gedenkplaats van

Hannah Peet

14-09-194217-11-2020
      Ter nagedachtenis aan onze bijzondere, kleurrijke en dappere moeder. Opdat jouw bestemming vredig, liefdevol en zonnig is na al jouw jaren van strijd.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Gerda van der Graaf
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gerda - Nieuwpoort
        11 December 2020
        reactie 3
      • toespraak
        reactie 2   |   niet OK
        Marieke, ik heb je toespraak meerdere keren gelezen en ben onder de indruk en ontroerd hoe je het leven van je moeder en mijn zus hebt verwoord. Dank je wel Marieke.

        Anne - Oldenzaal
        3 December 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Hannah
        reactie 1   |   niet OK
        Onderweg.

        Altijd op weg was je, een leven lang. Dat kon op avontuur zijn in de buitenwereld, maar vaak en steeds vaker bevond je je op een innerlijk pad en voerde je strijd ‘om alles goed te krijgen’ zoals je het altijd noemde.

        Jij bevatte veelheden: veel kanten, veel kleuren, veel kwaliteiten, talenten, overtuigingen en belevingen, en, het zonnetje dat je altijd in je voelde schijnen.

        Er was iets in jou; een wereld achter deuren, die alleen van jou was. Waar alleen jij de code van kende en waar jij jouw realiteit creëerde. Soms konden we er een glimp van opvangen en beseften we dat we jou hier nooit in zouden kunnen volgen en begrijpen.

        Slim en eigenzinnig als kind,
        ging je de discussie aan met je ouders. Want waarom golden die regels eigenlijk voor jou? Ook je broers en zussen zullen met een mengeling van ontzag en liefde naar je hebben gekeken.

        Avontuurlijk en eigenzinnig als jonge vrouw,
        trok je de wijde wereld in. Interesse in alles wat anders was en, naar ik denk, op zoek naar mensen en plekken waar je je thuis kon voelen.

        Liefdevol en eigenzinnig als moeder,
        heb je je op het grootbrengen van ons toegelegd. Als brug over het water strekte jij je uit om van alles voor ons te regelen – clubjes, scholen, hobby’s, ondertussen nog allerhande vrijwilligerswerk managend en je huishouden negerend. Maar regelmatig belandde je ook voor langere tijd in troebel vaarwater en kwam de wereld tot stilstand.

        Maar het is gelukt, wij zijn groot geworden, we hebben het goed gekregen. Onze kinderen heb jij ook in jouw hart gesloten: die vier grote mannen die hier nu vóór jou en voor joú staan, jij hield ze in gedachten altijd goed vast en zij probeerden het contact met jou ook vast te houden, hoe sporadisch ook.

        Vastberaden en eigenzinnig in de laatste jaren van je leven,
        liet je je niet afleiden van je pad door signalen die je erop probeerden te wijzen dat het onderweg zijn ook een degelijk transportmiddel vergt: je lichaam. Het zal geprobeerd hebben om je te waarschuwen, maar in jouw vastberadenheid en overtuiging dat deze stem wel een bovennatuurlijke origine moest hebben, werd je lichaam niet gehoord.

        Mama, onderweg was je altijd. Naar erkenning, rechtvaardigheid en goedheid. Je was bruggen verder en soms veel te ver, maar ik hoop dat je voelde dat we altijd probeerden in jouw slipstream te volgen.

        Ik denk dat hier en nu jouw plaats en tijd niet zijn geweest, maar wie zegt dat deze niet elders zijn? Ergens in dit eindeloze universum waar we de grenzen en dimensies helemaal niet van begrijpen, is ongetwijfeld ergens jouw plaats, jouw koninkrijk te vinden.

        Jouw tijd is nu gekomen, niet als einde maar als bestemming van de route die je zolang hebt gevolgd.
        Ik heb vertrouwen dat je het nu allemaal goed hebt gekregen. Laat jouw zonnetje maar schijnen.

        Marieke -
        26 November 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie