gedenkplaats van

Ietje Draaijer

01-02-198308-01-2020
      Lieve vrienden en familie van Ietje,
      Graag hieronder jullie herinneringen aan Ietje noteren, zodat onze zoon Hugo dit later allemaal kan nalezen wat voor een fantastische moeder hij had. Heel veel dank en ook veel sterkte aan jullie allen.
      Maurits van Boetzelaer
      Ellen en Pieter
      Jan en Gerda

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • 2020
        Vrolijke Iet
        reactie 102   |   niet OK

        Lieve Hugo,

        Ik ken jouw moeder via jouw tante Ellen.
        De eerste keer dat ik jouw moeder zag maakte ze veel indruk op mij, ze was altijd een bijzondere verschijning, origineel gekleed, mooie sprekende ogen, lieve lach.
        Ze kwam vrolijk en zelfverzekerd over. Ze wist waar ze over sprak op werk gebied.

        Toen ik in amsterdam ging wonen ging ik vaak met jouw moeder op stap naar grafische workshops, lezingen in pakhuis de zwijger, designweek in breda. Ze had altijd goede ideeën! We deelde tips en tricks uit voor illustrator en hebben ons samen ingeschreven bij de KvK. Jouw moeder met het idee om haar baan op te zeggen en volledig voor jezelf te beginnen, wat ik ongelofelijk dapper vond... Ik bewonderde haar doorzettingsvermogen en het durven springen in het diepe wat ik tot noch toe nog steeds niet heb aangedurfd!! Ze was binnen no-time succesvol en kreeg leuke opdrachten! Als ik haar belde met mooi weer moest ze vaak eerst even wat afronden en dan kwam ze daarna lekker naar buiten, heel knap vond ik die discipline.

        We konden ook heel goed stappen samen, Ellen ging ook vaak mee, in amsterdam hebben we heel wat koffietjes gedronken en samen gegeten, jouw moeder bleek ook haar onzekerheden te hebben en we deelde onze mode interesse, ontwerp ideetjes en truggels.

        Ik weet nog goed dat we met zn drietjes uitgingen (museumnacht geweest denk ik) een fout disco verkleedfeestje.. Jouw moeder en El trokken alles uit de kast, kon niet gek genoeg, ik moest moeite doen om er nog enigszins leuk uit te zien.. maar zij waren er serieus goed in, de meest gekke mode items stonden hun gewoon zoooo cool! We hebben heel wat kroegdeuren gesloten tot in de laatste uurtjes, door jouw moeder kwamen we vaak toch nog net even ergens binnen waar normaal gesproken de deur al dicht was voor sluitingstijd.

        Ietje was zo origineel, mooi, lief en gezellig.
        Helaas heb ik haar de laatste jaren minder gezien, net nu we weer in dezelfde levensfase zaten met man en kindjes... Moeten we je missen.

        Ik heb mooie herinneringen aan jouw moeder.. ik weet zeker dat jij veel van haar mooie eigenschappen bij je draagt lieve Hugo!

        Ook namens mijn man Rémy (zie foto tussen de vrouwen) wensen ik jou en je vader al het goeds, liefs en moois toe in de wereld.
        Jessy-Pam



        Jessy-Pam - Doorn
        25 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • eline la croix
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        eline - Hilversum
        5 maart 2020
        reactie 101
      • The Orange Family..
        reactie 99   |   niet OK

        De zoetheid van je glimlach, de sympathie, de broederlijke genegenheid en het delen van de mooiste momenten, vrienden zijn die zelfs heel ver van elkaar wonen, de herinnering aan een speciaal persoon, die liefde op iedereen verspreidt, een dochter, een zus , een aanbiddelijke vrouw en moeder ... er zal geen dag voorbijgaan zonder dat je geheugen en je glimlach bij ons zijn, die een ondraaglijke pijn en een gebrek aanwakkeren dat ons voor altijd zal vergezellen.
        Goede reis, onze lieve vriend, je zult voor altijd in onze harten zijn.
        Massimo, Marina en Edoardo


        MASSIMO e MARINA - CASTIGLIONCELLO (Italy)
        18 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Ryan Geerts
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Ryan - Toronto, Canada
        18 februari 2020
        reactie 100
      • Voor Hugo
        reactie 98   |   niet OK
        Voor Hugo,

        “Love as poweful as your mother’s leaves it’s own mark.
        To have been loved so deeply,
        will give us some protection forever.”

        Liefs en een dikke knuffel,
        Olivier, Marieke, Victor en Nina-Mae op ten Noort

        Marieke - Tiel
        4 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Zeilweekend mei 2001
        reactie 97   |   niet OK

        Wat lang geleden, maar heb nog veel goede herinneringen aan de (bijna) jaarlijkse zeilweekenden!


        Bas - Perth, Australië
        4 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Voor Maurits, Hugo, Gerda, Jan, Ellen en Pieter.
        reactie 96   |   niet OK
        Lieve Hugo,
        Toen jouw moeder Ietje twee jaar was, kwam ze samen met je tante Ellen regelmatig bij ons met Nina spelen.. De kamer lag dan al snel vol met speelgoed. Maar ook zaten ze met zn drieën mooie tekeningen te maken of naar Sesamstraat te kijken.
        Het waren boefjes hoor jouw mama en tante Ellen.
        Je oma Gerda vertelde ons eens dat ze een fles wasverzachter van de boodschappen hadden gepakt terwijl Jan en Gerda bezig waren de andere spullen naar binnen te brengen . De fles werd opengemaakt en de bank werd er mee ingesmeerd.
        Later gingen Ietje en Ellen naar andere scholen dan Nina en verwaterde het contact.
        Maar toen Nina 10 jaar geleden ook in Amsterdam kwam wonen, werden Ietje en Nina weer vriendinnen.
        Ze ondernamen van alles, ze gingen naar festivals ,naar cafés , minibungy jumpen en nog veel meer en ze bespraken van alles met elkaar. Ook over de vriendjes van je moeder natuurlijk. Je moeder werd verliefd op je vader Maurits.
        En na een paar jaar waren jouw mama en Nina ongeveer tegelijk zwanger. Toen hadden ze weer heel veel te bespreken. Kira werd eerst geboren en jouw mama kwam de kleine baby best vaak bekijken en knuffelen. En dan ontmoetten wij jouw mama ook weer.
        Een paar maanden later werd jij geboren. En wat waren je mama en papa blij met jou. Maar ook je opa en oma en je tante Ellen en oom Pieter waren superblij en heel trots op jou.
        Als ik je oma ergens tegen kwam liet ze gelijk foto’s van jou zien en dan keek ze heel blij.
        Omdat je naar dezelfde creche als de kleine Kira ging konden wij je best vaak zien als je mama je bracht of haalde. En nou dan zagen we natuurlijk ook hoe blij en trots je mama en papa waren op jou.
        Later ging je verhuizen naar Naarden.
        Nina stuurde ons dan nog wel eens foto’s van je mama en papa met jou bv als je jarig was.
        Jouw mama en Nina zijn nog niet zo lang geleden samen op vakantie geweest naar Barcelona. Dat was voor het eerst dat je mama ergens naartoe ging zonder jou. Nou ze vond het best wel moeilijk hoor. Ze miste je natuurlijk heel erg.
        En nu moet jij je moeder missen.
        Iedereen is nu heel verdrietig, je vader, je opa en oma, je tante Ellen en oom Pieter en nog veel meer mensen.
        Maar wij vergeten jouw moeder nooit.
        Ze was altijd voor iedereen lief en ze wilde voor iedereen zorgen. Dat deed ze heel goed. Echt waar Hugo, ze was geweldig.
        Liefs van Rob en Joke de Jong

        Joke - Eelde
        1 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 95   |   niet OK
        Lieve kleine Hugo, bij het lezen van deze herinneringen al een grote Hugo.
        3 weken na het tragisch ongeluk hoorde ik dat het jouw moeder was die is overleden. Ik snapte al niet dat ze niet meer reageerde op mijn berichtjes. Meestal reageerde ze vrij snel, maar nu had ik al bijna 3 weken niets van haar gehoord. Ik appte nog eens ‘Hows life’ en je vader beantwoorde dit bericht met het vreselijke nieuws dat Ietje is overleden.
        Ik woon vlakbij waar jullie woonden, of misschien nog wel wonen als je dit leest, in Naarden. Omdat ik hier ook nog maar kort woonde (ik kom uit Amsterdam) plaatste ik in een buurt-app een berichtje.
        Je moeder reageerde. Wat was ik blij verrast toen we elkaar ontmoetten. Want eerlijk gezegd verwachtte ik niet veel van zo’n buurtapp. Dacht oh jee straks komt er zo’n huismoeke of, nou ja, ik hoop dat je nu oud genoeg bent om te begrijpen dat het echt super tof was dat jullie kwamen. We hadden meteen een tof contact. Ietje ook net uit Amsterdam, nieuw in de buurt, ook zelfstandig, beetje zelfde richting. Dus nog maar eens afspreken. En appen natuurlijk. Doen jullie als je dit leest nog? Of is er alweer een heel ander medium wat gebruikt wordt…
        Kwam jullie (jij en mama) tegen in het dorp daarna, jij in de draagzak. Al zo groot, maar mama droeg je nog even, dat vind je fijn, en je had oorontsteking. Dat had je vaker, je kreeg ook buisjes. Mama altijd bij je, zorgzaam en liefhebbend.
        Je moeder en ik hadden het over ons werk, zouden misschien wat samen gaan doen, ik doe voice over werk en zij moest presentaties (grafisch) maken voor een opleidingsinstituut. Van samenwerken is er niets meer gekomen.
        En toen kam ik nog eens langs en zag ook je vader, en de tuin waar de nieuwe zandbak stond. Nota bene dezelfde als waarop ik had geboden op marktplaats (bestaat dat nog als je dit leest?), daar moesten mama en ik nog zo om lachen. Trouwens dat was wel iets van je moeder hoor. Jij droeg altijd wel de tofste schoentjes en kleding. Maar niet voor mega prijzen hoor, ze zocht ze gewoon op marktplaats of andere handige sites. En h ja, via die buurtapp deelde ze ook zaadjes uit om meer bijen aan te trekken, de natuur te helpen. Altijd zo begaan met omgeving, maatschappij, milieu.
        En toen kwamen jullie zwemmen bij ons! Helaas niet met papa. Wij (ja ja echt decadent) hebben een zwembad in de tuin en JIJ Hugo, jij kon dus al op je tweede in het diepe!! Met bandjes natuurlijk, maar mijn zoontje Lemar, die een maandje jonger is dan jij durfde nog niet eens in het pierebadje. Dus het voornemen was de zomer van 2020 (deze zomer verdorie!!) heel veel te zwemmen met z’n allen zodat Lemar dat ook leerde. Ik hoop zo dat je vader mijn ook een echt wil ontmoeten en dat je toch nog, zolang je hier in Naarden woont, vriendjes kan zijn met Lemar, en hem kan leren zwemmen!
        December, papa zat in zuid Afrika en opa en oma waren bij jou en mama om een beetje te helpen en naar de intocht te gaan. Dat was de laatste keer dat ik jouw moeder zag. Op de terug weg. Je moeder weer zo attent, spontaan en enthousiast als ze was. Opa achter jouw kinderwagen en jij moe, Sint gezien en nu naar bed. Hugo, wat zal het voor jou ook moeilijk zijn om zonder haar op te groeien. Wat fijn dat je mag en kan weten dat jouw moeder een prachtig mens was en een geweldige moeder. Ik wens jouw vader zoveel sterkte en kracht.
        Alle liefs, Eline la Croix

        eline - Hilversum
        31 januari 2020

        Deel deze pagina:

      • Niet te begrijpen
        reactie 94   |   niet OK
        Lieve Hugo,
        Ik kende je moeder via mijn zus. Ik zag haar niet heel vaak ofzo, maar er was maar 1 Ietje en dat was jouw moeder. Zij was een heel bijzondere vrouw, echt one of a kind. Iemand die indruk maakte met haar energieke, kleurrijke verschijning. Ik weet nog dat ik het zo leuk vond toen ik hoorde dat ze moeder werd. Het had voor haar best even geduurd voordat huisje boompje beetje kwam. Ze verlangde er zo naar. Ik zag dan wel eens foto's van jullie op Facebook. En dan dacht ik , wow, kijk die Iet nu eens stralen. Haar liefde voor jou spatte er vanaf. Ongelooflijk dat dit ongeluk haar is overkomen. Gewoon niet te bevatten, zo definitief en abrupt. Jullie hadden nog zoveel mooie herinneringen te maken samen... Ik wens je heel veel kracht en liefde toe in je verdere leven. Ik hoop dat heel veel mooie eigenschappen van jouw fantstische moeder in jou mogen verder leven.

        Claudia - Amsterdam
        23 januari 2020

        Deel deze pagina:

      • Wat een mooie vrouw!
        reactie 93   |   niet OK

        Lieve Hugo,

        Als je dit leest ben je al een stuk ouder.
        Ik wil je een aantal leuke en fijne herinneringen met je delen over jouw moeder Ietje.

        Ik heb jouw moeder ontmoet op de Haarlemmerdijk. Ik kwam hier werken bij een mediabureau. Jouw moeder had daar een flexwerkplek en werkte daar als freelancer aan haar eigen projecten als designer. Ik kwam bij haar op de verdieping te werken en zagen en spraken elkaar dagelijks. Jouw moeder heeft mij toen nog het een en ander geleerd. Ietje werkte toen voor Nike. Ze kwam altijd met zulke vette en unieke Nikes op werk waar ik altijd stiekem erg jaloers op was! Ze ging veel feestjes af in Amsterdam en had altijd na het weekend weer grootse verhalen. Ik herinner me nog dat we met zijn allen op werk aan het lunchen waren en zij net terug kwam van een aantal maanden reizen in Thailand. Iedereen aan de tafel luisterde naar haar verhalen van wat ze had meegemaakt met een glimlach op hun gezicht. Zij kon dit zo levendig vertellen, wij werden helemaal meegenomen in haar blijdschap!

        Het bedrijf waar ik voor werkte ging verhuizen, maar ik hield contact met Ietje, omdat er zo’n goede klik was ontstaan. We gingen regelmatig koffie doen of een wijntje drinken op het terras. De tijd vergaten we en zaten zo uren te kletsen over van alles! En als er een feestje was, ging zij als een van de laatste naar huis haha. We hebben ook samen aan een heel leuk project gewerkt, waarbij we allemaal tekeningen op het raam mochten tekenen – Wij begrepen elkaar en dat is uniek!

        Toen zij zwanger was van jou, werd er een superleuke babyshower georganiseerd door haar zus Ellen. Dit was een suprise feest en ze was zo verrast en aan het stralen van geluk dat jij geboren ging worden. Ze was zo onwijs trots op jou!

        De laatste keer dat ik je moeder heb gezien was een hele fijne en leuke herinnering.
        Ik had je moeder al een tijdje niet gezien en we gingen samen naar een bijeenkomst.
        Ik zag haar bij station Amsterdam Centraal staan en we hebben heel stevig geknuffeld. Ze had twee biertjes op en was aan het giechelen. Ze voelde zich een beetje aangeschoten haha. Ik vond dit heel erg grappig!
        We hebben gepraat over van alles en nog wat. We pakte de pond terug naar Centraal station en ze moest rennen om haar trein te halen naar huis. Ze had 1 minuut om die te halen en ze haalde die! Ik kreeg 1 minuut later het berichtje van haar: Dude ik heb t gehaald! Zo hebben we nog even door geappt totdat we gingen slapen.

        Ze was er altijd voor me als ik haar nodig had. Ik heb alleen maar mooie herinneringen van jouw moeder en zal die altijd koesteren. Ik zal haar stem en lach nooit meer vergeten want die was memorabel. Ik ga haar heel erg missen


        Malou - Amsterdam
        20 januari 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie