We zijn als gezin overmand door verdriet in de wetenschap dat we hem nooit meer zullen zien en horen. Maar we zijn blij dat hem verder leed bespaard zal blijven.
Dankbaar zijn we dat we hem, grotendeels door de wilskracht van Riek, tot het laatst thuis hebben kunnen verzorgen.

Daarbij waren de dames van de buurtzorg een grote steun voor ons. We willen dan ook Barbara, Deborah, Geesje, Dirna, Joke, Femke, Esther en Willemijn allen persoonlijk bedanken voor alles wat ze voor Gerard en onze moeder gedaan hebben. Onze dankbaarheid gaat ook uit naar Dr. Schouwink. Wij waarderen zijn steun en het continue meedenken over wat op dat moment de beste zorg voor Gerard was.

We koesteren alle liefde, steun en kennis die we van onze (stief-) vader en man ontvangen hebben, in alle jaren dat hij bij ons was. Zijn positiviteit, werkethos, nuchterheid, zorgzaamheid, humor en zijn sociale karakter dragen we altijd met ons mee.

‘Het is niet de DNA maar de liefde die ons voor altijd aan elkaar verbindt.’

Riek, Silvie, Albert, Alex, Mieke, Jacco, Estelle, Bart, Daan en Martina



As a family we are overwhelmed with sadness knowing that we will never see his face or hear his voice again. Nevertheless we are grateful of the thought that he is painfree and at peace.

We are also grateful that we, mostly due to the perseverance of Riek, could keep him at home until the very last minute.

We cherish the love, support and knowledge he gave us, in all the years he was by our side. We carry his positivity, work ethic, level headedness, humor and sociability in our hearts forever.

‘It isn’t the DNA but the love for each other that will forever keep us connected’