We hebben geleefd tussen hoop en wanhoop, soms ging het iets beter en hebben we nog samen gelachen.Soms was er grote angst en paniek bij jouw mam, je was bang, bang om te overlijden.Je zij steeds ik vind het zo jammer dat ik mijn kleinkinderen niet nog een tijdje kan zien opgroeien, het meeste heb ik van mijn kleinkinderen genoten..Je hebt je letterlijk opgeofferd om voor je lieve man te zorgen toen deze heel erg ziek was, nooit aan jezelf gedacht, altijd maar zorgen voor anderen...Weet dat we ontzettend veel van je houden, en we elkaar op een dag weer zullen zien!!!!!!Bedankt voor alles, zonder jou liefde zouden we nu niet zijn die we geworden zijn