gedenkplaats van

Elisabeth Mook - van Groesen

24-09-193808-12-1994
      Waarom al dat vechten
      Waarom al die pijn.
      Je wilde hier niet weg,
      Je wilde bij ons zijn.
      De strijd was oneerlijk
      En geheel niet terecht.
      Je wilde nog graag verder,
      Maar verloor dit gevecht.

      Veel fijne herinneringen,
      Verzachten onze smart.
      Voorgoed uit ons midden.
      Maar altijd in ons hart.

      Overige informatie
      Mijn lieve tante is er niet meer bij maar vergeten zal ik haar nooit. Na de eerste klap te boven zijn gekomen trof de kanker haar weer. Dit keer verloor ze haar gevecht. Rust zacht tante Beppie - ik vergeet je nooit!

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 14   |   niet OK
        Lieve Tamara,

        Hoe bijzonder om jouw lieve, zeer bijzondere en onvergetelijke tante Beppie op deze manier te kunnen gedenken!

        Een dikke knuffel, San

        Sandra Bloem -
        6 juli 2007
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 13   |   niet OK
        Ook als het stil is hoor ik jouw stem,
        de stem die ik zo goed ken.
        Die stem, jouw lach, jouw zijn,
        het missen van dit alles doet nog pijn.

        Er zijn reeds jaren verstreken,
        maar hoe kan ik jou ooit vergeten?
        Niet vandaag, niet morgen, nooit,
        rust zacht tante Beppie en tot ooit!

        Tamara -
        26 juni 2007
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 12   |   niet OK
        Ik kijk naar de hemel en zoek jouw ster,
        Ergens daar boven - tis o zo ver,
        De felste met sprankel dat is hem vast,
        Geen enkele andere ster die beter bij je past.

        De hemel is groots, groot en oneindig,
        Ik staar ernaar terwijl ik in bed lig,
        Maar daar is jouw ster - elke nacht weer,
        Zo'n grote hemel en toch vind ik je elke keer.

        Tamara -
        27 juni 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        Ergens tussen de sterren en de maan,
        Nooit ver bij ons vandaan.

        Dansend op de wolken in de zonneschijn,
        Wakend over ons allen, groot en klein.

        Ooit zien wij elkaar weer,
        Al is het maar voor die ene keer.

        Dan kan ik je zeggen hoe veel ik jou heb gemist,
        Alhoewel ik vermoed dat je dat al wel wist…..

        Tamara -
        5 februari 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 10   |   niet OK
        Het nieuwe jaar is weer begonnen. Weer een jaar waarbij je er niet zult zijn.... De verjaardagen , feestdagen, de zomer en de winter - ze zullen gaan en komen zonder jouw aanwezigheid. En toch, ik weet het zeker... je bent er wel! Ik vergeet je nooit en dus ben je er gewoon bij. In mijn hart zal ik je altijd meedragen.

        Tamara -
        2 januari 2006
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        Lieve tante Bep,
        De feestdagen naderen en het jaar is bijna ten einde. Weer een jaar waarbij je er niet was...... of toch wel?! Immers nog nooit hiervoor heb ik zo aan je gedacht. Nog nooit zijn er in nagedachtenis zoveel kaarsje aangestoken en nog nooit ben je zo aanwezig geweest in mijn leven na jouw dood.
        Rust zacht tante Beppie en fijne feestdagen tussen de sterren.

        Tamara -
        20 december 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Elke dag 1 kaarsje, elke dag in mijn gedachten.
        Maar meer dan 1 kaars brandt er voor je en aan je denken doe ik dus niet alleen.
        Dagen werden weken. Weken werden maanden. En maanden zijn nu al enkele jaren......je bent er echter, en blijft. Is het niet in mijn hart, dan is het in mijn gedachten - voor altijd!

        Tamara -
        13 oktober 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Het meest bijzondere dat je achter hebt gelaten zijn die twee geweldige kleinzoons van je.....

        Robin kwam me vandaag opzoeken in het ziekenhuis. hij had hier een kaarsje voor je laten branden.

        Hij was nog zo klein toen hij, net als wij, jou moesten missen - maar ook hij kent Oma Beppie nog.

        Ook zijn kaarsje brand dus voor je - wat zou je trots op hem zijn!

        Tamara Koch - oosterhout nb
        6 oktober 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 6   |   niet OK
        Sneeuw,
        Leven is als sneeuw.
        Je kunt het niet bewaren.
        Troost is dat jij er was,
        Uren, maanden, jaren.

        Tamara Koch - oosterhout nb
        6 oktober 2005
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        Starend naar de hemel, vandaag helder en blauw, vraag ik - ben jij daar? De mogelijkheid dat het antwoord JA is troost mij.

        Tamara Koch - oosterhout nb
        2 oktober 2005

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering