gedenkplaats van

Henk Steene

06-11-193013-04-2010
      Lieve Pa,

      Nu bent u dan eindelijk weer samen met Ma (Dini van der Steene, overleden 26 januari 2002) die acht jaar geleden overleed. Dat is een beetje wat mij momenteel op de been houdt, het feit dat jullie nu samen zijn.
      Het verdriet dat u hebt gehad om het overlijden van Ma was intens. Nooit meer kon u echt gelukkig zijn, er was altijd die trieste blik in uw ogen.
      Wat eenvoudig leek en de meest ideale oplossing voor uw pijnklachten en probleempjes heeft uiteindelijk geresulteerd in uw overlijden op dinsdag 13 april 2010. Wat ik zo verschrikkelijk vind is dat we weten dat u zo bang was voor de dood en we hopen alleen maar dat u geen pijn hebt gehad. Als we de artsen mogen geloven is dat ook zo, alles is heel snel gegaan en u was al niet meer aanspreekbaar. Wat ik jammer vind is dat u op dat moment alleen was, alleen in de zin van; zonder familie.
      Die arme Pummel, uw kat, weet ook niet waar ze het zoeken moet; ze mist u zo erg. Natuurlijk eerst al een poosje, omdat u in het ziekenhuis lag. Maar maakt u zich daarover maar geen zorgen hoor, Janet en Leo hebben besloten om haar in hun gezin op te nemen. En mocht dat niet gaan, met hun eigen kat, dan verzinnen we wel iets anders. Ze gaat in ieder geval onder geen beding naar het asiel!
      Morgen, zaterdag, is het condoleancebezoek en maandag zal u dan worden begraven, de kist zal dan worden bijgezet bij Ma. We hebben de afgelopen dagen beleefd als in een roes, er moet zoveel worden geregeld, maar we denken dat alles mooi en goed geregeld is nu.
      Alles is zo onwerkelijk nu, het is iedere keer weer alsof ik in een nachtmerrie zit, maar dan een fractie van een seconde daarna, realiseer ik me dat het echt gebeurt allemaal.
      Ik zal u missen, uw eeuwig durende liefde voor ons, uw drie dochters.
      Maar aan de andere kant; het is goed zo; jullie zijn weer samen. Zorgen jullie goed voor elkaar?

      Een hele dikke kus enne...bedankt he?!

      Ik hou van u.

      Liefs,
      Brigitte

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        Lieve pa, en ma, zij is vast bij u, ik mis jullie zo vreselijk. Ik probeer de mooie en fijne tijden te blijven denken, maar het is allemaal nog zo vers, dat het verdriet en het gemis de overhand heeft. Maar weet wel, dat wij het met z'n drietjes (janet, Bri en ik) en uiteraanrd de mannen en kids het heel goed doen met z'n allen. We steunen elkaar heel goed, en da's fijn. Dit hebben we allemaal van jullie beidjes meegekregen, die goeie en hechte band. Daar komt niemand tussen of kan niemand stuk maken. Lieve schatten, ik hou van jullie en mis jullie enorm, maar hoop dat jullie samen zijn!
        hele dikke kussen
        xxxxxx Jacq

        Jacqueline -
        28 mei 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Lieve Pa,

        Hoe gaat het ermee? Zijn jullie al weer fijn samen? We missen u allemaal zo, joh, echt met geen pen te beschrijven! Voordat ik verder schrijf, eerst even wat goed, supergoed nieuws: Pummel heeft een nieuw mandje/warm nest gevonden!! Ze woont tegenwoordig op stand in Vinkeveen, bij Jacq. en Mart! Da's fijn he? Pum heeft het prima naar d'r zin, gaat af en toe lekker naar buiten en Jacq. en Mart zijn blij dat ze de beslissing hebben genomen. Zo blijft ze toch in de familie en niet bij wildvreemden.
        Voor de rest is er eigenlijk helemaal niets meer aan, zonder u. Ik wil u zo graag nog zoveel vertellen, u bellen, u vasthouden. Elke keer wanneer ik met de telefoon in mijn handen zit, realiseer ik me dat ik dat nooit meer kan doen. Af en toe luister ik uw voicemailberichten af en er komt dan spontaan een glimlach op mijn gezicht; u zegt dan, zo keihard: Hallo, met PA!, ik bel nog wel, hoor, daaag! En dan duurt het even voordat de verbinding wordt verbroken.
        Ook zijn mijn zaterdagen niet meer hetzelfde, ik heb nu tijd over. Normaal deed ik altijd op zaterdag uw boodschappies en kwam dan even gezellig een bakkie doen. Dat hoeft nu niet meer, maar wat zou ik het graag nog doen.
        Er is nog een boel te regelen, uw huisje is nu nagenoeg leeg, vrijdag de 28e moeten we de sleutels inleveren en dan is het echt definitief voorbij. Gek is dat, ik denk dat we alledrie steeds hetzelfde voelden; he, bah, weer naar dat huis! Maar na vrijdag hoeven we daar niet meer naartoe, en dat zal best vreemd/onwennig zijn. Het is dan echt zo definitief, snapt u?
        Nou lieffie, ik ga maar eens wat doen, heb weer een behoorlijk druk 'programma' op mijn parttimedag. Een hele dikke kus en enorme knuffels, doe ook Ma de groetjes, he?

        Ik hou van u.

        Liefs,
        Brigitte

        Brigitte -
        26 mei 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Lieve pa, geeft u ma een hele dikke kus van mij. Ik hou zo zielsveel van jullie! Ik ga u zo ongelooflijk missen. Maar eens zullen we allemaal weer samen zijn. Tot dan, lieve schat! xxx Jacq.

        Jacqueline -
        20 april 2010

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie