gedenkplaats van

Harrie & Stefka Veen - Wieczorek

17-11-192526-01-2002
      Je ouders loslaten
      De laatste fase in het loslatingsproces van kinderen vindt plaats als je ouders oud en behoeftig worden. De eerste keer dat je als kind beseft : Pa en ma hebben mij nu hard nodig, want ze kunnen het niet meer alleen, geeft dat een schok. De rollen raken steeds meer omgekeerd, en de ouders van vroeger komen nooit meer terug. Je voelt je sterker dan je ouders in die laatste fase. en uiteindelijk als vader en moeder sterven, komt er een moment dat je ze definitief loslaat, bij de begrafenis.
      Daarna komt nog het opruimen van hun laatste woning, een oefening in het loslaten op zich. Loslaten van je ouders, loslaten van je jeugd, loslaten van de gedachte dat je nog iemand boven je hebt, iets van vroeger, om op terug te vallen. Vanaf nu ben jij zelf de oudste generatie. Loslaten van je ouders, loslaten van hun verzorgende sturende rol in je leven, leven voor jezelf en vanuit je eigen wensen en gedachten, dat is het proces dat elk kind doormaakt.
      Dat gaat niet zonder af en toe heimwee te voelen naar de vroegere alomvattende rol van je vader en moeder, maar die nostalgie wordt steeds minder een verlangen en steeds meer een goede fijne en dankbare herinnering.

      Harrie van Veen gestorven 10 november 2001
      Stefka van Veen _ Wieczorek gestorven 26 januari 2002

      Welterusten Pa Dobranoc MATKA

      We will meet again
      André 30 januari 2002

      Overige informatie
      Hier wil de afscheidsbrief, welke ik voor mijn moeder geschreven heb en die als zodanig is voorgelezen tijdens de uitvaartplechtigheid plaatsen.
      Een vrouw om lief te hebben.

      Toen vader op 10 november van het vorig jaar stierf, hoopten wij allemaal dat mama eindelijk rust en tijd voor haarzelf zou vinden. Want iedereen gunde die stille verlegen, zich altijd op de achtergrond bevindende en nooit klagende vrouw nog vele mooie jaren.
      Als zo'n vrouw, moeder en oma er dan plotseling niet meer is, als je zo'n vrouw moeder en oma niet meer om raad of hulp kunt vragen, als je zo'n vrouw moeder en oma niet meer in levende lijve kan ontmoeten, dan weet je pas echt wat je mist.
      Haar 76 jaren zijn nooit over een rozenpad gegaan, toch probeerde zij het gezin bij elkaar te houden en zorgde zij ervoor dat haar 2 kinderen een goede plaats in de maatschappij kregen. Tijdens de vlucht uit haar vaderland Polen heeft zij haar enige broer verloren, éénmaal in Nederland dacht ze haar geluk gevonden te hebben. Op 3 november 1949 trouwde zij met Harrie van veen, uit dat huwelijk werden 2 zonen geboren.
      Zij heeft het altijd als een zeer groot gemis ervaren dat zij nooit echt of slechts een hele korte tijd van haar 4 kleinkinderen heeft kunnen genieten of hen heeft kunnen vertroetelen. Gelukkig heeft ze nu haar rust gevonden, hoeft ze zich nergens meer druk om te maken, hoeft ze geen pijn meer te lijden en worden haar vragen om hulp eindelijk beantwoord.
      Stefka heeft voor altijd een plaats in de ziel en het hart veroverd van alle mensen die verder gaan. Men zegt weleens: 'Het leven is om dood te gaan' maar als mensen in je hart blijven, zijn ze niet echt dood.

      Matka dobranoc,

      André

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Dag Andre,

        Ik heb zojuist jouw In Memoriam voor je ouders gelezen.

        Als mens die op 28-12-2002 en 08-01-2003 haar ouders verloor, ontroerde jouw In Memoriam me en bracht het veel naar boven. Wat een gevoelig mensenkind ben je en wat moeten je ouders trots op je zijn geweest. Jouw woorden reflecteren wie je ouders waren.

        Ik wens je heel veel draagkracht en de schoonheid van herinneringen.

        Marie-Anne.

        Marie-Anne Preston - Cheltenham UK
        2 april 2003

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Ik even wat kaarsjes opgestoken voor je ouders.Heel veel sterkte met dit groot verlies.Ook ik ben mijn vader een half jaar geleden verloren(Boelo Abbes*).Staat ook op inmemoriam.
        Afz.Fenna dochter van Boelo Abbes*.

        Fenna -
        8 maart 2003

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering