen ,de kanaries, je busje, maar vooral jou Cor..

        Cor bedankt, ge waard unne goeie.



        Namens broers en zussen van Cor.

        Jan - Boekel
        25 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 50   |   niet OK
        Raar heel raar,

        Wat hadden we met z’n allen graag bij het afscheid van onze ome Cor willen zijn, maar helaas is dit niet mogelijk. Het doet ons veel verdriet om tante Anny, Lydia en Mark, Annet en Robert, Gian en Anita en alle kleinkinderen met aanhang niet vast te kunnen houden/ een knuffel te kunnen geven en te kunnen troosten. Ondanks dat we er niet bij kunnen zijn willen we langs deze weg toch wat herinneringen ophalen van ome Cor.

        Ome Cor was unne echte klierkous
        Altijd vol met grapjes en moppen vertellen kom hij als de beste.
        Als we daar aan het eten waren zei hij “ kijk daar dat vogeltje” en weg was je eten.
        Verder had hij magische krachten ( Hans Kazan zou er jaloers op zijn) ome Cor toverde bij iedereen geld uit de knie. Hij deed wel een beetje pijn, maar dat was het allemaal waard.
        Hij was een echte kindervriend waar je altijd mee kon lachen. Ook heeft hij bijna iedereen van ons ( of je wilde of niet) op een pony gezet. Vele van ons zijn jaren lid geweest van de ponyclub, helaas had het bij andere minder effect, maar goed het was het proberen waard. Als er iets was met je pony hoefde je ome Cor maar te bellen en hij kwam gereden. Fijn dat hij tot het einde toe zijn grote hobby heeft kunnen beoefenen.

        Tja en wie in Venhorst kent hem niet.
        Jaar in jaar uit, dag in dag uit en wel meerdere keren per dag kwam hij door Venhorst gereden met zijn rode bus als hij naar het veld ging. Het was bijna onmogelijk om hem te missen, want hard ging hij niet. En ook als je het geluid hoorde zou je dit wel denken, maar dat kwam omdat ome Cor ( denken wij) dacht dat de bus maar 2 versnellingen had. Het veld waar hij meer was dan thuis, was zijn lust en zijn leven. Lekker buiten zijn tussen zijn planten en de pony’s. Verder zijn er nog een paar typische ome Cor dingen:

        Dat hij altijd zijn middagdutje deed in de stoel in de speelkamer.

        Maar ook dat hij op zijn eten altijd unne kwak suiker deed.

        En dat hij een pak vanillevla helemaal kort maakte zodat de laatste drup uit het pak op zijn bord terecht kwam.

        Al met al wat een mooie mens was jij..

        Ome Cor we zullen je missen.

        Het ga je goed daarboven.

        Neven en nichten familie Derks

        Annelie - Venhorst
        25 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Sterkte
        reactie 49   |   niet OK
        Beste familie van Cor,
        Wat een verschrikkelijk bericht in de krant vandaag. Ik wil jullie hierbij van harte condoleren. Ik ken Cor nog vanuit mijn jeugd, zo'n 30 jaar geleden, in de tijd dat ik in Zeeland bij ponyclub Jeanne d'Arc zat en we menige sportieve strijd gevoerd hebben met het achttal van Cor van Sint Jozef. Ik heb veel plezier met hem beleefd op de concoursen: altijd vrolijk, veel humor en telkens in voor een geintje....en dan met van die pretogen onder zijn cap... Dat zal ik niet vergeten.
        Wat zal hij gemist worden!
        Heel veel sterkte allemaal!

        Esther - Zeeland
        25 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Heel veel sterkte met dit enorme gemis
        reactie 48   |   niet OK
        Dat kwam binnen en hard, Cor ik zal je missen.
        Bedankt voor alle mooie tijden bij de ponyclub, waar ik van jou en jouw pony's Cor en later Paula de fijne kneepjes van het rijden heb mogen leren.
        Maar ook bedankt voor de gezellige tijden op de plak en bij de stallen, het plukken (en eten) van de aardbeien in de kas, tijdens het zetten van preiplantjes, Maar ook het mesten van de stallen was altijd een gebeurtenis, want de hamsters in de krullen gingen met enige regelmaat mee naar huis. En natuurlijk alle ritjes in de onvergetelijke rode bus!

        Lieve Cor, bedankt voor alles!
        Lieve familie, heel veel sterkte!

        Eva Welten

        Eva - Zeeland
        25 maart 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie