gedenkplaats van

Leo Herfst

30-03-194128-01-2004
      Ik weet dat het leven hierna niet ophoudt en dat je toch op een andere manier bij ons bent. Maar ja, ik mis de gesprekken en je lach.
      Gelukkig zijn er nog de herinneringen die ik altijd zal koesteren....

      Overige informatie
      In 1993 kwam ik terug van vakantie en toen stortte mijn wereld in...Mijn vader bleek prostaatkanker te hebben. Mijn ouders hadden het zo goed verborgen kunnen houden voor mij en mijn zusje, toen wij af en toe naar huis belden vanuit Amerika. Er kon niets meer aan gedaan worden werd er verteld...Verdriet heerste er thuis en de vraag waarom. Mijn vader was pas 52 toen hij het slechte nieuws kreeg.
      Hij veranderde in de loop der jaren ontzettend; in het begin was hij heel boos en verdrietig en kon niet meer genieten van de mooie dingen om hem heen. Het was elke keer weer spannend wat het bloedonderzoek weer met zich mee bracht, de PSA-waarde. Het was net als een tijdbom, die elk moment af kon gaan. Het ging een aantal jaren redelijk; mijn vader probeerde niet te laten merken aan de buitenwereld dat hij ziek was; hij bleef zo lang als het kon toch werken en sjouwen. Daardoor hoorde je wel eens via via dat mensen dachten dat mijn vader niet ziek was. Hij vond het vreselijk om de "zielepoot" uit te hangen. De invalidekaart voor de auto aanvragen was ook zo iets. Hij schaamde zich er voor...
      Het laatste jaar ging het in één keer bergafwaarts...hij kreeg uitvalverschijnselen en vreselijke pijnen. Er bleken uitzaaiingen te zitten in de botten, zelfs in het hoofd. Hij kwam in een rolstoel terecht en er kwam een ziekenhuisbed in de huiskamer te staan. Hij raakte verlamd in het gezicht en het allerergste...hij werd doof.
      Muziek was het enige wat hij nog had om te ontspannen en dat werd hem ook nog afgenomen. Ik vond dat zo erg voor hem.. Hartverscheurend om je vader zo achteruit te zien gaan...
      Hij heeft dit niet verdiend...
      Ik hoop dat je nu geen pijn meer hebt en dat je nu gelukkig bent aan de andere kant. Ik zal je altijd blijven missen, pappa.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • 11 jaar geleden...
        reactie 31   |   niet OK
        Lieve Pap,
        Al weer 11 jaar geleden dat we afscheid van je moesten nemen...
        We missen je nog steeds.
        Love you forever and always....xxx
        Gonnie

        Gonnie Herfst - 2152 TG Nieuw Vennep
        28 januari 2015

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 30   |   niet OK
        lieve leo .....heb de kinderen van jouw en gonnie nooit ontmoet ......je hebt heel vaak op me gelet ....dan nam je meestal tom poessen mee . ....soms 10 soms 15 en die gingen allemaal op ....je hebt ook nog druk gemaakt toen ik teenager was .....het is behoorlijk goed  gekomen .......ook ik vergeet je lach niet ..soms samen met m'n vader ..er niet meer uit komen ...lol.kwam hier toe vallig ...moest wat opschrijven .......wens connie en je kinderen en klein kinderen veel liefs .....en veel goeds .jani   

        jani -
        14 juli 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 29   |   niet OK
        we zijn gisteren weer even bij je geweest op het kerkhof om bloemen neer te zettengelukkig was het mooi weer want in januari vroor het dat het kraakte en hebben de bloemen bij je foto thuis neer gezetwe missen je nog elke dag 

        daan en marjan -
        28 maart 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 28   |   niet OK
        Broer, we missen je nog elke dag de meiden ook, soms ruik ik de bloemengeur van de struiken die bij het pad van het kerkhof staan. dan denk ik dat je even komt buurten in almere

        daan en marjan -
        28 januari 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 27   |   niet OK
        Het is al weer acht jaar geleden dat je van ons heen ging...we missen je nog steeds, lieve pap. I ? you forever and always...

        Gonnie -
        28 januari 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 26   |   niet OK
        Pap, ik mis je nog steeds en vaak ook je advies.
        I ? you...

        gonnie -
        14 januari 2012

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 25   |   niet OK
        I ? you, Dad...

        Gonnie -
        11 oktober 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 24   |   niet OK
        groye broer,
        we waren gisteren weer even op het kerkhof om een bloemetje neer te zetten, je zou 70 geworden zijn.
        helaas het mocht noet zo zijn, we denken nog elke dag aan je en de meiden ook

        daan en marjan -
        30 maart 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 23   |   niet OK
        Hoi lieve pap,
        Vandaag had je 70 jaar moeten worden...Verdorie, waarom ben je er niet meer...
        We hadden zo graag je verjaardag willen vieren, taartjes met je willen eten, lol met je willen maken, naar je moppen willen luisteren, je zien lachen en genieten van je kleinkinderen....
        Helaas ben je er niet meer, maar we voelen je wel om ons heen en dat is wel heel fijn.
        We vergeten je nooit, paps en we denken elke dag aan je.
        We houden van je, schattenpaps!
        Gonnie & Willem

        Gonnie -
        30 maart 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 22   |   niet OK
        ik hou van je voor altijd!!!!!!!!!!!!

        cobie -
        19 maart 2011

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering