gedenkplaats van

Gijsberdina (Dien) Rijkers - van Schijndel

15-02-192430-09-2010
      De laatste uren voor het einde
      dan wordt die grote wereld klein
      is plotseling alles onbeduidend
      tot aan het laatste beetje pijn.
      Wat wij zo indrukwekkend vonden
      verliest zijn glans, verliest zijn zin
      maar achter de gesloten ogen
      glanst een gigantisch groot begin.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 6   |   niet OK
        ik heb mijn moeder niet verlorendaarvoor gaf ze mij te veelwat zij me zei dat blijf ik horenvan wat ik ben is zij mijn deelik kom haar overal tegenin wat ik doe , in wat ik laatzij was en blijft voor mij een zegenwaarvan het spoor immer verder gaat 

        anja -
        16 februari 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
         hoi mamvandaag jouw verjaardag wat  weer een moeilijke dag is voor mijik mis je heel erg  x x anja                                                                                                                             

        anja -
        15 februari 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Mooi Anja!

        Claar Rijkers-van de Meulenreek - Veghel
        9 november 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        verdriet verandert
        verdriet doet je anders horen , anders zien
        anders waarnemem , anders voelen
        verdriet maakt je gevoeliger

        verdriet verandert je contacten
        je levenszin , je levensverwachting
        verdriet verandert je interesses
        verdriet verandert de mensen om je heen

        verdriet maakt je vergeetachtig soms
        maar nooit vergeet je
        wie eens mijn leven anders maakte
        hoop , zin , en levenslust gaf een nieuwe kleur

        verdriet verandert ook zelf
        zwaar als het kan zijn
        loodzwaar
        bijna niet te verdragen
        kan het anders worden
        lichter soms
        maar nooit vergeet je
        wie eens mijn leven anders maakte

        verdriet kun je niet allen verdragen
        verdriet kan anders worden
        als er mensen meedragen
        wat is het moeilijk om je ouders te verliezen
        en de zon komt elke dag weer op
        maar het is nooit meer het zelfde
        anja

        anja -
        21 oktober 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        mijn hand in jouw hand
        ik zette mijn eerste stappen

        mijn hand in jouw hand
        je bracht me naar school

        mijn hand in jouw hand
        elk moment toen je ziek was

        jouw hand in mijn hand
        ik voel hem nog elke nacht

        jouw hand in mijn hand
        voor altijd verbonden

        jouw hand en mijn hand
        houden elkaar niet meer vast

        mam ik moet het nu alleen doen ben geen kind meer en heb geen thuis meer
        wat mis ik je iedere dag steeds meer en meer anja


        in jouw hand
        ik zette mijn erste stappen

        anja -
        24 november 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Een van je laatste woorden waren: "Ben ik een goede moeder geweest?" Een vraag waar maar 1 antwoord op kan zijn. JA!!! Vol overtuiging ja!!
        Met jou heengaan horen wij nu tot de oudste generatie en ik hoop dat onze kinderen later datzelfde tegen mij kunnen zeggen. We hebben in jou een perfect voorbeeld gehad over hoe een moeder hoort te zijn. Luisterend, soms ook met kritiek, maar altijd eerlijk.Rust nu maar uit, je hebt het perfect gedaan!!!

        Claar Rijkers-van de Meulenreek - Veghel
        8 oktober 2010

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering