gedenkplaats van

Giel Jacobs

02-09-195821-12-2000
      Ik staar naar de wolken in het heldere blauw
      Ik sluit mijn ogen en dan zie ik jou.
      Je bent zo ver en toch dichtbij
      Diep in mijn gedachten heel diep in mij.
      Ik voel me nooit alleen,
      Want je bent overal om me heen
      Altijd ben jij bij mij,
      Als de zon ondergaat zie ik jou in de wolken massa
      Als het donker wordt en de sterren worden zicht baar.
      Is er eentje net iets helderder, dat ben jij
      Altijd ben jij bij mij.
      Voorgoed bij mij.

      Overige informatie
      wil je wat meer lezen over Giel, kijk dan eens op http://gieljacobs.hyves.nl/
      of kijk hier bij verhalen

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 52   |   niet OK
        21.07.2013 LIEVE GIEL DAT IS LANG GELEDEN IK KEN JE VROUW VAN EEN SITE MAAR IK ZAG JE HIER WEER STAAN JA HET IS WEL EN DRAMA ALS JE JE MAN ZO VROEG KWIJGT RAAKT, MAAR ZOALS JE OOK WEL BEGRIJPT MOETEN WIJ DOOR GAAN MET LEVEN EN ER NOG IETS VAN MAKEN. JA JOU RIA ZAL JE NOOIT VERGETEN MAAR VAN IEMAND ANDERSHOUDEN JA DAT KAN , MAAR JULLIE VERGETEN NOOIT DAT ZAL ALTIJD ZO BLIJVEN TENMINSTE TELD DIT VOOR MIJ WEL. TOCH WILDE IK IETS SCHRIJVEN HIER WANT JE VROUW WAS ALTIJD ERG BEHULPZAAM EN HAD PRACHTIGE GEDICHTEN OP HAAR SITE STAAN, NU GIEL IK EINDIG HET IS ERG WARM EN IK GA NAAR BED KNUFFELS ZAL IK NAAR BOVEN BLAZENPPPPPPPPPPFFFFFFFFFFFFFFFFFF HIER ZIJN ZE IK HOOP DAT ALLES GOED MET JE VROUW GAAT LIEFS EVELINE TIEMERSMA.

        Eveline Eveline - leeuwarden
        21 juli 2013

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 51   |   niet OK
        Lieve Giel het is al weer bijna tien jaar geleden, wat gaat de tijd toch hard al weer tien jaar moeten we je missen,

        ria -
        29 november 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 50   |   niet OK
        al weer bijna 9 jaar geleden wat gaat de tijd toch hard, en toch is het net of het gisteren pas was zo staat me alles nog bij, toen jij begraven werd was het ook zo koud

        ria -
        19 december 2009

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 49   |   niet OK
        Hallo Ria ook voor jouw Giel heb ik wat kaarsjes gebrand.
        sorry voor de late reactie ,maar zag nu pas dat het bij mijn Jan staat.

        veel sterkte en liefs
        je naamgenoot ria verbeek

        Ria -
        2 februari 2009

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 48   |   niet OK
        Je kan niet praten
        met iemand
        die er niet meer is
        Je kan niet luisteren
        naar iemand die er niet is
        je kan niet lachen
        met iemand
        die er niet meer is
        Maar je kan nog wel houden
        van iemand
        die er niet meer is

        joke -
        11 januari 2009

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 47   |   niet OK
        Lieve Giel
        morgen is het al weer acht jaar geleden dat wij afscheid van jou moesten nemen, ik weet het nog als of het gisteren was, ja was zo dapper en ook zo moe jou laatste woorden ik zal ze nooit vergeten "het is goed zo" je was er klaar voor, alleen wij , wij waren er nog lang niet wij wilden je nog niet missen maar we hebben je toch moeten laten gaan, maar lieve schat weet dat je in ons hart altijd zult voort bestaan we houden van jou en missen je nog elke dag

        ria -
        20 december 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 46   |   niet OK
        2 september 2008

        Vijftig jaar een halve eeuw
        In onze harten klinkt een schreeuw

        Van verdriet waarom mag jij dit toch niet beleven?
        Waarom mocht jij niet blijven leven?

        Het is zo’n oneerlijke strijd
        Bijna acht jaar zijn wij je nu al kwijt

        Vijftig rode rozen
        Met zorg en liefde voor jou uit gekozen

        Zetten we hier bij jouw graf neer
        En het verdriet om jou doet ons nog steeds zo zeer

        Jij was trots op ons en wij zijn trots op jou
        En blijven altijd houden van jou!!!!!!

        Ria, Gerard en Carina

        ria -
        26 augustus 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 45   |   niet OK
        Zeven rozen voor zeven jaren,
        Ja die zijn al weer voorbij
        zonder jou lieve schat hier aan mijn zij
        Zeven rozen voor zeven jaren,
        o wat gaat de tijd toch vlug
        Vaak denk ik nog aan deze dag terug.
        Zeven rozen voor zeven jaren
        En de tijd die wij samen waren
        Het was niet altijd rozen geur en manen schijn,
        Er was ook veel verdriet en pijn
        Het leven was niet altijd een feest
        Maar dan denk ik aan de tijden dat wij heel gelukkig zijn geweest
        Zeven rozen en zeven jaren
        voor de tijd dat wij gelukkig waren
        Zeven rozen schenk ik jou
        Omdat ik nog altijd van je hou!

        ria -
        30 juli 2008

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 44   |   niet OK
        beste jongen ik laas je bericht en kon het niet late er op te reageren;ik kan je niet helpen maar kan je wel begrijpen ,ben zelf een kind iut een gezin van 10 6 zussen en 4 broers . mij vader stierf op 54 jaarige leeftijd[kziek] mijn zus die 1 jaar ouder was dan mij op 48 jaarige leeftijd[ziek] mijn kleinzoon was 9 maanden oud [ziek] [13-09-07] gijs jaspers is zijn naam maar ik kan je aleen zegen dat ik TROTS op hen ben de rest van mijn leven en dat kan jij ook zeggen over je pa dat mag iedereen elkekeer hooren dus jongen leef knuffel van opa toon .

        opa jaspers -
        27 oktober 2007

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 43   |   niet OK
        Denkend aan jou,
        dan hoor ik je weer de hele wereld vervloeken,
        als er weer eens iemand of jezelf onrecht was aangedaan,
        of als Ajax of oranje niet goed speelde,
        of als een computer spelletje je niet wilde lukken.
        Dan vlogen de vloeken door de lucht en de spelletjes in stukken.
        Maar toen jij te horen kreeg dat je kanker had,
        is er geen vloek over je lippen gekomen,
        er was alleen verdriet en onmacht,
        en later zelf dankbaarheid,
        dat jij ziek geworden was en niet een van ons,
        want dat kon je niet aan, in je eigen lot kon je wel berusten,
        al had je wel zorgen van hoe het nu moest gaan met ons,
        als jij er niet meer was.
        Wij moesten jou beloftes doen,
        we mochten niet blijven treuren maar weer gelukkig worden,
        door gaan met ons leven en niet alleen blijven
        en vooral niet ons geloof verliezen,
        zo dat je met een gerust hart afscheid kon nemen......

        Lieve schat, na zes jaar hebben we nog heel veel verdriet om jou,
        maar we zijn door gegaan, zoals jij dat wilde.
        Je zult nu wel lachen, dat ik met Jos getrouwd ben,
        die ik toen jij het zei niet wilde,
        en ook Gerard en Carina doen goed hun best,
        zoals jij het zo graag zag.
        Carina heeft een hele lieve Vriend Tonny en ze wonen samen in Maassluis, en Gerard doet de opleiding voor politie,
        en ook hebben we allemaal ons rijbewijs gehaald, gerard zelfs E.
        Zodat hij nu chauffeur is bij de Sigma.
        Maar niet alles gaat zo als jij het wilde,
        zo kunnen wij niet meer geloven,
        ook al moesten wij jou dat beloven.
        Het verdriet van het gemis blijft zo aan ons knagen.
        Waarom blijven wij ons maar afvragen?
        Denkend aan jou,
        weet ik dat ik nog steeds ontzettend veel van je hou!

        ria -
        21 december 2006

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering