gedenkplaats van

Edward Vollering

10-08-196712-09-2020

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Antonie de Wilde
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Antonie - Delfgauw
        29 september 2020
        reactie 35
      • Richard  Van Niel
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Richard - Delfgauw
        28 september 2020
        reactie 34
      • Lieve familie van Edward,
        reactie 33   |   niet OK
        Door het lezen van zijn overlijdensbericht kwamen herinneringen aan Edward weer boven.
        Het trouwe vriendje met de blonde krullen, van onze dochter Majorie op de lagere school Triangel in Delfgauw. Een heerlijke kindervriendschap en het plagen door aan haar paardenstaart te trekken, kon hij niet laten. Kinderen worden volwassen en kiezen hun eigen weg. Veel sterkte met het grote verdriet in jullie gezin en familie. Een warme groet van Bram en Paula Overvoorde

        Bram en Paula - Delft
        28 september 2020

        Deel deze pagina:

      • dag lieve "Eddesoep"
        reactie 32   |   niet OK
        Lieve familie Vollering,
        Zojuist kreeg ik het overlijdensbericht van Edward via mijn ouders (Bram & Paula Overvoorde).
        Edward, mijn soulmate op de basisschool. Wat speelden we graag samen, lekker buiten op avontuur (dat zat er toen al in ;-)) Dikke pret hadden we samen, gewoon 2 maatjes, niks geen verliefheid. Onbezorgd en altijd veel plezier samen. "Eddesoep" (geen idee meer waarom ik hem zo noemde) blijft voor altijd in mijn herinnering als mijn jeugdvriendje, beetje dromerig met een aanstekelijke lach.
        Ik wens jullie veel sterkte toe.
        Warme groet,
        Majorie Overvoorde (Maartensdijk)

        Majorie - Maartensdijk
        28 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 31   |   niet OK
        Lieve familie Vollering,
        We schrokken ons rot toen we de advertentie in de Telstar zagen.Gelijk moesten we ook weer aan Stefan denken.Wat een vreselijke tijd moet dit voor jullie allen zijn.Wij denken aan jullie.Heel,heel veel sterkte.
        Cathlien Lekx-Ronald Opdam

        cathlien - pijnacker
        26 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Ed en lieve dierbaren...
        reactie 30   |   niet OK
        Lieve Ed,
        De laatste dagen lijkt het wel herfst, maar tijdens jouw afscheid scheen de zon nog volop...
        Toen San belde (met je ouders op de achtergrond) zat ik niet lekker in mijn vel door andere trieste berichten en een fikse vermoeidheid. Het bericht van jouw keuze raakte me verschrikkelijk, zoals dat bij veel van je dierbaren het geval moet zijn geweest.
        Oude wonden worden weer opengetrokken, waarom moest jij, Steef en zoveel lieve dierbaren dit meemaken...?
        We kunnen wel tegen de koppies aankijken, maar helaas niet erin...
        Hoezeer iedereen probeert om zijn best te doen, het lijkt wel of het vechten tegen de bierkaai is.

        Doordat ik volledig uit het veld geslagen was, vergat ik zoveel te zeggen tegen je dierbaren...
        Ik heb vorig weekend heel veel foto's van onze jeugd, van onze familie-vriendendagen en van het 50-jarig huwelijksfeest van je ouders in etappes van mijn mobiel, mijn laptop en degene die ik kreeg van mijn broer en mijn nichtje doorgestuurd naar deze site (naar je dierbaren), zodat ze niet verloren kunnen gaan.
        Daarop sta je met Steef, met André, met mijn mams, ben je aan het dansen met je peettante, met je moeder en met San en zijn er ook foto's waar Patrick op staat.

        Ik ga er vanuit dat je meegekeken hebt naar de afscheidsdienst die er voor jou was.
        Naast het prachtige weer, was je volgens Ome Bert al een paar dagen als een koning opgebaard en wat was de dienst in het prachtige sfeervolle kerkje (of spiritueel centrum) bijzonder.
        Een prachtige kaart met stoere foto's van jou en het pakkende gedicht van je moeder kregen we thuis.
        Op het programma van de dag van jouw afscheid stond bij je geboortejaar 1939...(als dat zo was geweest, dan hadden we het meer een plek kunnen geven...)
        Maar het zorgde ook voor een kleine grijns door al het verdriet heen, net als het moment dat ik het gevoel kreeg dat jij de kaars (die Patrick wilde aansteken) weer stiekem aan het uitblazen was, om ons en vooral hem iets te vertellen, dat het eigenlijk jouw tijd nog niet was of dat je echt niet anders meer kon...je kaarsje uit was?

        Tja warrebol, wat een prachtige verhalen...van je moeder (voorgedragen door je peettante), het mooie pakkende gedicht 'De tuin' door San, het bijzondere openhartige verhaal van je vriendin Esther en je goede vriend Nico die ons meenam in zijn herinneringen...alsof we daar waren en je onderuit zagen gaan met de motor en de aftershave die je als één van de weinige spullen bij je had.
        De mooie woorden in het Engels voor je zoon Patrick...die zo graag nog jaren van alles met je had willen delen.
        De openheid en alle mooie waardevolle herinneringen en ook de minder mooie momenten die er natuurlijk hebben gespeeld rondom jou, we weten er van...
        Wees gerust, het is niet overal rozengeur en maneschijn...en we denken vooral aan de mooie momenten...

        Hoe bijzonder was het dat jouw neefjes en je zoon kaarsen voor je aanstaken en dat Ruben en Benjamin speciaal voor jou zo prachtig piano gespeeld hebben, jemig wat knap op zo'n verdrietige dag, petje af voor hun.
        De lieve woorden en de zegen van je tante...
        Je laatste tocht in die mooie oude Volvo-bus... en de mooie laatste woorden van Mirjam met herkenbare situaties zoals we jullie vroeger meemaakten toen we nog kinderen waren...
        Weet niet of het jouw eigen muziekkeuze was...maar ze pasten allemaal bij jouw afscheid en eigenlijk ook bij jouw leven Ed.
        Die maandag dat San belde, zei ik ook al...lijkt wel een rollercoaster dit...
        Het nummer hoorde ik vorig jaar bij het afscheid van mijn neef en blijft prachtig, net als het Ave Maria...in welke uitvoering dan ook, er nog steeds voor zorgen dat de tranen opkomen.
        Vienna...zo mooi, verdronken vlinder...en dan Gita...al is mijn Spaans - Braziliaans zeker niet goed, de woorden en de wijze waarop Raul Seixas dit zingt raakt iedere vezel en de Engelse vertaling zegt genoeg...

        Normaliter zouden we ons herpakken, de tranen drogen, wat drinken en even op adem komen, voor we je lieve familie en je lieve dierbaren datgene zouden gaan zeggen wat we hadden willen zeggen...
        door de aangepaste regels liep het anders en waren we (ik zeker) nog te geëmotioneerd toen we hun moesten condoleren...zonder een aanraking, zonder een knuffel...
        We hebben daarna elders wat gedronken en we waren het er over eens...
        Al was het veel te vroeg, je hebt een heel mooi en liefdevol afscheid gekregen tot in de puntjes verzorgd door je lieve dierbaren...
        We hopen dat je je rust zult vinden en daarboven nog mooie avonturen zal beleven met Steef en al die lieve mensen die er al zijn...groet ze van ons!

        Warme krachtige groet en dikke knuffel voor alle dierbaren...

        Familie Verheul Dieren - Spankeren...






        Angélique - Dieren
        26 september 2020

        Deel deze pagina:

      • 4 doldwaze jaren
        reactie 29   |   niet OK

        Lieve Edward,
        Ondanks dat het lang geleden is dat wij samen waren, heb je hebt altijd een plekje in mijn hart gehouden. Vier jaar lang beleefden we de meest doldwaze avonturen. Leven met jou was nooit saai. Op de motor door Brazilië, jouw verrassingsreis voor mij naar de Filipijnen, Hong Kong, Thailand en Parijs, onze maffe reis door Florida in de Cabrio... als een stelletje kinderen renden we door Universal Studio's, The Magic Kingdom en Disneyland. Cape Canaveral en ons bezoekje aan de Keys, ons hachelijke radarboottochtje door de Everglades en het maffe feest in Key West, waar de mannen zich als vrouwen verkleedden... Ik zie je nog lopen in mijn oranje jurkje... Dat viel nogal kort bij jou, haha!
        We vielen wel vaker met onze neus in de boter; Chinees nieuwjaar in Hong Kong, Carnaval in Brazilië...
        Onze motorreisjes naar Italië en Frankrijk, onze weekendjes weg in de Ardennen en naar de hoeve van Phillipe en Marc in Tremelo... onze feestjes met kerst, oud en nieuw en Pasen in ons huisje aan het Kromhout met Niko, Martina, Frank, Annette, Michiel, Berna, Marc, Phillipe, Ellen, Rene, Sandra, Kees, Ruud, Esther, Richard, Annemiek, Arjen en Patries en Dalva met haar Deen... Iedereen kon altijd blijven slapen. Weet je nog dat we emmertjes water gingen halen toen we met een huis vol logees en een bevroren waterleiding zaten?
        Je was dol op Potjan en Pilatus, onze katten. Die werden tot op het bot verwend met jouw knuffels en plagerijen.
        En onze danslessen... 4 jaar stijldansen, salsadansen... onze uitstapjes naar Amsterdam met Niko en de rest... de Canecao en Paradiso... we dansten de hele nacht...
        Je was sowieso dol op muziek. Ontelbare cd's had je. Koperen draden kwamen er op het Kromhout voor de boxen en ook de Swift ontkwam niet aan een enorme kist met boxen voor het beste geluid. Weg bergruimte, maar een muziek dat we hadden...
        Fotograferen en filmen was ook echt je hobby. Hoeveel bruidsreportages heb je wel niet gemaakt... op foto, op video... Ook de bruidsreportage van m'n moeder en Gert heb je gedaan. En jouw filmpje over Delfgauw met muziek van Ons Dorp. Toen viel me pas op hoe perfectionistisch je kon zijn. Het was niet snel goed... Je had precies in je hoofd hoe je het wilde hebben.
        We hebben elkaar nooit meer gezien. Je hebt me nog wel eens op m'n verjaardag gebeld. Een paar dagen voor je overlijden probeerde je me ook te bellen. We hebben elkaar niet gesproken. Ik zal nooit weten wat je wilde zeggen.
        Lieve Ed, bedankt voor alle mooie avonturen. De herinneringen aan onze tijd samen, koester ik.




        Nancy - Bleskensgraaf
        22 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Racen over het pad...
        reactie 28   |   niet OK
        Lieve Edward, waar je ook bent.. ik hoop dat je je rust vindt. Ik koester in elk geval de herinneringen uit mijn jeugd van de logeerpartijtjes in Delfgaauw, onwijs hoog schommelen, plonzen in de vijver en racen over het pad met die ouwe bus...
        Goeie reis, Daan

        Daniëlle - Aeugst am Albis
        21 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Jeanine van der Velden
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Jeanine - Odijk
        20 september 2020
        reactie 27
      • Lieve Edward, Edde, Ed, 'lange', vriendje, maatje,
        reactie 26   |   niet OK
        Sinds een jaar hadden wij weer contact, online via Messenger van Facebook. We bespraken daar ons beider leven van dat moment, dat voelde heel vertrouwd. Je sprak met trots over jouw zoon en deelde ook je zorgen. Je vertelde dat je eigenlijk nooit over de dood van Stefan heen bent gekomen en dat je het daar erg moeilijk mee had. Je vond het ook jammer dat sommige contacten van vroeger zijn verwaterd. We zouden elkaar bijna weer ontmoeten en vertelde dat ik vooral niet moest schrikken van je grijze haren. Een plotselinge reis naar Engeland zorgde voor uitstel. Uiteindelijk hebben we nooit meer een nieuwe afspraak kunnen maken. 

        Ik had graag allerlei herinneringen met je willen ophalen en verder willen praten, ervaringen delen. Zo hebben wij samen de film Top Gun gezien, volgens mij zelfs meerdere keren. En maakte je cassettebandjes voor mij, die ging ik dan op mijn walkman beluisteren. Vroeger, lang geleden deden vriendjes dat voor vriendinnetjes. We gingen ook vaak 'statten'  in Den Haag en hadden vooral erg veel lol samen. 

        Als ik terugdenk aan jou, Edde, dan zie ik een vrolijke energieke Ed die altijd in de weer was. Vol passie en vol ideeën. Altijd op reis, altijd op zoek naar avontuur, nieuwe ervaringen en misschien ook op zoek naar jezelf, liefde, rust en geluk? Ik hoop uit de grond van mijn hart dat je nu hebt gevonden wat je zocht. 

        Doe Stefan de groeten, aai hem over zijn mooie krullenbol en geef mijn ouders een hele dikke knuffel als je ze tegenkomt.

        Jeanine - Odijk
        20 september 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie