gedenkplaats van

Hans Mönnich

25-07-194829-11-2016
      Er zijn te weinig woorden om jou te beschrijven.
      Er zijn te weinig woorden om jou te prijzen.
      Je was er gewoon, je stond altijd voor ons klaar.
      Was 't niet met een lach, dan wel met een gebaar.
      Weet dat we trots zijn op jou.
      Wij zullen je missen, wij houden van jou.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Planten herinneringsboom 6 april 2018
        reactie 31   |   niet OK

        Lia Mönnich - Tiel
        4 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • Onthulling Hans Mönnichplein 13 mei 2017
        reactie 30   |   niet OK

        Lia Mönnich - Tiel
        4 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • Dag pap
        reactie 29   |   niet OK
        Pap en ik hebben altijd een goede en fijne band gehad. Al hebben we nooit veel over onze gevoelens gepraat, we wisten wel van elkaar dat we veel om elkaar geven. Een paar maanden geleden heb ik hem een boekje gegeven met daarin de volgende vraag:

        Lieve pap,
        Wil je me terugschrijven in dit boekje?
        Over dingetjes die ik me misschien niet meer herinner of over dingen die we eigenlijk wel van elkaar weten maar nooit hebben uitgesproken, of over iets anders, maakt eigenlijk ook niets uit!
        Lieve pap, ik hou van je!
        Dikke kus van mij

        We hebben bijvoorbeeld geschreven over het café.
        Toen ik 16 was, wilde ik naar het café, pap wilde daar absoluut niets van horen.
        ‘Je gaat niet naar het café voordat je 18 bent’ was zijn enige reactie.
        Ik durfde toen niet meer te vertellen dat ik al naar het café ‘ging’.
        Elke vrijdagmiddag gingen we met een groepje van school naar ‘Felix’ een kroeg op de Groest in Hilversum. Het was niet meer als buiten op de stoep staan kletsen met een fanta in je hand. De kroeg was zo populair dat half puberend Hilversum daar op vrijdagmiddag gezien wilde worden…
        Na een half uurtje (of drie kwartier als ik een dappere bui had) fietste ik dan snel naar huis toe.

        Pap schreef het volgende terug:
        Kroegen? Ik zou willen zegen: de appel valt niet ver van de boom.
        Als wij op zondag van m’n ouders naar de kerk moesten, gingen wij trouw, meestal naar de hoogmis van half elf.
        Maar ik kreeg er lucht van dat m’n oudere zussen ontbraken en het bleek dat zij op zondagmorgen naar café Pauwe gingen (op de hoek van de Slotermeerlaan, Amsterdam). Weliswaar werd er koffie en cola geschonken, maar er werd toch gespijbeld van de kerk. Je begrijpt dat ik vanaf dat moment ook een zondagse kroegbezoeker werd. Mijn vader collecteerde voor de kerk en vlak voor het einde van de mis, sloop ik via de Mariakapel naar binnen zodat het leek alsof ik gewoon aanwezig was. Ik collecteerde met een stalen gezicht mee.

        Ook waren veel herinneringen voorzien van foto’s, vooral pap heeft er veel in het boekje geplakt. Niet heer verwonderlijk, want waar je pap zag, zag je een fototoestel. Zo ook toen ik de lerarenopleiding afrondde in 2000.
        Hij schreef: ‘ op de dag van de diploma-uitreiking zou ik foto’s maken. Dat liep helemaal fout want ik was vergeten een fotorolletje in de camera te doen. Zat nota bene in mijn zak! Nog wel een paar foto’s kunnen maken en thuis de receptie voor je slagen natuurlijk.

        Ook op vakantie ging het een keertje mis. Ik kan me herinneren dat we op vakantie waren in Spanje en dat pap een dag het binnenland in is gegaan. Hij wilde wat van de natuur zien en wij wilde zwemmen in de zee. Hij is toen alleen op pad gegaan en wilde foto’s maken om te laten zien hoe mooi de natuur was. Hij wilde toen ook een foto van zichzelf nemen, met de zelfontspanner. Bij het instellen drukte hij per ongeluk al af en zo is het dat wij twee foto’s hebben met exact dezelfde achtergrond, één met en één zonder pap.

        Toen Sander en ik drie jaar geleden op vakantie gingen naar Lanzarote, gingen mam en pap met ons mee. Die week zag je hem bijna niet zonder camera. Hij zette alles wat los en vast zal op de foto: mam, Sander en mij; bloemen, bloemen, veel bloemen en alles wat we bezochten en bekeken. Gelukkig heeft Sander die week ook veel foto’s gemaakt, zo ook foto’s van pap. Op veel foto’s zie je pap met de fotocamera in zijn hand, aan zijn broekriem of zelfs voor zijn gezicht.
        Door al die foto’s waar pap op staat, hebben wij nog een mooie herinnering.

        We zullen hem, met of zonder foto’s, nooit vergeten.
        Pap, ik ga je missen.
        Liefs van jouw Beppie

        Debby van den Brink - Weesp
        4 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • Lieve, lieve Hans
        reactie 28   |   niet OK
        We leerden elkaar kennen op dansschool Sandmann in Amsterdam.
        En al gauw waren we danspartners en sloeg de vonk over.
        Ik genoot van je humor en gevatte opmerkingen.
        Het was een heerlijke tijd.
        Samen wilden we verder en beloofde elkaar trouw.
        Ook serieuze problemen wist je goed aan te pakken.
        Je werkte hard en maakte lange dagen.
        En zorgde dat het mij, en later de kinderen, aan niets ontbrak.
        Ook zette je je in voor de medemens als vrijwilliger.
        Totdat je voelde dat je een flinke stap terug moest doen.
        Dat was moeilijk voor jou te accepteren.
        Ik heb geprobeerd te zorgen dat het jou aan niets ontbrak.
        Maar ik kreeg helaas niet zoveel tijd, om zoveel voor jou te doen, als jij voor ons hebt gedaan.

        Lieve, lieve schat
        Voor altijd in mijn hart.
        Liefs Lia

        Lia Mönnich - Tiel
        4 mei 2018

        Deel deze pagina:

      • Voor jou
        reactie 23   |   niet OK
        Lieve Lia,
        Nog maar korte tijd geleden hebben we jullie van harte begroet in onze Noordzijstraat. Toen wisten we niet dat we al zo snel weer afscheid moesten nemen van Hans.
        We zijn blij dat we Hans hebben leren kennen: betrokken, open en altijd aandacht. Met een lach en een traan bezig met de laatste en zo moeilijke periode van zijn leven. Een doorzetter totdat het echt niet meer ging. En zelfs op zijn laatste dag nog bemoedigende woorden voor mij, Marry.
        Wat jammer dat we hem maar zo kort hebben kunnen meemaken.
        Met jou Lia en je lieve kinderen zullen we hem blijvend herinneren.
        Marry en Leo

        Marry en Leo van Oudenallen en van der Velden - Tiel
        11 februari 2017

        Deel deze pagina:

      • Herinnering aan Hans
        reactie 22   |   niet OK

        In de vensterbank van mijn werkplek staat nog steeds de miniatuur social sofa die Hans ons gaf toen hij afscheid nam als voorzitter van het WBT. Dat kenmerkte hem helemaal: hij gaf ons iets bij zijn eigen afscheid, heel bijzonder.
        Vanuit de gemeente had ik regelmatig met Hans en het WBT te maken. En ik leerde Hans kennen als een man die gaf: hij gaf om en hij gaf aan de mensen om zich heen. Hij zette zich altijd voor de wijk in en de positieve manier waarop hij in het leven stond straalde hij naar iedereen uit.
        Ik wens jullie als familie heel veel sterkte met het verlies van Hans. Wij zullen nog vaak aan hem denken, als we zijn bankje in de vensterbank zien staan.


        Judith Nijland - Leusden
        13 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Lucien van Uffelen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Lucien van Uffelen - Rotterdam
        12 december 2016
        reactie 21
      • Mooie herinneringen
        reactie 20   |   niet OK
        Vandaag een kaarsje aangestoken voor Hans. Hans heeft mooie dingen gedaan en laat dus ook veel mooie herinneringen na. Altijd tijd voor de mensen om hem heen; Rommelmarkt, wijkkrant, kerstfeest met steeds weer een heel speciale kerstattentie voor alle bewoners die zich ingezet hebben dat jaar. Hans was er altijd!
        We willen dan ook Lia, Debby en Sander, Tom, Kim en Floor heel veel sterkte wensen bij dit verlies.
        Lieve groet, Jolanda Dijkman en Henk scholten

        Jolanda Dijkman - Amersfoort
        12 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 19   |   niet OK
        Soms kom je mensen tegen in je leven die iets bijzonders voor je gaan betekenen ook al ben je niet echt persoonlijk nabij zoals familie of vrienden. Hans was zo iemand voor mij. Aardig, gedreven, bewogen, actief en warm. Super blij om hem gekend te hebben, heel verdrietig dat hij er niet meer is.
        Rosan Coppes

        Rosan Coppes - SOEST
        9 december 2016

        Deel deze pagina:

      • Familie
        reactie 18   |   niet OK
        Ookal zag ik Hans niet veel, hij heeft een grote impact in mijn leven gehad en een grote stempel gedrukt.
        Hans was altijd bezig met vrijwilligers werk en met de Familie. Het was altijd mooi om weer nieuwe dingen te zien en zo contact te houden met iedereen.

        Oom Hans, bedankt voor alles. Het is een groot gemis dat u er niet meer bent.

        Mijn gedachtes zijn bij alle nabestaanden.

        Julio

        Julio Alvarez - Lelystad
        6 december 2016

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie