gedenkplaats van

Jaap van der Plas

27-04-194012-09-2020
      Met grote droefheid, maar dankbaar voor alles wat hij voor ons heeft betekend, delen wij u mee dat rustig is ingeslapen mijn lieve man, onze zorgzame vader en trotse opa
      Jaap van der Plas, in leven Makelaar o.g. en Lid in de Orde van Oranje-Nassau.

      We zouden het fijn vinden als jullie een condoleance of herinnering aan Jaap willen achterlaten op deze website, dan maken we er een mooi aandenken van.
      Alvast dank voor uw belangstelling.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Anna Marie Van der Plas
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Anna Marie - Katwijk zh
        23 september 2020
        reactie 41
      • M'n collega
        reactie 40   |   niet OK
        ik heb Jaap leren kennen op 1 april 1988, toen werden we collega's. Jaap was altijd gezellig, hij had humor, was dol op het vrouwelijk schoon en geliefd bij z'n collega's. Toen Jaap ziek werd, kwam ik hem regelmatig tegen in het dorp. Hij scheurde over de Boulevard of ging een ijsje halen. Het lichaam takelde snel af maar de ondeugende blik heeft hij gelukkig lang gehouden.
        Heel veel sterkte met dit verlies.
        Liefs, Caroline Parlevliet

        Caroline - Katwijk
        22 september 2020

        Deel deze pagina:

      • De mensen van voorbij
        reactie 39   |   niet OK
        De mensen van voorbij
        wij noemen ze hier samen.
        De mensen van voorbij
        wij noemen ze bij namen.
        Zo vlinderen zij binnen
        in woorden en in zinnen
        en zijn wij even bij elkaar
        aan ‘t einde van het jaar.

        De mensen van voorbij
        zij blijven met ons leven.
        De mensen van voorbij
        ze zijn met ons verweven
        in liefde, in verhalen,
        die wij zo graag herhalen,
        in bloemengeuren, in een lied
        dat opklinkt uit verdriet.

        De mensen van voorbij
        zij worden niet vergeten.
        De mensen van voorbij
        zijn in een ander weten.
        Bij God mogen ze wonen,
        daar waar geen pijn kan komen.
        De mensen van voorbij
        zijn in het licht, zijn vrij.

        Gaia - Diemen
        22 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 38   |   niet OK
        Jaap, jeetje je bent er niet meer.

        Ik kwam bij De Leeuw in Katwijk werken, daar heb ik je voor het eerst ontmoet. Mijn eerste werkdag zal ik niet vergeten. We gingen naar de Rai om auto's te kijken! Je hebt me samen met 'Japie' het nieuwbouwvak geleerd. Jij was eigenwijs, en ik ook. Dat ging niet altijd goed maar we respecteerden elkaar altijd. Je nam Netty en mij ook vaak uit lunchen bij het Zwaantje. Het waren mooie jaren met z'n allen in Katwijk. De laatste jaren waren zwaar voor je, maar de statige Jaap was er altijd nog. Lieve Jaap het ga je goed kus
        Lieve Janny en familie, veel sterkte.
        Anouk Kuijk

        Anouk - zoeterwoude
        22 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Coos Hubscher
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Coos - Wassenaar
        20 september 2020
        reactie 37
      • Ria Zitman
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Ria - Katwijk
        20 september 2020
        reactie 36
      • Een laatste groet aan Pa - deel 1
        reactie 35   |   niet OK
        Lieve pa,

        Daar ga je dan. 80 jaar en dan is het opeens, na een lange ziekte, toch relatief nog snel afgelopen. Het lichaam kon niet meer terwijl de geest nog zo sterk was. Realistisch ging je naar het einde toe, je zei het zelf: je hebt een mooi leven gehad en je moet toch ergens aan dood. We gunden je allemaal nog zoveel mooie jaren, we gunden je allemaal een makkelijker einde. Maar wat ben je altijd dapper geweest, op wilskracht ging je door tot het echt niet langer kon door die rotziekte Parkinson.
        En ja, je hebt een mooi leven gehad, samen met ma. Pa stond altijd bekend als een aimabele man, goed in zijn vak als makelaar met een mooie bloeiende zaak, een harde werker, recht door zee, tikkie eigenwijs ook, Pietje Precies, typisch gevoel voor humor, charmant tegen de dames en altijd bereid om een ander te helpen. De onderscheiding in de vorm van een lintje is er een bewijs van; niet alleen was hij altijd actief bij Quick Boys als scheidsrechter of in de jeugdcommissie of het bestuur, ook bij de VVD en als examinator bij de landelijke makelaarsexamens zette hij zich belangeloos in. En is er geen biljartclub in Katwijk? Dan richten we er een op! Duiven melken, tuurlijk en dan doet ie de administratie er meteen even bij. De VVE? Dat doet van der Plas wel. Zo ging het altijd.

        Mijn vader was streng maar rechtvaardig in de opvoeding. Als puber vond ik dat natuurlijk echt niet grappig, maar meestal had ie wel gelijk. En we kwamen echt niets te kort hoor: vaak op zondag uit eten, mooie vakanties, een ruim huis op de Meeuwenlaan en destijds nog een vakantiehuis in Moraira (dat later de aanleiding bleek te zijn van mijn studie Spaans). Hij betaalde mijn huur in Amsterdam en ik kreeg er ook nog een auto bij. Daar hoef je vandaag de dag niet meer om te komen als gemiddelde student. Ook mijn broers kwamen niets te kort. Hij gunde je altijd het beste en daar werkte hij zelf hard voor.
        Dat zagen we echt wel.

        Met ma samen maakten ze mooie reizen: Hawaï, Indonesië, Zuid Afrika, Daytona Beach, naar Dick op Aruba, dan weer kwamen ze mij opzoeken toen ik in Argentinië woonde of gingen ze cruisen in de Caribean en naar de Noordkaap. En vroeger met de kinderen (en samen met de Noortukkers) kamperen in Engeland of Frankrijk. Dan nam hij echt de tijd voor je. Ook zijn we jarenlang ’s morgens vroeg gaan zwemmen in het Katwijkse zwembad, baantjes trekken en van pa z’n schouders af duiken. En Paul hielp hem met het duiven melken. Nou ja, hij ving de duiven op die mijn vader eigenlijk zat was en Paul vond dat zielig en adopteerde ze dan.

        Ik vond het vroeger altijd leuk om met hem mee te rijden als we opa&oma weg gingen brengen naar Oostenrijk, naar Ada. ‘Ga je mee’ vroeg hij dan. Meestal bracht hij ze weg en haalde hij ze 3 weken later weer op. In ieder geval is dat zo in mijn herinnering. Met ‘The Rivers of Babylon’ van Boney M op de speakers scheurden we dan, met het Beste Boek voor de Weg op schoot, zo hard mogelijk langs Frankfurt op weg naar zijn zus in Oostenrijk.
        Ook naar Spanje reden Dick & ik vaak met pa mee, dan ging mijn moeder met kleine Paultje met het vliegtuig. Ik kan me nog herinneren dat hij een keer stapelgek van ons werd omdat we niet ophielden met ‘potje met vet’ te zingen op de achterbank. Vooral Dick. Die ging dan neuriën als we niet meer mochten zingen. Ergens bij Perpignan was pa het zat en stopte de auto. Ik weet niet meer wat hij precies zei maar dat is waarschijnlijk ook maar beter.
        Vervolg in deel 2 hier onder.

        Jacqueline -
        20 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Een laatste groet aan Pa - deel 2
        reactie 34   |   niet OK
        Vervolg van deel 1:
        Nadat hij een bloeiende zaak had opgebouwd, maar helaas geen van de kinderen dat van hem over wilde nemen, besloot hij de makelaardij te verkopen aan De Leeuw. Het was een memorabel telefoontje van mijn moeder: ze zei ‘De poes is dood en je vader heeft de zaak verkocht’. Zo. Dat was het dan. Dat was beter voor de stress en zo kon hij nog fijn doorwerken, maar hoefde hij niet meer alles als eindverantwoordelijke te doen. Bij De Leeuw heeft hij nog jarenlang het kantoor Katwijk en vooral de nieuwbouwprojecten in de regio gedaan. Met veel succes. Groot gelijk! En uiteindelijk is zijn zus Wilma toch nog in zijn voetsporen getreden als makelaar in Katwijk.

        En toen, veel te snel nadat hij met pensioen ging, begon opeens zijn linkerhand te trillen. Diagnose Parkinson. Shit, en nu? Pa heeft het altijd positief benaderd, keek altijd naar wat nog wél kon, had toch vaak nog zin om dingen te ondernemen (of het op het laatst nou goed ging of niet) maar hij hield dapper de moed erin. Hij ging bijvoorbeeld nog graag 2x per jaar naar Moraira met mijn moeder, naar Kees den Dulk en de overige vrienden van de AOW Pettenclub, maar hij moest toch ook dingen achter zich laten omdat het niet meer lukte.
        Tot het laatst ging hij graag naar QuickBoys, vaak samen met Henri. Hij deed boodschappen op zijn scootmobiel in het dorp, ging bloemen halen voor mijn moeder en was altijd blij als de kleinkinderen langs kwamen. Die konden dan mooi meteen even zijn telefoon of zijn computer opknappen. Soms ging ik met hem mee naar de zomerzang hier in de Oude Kerk; op wilskracht ging hij dan met zijn wandelstok het laatste stukje naar de kerkbank. Of hij ging toch nog naar de Probus club en bemoeide zich nog steeds met van alles en nog wat.

        Totdat het uiteindelijk echt niet meer ging. Mijn moeder zei altijd: ‘laat hem maar gaan, ik ga me pas echt zorgen om hem maken als hij achter de geraniums gaat zitten. Dan duurt het niet lang meer met hem’. En zo bleek het ook te zijn. Al die jaren heeft mijn moeder hem met veel liefde verzorgd, zodat hij tot het eind thuis kon blijven, wat hij zo graag wilde.
        Veel respect daarvoor, we weten hoe zwaar het soms was. Uiteraard ging dat alleen met goede hulp van de artsen, specialisten en thuiszorg van Marenthe die we bij deze graag willen bedanken voor alle goede zorgen.
        Tot het laatst toe was mijn vader scherp van zin, maar helaas liet het lijf het niet verder meer toe. Gelukkig had hij er zelf vrede mee en is hij rustig in zijn slaap bij ons weg gegaan.

        Overlijden in Coronatijd. Wie heeft dat bedacht. Waarschijnlijk vind je het wel goed zo, je was best een bescheiden man, het hoeft niet zo druk te worden op je begrafenis. Maar nu zitten we hier toch in grote getalen in de Oude Kerk. Heel fijn dat er in deze tijd toch nog zoveel mensen een laatste groet komen brengen. Dank daarvoor, vooral ook namens mijn moeder. We zouden het ook fijn vinden als u nog een berichtje achterlaat op de memori.nl website die op de rouwkaart genoemd is.

        Pap, je had alles altijd al tot in de puntjes vast gelegd en Ma goed achterlaten was belangrijk. Geen losse eindjes, alles duidelijk en goed geregeld, daar hield je van en zo was je altijd.
        Prima gedaan. Je kunt er trots op zijn.
        Een mooi leven, een lieve man, dat was het!
        Lieve papa, dank voor alles, we gaan je heel erg missen!

        Jacqueline -
        20 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Afscheid
        reactie 33   |   niet OK
        Na de tranen van verdriet
        Komt de glimlach van herinnering.

        We zullen je missen.

        Wilma - Valkenburg
        19 september 2020

        Deel deze pagina:

      • Gewoon Jaap
        reactie 32   |   niet OK
        Wij willen jullie condoleren met het overlijden van Jaap van der Plas. Altijd geïnteresseerd, altijd een praatje.

        Leen en Marja - Katwijk
        19 september 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie