gedenkplaats van

Frits Muller

09-04-193703-08-2019
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 19   |   niet OK
        Met schrik hebben wij het overlijden van Frits vernomen. Wij hebben Frits, Helma, Sam, Simonette en Nelleke tijdens de schooljaren op het Lycée International meegemaakt, de oudercommissie "gedeeld" en vele vrolijke uren doorgebracht. Fantastisch gevoel voor humor en een schaterende lach. Onze herinneringen aan de hele familie Muller zijn dierbaar.
        Helma en de kinderen, heel veel sterkte, maar wat een mooie herinneringen als ik het allemaal zo lees en wat een vol leven.

        Liesbeth, Alexandra en Olivier Morot

        Liesbeth - Boulogne-Billancourt (Amsterdam)
        24 augustus 2019

        Deel deze pagina:

      • Herinnering aan Frits Muller
        reactie 18   |   niet OK
        Frits en ik waren studiegenoten electro (zwakstroom zoals dat toen heette) en later ook huisgenoten Oudraadtweg 5.
        Ik het voorjaar van 1962 brachten wij twee maanden door op een electronica-lab in Grenoble. Daar ging alles in het Frans, de Amerikaanse invloed was er nog niet, behalve dat de directeur een oude Studebaker bereed. Verder was er een vlotte electronica-jongedame, Cristiane. Op een dag hadden wij haar auto voorzien van een plakstrook "Femme sauvage au volant" hetgeen haar veel getoeter in het verkeer opleverde. De tegenzet was "Chauffeur en rodage" op onze auto. Een leuke en erg nuttige periode, de beste manier om Frans te leren !
        Vermeldenswaard is ook de Oudraadtweg 5 reunie in 2011 in Frankrijk. Wij werden per bus rondgereden en met lunchtijd verscheen Helma met haar auto vol met picknick-lekkernijen. Later volgde een mooi diner in het Muller-kasteel en tot slot werden wij met de bus teruggereden naar het hotel. Een fantastische dag !
        Beste Frits, rust zacht. Helma, veel sterkte.
        Wibbien en Peter Hamelberg.

        Peter - Den Haag
        12 augustus 2019

        Deel deze pagina:

      • 60 jaar geleden
        reactie 17   |   niet OK
        Als oud-collega en vriend had ik graag een toespraak willen houden tijdens de uitvaartplechtigheid maar wegens tijdgebrek was dat niet mogelijk. Daarom mijn tekst in enigszins aangepaste vorm op deze plaats.

        Het is 60 jaar geleden dat Frits en ik elkaar voor het eerst hebben ontmoet. In 1958 werd de eerste studentenflat in Delft geopend waar zowel Frits als ik een kamer kregen toegewezen, zij het in verschillende gebouwen. Dankzij het feit dat wij beiden een motorfiets bezaten kwam er toch een contact tot stand. Het is nu eenmaal zo dat echte motorrijders elkaar vroeg of laat vinden. Ik bezat een Engelse motorfiets en Frits reed op een legendarische Harley Davidson Liberator, het model dat in WO2 is gebruikt en dat u nu alleen aantreft in musea of tijdens oldtimer-evenementen.

        Zo is ons eerste contact ontstaan en daar bleef het jarenlang bij. Wij hebben beide de studie elektrotechniek richting zwakstroom gevolgd, echter niet gelijktijdig en daardoor hebben wij elkaar nooit bij een college of practicum ontmoet.
        Buiten het zicht van elkaar studeerden wij af, vertrokken uit Delft, ieder ging zijns weegs, dwz gingen in militaire dienst en vonden een baan, in beide gevallen in de defensie-sfeer via een detachering tijdens de dienst.

        Toen ik 9 jaar later van baan veranderde kwam ik terecht bij het NAVO instituut in Scheveningen, toen STC geheten, en kreeg een functie in de afdeling waar ik tot mijn verbazing Frits aantrof. Dat was een onverwacht en verrassend weerzien en de verhalen van de Oudraadtweg in Delft werden uiteraard weer opgehaald. Dat was de overgang van ex-collega motorrijder naar professioneel collega.
        In de periode daarna zijn wij bevriend geraakt, we hebben meegemaakt dat Helma ten tonele verscheen en de kinderen werden geboren, we hebben ook meegenoten van één van Frits zijn grote passies, het zeilen. Dit ging zo door tot 1982 toen Frits een functie aanvaardde bij een ander NAVO instituut in de omgeving van Parijs.
        Wij hielden telefonisch contact en Frits deelde mij mede dat er een voor mij interessante vacature was die om budgettaire redenen tijdelijk was bevroren. Hij hield mij op de hoogte met als gevolg dat ik 3 jaar later heb gesolliciteerd en toen ben ik in Frits kielzog ook naar Parijs vertrokken waar wij weer in dezelfde afdeling hebben gewerkt.

        De Mullers hadden in Frankrijk inmiddels een aantrekkelijke camping ontdekt aan het meer van Lacanau, in de regio Bordeaux, en dachten dat dat ook wel iets voor ons zou zijn. Dat bleek helemaal het geval te zijn en sinds die tijd hebben wij met onze caravans, zeilboten, catamarans en surfplanken zo’n 30 vakanties samen in Lacanau doorgebracht, aanvankelijk met en later zonder kinderen.
        In 1998 zijn wij teruggegaan naar Nederland, Frits bleef nog een paar jaar doorwerken in Parijs, maar Lacanau ging gewoon door tot voor 4 weken geleden.

        Toen Frits dit voorjaar opbelde en ons informeerde over zijn gezondheidssituatie deed hij dat heel luchthartig, vertrouwend op de diversie behandelopties die er zijn. Begin juni, 4 juni, hebben wij nog samen een interessante middag voor afgestudeerden beleefd op de TUDelft. Die middag moesten we wat lopen, staan en slenteren voor de demonstraties en dat we op en gegeven moment even op een bankje moesten gaan zitten is niet vreemd voor lieden van onze leeftijd, maar wat Frits betreft verliep het uitstekend en we namen afscheid met “tot over 14 dagen in Lacanau”.

        Frits was toen nog niet met zijn medicatie begonnen en sprak er nog steeds optimistisch over.

        14 dagen later in Lacanau zagen we een heel andere Frits, hij leed zwaar onder de bijwerkingen van de medicatie maar nog altijd met de hoop dat als de medicatie aan zou slaan de medicatie verlicht zou kunnen worden en daarmee de zware bijwerkingen die zijn hele spijsverteringsysteem volledig op zijn kop zette en al zijn energie wegnam zouden verminderen. Het kampement van de Mullers moest in zijn geheel door Helma worden opgezet en gerund, Frits had de energie niet meer en kon daar geen bijdrage meer aan leveren.
        Gezamenlijke etentjes waren er uiteraard niet meer bij.
        Ondanks zijn toestand wilde Frits niet naar huis, Lacanau bood hem afleiding.

        Eenmaal thuis is helaas gebleken dat het optimisme van Frits ongegrond is geweest en daardoor zijn we helaas nu hier.

        Waar wij, mijn vrouw Hester en ik, nu op terug zien is een lange periode met een goede collega en vriend, op het werk en tijdens de vele vakanties in Lacanau.

        Frits we missen je !

        Hester en Aat Schouten

        Aat - Oostvoorne
        11 augustus 2019

        Deel deze pagina:

      • Arjen Pasma
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Arjen - Heemstede
        11 augustus 2019
        reactie 16
      • Ben Houdé, voorzitter VvE Anemoon
        reactie 15   |   niet OK
        Waarde Frits,
        een paar dagen voor jouw overlijden hebben diverse buren nog met jou gesproken; jouw geest was nog zo helder.
        Het is vervolgens helaas erg snel gegaan.
        Voor alle leden van VvE Anemoon is het niet te bevatten dat jij er niet meer bent.
        Alle Anemonen hebben elkaar pas goed leren kennen nadat wij in 2011 onze nieuwe appartementen in Voorschoten hadden betrokken.
        Jullie verbleven regelmatig een half jaar in Frankrijk.
        De overige maanden waren jullie in Nederland of op reis met de Volkswagen Camper of op bezoek bij de kinderen in het buitenland.
        Jullie hadden een druk bestaan.
        Ondanks dat jullie relatief korte perioden op de Aagje Dekenkade vertoefden was er een klik met alle bewoners.
        Wij zijn allen min of meer gelijkgestemden.
        Ineke en ik zijn jullie directe buren; wij hebben elkaars sleutels en verzorgen de post en de planten.
        Ik zag bij jullie post vaak bladen en tijdschriften waar ik met míjn achtergrond nog nooit van gehoord had.
        Jij was voor de VvE als bèta-man zeer waardevol, want jouw technische kennis en grote voorraad bijzonder gereedschap kwamen vaak erg goed van pas.
        Menig professioneel constructiebedrijf is jaloers op jouw, als complete werkplaats en magazijn ingerichte berging.
        Het was dus ook logisch dat jij lid werd van onze commissie Meer Jaren Onderhouds Plan.
        Helma vroeg mij een keer of ik even wilde helpen om een paar kratten uit de Camper te tillen.
        Daar bleek mij dat jij ook volledig op iedere vorm van pech onderweg voorbereid was; jij hield niet van verrassingen.
        Als je de auto in de goede kleur geel zou spuiten kan hij zo voor de Wegenwacht worden ingezet.
        Frits, jij bent nu aan jouw laatste reis begonnen; een reis met onbekende bestemming.
        Als er inderdaad iets is waar wij, jij helaas te vroeg, óóit naar toe gaan, dan hoop ik, dat jij ook dáár al jouw technische kwaliteiten weer kunt inzetten en dat je er mooie muziek op het orgel kunt maken.

        Lieve Helma, namens alle Anemonen wens ik jou, jullie kinderen, kleinkinderen en familie heel veel sterkte in deze verdrietige periode en weet dat wij als goede buren héél dicht bij jou zijn !

        Bernardus - Voorschoten
        11 augustus 2019

        Deel deze pagina:

      • Marine
        reactie 14   |   niet OK
        In 1964 waren we beide bij de marine in een laboratorium in Oegstgeest. Frits was een vrolijke vriend die met zijn Fiat 500 ons bezocht bij onze kamer in Oegstgeest. Ik mocht meerijden in zijn auto met open dakje, dat kon net. Onze witte petten kwamen boven het dak uit. “Wapenbroeders” bepaald niet krijgshaftig, wel veel gelachen. Sterkte nabestaanden!
        Jan en Sepkje Wiegersma.

        Jan - Oosterwolde
        10 augustus 2019

        Deel deze pagina:

      • We hebben een buitengewone vriend verloren......
        reactie 13   |   niet OK
        Lieve Frits,
        Een paar weken geleden kamen jullie twee,Helma en jij,vanuit jullie
        favoriete vacantiebrstemming,een kort bezoekje brengen aan uns
        hier in Frankrijk op weg naar huis.Heidy en ikhebben dit erg op
        prijs gestelt ,want dat had te maken met een omweg voor jou.
        We wisten dat je gezondheit niet erg goed was, maar we hadden
        geen idee dat dit de laatste keer zou zijn dat we je zagen en met je
        zouden praten..........
        Je was een "remarquable" goede vriend van ons , die naast zijn
        intelligentie ook veel humor had en een aantal van onze ontmoetingen
        met humor heft geanimeerd. Je muzikale vermogen lag in het bespelen
        van de viol en voral het orgel, wat veel zondagsdiensten verrijkt
        heeft.
        Heidy en ik hebben jou en je familie alleen ontmoet tijdens de jaren
        van jullie verblijf hier in Frankrijk en helas niet al tidens de 9 jaar
        die we hebben in Wassenaar doorgebracht.
        Wij zullen je altijd goed onthouden en rouwen nu met
        jouw geliefden . Met heel veel gedachte aan Helma en de familie
        Heidy en Joachim
        uit Frankrijk

        Joachim en Heidy - Frankrijk
        8 augustus 2019

        Deel deze pagina:

      • Het jaar 1955
        reactie 12   |   niet OK
        Lieve familie,
        In september 1955 kwamen wij met meer dan tweehonderd 18-jarigen als groentjes aan op Sociëteit Phoenix om te gaan studeren (en student te zijn) aan de Technische Hogeschool Delft, nu de TU Delft. Frits plooide het doorgaans zo dat hij in Nederland was als het "Jaar 1955" bijeen kwam om te wandelen te lunchen of om lustrum te vieren. Zo verloren wij elkaar niet uit het oog. Maar nu is dat voorgoed verleden tijd. Tempus fugit.
        Paul Geerling, jaar 1955 Delft.

        Paul - Wassenaar
        8 augustus 2019

        Deel deze pagina:

      • vriendschap
        reactie 11   |   niet OK
        Lieve Frits, Woensdag twee dagen voor je overlijden , belde je me op.
        We spraken over het leven en het einde van het leven. Het ging voor een belangrijk deel over je langdurige vriendschap met Engbert, mijn man die ruim vier jaar geleden overleed. Delft op kamers, delft Oudraadtweg en vele jaren daarna. Studeren maar ook hilarische grappen uithalen . Schaterlachend werden herinneringen op gehaald.
        Ik dank je voor je vriendschap met Engbert. Het was ook voor hem van onschatbare waarde,.
        IK zal je missen. Ik hoop de vriendschap met Helma voort te zetten.

        M.R.Duintjer - Voorschoten
        8 augustus 2019

        Deel deze pagina:

      • Herinneringen aan de vader van Simonette
        reactie 10   |   niet OK
        Beste familie, veel sterkte met dit verlies. Ik ken Frits Muller als de vader van Simonette. Ik heb mooie herinneringen aan bezoekjes aan Frankrijk, Parijs verkennen en heerlijk thuis komen, eten en wijn drinken bij de familie Muller. Zeker aan de voorbereidingen en de bruiloft van Simonette en Sigmund bewaar ik fijne herinneringen. En ook
        aan het bezoek aan de Mullers met onze jaarclub. Vaarwel. Marieke Schreuder

        Marieke - Voorburg
        8 augustus 2019

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie