gedenkplaats van

Cornelis Antonie (Cor) Feber

17-11-191426-01-1991
      Lieve Cor,

      Misschien een rare opening voor een echte vent die je toch was, maar desalniettemin oprecht gemeend! Wij vormden tijdens je leven zoals je dat noemt een twee-eenheid. In het leven is intimiteit en geborgenheid (en ook veiligheid) in relaties zeker in de vorm van ouder-kind des te belangrijker en niet altijd vanzelfsprekend helaas; jij hebt je echter van die taak meer dan goed gekweten. Als kind heb ik het geluk gehad om zes weken bij jullie te mogen verblijven en opgevoed te mogen worden en in alle eerlijkheid voor mij persoonlijk was het gezonder geweest als jullie die opvoeding nadien voort hadden mogen zetten. Zoals je aan het begin van mijn leven stond, zo wilde ik de cyclus ook rond maken door op het einde van jouw leven je tot getuige over mijn huwelijk aan te stellen. Voor mij voelde dat ook als de enige logische keuze, doordat ik vanuit het gezin waarin ik ben opgegroeid niet echt een alternatief voor handen had waarvan ik zou zeggen dat dat voor mij echt beter zou voelen. Je was zo trots als een pauw, helaas je mocht de dag niet meer beleven en uiteindelijk zou over ons huwelijk ook op voorhand een grauwsluier getrokken worden. Immers met jouw dood was ik mijn evenwicht kwijt, je was niet zo maar een oom, je voelde als een vader voor me en voordat je je het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde erkende je ook dat ik voor jou in feite de zoon was die je zelf nimmer gehad had echter wel had willen hebben. Dat voelde voor mij zo enorm goed dat te horen en bevestigd te krijgen. Kortom het was een slechte opmaat voor mijn huwelijk en aangezien mijn schoonvader kort na ons huwelijk zou overlijden en mijn vrouw een Duitse was, werd de Heimweh naar huis steeds groter. Door omstandigheden en een verhuizing is het huwelijk al meer dan 10 jaar ontbonden, wat blijft is de herinnering. Dat zelfde geldt wat betreft jou. Ik zal je herinneren voor wat je voor me betekend hebt en weet dat ik bij jou het beste op mijn plaats was.

      John

      Overige informatie
      Soms loopt er door een drukke straat
      ineens een oude kameraad
      of reisgenoot.
      Je weet zodra je hem begroet:
      het kan niet dat ik hem ontmoet,
      want hij is dood.

      Eerst ben je nog een tijd verbaasd
      omdat die levende toch haast
      die dode was.
      Heb je de zaak dan afgedaan,
      dan komt er weer een dode aan,
      met flinke pas.

      Thuis van het dodencarnaval
      zie je de spiegel in de hal,
      je schrik is groot:
      die man daar in het spiegelglas,
      met die bekende regenjas,
      was die niet dood?
      (Willem Wilmink-Allerzielen)

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Tröckener Kecks - Met hart en ziel (1991) live
        reactie 5   |   niet OK

        Tröckener Kecks kwam net als ik uit Haarlem. Daarnaast hadden mijn peetoom en ik een vader-zoonrelatie, vandaar dat Met hart en ziel wel een gerechtvaardigde titel is en deze stamt uit 1991 zijn sterfjaar, dus vandaar dat ik voor deze uitvoering ga.

        Boudewijn Rusman - Warnsveld
        28 maart 2016
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Vandaag al weer 18 jaar dat je laatste verjaardag gevierd werd. Ik herinner hem nog als de dag van gisteren, je dochter Annie vond dat ik er nogal bleek uitzag. Na zo'n tijd kan ik het ook wel opbiechten, eerder die week had het weinig gescheeld, of ik was uit het leven gestapt. Door een bezoekje aan 'mijn ouders'(voor mij persoonlijk was het beter geweest als jullie indertijd de opvoeding voortgezet hadden, dan had ik niet de problemen, waar ik nu wel mee te kampen heb en was ik wel op mijn plek geweest: want in alle eerlijkheid: bij jullie kwam ik thuis; bij 'mijn ouders' slechts op bezoek)werd open kaart gespeeld, dat ik eigenlijk een resultaat was van een ongewenste zwangerschap. Als mijn moeder geen zwangere zussen had op dat moment, ze had beslist abortus laten plegen. Dit n.a.v. een bezoekje van mijn jongere zusje 'jullie ge-echte petekind' die mij echter nadien doordat ik op het moment supreme aan mijn toekomstige vrouw dacht besloot niet voor de trein te springen, maar alsnog in de trein te stappen, ons opzadelde met hun huis wat uiteindelijk ook de wig tussen ons huwelijk is geworden. Nadat alle verborgen gebreken boven kwamen drijven, kwam er een advocaat aan te pas en uiteindelijk inschakeling vd buren welke onze telefoon aftapten en vd nacht een dag maakten. Dit is alles verleden tijd, evenals mijn huwelijk en familie. Jij en je vrouw blijven echter voor altijd in mijn hart verder en voort leven. Simpelweg, doordat jullie het hart op de juiste plek hadden en dat zet zich toch in mij vast. Ik blijf van jullie houden. Wat dat betreft, kent de dood geen grenzen.

        Hou je goed samen.

        Hartelijke groeten, John

        John -
        17 november 2008
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        Vandaag is het dan 'vaderdag', hoewel je niet mijn biologische bent geweest, zul je wel altijd mijn logische blijven en gaat er aan jou letterlijk een wereld verloren. Inmiddels zou je wel heel kras zijn geweest, maar toch de afgelopen 15 jaar had ik je best nog wel 10 mee willen maken.

        John -
        18 juni 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Hallo John
        Jeetje ben er stil van,net wat je schrijft,die band is voelbaar in jouw woorden.Koester de herinnering.Lieve groet Petra dochter van Gerrit Wilhelm Bosch*

        petra -
        23 februari 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Wat onzettend mooi geschreven.
        Groet, Wendy Massop-Alders, dochter van *Gerda Alders-Arends

        wendy -
        31 januari 2006

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering