gedenkplaats van

J. Aperloo-van de Weerdhof

17-05-192216-10-2016
De Heere nam van ons, in de volle zekerheid des geloofs, onze geliefde biddende moeder, lieve oma en oma Co; Jacoba Aperloo-van de Weerdhof.

Voeg uw reactie of herinnering toe met:

  • Herinneringen
    reactie 9   |   niet OK

    Ik had nog wat foto's gevonden van het laatste jaar dat oma in het verpleeghuis woonde.

    Ik woonde bij oma op kamers door de week, door de opleiding SPW. Daar zorgde oma goed voor mij, op haar toen al hoge leeftijd. In die jaren kwam ze naar Meeuwen toe verhuisd.

    Toen ze nog bij ons in Meeuwen woonde kwam ik vaak bij haar voor een bakje koffie, samen met mijn moeder mee. In de ochtend of preek luisteren bij haar thuis. Ook bakte ik regelmatig pannenkoeken bij oma. Hier genoot ze enorm van! De geur, gezelligheid en het zingen van mij in de keuken. Dat mis ik nu wel...

    Ook de snoepjes en koekjes gingen bij mij vaak naar binnen. Oma gaf me ook regelmatig een chocoladereep mee om mijn snoeplust te stimuleren.

    Laatste jaren kwam ik minder, maar bleef even graag komen bij oma. Door de val en haar gebroken arm heeft ze veel in moeten leveren.

    Ik blijf oma herrinneren alseen een lieve, zorgzame en gelovige vrouw. Ze was echt oma.


    Maartje Evertsen-de Jong - Woudenberg
    6 december 2016

    Deel deze pagina:

  • Lieve Oma
    reactie 8   |   niet OK
    Hallo Lieve Oma,
    Ik probeer in Nederlands, te zeggen wat ik in mijn hart voor U voelt. Ik vind het zo jammer dat we niet echt met U opgegrooied ben en dat de meeste van mijn leven woonde ik zo ver weg van U. Ik voel jaloers dat mijn Nederlandse neefjes en nichtjes veel meer kansen hebben gehad om U beter te leren kennen.

    Maar gelukkig heb ik hele mooie herinneringen van U. U kwam naar Nieuw Zeeland ik denk 3 keer. Ik herinner twee keer goed. Een keer woonde julli (Opa & Mieke) naast ons in het kleijne huisje. Ik heb mooie herinneringen samen met U en Opa op de bank aan het zingen. De tweede keer kwam U met Mieke alleen. Toen al dacht ik Wauw wat en Brave Oma heb ik dat ze in haar laat 70 nog naar Nieuw Zeeland gaat met haar down syndrome Dochter! Ik weet nog de uuren die Uw trots naar ik en mijn zusjes & nichtje keek toen wij verschillende liedjes van "the sound of music" voor U zongen.

    Later toen ik in Nederland bezoekte logerde ik bij U. Ik weet nog hoe lekker U eerte soep was en hoe good U voor mij Zorgte. Hoe lief U was en zo geinteresserd in mijn leven. U praate over God met mij. U zij tegen mij " Ik zal zo graag bij de Heer zijn maar ik vind het niet erg als ik hier blijf, het is en betje egoistich van mij maar ik wil wel graag met mijn kinderen en kleijn kinderen nog en paar jaren zijn" Ik zal dat opmerking nooit vergeten.

    Ik vond het zo fijn dat U zo lief was voor iedereen, dat U altijd zong, en dat U altijd dingen voor anderen deed. Maar meestal ik kon zien Hoe veel God door U scheen.
    De laaste keer dat ik U zag moest ik huilen. Ik wist in mijn hart dat het de laaste tijd dat ik U ooit op dit aarde ging zien (dat was 6 jaar geleden).

    Ik voel verdrietig dat ik niet meer tijd met U had, maar ook heel blij dat U nu met Opa aan het zingen ben , in de hemel met Onze Vader. Ik ben ook erg trots dat U zoon lieve Oma en Moeder was en dat zo veel mensen geraakt zijn door U leven.
    U blijft altijd in mijn gedachten.
    Tot we weer samen zijn.
    Liefs altijd,
    U Kleijn dochtertje Kim van Nieuw Zeeland

    KIM APERLOO - New zealand
    25 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Onvoorwaardelijk
    reactie 7   |   niet OK
    Onze mama, wat hield ze onvoorwaardelijk veel van ons, haar kinderen. Dit kon ze, omdat ze in haar leven zelf ervaren had wat onvoorwaardelijke liefde was. Ze ontdekte met vallen en opstaan dat God haar liefhad precies zoals ze was. Dat ze ondanks dat ze fouten maakte, te allen tijde bij Hem terecht kon en opnieuw mocht beginnen.

    Dit maakte dat ze ook zo naar haar kinderen en naar de mensen om zich heen keek. Zo leerde ze ons dat wat voor haar waardevol en goed was ook voor ons gold. Ze leefde ons dat voor, ze liet dit aan ons zien in haar houding haar handelen en haar daden.

    Wanneer je onvoorwaardelijk naar anderen kijkt, je net zoveel om hen geeft als om jezelf, kan dit betekenen dat het je soms iets kost, en dat dat je soms zelfs pijn kan doen. God zal je moeite begrijpen en je daarbij altijd helpen, het goede te zoeken. Zo leefde mama ons voor, en zo zal ze altijd in mijn gedachten blijven.

    De wetenschap dat, nu ze niet meer bij ons is, maar voor altijd veilig, bij onze onvoorwaardelijk liefdevolle God mag schuilen, geeft troost.

    Wijneke

    Wijneke van Oord-Aperloo - Hilversum
    20 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Een mooie foto
    reactie 6   |   niet OK

    Een foto van Oma uit 2011.


    Jos Aperloo - IJsselstein
    20 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Levensschets Moeder
    reactie 5   |   niet OK
    Moeder werd geboren in Kinderdijk en groeide op in Nieuwlekkerland.

    Haar vader heette Johannes van de Weerdhof en haar moeder Willempje Jansen.

    Ze doorliep de lagere school en was 13 jaar toen ze van school kwam omdat ze ook nog de zevende klas deed.

    In de crisisjaren verhuisde het gezin naar Amsterdam waar haar vader werk vond als machinewerker op de scheepswerf.

    Daarna diende ze als dienstmeisje diverse gezinnen, ook droeg ze thuis veel zorgtaken.
    Ze was de oudste in het gezin, ze kreeg een broer, (Wim) een zus (Rie) een gehandicapt zusje (Rietje) die op elf jarige leeftijd overleed en een zus (Wouda). Jaren later kwam er nog een nakomertje, een broertje (Ben).

    Na een verbroken verloving vertrok ze naar Utrecht, ze wilde verpleegster worden. Door toedoen van de directrice van het diaconessenziekenhuis aldaar kwam ze echter terecht in het gezin van dokter Heijster. Een gynaecoloog. In dit gezin was ze de rechterhand van mevrouw Heijster. Met de kinderen uit dit gezin bouwde ze een goede band op, zo zelfs dat ze moeder na het overlijden van hun ouders, jaarlijks bezochten.

    In deze tijd sloot ze zich kerkelijk aan bij de oud gereformeerde gemeente in Utrecht. Daar ontmoeten ze onze vader, Hendrik Jacob Aperloo (Henk). Ze gingen na hun trouwen wonen in Houten.

    Ze kregen 8 kinderen, Jaap, Willeke, Wijneke, Jos, Hendrien, Mieke (haar oogappel met downsyndroom), Coos en David.

    Ze verloor haar man in 1998. In Houten bleef ze wonen tot haar zesentachtigste jaar.
    Hierna verhuisde ze naar een senioren huisje in Meeuwen waar dochter Hendrien woont. Daar woonde ze bijna zeven jaar totdat, ze door een val, in het verpleeghuis Wijkestein in Wijk en Aalburg terecht kwam. Ze overleed daar aan een longontsteking.

    Ze ontving tijdens haar leven zesentwintig kleinkinderen en veertien achterkleinkinderen.

    Het was een moeder met een ruim hart waar iedereen inpaste.

    Hendrien de Jong-Aperloo - Meeuwen
    17 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Moeder
    reactie 4   |   niet OK
    Moeder

    Grijs waren geworden haar haren,
    rimpels sierden haar gezicht,
    uiterlijke tekenen die de jaren
    bij haar in hadden gegrift.

    Gebogen was haar rug,
    steeds moeizamer haar gang,
    ouderdom kwam met gebreken,
    maar dat wist ze echter allang.

    Haar ogen waren niet verouderd,
    maar spraken een heel eigen taal
    en met haar mond kon ze spreken
    van een heel lang levensverhaal.

    Waar zijn ze gebleven die jaren,
    van vreugde, van zorgen, verdriet?
    ’t Is net als de wind in de bomen,
    hij komt maar het gaan zie je niet.

    Zo is haar leven vergleden,
    de tijd, ach die voelde ze niet,
    maar alles wat op haar weg kwam,
    begreep ze ook altijd niet.

    Maar God gaf haar kracht om te leven,
    moed als de moed haar ontbrak
    en al waren er bergen en dalen,
    Hij streek het liefdevol glad.

    Ook is haar avond gekomen,
    ze mocht rusten en terug zien naar toen,
    wat had ze toch veel om te danken,
    wij willen dit samen ook doen!

    Wij danken de Heer’ van het leven,
    om wat Hij gaf in Zijn trouw,
    ze was voor ons de allerliefste moeder,
    ze was gewoon een bijzondere vrouw.

    Hendrien de Jong-Aperloo - Meeuwen
    17 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Persoonlijke reactie...
    reactie 3   |   niet OK
    Lieve Oma,

    Er gaat nog geen dag voorbij dat ik even aan u denk of denk aan de momentjes die wij samen hadden. Nu ik dit schrijf, biggelt er weer een traan over mijn wang. “Je hoeft niet verdrietig te zijn”, zegt Mama dan. Dat ben ik ook niet, het is beter zo. Maar ik huil soms gewoon een beetje, omdat ik zoveel van u houd en u oprecht mis.

    U kwam al bij ons thuis toen ik negen jaar was en een periode bleef u ook slapen. Ik vond dat heel vanzelfsprekend, maar uiteindelijk heeft het toch mijn band met u veranderd. U bent voor mij altijd een echte Oma geweest en ik zag u dan ook van jongs af aan al regelmatig. Altijd toonde u interesse en kwam ik eens in de twee/drie maanden langs om even een kopje koffie te drinken in Meeuwen en een boterhammetje te eten. Ik moest wel genoeg van u eten en ook voor de terugweg kreeg ik vaak een stuk fruit mee.

    Heel vaak als ik wegreed uit Meeuwen en u mij uitzwaaide, eerst buiten, later vanachter het raam en nog later vanuit het gat van de deur, was ik ontroerd. Ik voelde en voel nog steeds veel liefde voor u en mijn herinneringen zijn zo warm dat ik er gemakkelijk door geroerd wordt. In de supermarkt zag ik van die rollen Venco (top)drop en ik kon het niet laten om die te kopen. Ik kan mij nog herinneren dat ik deze vroeger uit uw tas kreeg! Ik heb er heerlijk van gesmuld!

    Tante Wijneke kwam op de dag van de begrafenis naar mij toe en zei dat u in de dagen voor uw overlijden u zich hardop had afgevraagd of u uw kleinkinderen wel genoeg over God heeft verteld. Dat ontroerde mij zo, natuurlijk had u dat gedaan! Hoe kan u daar nu aan twijfelen! U heeft mijn geloof doen groeien met uw mooie anekdotes. U vertelde mij dat u in uw verleden uw eigen pad had bewandeld, maar dat uw leven enorm was verrijkt door de aanwezigheid van God in uw leven. Oma, ik heb uw verhalen gehoord en er op mijn manier naar geluisterd.

    Een verhaal in het bijzonder heeft u mij vaak verteld. U was verschrikkelijk moe en boven met de bedden aan de gang. Het was een periode met jonge kinderen en drukte alom. U zag het even niet meer zitten en riep naar boven dat u zo verschrikkelijk moe was en niet wist hoe u het allemaal moest bolwerken. Plots klonk er een stem van beneden die riep: “Coby, kan ik je helpen?” en er stond een buurmeisje onder aan de trap die zich verveelde en iets zocht om te doen. Uw vraag om hulp werd direct beantwoord en ik denk dat het wel vaker in uw leven zo is gegaan. Voor mijn gevoel stond God heel dichtbij u. En het was uw les aan mij, ik kon altijd te rade gaan bij God als ik er even niet meer uitkwam.

    Oma, ik ben inmiddels 28 en ik vind het heel jammer dat ik Age Wybren niet eerder heb ontmoet en met hem heb kunnen trouwen in uw aanwezigheid. Ik vind het ook heel jammer dat ik u niet eerder heb kunnen vertellen dat Age en ik een kindje verwachten. Het was zo bijzonder dat ik erachter kwam en het kindje in eerste instantie op 17 mei was uitgerekend. De datum is verplaatst naar 21 mei, maar ook aan die datum heb ik een warme herinnering, want het is de datum van de laatste verjaardag die wij met u samen vierden.

    Het voelde voor mij niet goed om het nieuws overhaast op u over te brengen, daar vond ik het niet de juiste tijd voor. Maar het maakt eigenlijk ook helemaal niet uit, u weet het vast! En daarnaast zeg ik nog steeds vanalles tegen u in de veronderstelling dat er vast wel een engel zo lief is om de boodschap over te brengen.

    Oma, ik houd van u! U heeft een warm plekje in mijn hart! Ik hoop dat ook ooit zo’n lieve Oma mag worden voor mijn (achter)kleinkinderen!


    Heel veel liefs,

    uw kleindochter Windel

    Windel de Graaf - Wytgaard
    10 november 2016

    Deel deze pagina:

  • De woorden van Moeder
    reactie 2   |   niet OK

    Zijn wijs en doordrongen
    de woorden van Moeder
    worden vaak gezongen
    Zij kende haar liedjes
    haar diepe tekst
    en leerde vreugde
    aan haar kinderen zelf
    Moeder was zacht in liefde
    als een teder blad
    zei vaak dat ze haar kinderen liefhad
    als liefde overwint
    gedragen als een kind
    zal het steeds dragen
    Moederliefde alle dagen

    Mum was happiest surrounded by her kids, grandchildren and great grandchildren!

    Always in our hearts, memory and treasuring the moments we had together.
    xx jacob and marijke


    Jacob and Marijke Aperloo - Carterton - New Zealand
    4 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Lied psalm 84
    reactie 1   |   niet OK

    Dit lied heb ik samen met Geralda en de rest van de koorleden gezongen op de avond na het overlijden van oma. Oma vond deze psalm heel speciaal en zong hem met alle liefde. Daarom vind ik dit lied (gebaseerd op psalm 84) heel speciaal.

    Lieve oma, rust zacht

    Jessica Aperloo - Haaften
    29 oktober 2016

    Deel deze pagina:

Wat is uw herinnering?

Deel ook uw herinnering