gedenkplaats van

Jeroen Bosman

15-11-198108-06-2017
      Ik ben omdat wij zijn stond in onze ringen geschreven, maar nu zo voelbaar in mijn hart geslepen. Een ziel zo groots dat je niet meer hier kon zijn maar voor eeuwig en altijd zullen wij verbonden zijn. Zielsveel hou ik van jou lieve Jeroen, zoals het zielsveel pijn doet om zonder jou aan mijn zijde door te moeten gaan.

      Liefs Wendy

      Voor steun en kracht voor nu en later is het fijn om zoveel mogelijk herinneringen en condoleances met Wendy en Liv te delen. Zij vinden dit erg fijn en dit zal hun beide veel steun gaan geven in deze moeilijke periode. In het bijzonder voor Liv omdat het als ze ouder is heel erg fijn is als ze zoveel mogelijk herinneringen van haar vader heeft.

      Alle steun en liefde kunnen ze beide nu erg goed gebruiken voor nu maar ook voor later. Dus alle reacties in welke vorm dan ook zijn zeer welkom. Gebruik Memori om uw herinneringen met hun te delen (bijvoorbeeld foto's of mooie verhalen over en/of met Jeroen. Uiteraard mag dit ook persoonlijk per post, het adres van Wendy en Liv staat in de rouwkaart.

      Wendy en Liv zijn jullie hier enorm dankbaar voor.

      (De reacties op deze pagina zijn niet zichtbaar voor andere, deze kunnen alleen door Wendy gelezen worden)

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Richard van Zon
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Richard - Biezenmortel
        8 juni 2018
        reactie 59
      • Richard van Zon
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Richard - Biezenmortel
        8 juni 2018
        reactie 58
      • Voor Liv
        reactie 57   |   niet OK

        Lieve Liv
        Als ik dit schrijf is het precies een jaar geleden dat wij allemaal het verschrikkelijke bericht kregen van het overlijden van jouw super papa. Ik heb jouw papa leren kennen via zijn werk als project manager voor ons sportpark in Oisterwijk. Wij waren als hockeyclub al een paar jaar in overleg met de gemeente over de aanleg van een nieuw hockeyveld. Het schoot allemaal niet erg op , totdat , je raad het wel jouw vader , Jeroen om de hoek kwam kijken. Ik heb hem in die tijd , ongeveer zes maanden, leren kennen als een zeer doortastende , slagvaardige en eerlijke man. Vele uren hebben we samen met anderen doorgebracht op onze hockeyclub en het gemeentekantoor. Iedere keer was er weer een nieuwe hindernis voor ons en vaak zagen we het niet meer zitten. Jouw papa , Jeroen , zij dan altijd “ Ron , het komt allemaal goed ik ga het voor jullie regelen” . En een week later was het geregeld.
        Tijdens onze vergaderingen kwam ook heel vaak “zijn kleine meid” ter sprake. Wat was hij blij met jou, samen met je mama beretrots op zijn kleine Liv. Op een avond hadden we een voor ons best belangrijke vergadering, hij kwam binnen om te vertellen dat hij weer wegging want zijn kleine oogappel was niet erg lekker en hij moest naar huis.
        Later vertelde hij dan hoe het met je ging en hoe groot je al werd. Als een trotse papa.
        Ook na dit afgelopen jaar kan ik het nog steeds niet bevatten en waarschijnlijk zal dat ook nooit echt lukken. Als ik terugdenk aan de korte tijd dat ik met hem heb mogen samenwerken , ben ik heel blij dat ik jouw papa heb mogen kennen. En als ik over ons prachtige sportpark loop dan denk ik daar met toch wel een bedroefd hart aan terug.
        Denk met dezelfde liefde terug aan jouw papa want hij was een en al liefde voor jou en je mama.
        Lieve groetjes Ron Zwart

        Ron - oisterwijk
        8 juni 2018

        Deel deze pagina:

      • Zo jong.. te vroeg..
        reactie 56   |   niet OK
        Lieve Wendy,

        Omdat ons contact verwatert is heb ik je lang niet gesproken.. vanavond hoorde ik pas van het verlies van je man en vader van jullie dochter... verschrikkelijk.. hartverscheurend... woorden schieten te kort.. ik heb Jeroen maar een paar keer gezien.. wat een lieve jongen was het.. onze lieve heer plukt altijd eerst de mooiste bloempjes zegt mn oma altijd.. in dit geval moet ik haar weer gelijk geven.. och meisje toch.. wat een verdriet voel ik met je mee... de 2 belangrijkste mannen uit je leven abrupt verdwenen... Liv heeft een paaar goede bescherm engeltjes gekregen.. maar wat een gemis en verdriet... heel veel stertke ... en gecondoleerd...

        Liefs,

        Marloes Krul

        Marloes - Zevenbergen
        28 oktober 2017

        Deel deze pagina:

      • Gerda Kuijstermans
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Gerda - Roosendaal
        24 juni 2017
        reactie 55
      • Marloes Hessels
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marloes - Goirle
        24 juni 2017
        reactie 54
      • Johan  Plug
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Johan - Voorhout
        22 juni 2017
        reactie 53
      • Johan  Plug
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Johan - Voorhout
        22 juni 2017
        reactie 52
      • Babs Groskamp
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Babs - Papendrecht
        21 juni 2017
        reactie 51
      • Wouter Schuitema
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Wouter - Breda
        20 juni 2017
        reactie 50

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie