gedenkplaats van

Joyce Wittmer

22-09-197024-01-1996
      Joyce Wittmer
      mijn lieve kind , wat mis ik jou nog elke nieuwe dag , ik kan met jouw verlies echt niet omgaan , alweer acht lange jaren bij jij bij ons vandaan.
      Om door te leven kost heel veel energie , jij was zo vol vertrouwen , voor je geopereerd moest worden aan jou hart . heel stil zaten wij samen de dag voor jou operatie samen , alles ging goed , tot sávonds zeven uur
      ik ging naar huis om de volgende dag vroeg naar jou toe te gaan , maar om 8 uur ging de telefoon, een dokter vertelde mij, ik heb een trieste mededeling voor u mevr uw dochter is zo juist overleden , daar moest ik het mee doen, afscheid heb ik niet kunnen nemen , jij mijn lief leefde nog toen ik vol goede moed naar huis ging , een uur later was jij er niet meer , nog elke dag heb ik moeite met deze mededeling
      met jou heen gaan waarom , ja waarom , dat kan ik mij alleen maar af vragen, jouw moeder .

      Overige informatie
      Mijn kind was net 25 jaar, veel te jong om al te sterven heel veel heeft zij moeten missen nooit getrouwd geen kinderen gehad, wat zij zo graag wilde. Mijn leven is dan ook weinig meer waard .

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        Hallo,zie dat de laatste berichten al wat ouder zijn maar wilde toch wat schrijven.Ik heb bij Joyce in de klas gezeten op het Jacob van Campen en ik ben haar nooit vergeten ,het was zo,n lieve vrolijke meid.Ik kwam graag bij jullie thuis en herinner me ook haar zussen die zo trots op haar waren en zij op hun.Kwam laatst op facebook zomaar Isabella tegen die ook in onze klas zat en ben toen op zoek gegaan naar andere klasgenoten en niet bepaald omdat ik me daar thuis voelde maar gewoon om te zien hoe het nu met ze gaat.Moest weer aan Joyce denken en dat doe ik best vaak en vind het zo erg dat ze er niet meer is .Destijds heb ik de advertentie in de krant gezien en dat vond ik vreselijk.Ik hoop dat het met u goed gaat .Veel liefs,Lissa Joosse.

        Lissa -
        22 augustus 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 10   |   niet OK
        Beste Martha,

        Ik ben niet zo goed in het schrijven van de juiste woorden.
        Joyce en ik waren vriendinnen vroeger, we zaten samen op de Roncalli mavo en gingen vaak naar Bluetiek-inn.. De ene keer kwam mijn vader ons halen en de andere keer reed ik met jullie mee naar huis. Na onze schooltijd zijn Joyce en ik elkaar een beetje uit het oog verloren. Ongeveer een half jaar voor ze stierf kwamen wij elkaar tegen in de Oosterhof, ze nodigde mij uit om eens langs te komen op de Hoogstraat, ik beloofde haar te bellen.
        Ik heb niet gebeld.. Ongeveer een half jaar later kwam het telefoontje dat ze was overleden..

        Nu bezoek ik regelmatig haar graf. Ik was er 3 weken geleden nog met mijn dochter Nikkie van 3. Joyce zal altijd in mijn hart zitten, ze heeft veel voor mij betekend en ik denk dat ze dat zelf niet eens door heeft gehad.

        Ik wens jullie zoveel sterkte,
        Marieke Schouten

        Marieke Schouten -
        17 juli 2009

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        Beste Martha, je kind verliezen is iets dat nooit went en waar je nooit overheen komt. Ik spreek (gelukkig) niet uit ervaring, maar dit zie ik bij andere mensen in mijn omgeving. Die laatste zin "mijn leven is dan ook weinig meer waard" vind ik ook heel erg triest om te lezen, maar het is ook erg herkenbaar. Het is inmiddels meer dan 10 jaar geleden en ik hoop dat je leven toch nog de moeite waard is om te leven, alhoewel de glans er vanaf zal zijn.

        Helena -
        16 september 2007

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 8   |   niet OK
        Beste Martha, ik vind dit heel raar om te lezen, vooral omdat ik precies dezelfde voor en achternaam heb. per toeval kwam ik op deze site. heel veel sterkte

        Joyce Wittmer -
        7 april 2006

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 7   |   niet OK
        Beste Martha,

        Ik was een jaar of 14/15 toen ik bij Joyce in de klas zat. Tien jaar later las ik, tijdens een pauze op mijn werk, de advertentie in de krant.
        Even stond ik weer met beide benen op de grond, maar daarna ging mijn leven weer verder.

        Zo nu en dan denk ik aan mijn schooltijd terug, zo ook vandaag. Ik zocht op internet naar 'vrienden en vriendinnen' van toen. Zo dacht ik ineens ook weer aan Joyce!

        Wat ik me herinner: Joyce, een vrolijke meid die ontzettend veel van muziek hield: Duran Duran, Spandau Ballet.... iedereen mocht haar graag. Wat me bijstaat uit die tijd is dat we allemaal naar de schoolarts moesten. Joyce voor onderzoek naar de cardioloog. Of er in die tijd iets gevonden werd weet ik niet meer.

        Lieve Martha, ik wil je ontzettend veel sterkte en liefs toewensen.

        Marielle -
        21 maart 2006

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 6   |   niet OK
        Hoi Martha,

        Alweer 10 jaar geleden, mijn god wat gaat die tijd snel. Ik weet nog precies waar ik was toen wij het bericht kregen dat Joyce was overleden, alsof wij door de bliksem werden getroffen. Zo oneerlijk, veel te vroeg en niet te vatten. Ik denk nog dagelijks aan Joyce en een paragnost heeft mij pas verteld dat Joyce vaak bij mij is en dat vind ik prettig, we kenden elkaar immers al zo lang en hebben een hoop leuke dingen meegemaakt. Ik weet dat je mijn vader pas hebt gezien en dat het momenteel wel goed met je gaat (naar omstandigheden redelijk) Ik kan alleen maar indenken hoe het voelt om je kind te verliezen, nu ik zelf moeder ben begrijp ik nog meer wat jullie hebben moeten meemaken.
        Groetjes van je oude buurmeisje en vergeet niet dat Joyce nooit uit mijn systeem weg zal gaan.
        Groetjes, Astrid de Boer-Daalder

        Astrid de Boer-Daalder -
        25 januari 2006

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        lieve moeder martha heel veel kracht enliefs gewenst.

        een moeder -
        10 augustus 2005

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Lieve Martha,

        Heb voor uw dochter ook een kaarsje aangestoken, net als voor mijn broertje.
        Het is vreselijk om een dierbare te moeten missen.
        Het gemis en verdriet gaat nooit meer over.
        Ik wens u voor de komende tijd en feestdagen heel veel liefs en sterkte.
        Heel veel lotgenoten voelen hetzelfde en kunnen er nog steeds geen plekje aan geven.
        Volgens mij lukt dat ook gewoon niet en dat hoeft ook niet.
        Het is een deel van je leven, en rouwen doe je gewoon de rest van je leven.

        groetjes Ria, zus van Alexander Marbus*
        www.alexandermarbus.net

        Ria van Beek-Marbus -
        20 november 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        Lieve Martha.
        Ik heb het verhaal gelezen.
        Ik wens je nog heel veel sterkte met dit zware verlies van je dochter.
        Zo jong . in de bloei van haar leven.
        Ik weet het ook Martha wat het is om een kind te moeten missen.
        Jouw dochter Joyce was 25 jaar.
        Mijn zoon is verongelukt met de auto.
        Kariem was 24 jaar.
        Je schrijft,Mijn leven is ook niks meer waard.
        Zo voel ik het zelfde Martha.
        Ik heb deze vijf jaren alles alleen moeten verwerken.
        Geen familie niks.vrienden vallen af.
        Lieve Martha ik wens je alle kracht en liefde toe .om dit te verwerken, ik weet dat het woorden zijn.
        Als je wil mailen mag dat altijd.
        Lieve groet van Margida Hendriks.
        Moeder van Kariem Gharis,
        Kariem staat hier ook.

        margida -
        25 maart 2004

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        lieve Martha ook ik heb een paar kaarsjes aangestoken voor jou en je lieve meisje een kind hoort de ouders te overleven dit is niet te begrijpen zo jong ik hoop dat deze kaarsjes een beetje licht en troost kunnen geven
        heel veel sterkte groetjes van marina(moeder van jantje kloot staat hier ook)

        marina -
        13 maart 2004

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering