gedenkplaats van

Cynthia Fraikin

09-02-197203-12-2017

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Stil
        reactie 59   |   niet OK
        Lieve Byron en papa.
        Van de week hoorde ik het droevige nieuws van jou lieve mama en vrouw.
        Hoewel ik niet meer bij Happykids werk spreek ik mijn oud collega's nog regelmatig en vroeg ik altijd hoe het met je mama ging. Wat een groot verdriet! Wat een vreselijk gemis, maar vooral wat ongelofelijk oneerlijk! Wat was je moeder een sterke en lieve vrouw. Jullie waren een mooi gezin samen. Lieve Byron en papa ik wil jullie heel veel sterke en kracht toewensen in deze zware tijd. Ik denk aan jullie! Liefs Sandra (oude juf Happykids)

        Sandra - Nieuw vennep
        20 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Dappere mannen
        reactie 58   |   niet OK
        Hoi Byron en Jury, wat zou ze trots zijn op jullie, nu en later. Trotser dan ze al was.
        Byron, je hebt alle liefde, betrokkenheid en pit van je moeder in je. Die dingen zullen je altijd blijven helpen in je leven. En met Jury die achter je staat als trotse en sterke papa gaan jullie er op ten duur zeker iets moois van maken. Alle liefs en goeds. Pim en Marjolein

        Pim - SASSENHEIM
        16 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 57   |   niet OK
        Alweer ruim een week voorbij na dat prachtige afscheid van jou lieve Cynthia. Een week waarin ik veel aan je dacht. Bij De Dijk in Paradiso, als ze er niet is...., dagelijks als ik naar mijn werk fiets, langs de kunstwerken van het Light Festival, waar we vorig jaar met 'the boys' en aanhang (en Byron en Laura waren ook nog mee), nog langsliepen, en waarna we gezellig een biertje gingen drinken. Je was nog lekker aan het sporten, moest af en toe een stapje terug maar genoot met volle teugen. Ik vond het zo knap van je. Ik heb ook van je geleerd. Van je niet aflatende positieve optimistische instelling en het vermogen om er gewoon ondanks het pikzwarte scenario een hele mooie tijd van te maken en te genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft. Zo ontzettend onrechtvaardig dat het nou juist zo'n mooi mens niet gegund is om daar langer van te genieten... maar je hebt het fantastisch gedaan! Wat sprak er ongelofelijk veel liefde en trots uit de verhalen die Jury en Byron over je vertelden bij je afscheid. Door hoe jij in het leven stond, heb je zoveel voor ze nagelaten. Natuurlijk zal iedereen er voor ze zijn in de toekomst, zoals jij graag zou hebben gewild, maar de manier waarop jij hebt geleefd, hoe ze kunnen terugkijken op de tijd dat je er was met ze: dat is hun grootste troost! Vaarwel mooie dappere Cynthia, je hebt de wereld een stukje mooier gemaakt. ❤️

        Andrea - Diemen
        16 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Liefde voor altijd...
        reactie 56   |   niet OK

        Het was een bewolkte dag met natte sneeuw,regen en veel wind. Maar zo was er ook zonneschijn. Heel mooi was het toen de zon even doorbrak en dit lied werd gedraaid.
        Hoe mooi de zonnestralen op jullie scheen. De liefde en warmte van een mooi mens, Cynthia.

        Lilian - Schellinkhout
        13 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Foto
        reactie 55   |   niet OK

        Dit was mijn eerste kennismaking met mijn nieuwe nichtje, in de Pirolastraat in Amsterdam-Noord. We zagen elkaar als kinderen meestal bij opa en oma in de Colijnstraat. Ik zag Cynthia voor het laatst bij de huwelijksviering in de kerk van onze neef René en zijn vrouw Marion, in mei dit jaar. Ik wist natuurlijk dat ze ernstig ziek was maar kon het niet geloven toen ik haar zag. Zo sterk, stralend en mooi als ze was. De uitvaart van Cynthia was heel mooi en ontroerend. Maar gevoelsmatig klopt het natuurlijk totaal niet dat het voor haar al afgelopen was. Ik wens Jury, Byron, Trees, Jan, Cécile en verdere familie en vrienden alle sterkte toe.


        Sandra - Wormer
        12 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Altijd in me hart❤️
        reactie 54   |   niet OK

        Lieve Cynthia, ik mis je nu al en ik zal je ook altijd blijven missen.
        Je was zo’n sterke,lieve, knappe vrouw en dat ga ik nooit vergeten.
        Een paar weken geleden zei je tegen mij: “je doet zo goed je best op school, ik ben trots op je kanjer” daar werd ik heel emotioneel van! Natuurlijk ga ik me best blijven doen voor jou.
        1 ding moet je nooit vergeten, ik denk voor altijd aan je en als ik naar boven kijk en ik zie een hele mooie ster dan ben jij die mooie ster!!

        Xxx zoë


        Lieve byron, jury en de familie,
        Jullie ook heel veel sterkte!
        En ik hou van jullie❤️❤️

        Xxx zoë


        Zoë - Hoofddorp
        12 december 2017

        Deel deze pagina:

      • 1977-2017
        reactie 53   |   niet OK

        Veertig jaar geleden kwam zij in mijn leven...Cynthia... samen op de kleuterschool.
        We werden vriendinnetjes en onze huizen tegenover elkaar in Amsterdam-Noord lagen op een steenworp afstand.
        Ook op de basisschool kwamen we bij elkaar in de klas en we werden dikke mik.
        Een onbezorgde tijd... school, zwemles, stoepen, dodenval, blikkie trap, onze geweldige vertolking van André van Duyn tijdens een playbackshow, eindmusical... Cito...
        Wat een kadootje dat we ook samen naar de Havo mochten en wederom in dezelfde klas terecht kwamen.
        Toen begon ons leven pas echt...
        Eerste keer naar de bios, eerste sigaretje, eerste keer disco bij Oriënt , verliefd zijn, stoer doen in het zwembad, jongens, shoppen in de stad, chillen op je kamer, noem maar op...
        Op de Havo hadden we een toffe klas en sloten nieuwe vriendinnen zich bij ons aan, maar met Simone, Mirjam en Brigitte hebben we toch de meest leuke tijden beleefd.
        De dinsdagmiddagen bij Mirjam thuis (ouders werken) waar we uit de Wehkampgids ons interieur in gedachten samenstelden, uren kletsten met thee onder het mom van huiswerk maken of blue curacao dronken met inlegkruisjes onder onze kin... haar ouders spontaan verrasten op hun trouwdag met een diner en zij ons allen meenamen naar de Glen Miller story in de bios.
        De zaterdagavonden naar de disco en met z'n vijven slapen bij Brigitte thuis, waar haar ouders 's nachts steevast patat stonden te bakken voor ons en we de eerste MTV videoclips bekeken met bord op schoot en we ons vergaapten aan Tom Cruise en beelden uit de film Topgun.
        Het was misschien wel iets TE gezellig op school, want behalve Cynthia zijn we onderweg allemaal naar 2 of 3 Mavo verhuisd.
        Ai, dat deed even zeer.. van twee Havo over naar drie Mavo en niet meer samen in de klas...
        Enige voordeel was samen spijbelen zonder dat het opviel als we heel af en toe geen zin hadden in school.
        Na school zochten we elkaar snel weer op en gingen regelmatig tennissen tegen de muur van de naastgelegen flat, waar de jongens uit de buurt op hun MT of MB brommers onze aandacht zochten en we al gauw deel uitmaakten van "the gang" , een grote groep jeugd die elkaar 's avonds opzochten bij de bloembakken en uren stonden te ouwehoeren.
        Weer een hoop nieuwe vrienden en vriendinnen en met hen gingen we de stad in, op de brommer/fiets naar het Twiske, zwembad, het strand, schaatsen op de Edenbaan, uit in Robinson of The Movies, of naar de Efteling toen de eerste rijbewijzen werden gehaald en de brommers langzaam werden verruild voor auto's en er gesleuteld werd in de garage van de familie Boekhout waar we ook weer allemaal voor de deur bij elkaar hingen.
        En toen ging ik verhuizen naar Purmerend...
        Het eerste jaar was ik nog bijna iedere avond in Amsterdam Noord te vinden en kwamen Cynthia en andere vrienden ook zelfs regelmatig naar Purmerend.
        In de zomer van 1989 gingen we samen voor het eerst alleen op vakantie naar Lloret de Mar met mijn nichtje Annemarie en haar vriendin Anita, een topvakantie!
        Alleen jammer dat het toenmalige vriendje van Cynthia zo'n heimwee en jaloezie had dat ze na een week alleen naar huis is gegaan voor hem...waar wij nog een weekje vakantie vierden in Lloret.... eeuwig zonde...
        Toen ik een vriendje kreeg in Purmerend zijn we ook nog geregeld met elkaar op stap geweest, maar langzaamaan verwaterde het contact een beetje...verhuizen, andere school, werk...
        Cynthia en Bert gingen samenwonen en kwamen in een andere fase van hun leven terecht, al hebben we met vele vrienden nog een geweldige Sinterklaas gevierd bij hen thuis met surprises.
        Ikzelf ontmoette Patrick in Purmerend en we gingen steeds meer onze eigen weg...
        Een paar jaar gingen voorbij, Cynthia en Bert gingen uit elkaar, wij spraken af en toe af om gezellig bij te kletsen en een hapje te eten en in 1997 kwam daar Yuri in beeld.
        Supertrots en gelukkig kwam ze hem bij ons thuis laten zien en hebben we een gezellige dag gehad.
        Toch werd het contact minder, ik inmiddels een kindje met Patrick en Cynthia volop in haar carrière... het leven overkwam ons... zonder bewuste reden zijn we elkaar toch wat uit het oog verloren...
        Om de paar jaar een date voor een hapje eten, ook met Simone, om de nostalgie en herinneringen in tact te houden met steevast het voornemen om het niet meer zo lang te laten duren voor we elkaar weer eens zouden zien...
        Met haar grote liefde Yuri kwam ook daar een prachtig kindje geboren uit liefde...Byron...
        Ik vond de naam zo bijzonder...
        Met de komst van Hyves en Facebook was het toch mogelijk om een stukje van elkaars leven te blijven volgen, dat vond ik erg leuk!
        Toen ze me verraste met een bezoekje in haar werkpauze in 2013 op IJburg waar ik aan het werk was in onze nieuw te openen winkel was wel weer duidelijk dat we nodig weer eens moesten bijkletsen.
        In januari 2016 hebben we zelfs de hele formatie met Simone, Mirjam en Brigitte weer bij elkaar gekregen en wat ontzettend bijzonder dat de goede band die we met elkaar hadden in de jaren '80 ons nog steeds zoveel vreugde gaf en we besloten om dit weer vaker te doen.
        Helaas dat jaar kwam ook het slechte nieuws van haar ziekte....maar zo sterk en vastbesloten als ze was...was ik ervan overtuigd dat ze met die spirit de strijd wel kon winnen...
        Afgelopen maart waren we weer met de hele formatie bijeen en vertelde ze de harde waarheid dat het gevecht tegen kanker helaas geen overwinning zou worden....
        Ook dit vertelde ze met zoveel kracht en ondanks deze klap in het gezicht hebben we toch weer zo'n waardevolle avond gehad.
        Ik heb zoveel bewondering voor alles dat ze het afgelopen jaar nog heeft kunnen realiseren, weekendje weg, met de guapa's naar Ibiza, vakantie in Italië, de sportmomenten die ze er nog uit perste...en altijd een positief berichtje of felicitatie naar iemand op Facebook, terwijl ze zelf in die vreselijke rollercoaster zat....
        Op haar afscheid werd mij heel duidelijk hoe geliefd ze was bij velen, liefde en kracht kenmerkten haar uitvaart... liefde tussen haar en Yuri... en die kracht... die zag ik ook bij Byron...pas elf jaar oud en zo mooi over zijn mama spreken.... ook de band met Cecile en haar gezin vond ik prachtig om te zien.
        Ik ben ontzettend dankbaar dat ik haar zo lang in mijn leven heb mogen meedragen.
        Ik wens Yuri, Byron, Cecile en gezin en haar ouders Trees en Jan alle kracht om dit vreselijke gemis te dragen.
        Zoals ik onze laatste ontmoeting tegen haar zei.... als ik ook naar boven kom en we ons leven opnieuw mogen gaan doen ...zou ik het zo weer met je overdoen....


        Sandra - Purmerend
        12 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Een dijk van een meid
        reactie 52   |   niet OK
        Lieve Cynthia,
        Het voelt nog steeds onwerkelijk dat je er niet meer bent. Wij zullen ons jou blijven herinneren als de slimme, stoere, goedlachse grote zus van Cécile.
        En ondanks je ziekte bleef je betrokken bij alles en iedereen. Op 11 augustus vorig jaar, toen je al heel ziek was, kreeg Gitta op haar verjaardag als eerste een vrolijke facebook-felicitatie van jou.
        Dat was jij ten voeten uit.
        De crematieplechtigheid staat op ons netvlies gegrift. Wij waren diep onder de indruk van de kracht van Byron en Jasmijn. Pieter zei naderhand: "Sterke ouders krijgen sterke kinderen."
        Zo is het.
        Rust zacht, lieve Cynthia.
        Gitta, John, Pieter

        John en Gitta - Almere
        12 december 2017

        Deel deze pagina:

      • paul kraan
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        paul - waanshoek
        11 december 2017
        reactie 51
      • Een prachtig mens
        reactie 50   |   niet OK
        Cynthia zal me altijd bijblijven als een vrolijke meid, met haar typische bandana tijdens het sporten. Ze heeft bij mij step lessen gevolg en het was schrikken toen ze meldde dat ze niet langer kon sporten owv de ziekte die plots ondekt was. Ik heb haar dappere tocht gevolgd op facebook. Tot het einde heeft ze strijd getoond, enthousiasme en levensvreugde. Ontzettend jammer dat het niet heeft mogen zijn. Ik koester mooie herinneringen aan haar aanweIgheid in de lessen en ben zeker dat jullie allen nog veel mooiere en intensere herinneringen hebben, maar ben ook zeker dat het heel veel pijn gedaan heeft om haar in pijn te zien. Ik hoop dat zij en jullie rust vinden. Ik ben ontzettend dankbaar dat ik haar gekend heb en wil jullie alle sterkte en steun wensen. Ilse Michiels

        Ilse - Haarlem
        10 december 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie