gedenkplaats van

Iris Damen

13-10-196209-01-2018
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Iris
        reactie 28   |   niet OK
        We herinneren ons Iris als een lieve, sterke vrouw met een groot doorzettingsvermogen. Met haar droge humor was ze op een prettige manier aanwezig. We hebben haar met plezier mogen begeleiden.
        Team Thetra

        Thetra - Groningen
        22 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 27   |   niet OK
        Heb vandaag gehoord dat je boven bij joost bent
        Ben vroeger heel veel bij jullie thuis geweest en heb ook vaak gelogeerd
        Een kunstzinnig gezin en heel veel liefde.
        Onze tijd samen was de tijd met de geiten.
        Een zeer bijzondere tijd.
        Je verdere leven heb ik in n enkel flardje meegekregen. Maar eigenlijk alleen goeie fragmentjes.
        Dit is n overval.
        Gezinnetje van iris, ik ken jullie niet.
        Heel veel sterkte
        Ze is bij joost

        Marion - Landgraaf
        16 februari 2018

        Deel deze pagina:

      • mariette jongen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        mariette - utrecht
        15 februari 2018
        reactie 26
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 25   |   niet OK
        Langs deze weg willen wij, Egidius, kinderen en verdere familie condoleren met het verlies van Iris.
        Heel veel sterkte de komende tijd.


        Hannie en John Ghielen-Jongen Venray.

        Hannie - Venray
        20 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • leonore jongen
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        leonore - amsterdam
        18 januari 2018
        reactie 24
      • Foto
        reactie 23   |   niet OK

        Annet - Groningen
        16 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • Onze tijd
        reactie 22   |   niet OK
        Wat mooi om de verhalen over jou te lezen van de tijd voor ‘onze tijd’…
        In de zomer van 2013 ging ik als postbezorger werken, eerst in een andere wijk, maar na een half jaartje kwam ik terecht in Beijum. In mijn vaste dienst zat de Holmsterheerd en zo heb ik jou voor het eerst ontmoet. We kennen elkaar pas van de laatste 3 jaar… helaas de tijd dat je al ziek was.

        Als postbezorger maak je veel praatjes op straat, en met jou bouwde ik een band op…
        Je zat vaak buiten voor de deur op het bankje, een sigaretje roken, mét je zonnebril op. In het begin kende ik jou alleen mét zonnebril op, ha ha. Je nam dan de post aan en dan hielden we korte praatjes over alledaagse dingen en soms dolden we samen wat met een buurman. Als ik post door de brievenbus gooide zwaaide je door het keukenraam. Altijd met een stralende lach, opgewekt…

        Heel soms fietsten mijn kinderen mee. Ik vond dat altijd gezellig, maar mijn kinderen niet altijd, totdat zij een keer een raketje kregen van jou. Lekker! Eens zat de brievenbus dicht (vanwege vuurwerk), jullie waren naar het zuiden, naar familie, waar jullie vaak eens heenreden. Jouw afkomst was meteen al duidelijk, daar kon je niet omheen. De Limburgse vlag hing namelijk vaak buiten en aan het accent was het natuurlijk ook te horen, ondanks dat jullie al jaren in Groningen woonden.

        Eind 2015 zag ik je in het ziekenhuis, weer mét de zonnebril op. Het was raar om je daar te treffen! We zagen en begroeten elkaar. ‘Goh’, zei ik tegen mijn moeder waarmee ik daar was, ‘bij wie zou zij op bezoek zijn?’ De volgende dag, wou ik de post bij jullie in de bus gooien… maar ik kreeg geen kans. De deur ging open en daar stond jij in de deuropening met Egidius. ‘Pieter Post wat deed je daar?’ vroeg jij. Ik vertelde dat mijn vader heel ziek was. Ik vroeg aan jullie of jullie daar ook op bezoek waren… en dat moment vergeet ik nooit… Jij zei: ‘Nee, ik ben het. ik ga dood’. Zoals jij alles op een harde, open manier vertelde, er niet omheen draaiende. Klaboem! Dat kwam aan! Terwijl Egidius vertelde dat jullie eerst alles moeten afwachten, operatie, aanslaan van behandelingen e.d..

        Een paar dagen later overleed mijn vader. Ik ben toen even niet aan het werk geweest. Op mijn eerste dag kwamen we elkaar weer tegen, je liep net samen met Egidius en één van je dochters de deur uit. Je vroeg hoe het met mijn vader was… natuurlijk knapte ik en vertelde het hele verhaal. Zo lief hoe jullie destijds reageerden, terwijl jullie eigen leven ook als een rollercoaster verliep! Kort daarna werd ik 40 en was bijna 12,5 jaar getrouwd, het plan was om een groot feest te geven, maar omdat ik iemand vreselijk miste, wilde ik het dat jaar niet groots vieren. Dat wist jij en ik kreeg tijdens mijn loop een plantje cadeau, zo lief. Die ronde liep ik verder met het plantje in de postbak voorop mijn fiets, ik ontving er een aantal reacties over tijdens de loop. Grappig!

        Er ontstond een bijzondere band… er kwam meer contact… we wisselden elkaars telefoonnummer uit.
        We stuurden elkaar kaartjes, appten veel en eens eens in de zoveel tijd spraken we af. Gezellige theemomenten en diverse heerlijke lunchafspraken bij jullie thuis. Soms alleen met jou en soms met Egidius erbij. Natuurlijk altijd met heerlijke lekkernijen, taart, cake of een dik stuk koek met een beste laag roomboter erop. ’Je moet jezelf lekker verwennen’, zei je dan. Kletsend over vakanties, over je ziektebeeld, over de kinderen, over de familie en gewoon over ditjes en datjes!

        Iris, altijd met een lach en vol ongein. Een keer was jij samen met een buurman bezig om iets op de auto te lijmen. Je had namelijk van je broer het logo van Volvo gekregen. Zonder dat Egidius het wist, lijmde jij het op de auto!! Je hield van zo autorijden en wilde graag een Volvo, vandaar dat je het logo cadeau kreeg. Dat je een tijdje niet mocht autorijden vond je maar niks, dan ben je zo afhankelijk zei je. En volgens mij heb je destijds tóch stiekem wel eens gereden! Toen het weer mocht, nam je er direct weer gebruik van en reed je weer overal heen. Lang leve de vrijheid!
        Ik stond eens voor de deur, maar je was niet thuis. Ik appte dat ik het later nog eens zou proberen. diezelfde dag belde je dat je naar Lauwersoog was gereden, heerlijk uitwaaien, gedachten verzetten. Je hield van de natuur, zo hield je ook zo van jullie eigen tuin, van de vogels die er kwamen rondsnuffelen…

        Een korte tijd hebben we elkaar niet gezien… maar op jouw verjaardag zagen we elkaar weer, dat was fijn. Je had wél weer harde uitspraken over jezelf, samen met je broer over de dood. Maar dat was jouw manier om ermee te dealen. Want dat is wat het is, je moest er maar mee dealen. En wat heb jij dat moedig gedragen, diep respect! Hetzelfde geldt voor Egidius, Bibiane, Arend en Rafke, zo moedig! Jullie wereld staat stil, terwijl de wereld door draait, heel veel sterkte!!

        Lieve Iris, je hebt geleefd!
        Dikke knuffel, ‘Pieter Post’. Martin, Annet, Dion & Donna

        Annet - Groningen
        16 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • Iris
        reactie 21   |   niet OK
        Ik zie je nog altijd door de Grensstraat in Waubach lopen, Met een kruiwagen vol met hooi of mest, overall en laarzen om je dieren te verzorgen. Een mooie herinnering! Veel sterkte voor de familie.

        Bart Linssen

        Bart - Hoensbroek
        15 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • Kanjer
        reactie 20   |   niet OK
        Kanjer, wat heb je moedig je strijd gestreden.
        De mooie herinneringen blijven, zoals het gezellige weekend in augustus op Lauwersoog en de leuke bruiloft van Michi en René, waar jij nog straalde.
        We zullen je nooit vergeten!

        Heel veel sterkte voor de vier andere kanjers die achterblijven. Ook zij hebben de strijd moedig en vol overgave gestreden!
        Egid, Bibiane en Arend en Rafke, wij denken aan jullie!!

        Albert en Ellen - Landgraaf
        15 januari 2018

        Deel deze pagina:

      • Kracht
        reactie 19   |   niet OK
        Geschokt hebben we het nieuws vernomen. We wensen Egid, de kinderen en alle andere naasten vooral deze dagen veel kracht en moed.
        Mogen dankbare herinneringen aan Iris uiteindelijk voor jullie de overhand krijgen.

        Marcel en Hanny

        Marcel - Eys
        15 januari 2018

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie