gedenkplaats van

Janina Beljaars-Kraczkowska

14-08-192711-06-2002
      Dit onderstaande verhaal gaat over het jaar 2002/2003. Ik heb dit verhaal eerder opgestuurd naar weekblad Flair. Mijn grote verdriet: Mijn moeder is op 11 juni 2002 overleden. Zij werd 74 jaar. Zij was een fantastische mama! Mijn moeder is geboren in Polen, heeft tijdens de oorlog moeten werken in een Duits kamp en is vlak na de oorlog daar ook getrouwd, maar sinds 1965 zorgde zij alleen achterblijvend voor haar zeven kinderen wat héél erg zwaar was. Ik heb nu ruim één jaar geleden mijn mama verloren, zij werd getroffen door een herseninfarct. Mijn mama was altijd een bezig bijtje en plotseling veranderde dat in een “kasplantje”, elf dagen is onze moeder aan het vechten geweest, maar helaas hebben wij haar los moeten laten. Dagen na haar overlijden leef je in een roes, op de dag van de begrafenis heb ik zo goed als ik kon een gedicht uit uw blad opgedragen aan mijn mama om aan iedereen te laten zien dat zij een echte vechtster was. Een gevecht, een zware strijd vol hoop, kracht en onzekerheid. Momenten van verdriet, vechtend tegen een traan kon u nog steeds het leven aan. Toen al dat vechten niet meer mocht baten, hebben wij u los moeten laten. Zoals ik al schreef is mijn mama ruim één jaar geleden overleden ten gevolge van een herseninfarct. Zij heeft vele jaren gewoond in een begeleid woonproject voor psychogeriatrische patiënten, doordat haar gezondheid heel hard achteruit ging in de vorm van dementie moest zij worden overgeplaatst naar een verpleeghuis. Wat zowel voor haar als voor ons echt wennen was. Zelf ging ik elke week er heen. Toen de hersenbloedingen met enige regelmaat kwamen, was ik er meerdere keren per week aanwezig. Voor mijn broers en zussen was dit iets moeilijker want zij wonen niet zo dichtbij. Maar als het kon, dan waren zij er ook. Na zes lange bange dagen werd er besloten om te waken, want haar gezondheid ging hard achteruit. Zelf had ik de eerste nacht op me genomen. Na een lang zwaar emotioneel weekend hebben wij op maandagavond een gesprek

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Bernadette, ik heb een kaarsje aangestoken voor jou en jouw moeder. Ik wens je heel veel sterkte, het is altijd zwaar je moeder te moeten missen, ook al was zij nog zo ziek.
        Ik geloof wel dat zij die ons voorgingen nog 'ergens'zijn en misschien ons meer nabij zijn dan wij weten.
        Nogmaals veel sterkte, Willeke

        willeke, moeder van dagmar -
        14 februari 2006

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering