gedenkplaats van

Lettie Dupon-Sies

16-04-193926-03-2002
      Engelen

      Ze zeggen dat ze niet bestaan,
      toch kennen wij van een de naam.
      Als een ster aan de hemel zo fel verlicht,
      gaf jij zoveel liefde aan ons gericht.
      En was er dan eens een donker schemerlicht,
      bracht jij dit altijd weer in evenwicht.

      Jou vleugels strekten zich altijd over ons uit,
      nu moeten we zonder... hoe komen wij daar uit.
      De altijd aanwezide pijn die jij dagelijks moest verdragen,
      mag je van zo'n lieve vrouw als jij niet meer vragen.
      Samen blijven wij sterk... ook al ben je er niet meer bij.
      Lieve engel, spreid nu je vleugels en wees vrij.

      In onze harten blijven wij jou voor ewig trouw,
      Lieve Lettie we houden voor ewig van jou.
      Ga nu en geniet van alle hemelpracht,
      Lieve mama rust daar nu maar zacht.

      Overige informatie
      Dankbaar zijn wij dat jij niet meer hoeft te lijden.
      Dankbaar zijn wij dat jij onze moeder en vrouw was.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 5   |   niet OK
        Al ruim zeven jaar geleden ben jij gestorven. Wat gaat de tijd toch snel. Ik mis je nog elke dag lieve mama.

        Frans -
        3 november 2009
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 4   |   niet OK
        Ik kwam dit tegen.... zoekend naar familie die er nog is .... en die er niet meer is ....

        Zeker een gemis........

        René Dupon -
        20 augustus 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 3   |   niet OK
        Lieve Mama,

        Het is nu al weer langer dan anderhalf jaar geleden dat jij bent overleden. Ik mis je nog altijd, ik mis je zelfs nog meer.

        Frans

        Frans Krassenburg -
        2 november 2003
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 2   |   niet OK
        Wat fijn dat u ook steun uit dit gedicht kan halen. En wat mij betreft mogen al die engelen terug naar de aarde komen zo vaak als zij willen.

        Dank voor uw mooie reactie.

        m.vr.gr.
        Frans

        Frans Krassenburg -
        13 oktober 2002
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 1   |   niet OK
        Graag wil ik reageren op dit prachtigen gedicht. Het spreek mij enorm aan, helaas ben ik mij partner ook verloren dus ik weet hoe het voelt mijn man is op 7-3-2002 overleden binnen twee dagen was er in eens een einde aan gekomen. Maar ik ben er van overtuigd dat de engel van u en de engel van mij zo nu en dan naar de aarde terug keren om de vleugels weer om ons heen te slaan zo blijven ze ons die kracht geven om toch weer verder te gaan. En kijken met een tevreden glimlach op ons neer. Met vriendelijke groet, Thea Molenaar.

        thea molenaar. -
        24 augustus 2002

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering