gedenkplaats van

Edwin Cores Matulessy

30-11-196829-12-2004
      ..niemand weet waarom geluk soms wegwaait…

      Edwin verliet op 29 december 2004 ons huis om nooit meer thuis te komen.

      zijn stem zwijgt voor altijd
      zijn ogen voorgoed gesloten
      de oneerlijke strijd
      heeft hij voor ons besloten

      Van af die ene dag in april dat ik die heerlijke lach zag en hoorde en in die bruine ogen keek was het als of ik weer leefde.
      Je bracht me de rust en zoveel liefde. Iets wat ik tot op heden nog moeilijk kan geloven.
      Intens gelukkig, intens houden van. Jij was in alle opzichten echt.

      Ik kan je niet anders dan innig danken voor dat wat ik heb mogen voelen en delen met jou. Niet alleen je liefde maar ook je verdriet, je verleden, je angsten en toch ook je plannen voor de toekomst.

      En nu..
      nooit meer je stem,
      nooit meer je lach,
      nooit meer die lieve ogen,
      nooit meer mijn handen door je haar,
      nooit meer die heerlijke zoenen,
      nooit meer je warmte,
      nooit meer jij....

      Lieve Edje, ik weet dat je bij me bent, voor altijd, je was mijn leven, mijn alles.
      Je was mijn REASON.

      Mijn hart en lijf schreeuwen om jou, het doet zo zeer... maar het is goed zo.

      Dag moppie.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Foto
        reactie 1   |   niet OK

        bijna 12 jaar alweer ,maar vergeten doen we je niet


        Alfred Scholte - Enschede
        2 november 2016

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering