gedenkplaats van

Hans van Hoorn

27-08-198010-09-2018
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Ellen de Kloet
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Ellen - Zeist
        23 september 2018
        reactie 165
      • Na de dienst en begrafenis.
        reactie 164   |   niet OK
        Lieve mensen,
        We hebben een intensieve dag achter de rug. Een dag die niemand heeft gewild. En tegelijkertijd had niemand deze dag willen missen; én een dag die niemand snel zal vergeten. Het is een dag vol verdriet en vol dankbaarheid. Niemand kon bedenken dat wij elkaar vandaag in deze samenstelling zouden ontmoeten. Twee families en zo veel vrienden. Wat een verbondenheid ervaren we daarin. En zo is het niet alleen vandaag; zo was het al die maanden en jaren die achter ons lagen.

        We kennen het verhaal. Het was van tijd tot tijd intensief, maar tegelijkertijd ook heel diep en rijk. We beleefden met elkaar dingen die een onuitwisbare indruk op ons achter laten. We hoorden er vandaag van; we spraken erover in de afgelopen weken. Ieder heeft zijn eigen herinneringen … We nemen ze mee en – om het met de woorden van Maria te zeggen – we bewaren ze in ons hart. Broers en zussen van Hans en Mieke, Daan en Hermien, vrienden, dank voor alle liefde en verbondenheid waarin we al jaren elkaar ter zijde mogen staan. We ervaren dit als een geweldige zegen.

        We gaan zo weer uiteen. Ieder zijns weegs, zoals we dat zeggen. Het gewone leven in. Wij allen, en ook Mieke, Matthijs en Joris. … Wat wij van jullie zien en zagen maakt diepe indruk. Alles wat jullie ontvingen en deden is gebouwd op geloof, hoop en liefde. God gaf Hans en jullie aan elkaar. Eens beloofden jullie elkaar liefde en trouw, totdat de dood jullie zou scheiden. Alles wat we zagen en meemaakten was één groot getuigenis van het waarmaken van die belofte. Liefde en trouw aan en voor elkaar, voor Matthijs en Joris, voor zoveel mensen om jullie heen, voor Jakobs God die jullie draagt.

        De dood maakte scheiding. Maar zoals Hans en papa het vaak zei: Het is maar voor even … straks zullen we elkaar weer ontmoeten … Papa gaat ons voor … met dat verlangen laat hij jullie en ons achter …

        Lieve Mieke, je hebt alles gegeven. Onvergetelijk hoe we zagen dat je echtgenoot, levensgezel en maatje was én bleef, hóé de situatie zich ook aan jou en jullie opdrong. Hoe je als moeder samen met Matthijs en Joris mooie en moeilijke momenten doorleeft en er voor ze bent. Hoe je, net als ook Hans, altijd oog en hart houdt voor de mensen om je heen. Dank je wel. Dank je wel. God zegene jou, jullie en ons hierin.

        Lieve Matthijs en Joris, weet je nog hoe jullie in Spanje met papa in het zwembad aan het stoeien waren en hoe jullie thuis spelletjes deden. En wat waren jullie altijd lief voor hem, ook in de tijd dat papa ziek was. Papa hield zoveel van jullie en hij was zo trots op jullie!

        Beste mensen, ter afsluiting van deze dag zal Miekes vader met ons bidden. Ik wil jullie vragen om daarna Mieke, Matthijs en Joris de prachtige belofte toe te zingen: Ga met God, en Hij zal met je zijn. En laten we daarin óók elkaar op het oog hebben.

        Ga met God en Hij zal met je zijn,
        jou nabij op al je wegen
        met zijn raad en troost en zegen.
        Ga met God en Hij zal met je zijn.

        Ga met God en Hij zal met je zijn:
        bij gevaar, in bange tijden,
        over jou zijn vleugels spreiden.
        Ga met God en Hij zal met je zijn.

        Ga met God en Hij zal met je zijn:
        in zijn liefde je bewaren,
        in de dood je leven sparen.
        Ga met God en Hij zal met je zijn.

        Ga met God en Hij zal met je zijn,
        tot wij weer elkaar ontmoeten,
        in zijn naam elkaar begroeten.
        Ga met God en Hij zal met je zijn.

        (Liedboek, lied 416)

        Pa en ma - Hoevelaken
        23 september 2018

        Deel deze pagina:

      • Pia en Theo Heijboer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Pia en Theo - Hoevelaken
        19 september 2018
        reactie 163
      • Colinda & Marthijn Buijtenhuis
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Colinda & Marthijn - Nijkerk
        18 september 2018
        reactie 162
      • Tea De Bruin
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Tea - Renswoude
        18 september 2018
        reactie 161
      • Lianne Heining
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Lianne - Utrecht
        17 september 2018
        reactie 159
      • Elsbeth  Van Doornik
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Elsbeth - Achterveld
        17 september 2018
        reactie 158
      • William en Carina Van den Brink
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        William en Carina - Hoevelaken
        17 september 2018
        reactie 157
      • Zwager
        reactie 156   |   niet OK
        Zwager - zo noemden wij elkaar vaak. Dat was niet een loze term of open deur. Daar zat een hele lading onder. Van wederzijds respect en van een hele historie die we samen al deelden, lief en leed. Van de wetenschap om het de rest van ons leven met elkaar te moeten doen en daarbij vinden dat we het best slechter hadden kunnen treffen. Maar ook van kameraadschap en gedeelde levensvisie.

        We kwamen zo ongeveer in dezelfde tijd het gezin van onze vrouwen binnen, nu ruim 20 jaar geleden alweer. Dat waren mooie tijden, zouden jouw woorden kunnen zijn. We brachten veel tijd gezamenlijk door. Kerk, JV en aanverwante activiteiten. Met als wekelijkse hoogtepunt het gebakken eitje op zondagavond, gevolgd door een potje toepen, 21-en en nog meer van dat soort verderfelijke spelletjes.

        Het waren écht mooie tijden. We hebben ontzettend veel gelachen met z'n vieren. We gingen op vakantie, uit eten en zelfs naar sing-ins. We hadden goede gesprekken en dachten na over de toekomst. En, hoe verassend, voor ons samen was de schoonfamilie een dankbaar en terugkerend gespreksonderwerp. Want als je er allebei van overtuigd bent je in bepaalde aangelegenheden vooral niet te moeten mengen, heb je er natuurlijk wel een mening over…

        Op de dag van je begrafenis realiseerde ik me eigenlijk pas echt dat je veel meer voor me betekende dan een zwager. Ik zag je graag, je was mijn partner-in-crime op allerlei familieaangelegenheden, bij concerten of welke verplichtingen er ook nog meer waren. Je was de man van Mieke, die voor mij zo ongeveer hetzelfde voelt als een zusje, jullie waren voor elkaar bestemd en zo belangrijk voor elkaar. Ik denk dat, als ik het nu over mocht doen, ik je niet meer zwager zou noemen, maar schoonbroer. En misschien ook niet. Want ik weet ook wel dat jij me zou aankijken alsof ik gek geworden was.

        Hoe dan ook, ik denk aan je. En ik mis je.

        Ik ben ook trots op je, hoe je het de afgelopen jaren deed. En ik vind het een eer om je zwager geweest te zijn.

        Het ga je goed, en ooit tot ziens.

        Nico

        Nico - Rhenen
        17 september 2018

        Deel deze pagina:

      • Harry en Janneke  Veldhuis
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Harry en Janneke - Kampen
        17 september 2018
        reactie 155

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie