gedenkplaats van

Jannie de Bont

01-05-195310-10-2020
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Mijn medeleven
        reactie 14   |   niet OK
        Dag Rob, en kinderen.

        Het bericht van de dood van Jannie bereikte mij pas veel later. Door omstandigheden was ik ook niet in staat om te reageren. Toch wil ik op deze wijze mijn medeleven betuigen.

        Ik heb Jannie ruim twee jaar geleden leren kennen. Ik was een van de hulpverleners die noodgedwongen op haar pad kwamen.

        Ze blijft in mijn gedachten als de vrouw die wist dat het mentaal niet goed met haar ging, maar die wel zelf duidelijk de regie over haar leven in handen wilde houden.
        Zij en Rob hadden een bijzondere band. Rob, mijn complimenten en waardering voor de zorg die je voor Janny had. Het lijkt me voor beiden lastig dat het niet mogelijk is geweest om voor haar te blijven zorgen en Janny de laatste maanden in een verzorgingshuis moest zijn.

        Ik hoop dat alle goede herinneringen aan Janny jullie troost mogen bieden. Wetend dat een woord van troost te veel is en duizend woorden nog niet genoeg.

        Heel veel sterkte . December komt dan als "een feestelijke maand" om de hoek kijken.
        Uit eigen ervaring weet ik dat in deze situatie december niet feestelijk is. Heel veel sterkte

        Martje Geerts

        Martje - Utrecht
        11 december 2020

        Deel deze pagina:

      • Toespraak Rob bij crematie Jannie
        reactie 13   |   niet OK
        Jannie is geboren in Utrecht in de Pelikaanstraat in zoals ze zelf altijd zei het rampjaar.
        Twintig jaar later besloot ze te trouwen en ging in Duiven wonen , waar ze 2 kinderen kreeg.
        Ze werkte bij de Makro in Duiven en als jonge moeder speelde ze in de handbalcompetitie.
        Ze vertelde mij wel eens over bepaalde verfijnde handbaltechnieken in dames handbal :
        Ze zei : Met een hand kun je de BH-band van een lastige tegenspeelster losmaken. Daarbij raakt zij uit balans en kan geen goede tegenstand meer bieden. Onder andere door deze tactiek werd zij in 1988 kampioen.
        Het handballen leverde haar later ook een zwakke enkel op, die op een gegeven moment zodanig ontstoken was , dat ze in het ziekenhuis opgenomen werd. Omdat het kraakbeen weggevreten was werd haar enkel vastgezet. Ze sprak altijd over haar houten been, en kinderen keken vaak geschokt als ze dit zei en checkten dan ook altijd of ze niet ook een haak aan haar arm had.
        Na vele jaren verzeilde zij in Borne en werkte daar bij de Makro in Hengelo.
        Na haar scheiding in 1995, had ze haar eigen flatje in Borne maar besloot in 1997 om weer terug naar Utrecht te gaan. Ze liet zich overplaatsen naar Makro Nieuwegein en ging inwonen bij haar zus Joke.
        Als mensen haar later vroegen : Heb jij altijd in Utrecht gewoond? Dan zei Jannie : “Nee, ik heb gezworven en heb een rondje gemaakt!”.
        Om het verhaal helemaal rond te maken, leerde ik haar kennen eind 1998 in cafe de ‘Luie Lackei” gerund door haar zus Joke en zwager.
        Ik raakte met haar aan de praat en op een keer werden we beiden uitgenodigd voor een etentje bij de Griek. Ik zorgde dat ik naast haar zat en ze vertelde mij over het grote assortiment van lekkere dingen bij de Makro. Toen dronk ze nog geen ouzo en gaf mij haar glaasje ouzo. Door dit mooie gebaar en haar interessante verhalen sloeg er een vonk over en was ik plotsklaps verliefd.
        Ze vertelde mij dat ze gek op vis was, en ik nodigde haar uit voor een etentje in een visrestaurant. Bescheiden als ze was nam ze geen voorafje, maar ik bestelde een half dozijn oesters. Ze had nog nooit oesters gegeten en ik vroeg of ze er eentje wilde proberen. Ja zei ze, en slurpte een oester naar binnen en zei : “Dat smaakt best lekker !”. En Voor dat ik het wist, was ik de helft van de oesters meteen kwijt.
        Later op een bedrijfsfeestje liep er een oesterman rond met een emmer oesters op zijn zij. Omdat niet iedereen oesters durft te eten had die man het niet zo druk. Jannie had dat door en riep die man regelmatig naar onze tafel.
        Ik denk dat we die avond een halve emmer oesters op hadden in plaats van een half dozijn.
        Jannie speelde ook graag darts en speelde competitie met haar collega en vriendin Anita in “Het Kruikje” in het oude Jutfaas in Nieuwegein. Ook zijn we met het Kruikje op een world championschip in Utrecht geweest , wat uitgezonden werd door SBS6. We waren vaak in beeld op TV, maar dat was niet genoeg. Jannie en Anita wilden op de foto of film met allerlei darts coryfeeen zoals “The Flying Scotsman”, Gary Anderson, “Woolfie”, Martin Adams (Woolfie), “The Rocket”, Ronnie Baxter en Dartslegende Mister Glitter Bobby George. En ik moest overal achteraan sukkelen om het op de film vast te leggen.
        Op een ander bedrijfsfeestje heeft Jannie nog tegen Barney gedart. Ik had toen verdorie geen filmcamera bij me. Ik zag wel de zweetdruppels op het voorhoofd van Barney en hij had het psychologisch moeilijk toen hij merkte dat Jannie écht kon darten. Hij gooide niet zo serieus en had maar nipt gewonnen.
        We zijn ook vaak op vakantie geweest, vooral naar Jannie’s geliefde eiland Thassos. Vaak waren we er eind mei en vierde ik mijn verjaardag daar. Voor een van mijn verjaardagen had Jannie een cadeau geregeld. Ze had bij een griekse vriend een liter Tsipouro besteld, een soort sterke griekse jenever. Het bleek illegale huisgestookte Tsipouro te zijn en kreeg mijn cadeau in een liter fles Spa. Ik had de fles op onze tafel gezet in een restaurant. De vergissing was bijna gemaakt, toen iemand mij later vroeg om een glaasje water. Bijna had ik het longdrinkglas volgeschonken.
        In 2016 werd bij Jannie de diagnose Alzheimer vastgesteld, die waarschijnlijk al jaren speelde. Omdat zij de variant Lewy-body had is haar geheugen en hersenfunctie nooit verdwenen. Wel had ze last van hallucinaties , waar werkelijkheid en fictie door elkaar speelden en werd haar mobiliteit en spraak minder. Ondanks deze ziekte hebben wij tot het eind nog goede gesprekken met elkaar gehad en vooral gelachen. We hebben doorgeleefd en het was knap hoe Jannie haar ziekte op haar eigen manier heeft getrotseerd.
        Ze heeft tot vlak voor mijn operatie tot 10 Augustus thuis kunnen wonen en heeft maar 2 maanden in het door haar verfoeide verzorgingshuis hoeven te wonen. Toch had ze zich daar thuisgemaakt en was bekend om haar praatjes en grapjes en bleef ze genieten van muziek en clips uit de jaren 60-70. Toen Joke een andere bewoonster vroeg waarom de TV uit was en er geen muziek van 192tv was, zei ze

        Rob - Utrecht
        16 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Gedicht
        reactie 12   |   niet OK
        Geluk, dat betekent : Jij.
        Omdat je bij mij bent.
        Die blik in je ogen
        Met liefde en onschuld vemengd.
        Geluk, dat geef jij
        Omdat ik een beetje van
        Mezelf in jou herken.
        Dat is waarom ik zo gelukkig
        Met je ben.
        Geluk, dat wil jij
        Omdat je je handjes telkens
        weergeeft,
        en in jouw fantasie
        zo intens veel beleeft.
        Geluk, dat maak jij.
        Want ik heb nooit kunnen dromen.
        Maar zeker weet ik wel
        Dit onbetaalbare geluk
        wordt me nooit afgenomen,

        Gedicht bewaard door Jannie over haar gelukkig gevoel bij de geboorte van haar zoon

        Rob - Utrecht
        16 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Gedicht
        reactie 11   |   niet OK
        Mijn liefde voor Jannie blijft bestaan,
        Zal niet worden uitgeblust.
        maar ik voel geen hand meer in de mijne,
        Geen mond meer die mij kust..
        Geen lach meer dichtbij naast me,
        geen streling door mijn haar..
        Niet meer samen op bed zitten
        en praten met elkaar
        Erg groot is het gemis,
        Maar ik moet nu verder leven,
        Hoe moeilijk dat ook is.

        Gebaseerd op een gedicht bewaard door Jannie over haar verdriet van het verlies van haar vader

        Rob - Utrecht
        16 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Condoleance
        reactie 10   |   niet OK
        Lieve Jannie. Dik dertig jaar heb ik jou gekend. Wat hebben wij er samen afgelachen. Af en toe ook een lach en een traan. En wat een geluk later dat jij je steun en toeverlaat Rob ontmoette. Triest dat het nu zo allemaal gelopen is. Rust in vrede lieverd en heel erg veel kracht en sterkte voor de nabestaanden. Voor altijd in mijn hart. Jacky en Rosaliene &kids

        Rosaliene - Loo
        15 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Jannie als jonge moeder
        reactie 9   |   niet OK

        Rob - Utrecht
        14 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Lieve Jannie,
        Een aantal jaren geleden heb ik je voor het eerst mogen ontmoeten.
        Mijn eerste gedachte was meteen: Wauw.....wat ben jij een lieve, hartelijke, gezellige en warme vrouw.!!
        Bij jou voelde ik meteen op m'n gemak, ook van je vrolijkheid en van je nooit aflatende optimisme.
        Samen met Rob waren jullie daar zéér goed in.!!
        Jullie zijn altijd een hecht team geweest, zeker de laatste jaren, waarin je op Rob's enorme steun en kracht kon rekenen.!! Grote waardering voor jullie allebei.!!!
        Lieve Jannie, je hebt je rust verdient. Tot ooit...................
        Lieve Rob, alle sterkte gewenst met het verlies van je dappere, lieve moepie.!!
        Liefs, Elly Hubertus XXX

        Elly - Oss
        13 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • Een gedicht voor iedereen
        reactie 7   |   niet OK
        Het verlies was er al voor het einde,
        voordat het afscheid kwam.
        Toen die onzekere verwarring,
        die bezit van je gedachten nam.
        Zoals je bleef strijden,
        om bij ons te leven,
        dan hopen wij,
        dat je nu de rust is gegeven.

        fam M.Bosscher

        Fred en Henriette - Utrecht
        13 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      • reactie 6
        Manfred  Bosscher

        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:


        Manfred - Utrecht

        13 oktober 2020

      • Dag buuf....
        reactie 5   |   niet OK
        Dag vrolijke buuf, We gaan je missen.
        Liefs Odette, Nienke en Jeroen

        Odette - Utrecht
        13 oktober 2020

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie