gedenkplaats van

Jokarina Maarleveld

30-12-196323-04-2020
      Deel je hieronder met ons jouw herinnering aan Jokarina?

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Ons liedje
        reactie 87   |   niet OK

        Dit nummer was tijdens onze eerste date een hit, en is altijd ons liedje gebleven.

        Patrick - Bloemendaal
        18 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Joki
        reactie 86   |   niet OK
        Uit het oog verloren, maar nooit uit het hart. Wij hebben elkaar ontmoet in 1985, Wij waren collega’s bij Veiligheidszaken. Wij hadden een bijzondere band, ik kon mijn verhaal altijd bij je kwijt. Weten dat je elkaar niet meer ziet, daar kun je mee leven, maar weten dat je er niet meer bent doet pijn.

        Rust zacht, lieve Joki.

        Theo

        Theo - Oostburg
        16 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Eerbetoon aan Jokarina in de Schaepmanlaan
        reactie 85   |   niet OK

        Tijdens de 'Memory Lane' rondrit was er een emotioneel en indrukwekkend eerbetoon aan Jokarina door onze straat.

        Patrick - Bloemendaal
        14 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve, sterke en zorgzame mam!
        reactie 84   |   niet OK
        Lieve mam,

        Het is lastig om 23 jaar samen te vatten, dus ik zal een aantal mooie herinneringen delen. Te beginnen met alle zonnige vakanties, omdat we daar allemaal zo van houden. We hebben vele plekken met elkaar mogen bezoeken, van meerdere landen in Europa, tot aan Zuidoost-Azië, New York en Aruba als laatste gezamenlijke vakantie. De eerste jaren gingen wij vooral met de auto naar Frankrijk of Spanje. Dit ging natuurlijk niet zonder inpakstress en bevechten op de achterbank, maar eenmaal aangekomen op bestemming konden we genieten van het heerlijke weer, het strand en natuurlijk het zwembad dat niet mocht ontbreken. In het water kon jij je altijd uren vermaken, want wat was jij een waterrat! Je genoot intens van de stress die wegvloeide uit jouw lichaam en kon jezelf op deze manier opladen om vervolgens weer met het drukke leven verder te gaan. Wel ging jouw schoonmaakhobby op vakanties gewoon door. Je ging op jouw gemakje de hele stacaravan, het vakantiehuisje of het appartement schoonmaken, onze kleren wassen (ook al hadden we kleding mee voor een aantal maanden) en elke ochtend trouw verse broodjes halen bij een lokale bakker. In de avonden genoten we voornamelijk van al het heerlijke eten, net als alle ijsjes. Mam, wat hield jij van lekker eten met pasta carbonara of een pizza vier kazen bij de pizzeria als favoriet! Hierin deel ik dezelfde mening en zal ik in de toekomst bij het eten van deze gerechten altijd aan jou denken. Naast het uiteten gaan waren er ook regelmatig koffiedates waarbij de Latte Macchiato met karamel fudge bij de Wildeman toch wel jouw lievelings was.

        Verder is het turnen een groot deel mijn leven geweest waarvan jij veel hebt uitgemaakt. Wat op 2-jarige leeftijd begon als kleutergym groeide een aantal jaar later uit tot selectie turnen. Je was apetrots op hoe goed ik presteerde, maar was ook samen met andere turnouders kritisch als ik tijdens een turnwedstrijd niet mijn teen volledig strekte of weer eens van de balk afviel. De spanningen die de wedstrijden met zich meebrachten waren ook zeker bij jou te voelen. Met een trillende hand filmde je mij elke wedstrijd, maar zelf durfde je nooit te kijken naar mijn oefening en was het achteraf maar de vraag of ik überhaupt in beeld voorkwam. Wij hebben met het gezin alle uithoeken van heel Nederland gezien door deze sport en telkens ging je als trotse moeder mee, zelfs als we een wedstrijd in Luxemburg hadden. Het maakte niet uit wat er die dag gaande was, telkens was jij er mam om ons te brengen en te halen van trainingen van welke sport dan ook. Als wij ergens plezier in hadden gaf jou dat een voldaan gevoel en maakten wij jou gelukkig.

        Jij voelde je goed bij het tevreden stellen van anderen. Bijvoorbeeld tijdens verjaardagen was jij eigenlijk altijd druk bezig om iedereen te voorzien van een hapje en drankje en nam je geen tijd om zelf even rustig te gaan zitten. Je was altijd in de weer om alles tot in de puntjes te verzorgen. Deze zorgzaamheid uitte zich ook naar vrienden en vriendinnen van ons. Eigenlijk kon vrijwel iedereen met jou overweg en kende je bijna al onze vrienden persoonlijk. Je was erg betrokken bij wat er allemaal gaande was omtrent de sociale bezigheden. Daarbij moet ik helaas toegeven mam dat je uiteindelijk altijd gelijk hebt gehad. Niet alleen over wat er zou gaan gebeuren in de toekomst, maar ook over de persoonlijkheid van mensen had je het bij het juiste eind. Hierover hebben wij veel discussies gehad en ben ik zeker niet altijd een makkelijk persoon geweest. Gelukkig ging dit door de jaren heen beter en hebben wij bovenal het laatste jaar goede en waardevolle gesprekken gehad waardoor jij zeker wist dat het mij in de toekomst helemaal goed gaat komen.

        Bovendien zal ik de vrijdagavonden nooit vergeten onder het genot van een kopje thee en een stukje taart. Dit werd de afgelopen jaren gecombineerd met het kijken van The Voice of Holland. De vrijdag was echt jouw dag dat begon met het halen van vers brood en vleeswaren bij de bakker en slager in Santpoort-Noord. Vervolgens werden er boodschapjes gedaan, soms gecombineerd met een lekkere lunch of een kopje koffie in het dorp en de avond bracht je voornamelijk door op de bank.

        Naast al deze prachtige eigenschappen deelden we een gezamenlijke gave dat te maken heeft met data en getallen. We onthielden beiden de verjaardag van ieder persoon en zagen altijd bijzonderheden aan verschillende data.

        Lieve mam, je bent deze oneerlijke strijd volledig aangegaan, je hebt tot het einde gevochten voor jouw leven en je bent zo lang mogelijk bij ons gebleven. Jouw liefde, kracht en zorgzaamheid zijn nooit verloren gegaan en zullen voor altijd voortbestaan. Het gemis zal nooit slijten, maar de speciale band en de herinneringen zullen voor altijd blijven. Ik ben ongelofelijk trots op alles wat je voor ons, maar ook voor anderen hebt gedaan en wat jij in jouw te korte leven hebt bereikt.
        Ik mis je en ik hou van je allerliefste mam.

        Liefs, Richella

        Richella - Bloemendaal
        10 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Liefste mam
        reactie 83   |   niet OK
        Liefste mama,

        Ik heb lang gewacht met het schrijven van deze speech, omdat ik er niet aan wilde geloven dat ik dit nu al voor jou moest schrijven.

        Het gaat niet lukken om alles wat er de afgelopen 19 jaar gebeurd is in zo’n korte tijd te vertellen, daarom deel ik alleen een aantal mooie momenten.

        Zoals de andere al hadden verteld steunde je ons altijd in onze hobby’s en sport. Je ging elke keer vroeg weg van je werk, zodat wij op tijd konden zijn op turnen. Elke turnwedstrijd zat je vol zenuwen en trots naar ons te kijken. Ook geldt dat voor dansen en voetbal. Je was altijd aanwezig bij danswedstrijden en stond bij iedere voetbalwedstrijd aan de lijn.

        Mijn puberteit, ik wil dit stukje liever overslaan en ik denk jij ook. Allereerst wil ik sorry zeggen voor alle nachten die jij wakker hebt gelegen, omdat ik weer is niet luisterden, te laat thuis kwam of loog over waar ik was. De vele appjes en gesprekken die moesten plaatsvinden met de ouders van vriendinnen.
        Jij kende mij door en door en wist dan ook gelijk of ik de waarheid sprak en trapte dan ook nooit in mijn smoesjes. Ondanks de gesprekken met ouders en vriendinnen hebben zij ook veel goede herinneringen aan jou. Mijn vriendinnen wisten dat dit alleen maar uit bezorgdheid was en dat je het belangrijk vond dat het met iedereen goed ging. Zij beschrijven jou als een zorgzame en lieve moeder. Dit allemaal heeft uiteindelijk ook veel goeds gebracht en gemaakt tot wie ik nu ben. Onze band is mede hierdoor ook sterker geworden. Ik kan je daar nu alleen maar voor bedanken en je gelijk geven in hoe jij alles hebt aangepakt.

        Jij zei altijd dat je rijbewijs het mooiste papiertje is dat je kon hebben, omdat je daar je hele leven iets aan hebt. Daarom ben ik ook zo blij dat je nog hebt mee mogen maken dat ik me rijbewijs haalde en nog bij mij in de auto hebt gezeten. Ook was je bij beide uitreikingen van mijn mavo en mbo diploma en was je trots dat ik nog hbo ging doen. Ik ga er dan ook alles aan doen om dat papiertje binnen te halen en ik weet dat je er in gedachte bij zal zijn.

        Iedereen zei altijd jeetje wat lijk jij veel op je mama ( qua uiterlijk dan he) en dan zei ik altijd voor de grap: o nee dan wordt dat dus mijn toekomst. Maar lieve mam ik hoop dat iedereen dit later nog steeds zal zeggen want wat ben jij een mooie vrouw.

        De afgelopen tijd hebben wij met alle liefde bijgedragen aan de zorg voor jou. Dit is natuurlijk niks vergeleken met wat jij voor ons allemaal hebt gedaan, maar ik vond het fijn om iets terug te kunnen doen, wat jij zeker verdiende.

        Er zijn zoveel dingen die ik ga missen aan jou mam, zoals de gewone avondjes op de bank en dan met uitzondering the voice avonden op vrijdag. De vakanties, de shopdagjes, waar het uren duurden voordat wij eindelijk een beslissing maakten. De koffietjes of een lekkere lunch samen. Verjaardagen, kerst en zo kan ik nog wel uren doorgaan.

        Lieve mam, ik kijk terug op 19 mooie jaren, waarbij jij de belangrijkste rol hebt gespeeld. Ik wil je bedanken voor deze mooie jaren en herinneringen die voor altijd in mijn hart zitten. Ik hou van jou en in gedachte ben jij er altijd bij.

        Jacintha - Bloemendaal
        5 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve mam
        reactie 82   |   niet OK
        Lieve mam,

        De plek waar ik nu sta, had ik nooit kunnen staan zonder de kracht die jij mij hebt mee gegeven. Al vanaf kleins af aan heb jij mij dat geleerd. Het begon toen ik ging turnen. Dagelijks zaten wij in de turnzaal met zijn 3e. Om het jou moeilijk te maken, deden we dat ook op verschillende dagen. Jaren lang heb je ons gebracht en gehaald naar de turnzaal en daarnaast je eigen werk en je deed ook nog het huishouden. Ik kan me niet voorstellen hoe jij dat hebt gedaan, maar je zei altijd dat doe ik met liefde. Dan ben je toch echt wel een super mama. Bij de turnwedstrijden durfde jij nooit naar ons te kijken op de balk, maar als ik na mijn oefening naar jou keek stond je vol trots. Toen ik wilde stoppen met turnen, vond jij dat zo zonde. Maar ik zag de andere dingen van het leven.

        Mijn puberteit begon. Ik wilde feesten en gek doen en vooral niet luisteren. Als ik nu terug kijk denk ik; ja mam je had gelijk. Je wijze woorden en adviezen die je altijd gaf, wat heb ik daar veel van geleerd. Als iemand niet deugde zag jij dat binnen 1 seconde en ik achteraf maar denken hoezo heb jij altijd gelijk.

        Het behalen van mijn havo diploma was nogal lastig. Het eerste jaar gezakt en het jaar daarop weer een herkansing. Zelf geloofde ik er niet meer in, maar jij bleef altijd in mij geloven en mij steunen. Toen het verlossende belletje kwam, hield jij het niet meer. Wat hebben wij geschreeuwd samen en wat waren wij blij. Je zei toen vanaf nu moet je het zelf gaan doen en dat deed ik dankzij jou.

        Hierna begon ik aan mijn opleiding Verpleegkunde. Jij gaf altijd aan dat ik een zorgzaam persoon was, maar die eigenschap heb ik echt van jou. Een vak wat jij heel mooi vond. Gedurende mijn opleiding heb jij mij zien groeien in dit vak en gelukkig heb jij mij kunnen zien in mijn verpleegkundepakje op de werkvloer.

        Onze mooie reizen natuurlijk niet te vergeten. De reis naar Thailand, Maleisië en singapore wat hebben wij met zijn 3e lopen zeuren. Neem maar even drie pubers mee op reis en ga hun maar vermaken. Het enige wat wij wilde was gewoon uitgaan, maar dat kon daar natuurlijk niet. Achteraf kijk ik terug op een mooie en bijzondere reis. Ik mag blij zijn met jou en pap dat jullie ons zulke bijzondere plekken hebben laten zien. En dat hebben doorgegeven aan ons.

        De laatste twee jaar is onze band veel sterker geworden. Mijn puberteit werd minder en de gesprekken bleven maar komen. Ik vertelde zoveel aan jou en jij gaf mij advies als ik daarom vroeg. Toen ik Glenn ontmoette zat jij in Nieuw-Zeeland. Vanaf hier hield ik jou op de hoogte hoe het tussen Glenn en mij ging, terwijl jij hem nog niet kende. Je vond het maar raar dat er een vreemde jongen in jouw huis zat. Maar toen je terug kwam vond je hem toch wel heel leuk!
        Het laatste jaar werd je ziek en wat had ik het daar moeilijk mee. Mijn mama die ziek is, dat kan toch niet? Jij was degene die het gezin draaiende hielt. Afgelopen jaar heb je vaak gezegd dat deze ziekte ook mooie dingen mee bracht. Ik vond het mooi dat je ondanks alles toch zo iets bijzonders kon zeggen.

        Over jou kan ik nog uren praten mam, maar het belangrijkste heb ik tegen jou gezegd. Ik weet zeker dat je met mij mee zal kijken en dat ik jou ooit weer ga zien. Ik hou van jou mamsie.🥰❤️

        Dyantha - Bloemendaal
        5 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 81   |   niet OK
        Lieve Joki,
        Begin 1992 ging ik vanuit de politiewereld bij Veiligheidszaken/operationele recherche van (toen) de NMB/Postbank werken. Een afdeling van acht mannen en jij als enige vrouw. Er werd hard gewerkt en er hing een geweldige sfeer op de afdeling. Hoewel jij niet op de voorgrond trad, was jij wel in hoge mate bepalend voor die uitzonderlijk fijne werksfeer. Het begrip collegialiteit gaf jij inhoud door jouw kenmerkende karaktereigenschappen zoals hardwerken, behulpzaam, belangstellend naar anderen, bescheiden, humor enz. Hierdoor ontstond een unieke band. Je latere trots voor je gezin en soms je bezorgdheid voor je puberende meiden, waren kenmerkend voor jou. Rust zacht.
        Jaap

        Jaap - Bergschenhoek
        2 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Een laatste groet en alle liefs van Brigitte en Quinty
        reactie 80   |   niet OK
        Lieve Joki,
        Het was een mooie plechtigheid gisteren. Wij, Quinty en ik, waren erg gelukkig en ontroerd om erbij te mogen zijn. Ik zeg gelukkig, want blij om erbij te zijn, zou zeker niet correct zijn van wat wij voelden. Ik denk graag terug aan onze tijd, dat onze levens elkaar mochten kruisen, en ben heel blij dat ik jou, Patrick en je prachtige kinderen heb mogen leren kennen. Wat was het een leuke tijd toen, de turntijd van de meiden. We hebben veel gelachen, ik kan me nog goed herinneren dat we allemaal bij jullie in de tuin op een mooie zonnige dag aan het bbq-en waren met gezellig een (of meerdere) wijntje erbij. Wellicht wel meerdere wijntjes, want we gingen de radslag doen, waarbij jij geblesseerd raakte en een halfjaar last had van je hamstring! Dat was minder, maar ik heb zo'n lol gehad. Okee, toegegeven we waren ook weleens flink gefrustreerd door BATO, het turnkamp (strafkamp op zijn Oostbloks), de dure turnpakjes affaire, en ook zijn we verdrietig geweest en weer heel gelukkig en blij toen Imke weer herstelde na haar verschrikkelijke ongeluk. Wat hebben we toen een mooie dagen gehad dat iedereen ijverig aan het kraanvogeltjes vouwen was. Dat was een wonder... helaas mocht er geen wonder voor jou zijn. De ziekte was sterker en nu zal ik je nooit meer zien of spreken. Het doet pijn en verdriet, vooral breek ik als ik denk hoe het voor Patrick en je kids moet zijn (onverteerbaar), maar ook verschrikkelijk natuurlijk voor jouw lieve mams die ik me nog zo goed kan herinneren. Lieve Joki... het ga je goed, rust vredig en toch hoop ik dat we elkaar ooit weer zien in een andere dimensie, waar alles goed is. Alle liefs en sterkte voor jou, Patrick, ook jij, Dyantha en je zussen en natuurlijk alle nabestaanden waarvoor Joki ontzettend veel betekend heeft. Kus Bri en Quinty

        Brigitte - BEVERWIJK
        1 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • Mijn lieve Jook
        reactie 79   |   niet OK
        Lieve, lieve Jook,
        Het is voor jou, onze kinderen en mij de afgelopen 15 maanden een heftige, maar ook respectvolle en gedenkwaardige periode geweest. Vanaf de eerste longfoto in januari 2019 tot de laatste ruggenprik 12 dagen geleden, heb jij gevochten om zo lang als mogelijk voor ons te zorgen en bij ons te kunnen zijn. Na de mededeling eind februari 2019 dat bij jou uitgezaaide longkanker was geconstateerd hebben we samen besloten de strijd tegen deze ziekte aan te gaan. Wij hebben samen, met een geweldige longarts en andere medici, alles aangegrepen om deze K-ziekte te overwinnen, maar dit is helaas niet gelukt. De laatste weken waren voor jou en ons erg zwaar vanwege de terugkerende epileptische aanvallen door de hersentumoren, waardoor je helaas steeds meer verward en vergeetachtig werd. Ook hebben alle coronaregels je niet geholpen bij het verloop van je ziekte, waarbij wij jou de laatste weken onvoldoende konden bezoeken en verzorgen. Gelukkig ben je nog 2 keer kort thuis geweest, zodat we een waardig en liefdevol afscheid van je konden nemen.
        Afgelopen jaar hebben we naast het omgaan met deze ziekte nog zoveel als mogelijk uit het leven gehaald. Je spraak weinig over je ziekte, ging gewoon door met je leven en behield gelukkig je humor. Samen met ons en je vriendinnen heb je veel gewandeld, gesport en gelachen, en vooral genoten van de kleine dingen in het leven, zoals een cappuccino bij ’t Hemeltje of je favoriete 12 uurtje bij Bartje Bloemendaal. Als het even kon zijn we uitgegaan of naar concerten geweest van bijvoorbeeld Anouk, Kensington, Black Eye Pies en Marco Borsato, of wij gingen naar evenementen zoals Dutch Valley en de Santpoortse feestweek.
        In de zomer van 1995 belde jij mij op het werk om samen ergens iets te drinken op een terras in Amsterdam Zuid. Na enkele afspraakjes en goede gesprekken tijdens de wandelingetjes in het Amsterdamse Bos, sloeg de vonk sloeg pas echt over op 14 juli in café La Bastille bij het Leidseplein. Vanwege Quatorze Juillet was het daar feest en hebben wij gedanst op onder andere de hit van destijds 'Iike the deserts miss the rain, I miss you', en dit is altijd ons liedje gebleven. Wij hadden meteen een goede klik, want we zijn vanaf de eerste dag direct gaan samenwonen in Bloemendaal.
        Binnen 2 maanden was je zwanger van Richella, dus binnen een jaar waren wij trotse ouders van ons eerste prachtige kind. Hierna volgden onze twee andere knappe dochters Dyantha en Jacintha. Onze kinderen waren alles voor je. Jij hebt echt alles voor hen gedaan of alles voor hen over gehad. Ik heb je vaak verweten dat je ze niet teveel moest verwennen en hen zelf dingen moest laten doen. Je bleef ook altijd wakker als de kinderen uitgingen. Als iedereen veilig thuis was kon jij pas slapen.
        Wij zijn pas met z’n tweeën op vakantie gegaan nadat de kinderen nagenoeg ‘volwassen’ waren om voor zichzelf te zorgen. Wij hebben dan ook zo genoten van de vakanties naar Sint Maarten, Bali, Australië, Nieuw Zeeland en Mauritius. Genoten van de vrijheid zonder kinderen, de geweldige landschappen, mooie standen en het heerlijke eten. Maar jij kon ook zou heerlijk genieten van een ontbijtje op het terras op Sint Maarten met zicht op de baai, of heerlijk Aziatisch uiteten gaan in een restaurantje op Bali.
        Ik heb altijd mijn dingen van jou mogen doen. Jij gunde mij mijn vrijheid en ontspanning. Ik heb altijd van jou mogen sporten, stappen met mijn vrienden en een weekendje weg mogen gaan. Je gaf altijd wel het advies dat ik niet teveel moest drinken en goed op mezelf moest passen, en dat laatste heb ik altijd opgevolgd.
        Wij hebben allebei meer dan 30 jaar bij de ING Bank gewerkt, en zelfs een tijdje op dezelfde afdeling, maar we hebben nooit echt samengewerkt. Eigenlijk spraken wij zelden inhoudelijk over ons werk, want werk was werk en privé was privé. Ik had vaak moeite om de juiste balans te vinden tussen werk en privé, hierdoor is veel vrijetijd in mijn werk gaan zitten. Ik heb hier veel spijt van, sorry hiervoor. Gelukkig heb ik afgelopen jaren meer vrije tijd genomen en minder hard gewerkt, zodat we vaker op vakantie konden en ik meer aandacht en zorg aan jou kon besteden.
        Lieve Jook, bedankt voor alles wat je voor onze kinderen en mij hebt gedaan. Bedankt voor alle mooie momenten die wij samen hebben gehad. Richella, Dyantha, Jacintha en ik gaan jou heel erg missen. Ik zal zorgen dat onze dochters goed terecht komen en niets tekort komen. Wij zullen je liefde, kracht en zorgzaamheid nooit vergeten, en altijd trots op je blijven.
        Ik hou van je en je zal altijd een speciaal plekje in mijn hart hebben. Vaarwel, mijn lieve schatje tatje!

        Patrick - Bloemendaal
        1 mei 2020

        Deel deze pagina:

      • monique brugman
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        monique - bloemendaal
        30 april 2020
        reactie 78

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie