gedenkplaats van

Koen Koch

30-06-194521-01-2012
      We zijn bedroefd omdat we Koen moeten missen. Hij omarmde het leven zolang hij kon.We koesteren zijn heldere blik, zijn klare pen en zijn scherp inzicht. Het overdragen van kennis was zijn levenswerk, vanuit het besef dat de mens een keuze heeft. De liefste man van de wereld, trotse vader en opa, vol wederzijdse bewondering en vertrouwen. Wij varen op het kompas dat hij ons heeft mee gegeven. \'Zo is het goed\'

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • hennie mulder
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        hennie mulder - amsterdam
        22 januari 2015
        reactie 4
      • 2004
        Dierbare Herinneringen
        reactie 3   |   niet OK
        In oktober 2004 ging ik voor de eerste keer mee met een van de WO I reizen van Koen Koch. Op de begraafplaats van Vladslo bij het kunstwerk 'Treurend Ouderpaar' van Käthe Kollwitz vertelt Koen over haar, haar zoon die daar begraven is en over haar man. Het verhaal maakt bij de aanwezigen de nodige emoties los maar ook Koen wordt door de gevoelens die dit beeldenpaar oproept geraakt. Hoe vaak heeft hij hier al gestaan en nu wordt het hem wederom teveel. Zo betrokken bij de onbegrijpelijke WO I, het leed dat miljoenen mensen is aangedaan heeft hij steeds op alle reizen die ik ook later met hem gemaakt heb op een unieke wijze weten over te brengen. Koen bedankt.

        Toine Lamers, Nijmegen

        Toine Lamers - Nijmegen
        22 januari 2015

        Deel deze pagina:

      • 2009
        Excursie langs de erevelden van 14/18
        reactie 2   |   niet OK
        Nog steeds lees ik zijn boek telkens weer met zijn persoonlijke opdracht die hij voorin het boek heeft geschreven en namelijk :
        " Oorlog aan de Oorlog""
        Hij schreef dit op 31 oktober in het Hotel Le Coq Hardi waar wij uitvoerig over de reeds opgedane ervaringen hebben gesproken.
        Heerlijk om deze mens ontmoet te hebben.

        Joop Kusse Gendt

        Joop Kusse - Gendt
        21 januari 2015

        Deel deze pagina:

      • 2015
        Schoner beeld
        reactie 1   |   niet OK
        In Ors (Fr.), waar Wilfred Owen neergeschoten werd en begraven ligt, schreef Koen in mijn boek over de Sommeslag deze opdracht: 'Voor C.S., mijn trouwe en goede vriend en reisgenoot langs de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog'.
        Allicht kwam Koens grootste talent wel daar op neer, dat hij moeiteloos expertise wist te versmelten met menselijkheid en aanspreekbaarheid. Steevast kwam hij bij mij veeleer als een warme reisgezel dan als een docent over. Dat was zijn naturel, en het ging hem erg goed af.

        De poëziebloemlezing We werden honderd jaar ouder. Dichters over de Eerste Wereldoorlog (Davidsfonds), die ik niet lang geleden zelf publiceerde, had beslist mogelijkheden geboden tot een verdiept contact met Koen over de hartroerende getuigenissen van zoveel dichters. Alleen, het heeft niet kunnen, noch mogen zijn. Om maar te zeggen dat ik Koen blijf missen.

        'Alles wat mensen
        hier lieten heeft de wind gretig uit-
        gewist voor een grijzer en schoner beeld', schrijft Anna Enquist in haar Soldatenliederen. Het is een tekstflard die ik gebruikte als een van de motto's voor mijn boek.
        De woorden treffen me, omdat ze van toepassing blijven op een Oorlog die Koen zowel als mezelf diep raakte en verbijsterde. Dat doet oorlog met mij trouwens altijd. Nu zowel de Oorlog die wij 'Groot' noemden, als Koens leven in de tijd en de herinnering terugwijkt, wil ik alles graag verder blijven zien zoals Enquist het omschrijft: als een beeld dat weliswaar vervaagt en vergrijst, maar uitgerekend daardoor aan schoonheid en patine wint.

        'Een blauwig aquarel van mildheid en van vertes. Behoud niets
        Tenware die.'
        Zo klinkt de getroebleerde soldaat-dichter Ivor Gurney, die Koen erg na aan het hart lag, in mijn persoonlijke hertaling van het gedicht Memory, let all slip. In dat aquarelpalet, die mildheid, die vertes wil ik de herinnering aan Koen blijven koesteren. Ze is mij veel waard.

        Een warme groet aan u,
        Chris Spriet, Brugge.

        Chris Spriet - Brugge (België)
        21 januari 2015

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering