gedenkplaats van

Francisca Struikenkamp-Wattimena

15-05-192827-07-2018
      Er is geen dood, mensen sterven alleen als wij hen vergeten.
      Als je aan me blijft denken, zal ik altijd bij je zijn.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Even net als toen met je kletsen (jij zei dan altijd; wat zit je nou weer te mompelen).
        reactie 15   |   niet OK
        Lieve mamma gisteren ben ik weer bij het graf geweest om te kijken of alles nog netjes was. En dat was het. Alleen veel bladeren van de boom die achter het graf staat, maar die heb ik al weer weggeveegd. Volgende keer liggen er minder.
        Lieve moeders; ik heb mijn leven niet geleerd om goed met geld om te gaan. Jij wist dat en attendeerde mij er altijd op dat ik moest gaan sparen en niet van alles kopen als er geen geld was. Zoals vele moeders maar jij in het bijzonder had je gelijk. Ik ben er nu achter gekomen waarom jij dat steeds tegen mij zei. Ik moet je daar dankbaar voor zijn en had je niet steeds daarop moeten tegenspreken. Ik realiseer mij dat ik anders moet leven en dat doe ik nu al, maar ik ben op dit moment nog steeds de schade aan het inlopen en het ene gat met het andere vul. Marijke is mij steeds uit haar vrije en met haar lieve wil aan het helpen. Vandaag stuurde ze mij een berichtje dat ze wat geld naar mij had overgemaakt omdat ik van de week in het ziekenhuis moest zijn voor controle en ik bang was dat ik de garage niet meer uit kon omdat ik misschien niet voldoende saldo had voor de parkeermeter. Gelukkig was het maar 2 euro (nu lach ik er een beetje om mamma, maar van de week niet echt). Ik ben zo blij dat Marijke mijn zus is. Ik kan altijd bij haar en Elbert terecht als ik me eenzaam voel. Toen ik van de week in het ziekenhuis was geweest ben ik een glaasje wijn bij hun wezen drinken en heb ik ook weer een lekkere ovenschotel gegeten. Niet te veel natuurlijk want dinsdag moet ik weer naar de diëtiste. Zij zal wel blij zijn want ik woog op 2 oktober bij haar op de weegschaal 109 kg en 30 november 102,5. Vanmorgen 95kg. Het gaat traag maar ze gaan er wel af en ik voel me niet meer zo opgeblazen. Goh moeders 't is net alsof ik weer met je zit te praten aan de keukentafel. Ik kletste maar door en jij keek en luisterde. En soms maakte je opeens een grappige opmerking. God was mis ik dat …..en jou ! Maar het is beter zo. Jij heb je rust die je verdiende en ik probeer rust te krijgen in mijn verdere leven, maar ik heb nog een lange weg te gaan.
        .........Ik heb een kaarsje voor je aangestoken. Dag lieve mamma rust zacht. Henri

        Henri - Amersfoort
        2 december 2018

        Deel deze pagina:

      • Mamma ik mis jou nog net zo erg als toen
        reactie 14   |   niet OK
        Het moet slijten want het is nog zo kort geleden dat jij van ons weg ging. Dat heb ik vaak horen zeggen en ik wilde er ook zo over gaan denken. Maar ik merk steeds vaker dat ik jou nog net zo erg mis als de dag dat jij bent gegaan. Ik voel me niet meer gelukkig hier alleen in dit koude huis. Ik probeer er steeds iets van te maken en doe echt mijn best om het hier te runnen zoals jij dat altijd hebt gedaan. Maar ik sta er alleen voor en dat gaat niet goed. Ik zal snel de knoop moeten doorhakken omdat dit zo niet verder kan. Mamma waar jij ook bent wil je mij alsjeblieft helpen want ik leef nu alleen omdat het niet anders is.

        Henri - Amersfoort
        24 oktober 2018

        Deel deze pagina:

      • Vandaag moeder met vader herenigd.
        reactie 13   |   niet OK

        Frans - Amersfoort
        8 september 2018

        Deel deze pagina:

      • ik mis JOU
        reactie 12   |   niet OK

        Lieverd Lieverd Lieverd !!!!!!!!!!!!!

        Henri - Amersfoort
        4 september 2018

        Deel deze pagina:

      • Goede God
        reactie 11   |   niet OK
        Ik mis mijn moeder zo ontzettend en ik weet niet hoe ik verder moet. Mijn leven is een grote puinhoop. Maar Mamma ik gun jou je welverdiende rust na negentig jaren van voor- en tegenspoed. Je was zo kwetsbaar in mijn ogen en ik wilde je altijd beschermen en misschien ging ik daarin soms te ver. Want zo vaak zei je; laat me nou maar of ik kan het zelf wel, of ga nou maar, of maak je niet zo druk om mij . En wat je steeds vaker zei; het gaat wel... Mamma Ik mis je zo. Ik mis je zo ontzettend want ik weet het niet meer. Het spijt me.

        Henri - Amersfoort
        4 september 2018

        Deel deze pagina:

      • Ik mis je
        reactie 10   |   niet OK
        Ik mis je
        Als ik naar de hemel kijk,
        en de wolken zo zie jagen.
        Denk ik met liefde
        terug aan jou,
        al heb ik vele vragen.
        Ik mis je, hier op aarde.
        Ik mis je, het doet pijn.
        Ik zou nog heel graag
        even bij je willen zijn.

        Simone - Amersfoort
        20 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Lieverd
        reactie 9   |   niet OK

        Ooit zien we elkaar weer.


        Henri - Amersfoort
        18 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Raymond's muziek-keuze
        reactie 8   |   niet OK

        Bij het beluisteren van dit prachtige muziekstuk en terug denkend aan de dag van mamma's afscheid, maakt dit weer veel emoties los.

        Bedankt grote broer en oudste zoon van Lambert en Cisca.

        Henri

        Raymond - Amersfoort
        18 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Luister naar dit nummer als we elkaar nodig hebben in deze verdrietige tijd.
        reactie 7   |   niet OK

        Marijke - HOOGLAND
        17 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Mijn toespraak tijdens de dienst van mijn lieve lieve lieve kleine moeder (2 augustus 2018)
        reactie 6   |   niet OK
        Zelfs in een klein gezelschap valt het niet mee om een toespraak te houden.
        Maar ik moet mezelf vermannen omdat ik vind dat mama een toespraak verdiend.
        Het gaat over de laatste fase van haar leven.
        Ik noem het met hoofdletters; OPEENS GING HET ZO SNEL……

        Lieve kleine mama. Naarmate je ouder werd en ik jou steeds vaker moest helpen om op te staan of om je aan te kleden merkte ik dat je armen en je benen steeds dunner werden. Je zwakte steeds meer af. Als je naar buiten ging moest je gearmd lopen omdat je je evenwicht niet meer goed onder controle had. Ik had het zo met je te doen. Als we samen zaten te ontbijten vroeg je mij vaak; waarom neemt God mij niet tot zich. Maar toch twijfelde je omdat je ons niet in de steek wilde laten. Ik weet hoe erg je het vond dat al je zonen ziek zijn en jij ze niet kon helpen. Je vond het zo erg dat je er liever niet over wilde praten, de ziekten van je kinderen. Het werd een taboe.
        Maar des te meer lag je er ‘s-nachts over te piekeren en kwam je slaap te kort, hetgeen jouw lichaam vermoeide. Wanneer er een rouwkaart binnen kwam van iemand van jouw generatie, uit jouw vroegere jaren, dan zei je vaak; iedereen laat mij in de steek.
        De laatste die jou (om het in jouw woorden te zeggen) in de steek had gelaten was oom John, je lieve neef uit Indonesië bij wie je samen met papa tijdens jullie vele vakanties in Indonesië logeerde. Twee dagen voordat je zelf van ons afscheid nam, kregen wij bericht uit Indonesië dat oom John in zijn slaap was overleden. Ik denk dat dat voor jou de druppel is geweest, dat je niet meer wilde leven. Ik had beter moeten weten en het misschien niet moeten vertellen. Maar achteraf denk ik dat het zo goed is, omdat jij zelf de knoop ook niet durfde door te hakken. Je lichaam was op, je geest was nog goed maar je kon niet meer, hoe goed je altijd je best deed.

        OPEENS WAS HET VOORBIJ………

        Ik besef dat dit een sombere toespraak was maar het was mijn beleving uit de laatste fase van mama’s dankbare en lange leven met Lambert en haar kinderen, kleinkinderen en aangetrouwden.

        Mama, maatje, ik mis je heel erg !


        Henri - Amersfoort
        11 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie