gedenkplaats van

Edu Davies

30-11-194201-09-2014
Het is zoals het is.... Dat zien we dan wel weer... Het komt allemaal wel weer goed....
Dat waren dikwijls de uitspraken van Edu..
Edu heeft een bewogen leven gehad:
in het Jappenkamp op Sumatra geboren, honger en ellende...
als jongetje de lagere school gedaan op Java en
met 13 jaar samen met zijn oudere broertje Jacky op de boot gezet naar ijskoud Nederland..
in pleeggezinnen gewoond in de Randstad en daar naar de technische school gegaan..
als jongvolwassen in militaire dienst..
en uitgezonden worden naar Papoea Nieuw-Guinea in het oerwoud met de dood in de ogen...
op erewacht gestaan als militair bij de begrafenis van prinses Wilhelmina...
daarna de grote vaart opgegaan.. alle wereldzeeën bevaren en heel veel landen aangedaan.. o.a. op de Willem Ruys en werkte in de machinekamer..
weer terug in Nederland bij ma Davies in Overschie gaan wonen..
toen de vrachtwagen op.. bij veel bedrijven in Nederland gewerkt en daardoor door heel Europa gereisd met zijn grote truck.. de sterke verhalen zijn er te over..
een ervan was dat Edu ergens in Europa eventjes ging slapen in zijn truck op een parkeerplaats en dat de politie 24 uur later op zijn deur klopte om te zeggen dat zijn baas hem zocht... toen waren er nog geen mobieltjes..
getrouwd en twee lieve kindjes gekregen.. Robert en Stephanie..
15 jaar lang in de grafische wereld gewerkt als monteur en chauffeur en uitgezonden worden weer de hele wereld door..
daarna met Marlies getrouwd en kreeg zomaar nog twee kinderen erbij..
Edu bleef werken tot 67 jaar, omdat hij het zo erg leuk vond..
een ongeluk gekregen tijdens het werk met heet water en in het Brandwonden Centrum in Groningen terecht gekomen, waar hij 5 weken verbleef...
toen werd de FNV zijn grote hobby... flyeren met zijn collega's en op pad voornamelijk in Brabant en Limburg...
en toen ziek geworden, maar vele kwamen op visite....
tot het laatst altijd genoten van alle kinderen met partners en alle lieve kleinkinderen....
Edu hield van mensen om zich heen...
Schrijf condoleance
Bekijk condoleances
* verplichte velden

Gedenkplaats geopend door:

Stuur de beheerder een e-mail
marliesk

Condoleances

Loes Verhoeckx
Een jaar alweer voorbij, wat gaat de tijd toch snel, toch is het voor degene,
die heel dichtbij stonden niet zo snel gegaan, juist vandaag wil ik jullie graag
steunen en heel veel sterkte en kracht wensen op deze moeilijke dag,
en in de komende tijd,

Ik denk aan jullie, Loes
Loes Verhoeckx - rosmalen
1 september 2015
condoleance 18  |  
marlies korthals
Houdoe Edu.... 1 jaar geleden......we blijven aan je denken en we blijven over je praten....je blijft in ons hart.....x x
marlies korthals - den bosch
1 september 2015
condoleance 17  |  
Peter en Yvonne Donders - Meyers
Er is een condoleance aan de nabestaanden achtergelaten door:
Peter en Yvonne Donders - Meyers - Tilburg
7 september 2014
condoleance 16
trudy-harrie meulesteen
lieve marlies kinderen en kleinkinderen op de eerste plaats condoleerd met het verlies van edie zoals wij hem altijd noemde de komende tijd wensen wij jullie heel veel sterke toe wij zullen hem zeker missen altijd in voor een praatje voor de deur van mij ouders of even over de schutting hij mag dan wel niet meer in ons midden zijn vergeten zullen wij hem nooit nogmaals veel sterkte trudy harrie kinderen meulesteen en annie willems
trudy-harrie meulesteen - den bosch
7 september 2014
condoleance 15  |  
Anja van Oers
'Zeg maar gewoon Edu' waren de eerste woorden bij onze ontmoeting. In de afgelopen intensieve maanden liet je nooit het achterste van je tong zien, maar de blik in je ogen sprak boekdelen. Een man van weinig woorden, maar wel oprecht en gemeend. In voor een grapje, maar niet de realiteit wegwuiven.

Doorzettingsvermogen om de laatste feestjes nog mee te maken, maar altijd in het achterhoofd gehouden dat het wel eens het laatste uitje kon zijn. Wat een trotse en fiere man toen je de voordeur uit ging, in het zonnetje, rode polo aan, petje op. Ik neem mijn petje voor je af..

Lieve Marlies en familie, heel veel sterkte gewenst.

Hartelijke groet,
Anja van Oers (Buurtzorg)
Anja van Oers - 's-Hertogenbosch
7 september 2014
condoleance 14  |  
Yvonne Slaats Buurtzorg
Het is nooit enkel verpleegkundige < > patient.
Het is ook altijd mens < > mens.
Wat mij als mens geraakt heeft en daardoor mijn werk als verpleegkundige prettig, was Edu's rust. "Het is zoals het is".
Zorgmomenten met slechts een enkel woord, en toch in contact zijn.
Daar wordt deze verpleegkundige een wijzer mens van.

Marlies, wat heb je hard gewerkt.
Zorg goed voor jezelf!

Iedereen veel sterkte gewenst.

Yvonne, Buurtzorg

Yvonne Slaats Buurtzorg - Den Bosch
5 september 2014
condoleance 13  |  
Harrie. Rozema
Er is een condoleance aan de nabestaanden achtergelaten door:
Harrie. Rozema - Goirle
5 september 2014
condoleance 12
Rene  Danen
Er is een condoleance aan de nabestaanden achtergelaten door:
Rene Danen - Berlicum
5 september 2014
condoleance 11
Iren Piras - Dodova
Lieve Marlies,
Gecondoleerd met deze grote verlies!
Wees sterk bij het verwerken en aarzel niet om hulp en steun te vragen!!!

Veel liefs,
Iren
Vicky
Luigi
Iren Piras - Dodova - Tilburg
4 september 2014
condoleance 10  |  
Arie Hoeke
Lieve dierbaren,

Woh, iemand in zorg krijgen met bijna dezelfde achternaam als m'n partner, Davies! Dus, bij eerste bezoek gelijk maar vragen, bent U een Richardson Davies? Edu heel verbaasd kijken. Ja! O, m'n partner heet nl ook zo. Dus jullie zijn in de verte familie! Het ijs was gelijk gebroken en ik had, denk ik, snel het vertrouwen bij Edu gewonnen.
Wat een fantastisch mens heb ik leren kennen. Een lieve persoonlijkheid, soms stilletjes en weinig zeggend de zorg ondergaan.
Edu hield van een grapje en ik wist, voelde hoever ik hier in kon gaan. Toen het eind juni ook al even niet goed ging, vroeg Edu mij of ik de laatste verzorging aan hem wilde geven als het moment daar zou zijn. Eh, ja, maar dan heb je wel een probleem, want je zult wel drie weken moeten wachten, want ik heb dadelijk drie weken vakantie, of je moet van plan zijn nu of volgende week te gaan, ja dan lukt het nog wel. Ik kreeg wel een rode kleur dat ik dat zomaar durfde zeggen, maar Edu en Marlies zagen er de humor wel van in. Gelukkig was je er nog toen ik eind juli weer terug kwam. Al snel doofde in augustus je wilskracht om nog verder te moeten leven en de laatste dagen waren de pretlichtjes weg en begon het echte loslaten van het leven. Je zei het afgelopen weekend nog tegen me, "Het gaat niet goed Arie". We begrepen elkaar!
Nu moet een ieder verder zonder jou en een ieder zal dat op z'n eigen manier doen. Ik weet dat je je niet te veel aan clienten mag hechten, maar aan Edu was ik gehecht, een fijn mens is heen gegaan.

Rust zacht lieve Edu!
Arie Hoeke - Heusden
4 september 2014
condoleance 9  |  

Geef de nabestaanden uw steun en laat hier uw condoleance achter.

Het officiële condoleanceregister van Nederland

Samen blijven we jou herinneren…

Deel deze Memori en

help zo ook mee

condoleances en

herinneringen te

verzamelen