gedenkplaats van

J. Aperloo-van de Weerdhof

17-05-192216-10-2016
De Heere nam van ons, in de volle zekerheid des geloofs, onze geliefde biddende moeder, lieve oma en oma Co; Jacoba Aperloo-van de Weerdhof.

Voeg uw reactie of herinnering toe met:

  • Herinneringen
    reactie 13   |   niet OK
    In ons gezin had oma Co een hele bijzondere plek. Nina en Lukas kwamen wekelijks bij oma. We dronken gezellig koffie en snoepten uit de oma's koektrommels! Bij het naar huis gaan nog zo'n heerlijk fruitsnoepje uit het stenen potje op tafel, dat maakte het bezoekje compleet.
    Als mijn ouders met vakantie waren gingen we zelfs iedere dag naar oma. Ook deed ik dan de boodschappen. Oma schreef op haar lijstje dan altijd een taartje. Ik wist dan al dat het taartje voor ons zou zijn, dus koos iets heel lekkers uit. Als ik dan de boodschappen bezorgd had dan kwam oma bij het weggaan naar me toe om het taartje te overhandigen. En ik? Ik was natuurlijk heel verrast!
    In augustus 2015 mocht Nina aan oma vertellen dat we een baby verwachten. Wat was oma blij met en voor ons. Iedere week zag ze me wat dikker worden. Door de val volgde ze de zwangerschap meer op afstand. Maar ook in Gorinchem en later in Wijkestein kwamen we vaak bij oma. Rond de uitgerekende datum vroeg oma steeds of haar achterkleinzoon al was geboren. We wisten niet wat het werd maar oma had toch gelijk! Aaron werd geboren en wat was oma blij toen ze hem zag. Vooral de kuiltjes in zijn wangen, wanneer hij lacht, dat vond oma heel leuk.
    We missen oma! Nina zei een paar dagen geleden: 'ik wens dat oma Co nog leeft'! Ondanks het gemis zijn we dankbaar dat ze dat speciale plekje in ons gezin had!

    Tobias, Sijgje, Nina, Lukas en Aaron

    Sijgje Grunbauer - Meeuwen
    15 januari 2017

    Deel deze pagina:

  • Bijzondere momenten.
    reactie 12   |   niet OK

    Wat een verrassing voor ons, maar ook voor u. Terwijl u achterkleinkinderen kreeg, kreeg u ineens de boodschap van David. Mam, je wordt weer Oma. Even was het stil aan de telefoon, je belde zelf met het bericht dat alle kinderen een gift kregen. Daar kun je dan een nieuwe bank voor kopen zei u. O, zei David, maar ik kan er ook een wiegje van maken. Ja, dat kon ook, maar die hadden we toch niet meer nodig?? Toen u verteld werd dat u weer Oma zou worden, was er stilte, blijdschap, vreugde, maar ook dankte u onze Hemelse Vader voor dit zo grote wonder. Dat je toch weer vader mag worden jochie, dat was heel bijzonder. Wie had dat gedacht dat wij uiteindelijk een klavertje 4 mochten krijgen uit Gods Hand.
    Tijdens de zwangerschap was u zoals u altijd was, meelevend, bezorgd, biddend, maar vooral bezorgd om mij (Connie). Gaat alles wel goed met je, ik zal voor je bidden hoor, zei u dan.
    Toen we u belde dat onze Naomi er was, moest u heel erg lachen, weer een meid, maar wat een blijdschap. U wilde zowel naar het ziekenhuis komen, maar dat hoefde niet, want ik mocht al snel naar huis en daar kwam u toen gezellig met Hendrien genieten van ons kleine wondertje.
    Twee jaar later zochten we u op in het ziekenhuis, waar u tijdelijk verbleef omdat u volgens mij gevallen was, maar dat weet ik niet zo goed meer. We kwamen weer met groot nieuws. U keek me verbaasd aan en zei: Connie toch, dat meen je toch niet met een grote lach, maar weer met grote blijdschap en dankbaarheid.
    Nu kwam u met Dirk en Hendrien in het ziekenhuis, op uw oude dag Oma worden en wat voor één.
    Zorgzaam, liefdevol, meelevend, maar vooral biddend. Ook toen bleek dat Lydia een motoriekachterstand had zei u zo mooi dat Lydia een prachtig geschenk was van God en dat ze onvoorwaardelijk van haar hield. Gelukkig hebt u ook mee kunnen maken dat het heel goed gaat met haar en wat zal u blij en dankbaar geweest zijn als u wist dat ze straks gewoon hier naar de basisschool gaat. U bent voor haar en voor haar zussen een liefdevolle Oma geweest, het was altijd feest om naar u toe te gaan en u genoot ervan als dat kleine jochie van je even gek moest doen met zijn zus.
    Nu bent u bij onze Hemelse Vader en ondanks dat we u dat heel erg gunnen, missen we u erg. Naomi loopt nogal eens met een de zoveelste gehaakte sprei of met uw nekkussen en zegt dan: mama, ik mis oma toch wel, ook al is ze bij de Heere Jezus.
    We herinneren u als een lieve biddende mama en oma en zijn blij en dankbaar dat wij deel van u leven mochten zijn.

    Allerliefste Moeder en Oma, rust zacht bij uw Schepper.


    Connie aperloo - Haaften
    8 januari 2017

    Deel deze pagina:

  • Herinneringen
    reactie 11   |   niet OK
    Sijgje en ik (Coosje) zijn regelmatig wezen logeren bij Oma en Opa Aperloo. We hebben van Oma Co koffie leren drinken, met veel melk en suiker. Ook leerde ze ons breien.
    Toen we er een keer waren gingen we met oma naar de markt. Ze had nog lang haar. Oma stond haar, haar te doen in de reflectie van de afzuigkap die er toen hing. Dat deed ze altijd.
    We vroegen aan oma, waarom ze niet met los haar naar de markt kon gaan. Ze zei toen tegen ons dat iedereen dan zou denken dat ze een heks was.
    Ook hebben we geschaatst bij opa en oma op de sloot. Er lag sneeuw op, opa ging met de bezem het ijs vegen. Opa ging door zijn enkel en heeft daar nog heel lang last van gehad.
    Toen ik ouder was logeerde ik bij oma als ik toetsenweek had op het Hoornbeeckcollege in Amersfoort. De eerste keer dat ik bij haar was ging ze aan mij uitleggen hoe de douche werkte. Ze zei volgens mij dat ik eerst de hete kraan heet moest laten worden en dan koud water erbij. Ook legde ze uit hoe de knop werkte die ervoor zorgde dat het water uit de douchekop zou komen. Ze had de kraan aanstaan en ze vergat dat ze met haar eigen hoofd onder de douche stond. Ze trok of duwde (dat weet ik niet meer) aan de knop en kreeg een grote plons water over haar hoofd.
    Normaal lachte oma niet zo heel hard maar hier moest te ze toch echt om lachen.
    Ze zorgde altijd heel goed voor me. Ik kreeg ’s ochtends een stevig ontbijt, met versgeperste sinaasappelsap, een ei en een vitaminepil.
    Vaak was ik alleen ’s ochtends naar school en tussen de middag at ik weer bij oma. Na het eten las ze altijd uit de bijbel en dan spraken we daarover. We hebben een keer tot half 3 ’s middags aan tafel zitten praten. Dat waren fijne en mooie momenten.
    Oma Co was voor mij een lieve en zorgzame oma.

    Coosje 't Lam - Lekkerkerk
    2 januari 2017

    Deel deze pagina:

  • Mijn voorbeeld, mijn inspiratie!
    reactie 10   |   niet OK

    Mijn voorbeeld, mijn inspiratie. Oma, u bent eeuwig thuis en kan altijd zingen wat u zoveel deed.

    Dank u voor al uw liefde die u ons gaf. Ons als familie, maar ook alle mensen om ons en u heen. Als een echte moeder zorgde u voor ons. Zelfs toen de rollen werden omgedraaid en wij voor u mochten zorgen bleef u voor ons zorgen en bidden.

    Dank u voor alle kostbare herinneringen die u ons gaf. Alle heerlijke uren die ik met u mocht doorbrengen. Met oud en nieuw, de heerlijke oliebollen, schalen vol! Met de hele familie in de woonkeuken om de keukentafel, en dat waren er al niet wat, toen ik klein was. Maar het paste altijd, we schoven er gewoon een tafel bij. Wat hebben we als kleinkinderen wat afgespeeld in de schuur met de knutselspullen en het poppenhuis. Altijd had u wat lekkers in de bakjes op de salontafel staan, in Houten maar ook in Meeuwen en later in het Wijk en Aalburg. En als we naar huis gingen kregen we altijd wat lekkers mee. Toen we klein waren lekkere snoepjes, later in Meeuwen een stuk fruit. En natuurlijk vergat u onze viervoeters niet. En wat was u dol op de beestjes. Een lekker biscuitje ging er altijd wel bij ze in.

    Uw laatste bezoek bij papa en mama thuis zal ik nooit vergeten. U kwam in de rolstoel en bijna alle ooms en tantes waren er. We vierden de verjaardag van papa, Jessica, Naomi en Lydia. Ik was al bijna 3 weken ziek en kon niets binnen houden. 'Zeg gewoon toch dat je zwanger bent kind, dat komt ook wel weer groot.' zei u. Ik was toch echt niet zwanger, maar hiermee zagen we hoe u was. U stond met beide benen op de grond. Het maakte voor u niet uit wie of wat je was, en wat er gebeurde in je leven. Jij bent perfect en geliefd zoals je bent, en wat er ook gebeurd het komt allemaal wel weer goed.

    U was mijn voorbeeld en mijn inspiratie. Dank aan de Vader dat ik deel mag uitmaken van zo'n geweldige liefdevolle familie. Dankbaar dat u mij nog mocht zien op één van de mooiste dagen van m'n leven en daar deze prachtige foto van mag hebben.

    Een traan biggelt over mijn wang. Nooit zal ik meer horen 'ach kind toch'. Al heeft u het nu velen malen beter.

    Dag oma, rust zacht,

    Uw kleindochter Geralda


    Geralda Huijsen-Aperloo - Haaften
    29 december 2016

    Deel deze pagina:

  • Herinneringen
    reactie 9   |   niet OK

    Ik had nog wat foto's gevonden van het laatste jaar dat oma in het verpleeghuis woonde.

    Ik woonde bij oma op kamers door de week, door de opleiding SPW. Daar zorgde oma goed voor mij, op haar toen al hoge leeftijd. In die jaren kwam ze naar Meeuwen toe verhuisd.

    Toen ze nog bij ons in Meeuwen woonde kwam ik vaak bij haar voor een bakje koffie, samen met mijn moeder mee. In de ochtend of preek luisteren bij haar thuis. Ook bakte ik regelmatig pannenkoeken bij oma. Hier genoot ze enorm van! De geur, gezelligheid en het zingen van mij in de keuken. Dat mis ik nu wel...

    Ook de snoepjes en koekjes gingen bij mij vaak naar binnen. Oma gaf me ook regelmatig een chocoladereep mee om mijn snoeplust te stimuleren.

    Laatste jaren kwam ik minder, maar bleef even graag komen bij oma. Door de val en haar gebroken arm heeft ze veel in moeten leveren.

    Ik blijf oma herrinneren alseen een lieve, zorgzame en gelovige vrouw. Ze was echt oma.


    Maartje Evertsen-de Jong - Woudenberg
    6 december 2016

    Deel deze pagina:

  • Lieve Oma
    reactie 8   |   niet OK
    Hallo Lieve Oma,
    Ik probeer in Nederlands, te zeggen wat ik in mijn hart voor U voelt. Ik vind het zo jammer dat we niet echt met U opgegrooied ben en dat de meeste van mijn leven woonde ik zo ver weg van U. Ik voel jaloers dat mijn Nederlandse neefjes en nichtjes veel meer kansen hebben gehad om U beter te leren kennen.

    Maar gelukkig heb ik hele mooie herinneringen van U. U kwam naar Nieuw Zeeland ik denk 3 keer. Ik herinner twee keer goed. Een keer woonde julli (Opa & Mieke) naast ons in het kleijne huisje. Ik heb mooie herinneringen samen met U en Opa op de bank aan het zingen. De tweede keer kwam U met Mieke alleen. Toen al dacht ik Wauw wat en Brave Oma heb ik dat ze in haar laat 70 nog naar Nieuw Zeeland gaat met haar down syndrome Dochter! Ik weet nog de uuren die Uw trots naar ik en mijn zusjes & nichtje keek toen wij verschillende liedjes van "the sound of music" voor U zongen.

    Later toen ik in Nederland bezoekte logerde ik bij U. Ik weet nog hoe lekker U eerte soep was en hoe good U voor mij Zorgte. Hoe lief U was en zo geinteresserd in mijn leven. U praate over God met mij. U zij tegen mij " Ik zal zo graag bij de Heer zijn maar ik vind het niet erg als ik hier blijf, het is en betje egoistich van mij maar ik wil wel graag met mijn kinderen en kleijn kinderen nog en paar jaren zijn" Ik zal dat opmerking nooit vergeten.

    Ik vond het zo fijn dat U zo lief was voor iedereen, dat U altijd zong, en dat U altijd dingen voor anderen deed. Maar meestal ik kon zien Hoe veel God door U scheen.
    De laaste keer dat ik U zag moest ik huilen. Ik wist in mijn hart dat het de laaste tijd dat ik U ooit op dit aarde ging zien (dat was 6 jaar geleden).

    Ik voel verdrietig dat ik niet meer tijd met U had, maar ook heel blij dat U nu met Opa aan het zingen ben , in de hemel met Onze Vader. Ik ben ook erg trots dat U zoon lieve Oma en Moeder was en dat zo veel mensen geraakt zijn door U leven.
    U blijft altijd in mijn gedachten.
    Tot we weer samen zijn.
    Liefs altijd,
    U Kleijn dochtertje Kim van Nieuw Zeeland

    KIM APERLOO - New zealand
    25 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Onvoorwaardelijk
    reactie 7   |   niet OK
    Onze mama, wat hield ze onvoorwaardelijk veel van ons, haar kinderen. Dit kon ze, omdat ze in haar leven zelf ervaren had wat onvoorwaardelijke liefde was. Ze ontdekte met vallen en opstaan dat God haar liefhad precies zoals ze was. Dat ze ondanks dat ze fouten maakte, te allen tijde bij Hem terecht kon en opnieuw mocht beginnen.

    Dit maakte dat ze ook zo naar haar kinderen en naar de mensen om zich heen keek. Zo leerde ze ons dat wat voor haar waardevol en goed was ook voor ons gold. Ze leefde ons dat voor, ze liet dit aan ons zien in haar houding haar handelen en haar daden.

    Wanneer je onvoorwaardelijk naar anderen kijkt, je net zoveel om hen geeft als om jezelf, kan dit betekenen dat het je soms iets kost, en dat dat je soms zelfs pijn kan doen. God zal je moeite begrijpen en je daarbij altijd helpen, het goede te zoeken. Zo leefde mama ons voor, en zo zal ze altijd in mijn gedachten blijven.

    De wetenschap dat, nu ze niet meer bij ons is, maar voor altijd veilig, bij onze onvoorwaardelijk liefdevolle God mag schuilen, geeft troost.

    Wijneke

    Wijneke van Oord-Aperloo - Hilversum
    20 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Een mooie foto
    reactie 6   |   niet OK

    Een foto van Oma uit 2011.


    Jos Aperloo - IJsselstein
    20 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Levensschets Moeder
    reactie 5   |   niet OK
    Moeder werd geboren in Kinderdijk en groeide op in Nieuwlekkerland.

    Haar vader heette Johannes van de Weerdhof en haar moeder Willempje Jansen.

    Ze doorliep de lagere school en was 13 jaar toen ze van school kwam omdat ze ook nog de zevende klas deed.

    In de crisisjaren verhuisde het gezin naar Amsterdam waar haar vader werk vond als machinewerker op de scheepswerf.

    Daarna diende ze als dienstmeisje diverse gezinnen, ook droeg ze thuis veel zorgtaken.
    Ze was de oudste in het gezin, ze kreeg een broer, (Wim) een zus (Rie) een gehandicapt zusje (Rietje) die op elf jarige leeftijd overleed en een zus (Wouda). Jaren later kwam er nog een nakomertje, een broertje (Ben).

    Na een verbroken verloving vertrok ze naar Utrecht, ze wilde verpleegster worden. Door toedoen van de directrice van het diaconessenziekenhuis aldaar kwam ze echter terecht in het gezin van dokter Heijster. Een gynaecoloog. In dit gezin was ze de rechterhand van mevrouw Heijster. Met de kinderen uit dit gezin bouwde ze een goede band op, zo zelfs dat ze moeder na het overlijden van hun ouders, jaarlijks bezochten.

    In deze tijd sloot ze zich kerkelijk aan bij de oud gereformeerde gemeente in Utrecht. Daar ontmoeten ze onze vader, Hendrik Jacob Aperloo (Henk). Ze gingen na hun trouwen wonen in Houten.

    Ze kregen 8 kinderen, Jaap, Willeke, Wijneke, Jos, Hendrien, Mieke (haar oogappel met downsyndroom), Coos en David.

    Ze verloor haar man in 1998. In Houten bleef ze wonen tot haar zesentachtigste jaar.
    Hierna verhuisde ze naar een senioren huisje in Meeuwen waar dochter Hendrien woont. Daar woonde ze bijna zeven jaar totdat, ze door een val, in het verpleeghuis Wijkestein in Wijk en Aalburg terecht kwam. Ze overleed daar aan een longontsteking.

    Ze ontving tijdens haar leven zesentwintig kleinkinderen en veertien achterkleinkinderen.

    Het was een moeder met een ruim hart waar iedereen inpaste.

    Hendrien de Jong-Aperloo - Meeuwen
    17 november 2016

    Deel deze pagina:

  • Moeder
    reactie 4   |   niet OK
    Moeder

    Grijs waren geworden haar haren,
    rimpels sierden haar gezicht,
    uiterlijke tekenen die de jaren
    bij haar in hadden gegrift.

    Gebogen was haar rug,
    steeds moeizamer haar gang,
    ouderdom kwam met gebreken,
    maar dat wist ze echter allang.

    Haar ogen waren niet verouderd,
    maar spraken een heel eigen taal
    en met haar mond kon ze spreken
    van een heel lang levensverhaal.

    Waar zijn ze gebleven die jaren,
    van vreugde, van zorgen, verdriet?
    ’t Is net als de wind in de bomen,
    hij komt maar het gaan zie je niet.

    Zo is haar leven vergleden,
    de tijd, ach die voelde ze niet,
    maar alles wat op haar weg kwam,
    begreep ze ook altijd niet.

    Maar God gaf haar kracht om te leven,
    moed als de moed haar ontbrak
    en al waren er bergen en dalen,
    Hij streek het liefdevol glad.

    Ook is haar avond gekomen,
    ze mocht rusten en terug zien naar toen,
    wat had ze toch veel om te danken,
    wij willen dit samen ook doen!

    Wij danken de Heer’ van het leven,
    om wat Hij gaf in Zijn trouw,
    ze was voor ons de allerliefste moeder,
    ze was gewoon een bijzondere vrouw.

    Hendrien de Jong-Aperloo - Meeuwen
    17 november 2016

    Deel deze pagina:

Wat is uw herinnering?

Deel ook uw herinnering