gedenkplaats van

Francisca Struikenkamp-Wattimena

15-05-192827-07-2018
      Er is geen dood, mensen sterven alleen als wij hen vergeten.
      Als je aan me blijft denken, zal ik altijd bij je zijn.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Lieverd
        reactie 9   |   niet OK

        Ooit zien we elkaar weer.


        Henri Struikenkamp - Amersfoort
        18 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Raymond's muziek-keuze
        reactie 8   |   niet OK

        Bij het beluisteren van dit prachtige muziekstuk en terug denkend aan de dag van mamma's afscheid, maakt dit weer veel emoties los.

        Bedankt grote broer en oudste zoon van Lambert en Cisca.

        Henri

        Raymond Struikenkamp - Wattimena - Amersfoort
        18 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Luister naar dit nummer als we elkaar nodig hebben in deze verdrietige tijd.
        reactie 7   |   niet OK

        Marijke Klompenhouwer - HOOGLAND
        17 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Mijn toespraak tijdens de dienst van mijn lieve lieve lieve kleine moeder (2 augustus 2018)
        reactie 6   |   niet OK
        Zelfs in een klein gezelschap valt het niet mee om een toespraak te houden.
        Maar ik moet mezelf vermannen omdat ik vind dat mama een toespraak verdiend.
        Het gaat over de laatste fase van haar leven.
        Ik noem het met hoofdletters; OPEENS GING HET ZO SNEL……

        Lieve kleine mama. Naarmate je ouder werd en ik jou steeds vaker moest helpen om op te staan of om je aan te kleden merkte ik dat je armen en je benen steeds dunner werden. Je zwakte steeds meer af. Als je naar buiten ging moest je gearmd lopen omdat je je evenwicht niet meer goed onder controle had. Ik had het zo met je te doen. Als we samen zaten te ontbijten vroeg je mij vaak; waarom neemt God mij niet tot zich. Maar toch twijfelde je omdat je ons niet in de steek wilde laten. Ik weet hoe erg je het vond dat al je zonen ziek zijn en jij ze niet kon helpen. Je vond het zo erg dat je er liever niet over wilde praten, de ziekten van je kinderen. Het werd een taboe.
        Maar des te meer lag je er ‘s-nachts over te piekeren en kwam je slaap te kort, hetgeen jouw lichaam vermoeide. Wanneer er een rouwkaart binnen kwam van iemand van jouw generatie, uit jouw vroegere jaren, dan zei je vaak; iedereen laat mij in de steek.
        De laatste die jou (om het in jouw woorden te zeggen) in de steek had gelaten was oom John, je lieve neef uit Indonesië bij wie je samen met papa tijdens jullie vele vakanties in Indonesië logeerde. Twee dagen voordat je zelf van ons afscheid nam, kregen wij bericht uit Indonesië dat oom John in zijn slaap was overleden. Ik denk dat dat voor jou de druppel is geweest, dat je niet meer wilde leven. Ik had beter moeten weten en het misschien niet moeten vertellen. Maar achteraf denk ik dat het zo goed is, omdat jij zelf de knoop ook niet durfde door te hakken. Je lichaam was op, je geest was nog goed maar je kon niet meer, hoe goed je altijd je best deed.

        OPEENS WAS HET VOORBIJ………

        Ik besef dat dit een sombere toespraak was maar het was mijn beleving uit de laatste fase van mama’s dankbare en lange leven met Lambert en haar kinderen, kleinkinderen en aangetrouwden.

        Mama, maatje, ik mis je heel erg !


        Henri Struikenkamp - Amersfoort
        11 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Fynn geeft oma Poekpoek een dikke knuffel
        reactie 5   |   niet OK

        Simone Schenau - Amersfoort
        8 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Herinnering
        reactie 4   |   niet OK
        Als dit het einde is en verder niets,
        dan is er leegte, gemis, verdriet en tranen
        om wat eens was en niet meer is.
        Maar er is meer dan lijf en leden,
        veel meer.
        Want wat een mens bezielt,
        dat is, dat was,
        haar geest, haar kracht,
        haar denkvermogen,
        alle gaven van haar hart,
        haar goedheid grenzeloos,
        de sterkte van haar woord,
        haar hartelijk gebaar,
        haar spreken, vlug of juist bedachtzaam,
        haar zwijgen soms veelzeggend.
        Dat alles leeft,
        leeft voort in die haar kenden,
        die van haar hielden en blijven houden
        omdat haar geest nooit, nooit vergaat.

        Henk Hendriks - Amersfoort
        8 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Herinner de mooie tijd met liefdevolle zorgzame ouders.
        reactie 3   |   niet OK

        Marijke Klompenhouwer - HOOGLAND
        7 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • Voor altijd in mijn hart.
        reactie 2   |   niet OK

        Marijke Klompenhouwer - HOOGLAND
        7 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      • The Last Waltz
        reactie 1   |   niet OK

        Henk Hendriks - Amersfoort
        5 augustus 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie