gedenkplaats van

Frans Zijp

06-11-193915-10-2015
      Het leven kwam bij ons langs als een gave
      We hebben het naar beste weten gehanteerd
      We hopen deze kostbaarheid waardig geweest te zijn

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 12   |   niet OK
        Time to go
        Your own soft flow
        My mentor ,my friend,my guide
        Now going to the light
        Maybe you can let me know,how it is on the other side
        Your warm little gestures made me feel welcome and whole
        Thank you
        For being
        You
        Beautiful soul


        Dank je voor alles lieve Frans
        Je woont voor altijd in mijn hart


        Linda - Alkmaar
        19 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      • 2015
        From John Zyp's hospital room in Edmonton
        reactie 11   |   niet OK
        Dear Frans en Aafje en familie.
        Ik weet dat je er nog bent: Wees een engebewaarder voor ons.
        Jan
        We will remember your courage and brave endurance in your illness. You will now be in a place with no more pain.
        Bettie

        John & Bettie - Edmonton AB Canada
        19 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      • Gré Timmerman
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gré -
        18 oktober 2015
        reactie 10
      • 2015
        Dankbaar
        reactie 9   |   niet OK

        Lieve Frans,
        Ik ben eeuwig dankbaar dat ik jou als leermeester en voorbeeld heb gehad tijdens mijn opleiding bij Ganesha. Jij en Aafke waren een surrogaat vader en moeder voor mij. Ik ging graag naar Alkmaar, naar een stukje thuis in mezelf.
        Je bent me heel dierbaar en altijd in mijn hart.
        Liefs,
        Genny


        Genny - Hillegom
        18 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      • Carla Van Dijk
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Carla - Vlaardingen
        18 oktober 2015
        reactie 8
      • 2002
        Frans was hier
        reactie 7   |   niet OK

        "Frans was hier, maar jullie niet. Jammer he." Schreef Frans met een ogenpotloodje dat hij in onze tent vond, op een blaadje uit zijn agenda, toen hij ons kwam opzoeken op de camping in Petten. Hij reed naar Den Helder, en stapte restaurant Lands End binnen voor een kopje koffie. Daar zaten wij met zijn allen, net klaar met de maaltijd. Dat werd een vrolijke ontmoeting! Om nooit te vergeten. Ik koester het briefje, en de foto die we toen maakten.


        Jeanine - Easterein
        18 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      • 2015
        10duizend stappen
        reactie 6   |   niet OK

        Lieve Frans,
        10 duizend stappen, bij elke stap denk ik aan jou.
        De lijn tussen leven en dood, we liepen zover we konden met je mee.
        Jij bent daar, waar geen pijn meer is.
        Je bent hier, in onze harten, gedachten, herinneringen.
        10 duizend stappen, bij elke stap denk ik aan jou.
        Je stem hoor ik nog als ik mijn ogen dicht doe.
        Je ogen met je mooie wenkbrauwen erboven
        En die dierbare mooie wallen eronder,
        Je lach...
        Mijn alleroudste herinnering is aan jou,
        Stemmen achter een deur op zoveel hoog op de Willemsparkweg
        Dank voor al je liefde en warmte
        Je nichtje en oomzegger Jeanine Otten


        Jeanine - Easterein
        18 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      • 1980
        Canada, the Rockies - 1980
        reactie 5   |   niet OK

        Weet je nog, Frans..? Die grandioze trip van ons viertjes naar Canada en de States...? We bezochten je broers en hun (ook toen al) extended families. Ik kon de namen van al mijn nieuwe neefjes en nichtjes nauwelijks onthouden, maar viel als een baksteen voor Jan en Henk. Wat een mannen! Wat een ooms had ik toch! Broers van mijn vader! En herinner je je onze roadtrip door the Rockies naar het zuiden, de bizons en de spuitende geisers, en die beer die we maar niet zagen, tot in het hallucinogene landschap van Utah, en daarna terug langs de kust, met die bossen vol oeroude woudreuzen die zomaar om konden lazeren..? Natuurlijk weet je dat nog! De verbijsterende, keiharde schoonheid van Moeder Aarde, waarin je je als mens zo nietig voelt en waarin de tijd een heel andere dimensie krijgt, maakte op ons allevier een onuitwisbare indruk.
        Zoals op deze foto waren jij en ik vaak, samen. We begrepen elkaar, ook zonder woorden, op een manier waarop niemand anders ons ooit heeft kunnen begrijpen. En waarop niemand anders mij ooit zal begrijpen. Oh man oh man, lieve skeet, wat mis ik je toch...


        Femke - Amsterdam
        17 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      • Voor de nabestaanden van Frans en in het bijzonder voor Aafke.
        reactie 4   |   niet OK
        Lieve Aafke,
        Vandaag viel de rouwkaart van Frans bij ons in de brievenbus.
        Wat een groot verlies voor jou en jullie allen.
        We wensen je heel veel sterkte met het verwerken hiervan.
        Dick en Sietske
        Den Helder

        Sietske - Den Helder
        17 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      • 2015
        Van je zusje Els
        reactie 3   |   niet OK
        Frans, weet je nog?
        Dat je in de Heerhugowaard in de oorlog op de familie slaapzolder in je ledikantje jezelf in slaap wiegde door met je koppie te schudden en zachtjes te zingen: ’En we wouwen de touwen houwen. En we moesten zo hoesten.’ Keer op keer, tot je insliep. Dat was zonder het te beseffen je allereerste meditatie mantra…

        Dat we vaak te laat kwamen op de kleuterschool omdat we onderweg onze oortjes tegen alle telegraafpalen drukten om ze te horen ‘zingen’? En dan zeiden we dat we te laat waren omdat thuis de klok voor liep. Wisten wij veel dat we hadden moeten zeggen dat ie achter liep? We konden nog geen klokkijken…

        Dat we niet naar achter in het land durfden lopen omdat we dachten dat daar aan de horizon een heks woonde?

        Dat we ’s zomers tarwe uit de aren haalden om ze tot kauwgom te kauwen?

        Dat we - een paar jaar ouder – weer terug in Den Helder op zaterdag ons steentje moesten bijdragen in het huishouden door een paar aardappelen te schillen? En dat we daar dan de hele middag over deden?

        Dat jij op het droogplat tussen de schone lakens met een stok in je hand een schaduwspel speelde en dat je dan een stoere ridder was? Weet je dat nog?

        Dat we een stuk sunlightzeep uit de keuken hadden gepakt en samen opgelost in een pannetje water? En dat we dachten dat we uitvinders waren? En dat jij toen tegen mij zei dat je later dokter wilde worden?

        Dat je - toen we mooie jongen mensen waren die aan liefdesavontuurtjes begonnen te snuffelen – jij en je vrienden mij gingen beschermen tegen snode jongelingen die mij wel zagen zitten?

        Je bent geen dokter geworden Frans, maar wel een geweldig goede Ayurveda Praktitioner die voor velen troost en balans bracht in hun leven. Het werd de mooiste fase in jouw leven lieverd.

        Zo wil ik jou herinneren en zo bewaar ik je in mijn hart.

        Je zusje Els

        Els - Ursem
        17 oktober 2015

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie