gedenkplaats van

Lies Kuvener

30-01-193327-12-2003
      Het was een goede moeder en oma(brom).Ze dacht eerst aan haar kinderen en kleinkinderen en dan aan haar zelf.Je hoefde maar te knippen met je vingers en ze deed het voor je ,ongeacht wie.Weer of geen weer ze ging er op uit met haar brommertje,maakte niet uit waar naar toe of voor wie.Helaas kwam de dag dat,die ziekte haar energie weg haalde.Gelukkig heeft ze niet lang te lijden gehad,dat is een troost voor ons,maar wel een heel gemis.Mama en lieve oma(brom),je blijft altijd in ons harten voortbestaan.

      Overige informatie
      Onze mama/oma(brom) heeft een hart van goud,
      eentje wat van je houd.
      Je moet haar eens laten gaan,
      maar dan vloeit er wel een traan.
      Het was een mama/oma wat alles had,
      je blijft voor ons een lieve schat

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 350   |   niet OK
        Nog elke dag laat ik een traan om jou,
        omdat ik je mis en nog altijd van je hou.
        Het is 8 jaar geleden maar voor mij als de dag van vandaag,
        maar waarom jij blijft mijn vraag.

        Het doet pijn als ik thuis kom en je er weer niet bent,
        maar ook dat niet iedereen je heeft gekend.
        Ik mis je nog elke dag,
        maar ik zie de toekomst met een lach.
        Omdat ik weet dat je geen pijn meer lijd,
        nooit meer voor jou die eeuwige strijd.

        ellen -
        17 december 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 349   |   niet OK
        in onze boom
        groen als nooit tevoren
        brandt één lampje niet

        het valt niet op
        het zit niet van voren
        eigenlijk niemand die het ziet

        het lampje is
        niet stuk of zo
        het geeft gewoon geen licht

        en wij …
        wij laten het gebeuren
        het zit toch niet in het zicht

        maar ergens
        in de nacht
        als alle andere lichtjes doven

        zien wij soms
        onverwacht
        en haast niet te geloven

        dat ene lichtje
        stilletjes fonkelen
        warmer, mooier dan de rest

        en weten wij weer
        dat elk lampje
        wil schijnen met de kerst
        Dan denken wij weer
        Aan onze dierbare met de kerst
        En vergeten wij weer even de rest



        rob -
        15 december 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 348   |   niet OK
        Het is nu al 7jaar geleden,
        dat jij tussen ons uit bent gegleden.
        Ik had kunnen verwachten, dat tijd de pijn niet zou verzachten.
        Ik doe mijn ogen even dicht en denk weer aan jou gezicht.
        De tranen lopen weer over mijn wangen, ik ga steeds meer naar vroeger verlangen.
        Hoe kan ik zonder degene van wie ik zoveel hou.
        Het leven is zo moeilijk zonder jou.
        Ik heb je nog nodig om altijd voor me klaar te staan, hoe kan ik als kind zonder moeder door het leven gaan?
        Jou terug krijgen is mijn grootste wens, maar ik ben ook een mens.
        Als mijn tijd is gekomen,
        zal ik jou terug zien zoals in mijn dromen.lieve mama mis je zo erg slijten doet het maar inwendig in mijn hartje doet het zo een pijn zal je nooit maar dan ook nooit vergeten mama

        ellen -
        2 mei 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 347   |   niet OK
        uit het oog ik kijk omhoog,
        ik kijk 8 jaar om mij heen.
        Maar ik kan je niet vinden.
        Je bent niet meer hier,
        maar daarboven.
        Ik hoop dat je rust?
        Zoveel mensen die van je hielden.
        Zoveel mensen die je nu moeten missen.
        Zoveel dingen...
        Ik kan het soms nog niet geloven dat jij hier niet meer bent.
        Je bent nu uit het oog,
        maar nooit uit het hart.
        wij zullen je nooit vergeten.


        rob -
        29 april 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 346   |   niet OK
        Zondag, moederdag zonder moeder

        lieve mam daarboven

        ik mis U nog elke dag

        de fijne gesprekken

        Uw lieve gulle lach



        lieve mam daarboven

        ik praat met je elke dag

        maar mist de antwoorden

        wilde dat ik haar zag



        lieve mam daarboven

        er brand een kaarsje

        kijk telkens naar je foto

        mam, o mam, ik mis U zo

        Anonieellen -
        28 april 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 345   |   niet OK
        Telkens weer.

        Het kaarsje brandt.
        Teken om jou niet te vergeten.
        Een emotionele band,
        gevoel van verdriet, niet te meten.

        De vlam brengt mijn gedachten,
        naar jou keer op keer.
        Om mijn gevoelens wat te verzachten,
        staat dat kaarsje er telkens weer

        rob -
        24 februari 2011

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 344   |   niet OK
        Mama,
        Ik weet nog dat ik je voor het laatst zag,
        Op die fatale dag.
        Je lag op bed zoals elke keer,
        Elke dag mis ik je meer en meer,
        Die Kut ziekte heeft je helemaal kapot gemaakt,
        Je hebt de strijd maar gestaakt.
        Je was moe je kon niet meer,
        Die ziekte deed je steeds meer zeer.
        Nu heb je je verdiende rust,
        Je bent nu al wel uitgerust.
        Lieve mama ik moet vanaf nu zonder jou verder leven,
        Je had me nog heel veel liefde willen geven.
        Ooit gaan we weer samen verder met ons leven,
        Alleen duurt dat nu nog even.
        Je kijkt vast van boven naar mij.
        En ik hoop dat je dan blij,
        Blij wordt van wat ik allemaal doe en hoe het gaat,
        En dan zie ik in dat het levne zonder jou ook verder gaat.
        Mama je bent voor altijd in me gedachten,
        Wil je voor altijd op me blijven wachten?
        Mama ik mis je.
        Kusjes Jacqueline

        Jacqueline -
        24 december 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 343   |   niet OK
        Na 70 jaar zag je het licht, 3 maanden ziek geweest.
        Ik hoop dat je dit gedicht, Vanaf daarboven mee leest.
        De laatste weken waren niet fijn, Ik voelde het al aankomen.
        Na zoveel jaren vol met pijn, Hebben wij afscheid van je genomen.
        Ik hoop dat het daar fijn is. Ik moet nu verder zonder jou.
        Het is voor mij een groot gemis, Aangezien ik zoveel van je hou.
        Je bent me oma, Dat heb ik altijd geweten.
        Waar jij nu ook heen gaat, Ik zal je nooit vergeten.
        Later als ik oma wordt, Zal ik aan je denken.
        Ik zal ze vertellen wie jij was, En dat ik blij mocht zijn om jou als oma te hebben.
        Lieve Oma, ik zal je missen. Ik zal altijd aan jou terug denken.
        En na heeeeeel veel jaren hoop ik jou weer te zien. Dan zal ik je alles vertellen.
        Oma uit het oog maar nooit uit mijn hart , ik hou van je !
        Dikke Dikke kus , Je Kleindochter Sharony

        sharony -
        24 december 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 342   |   niet OK
        Sneeuw

        Peinzend kijk ik uit mijn raam,
        En zie de wereld als in rouw.
        Kale bomen, nergens bloemen,
        En de lucht is dicht en grauw.

        Maar uit grijze wolkenvelden,
        Vallen vlokken naar benee,
        Brengen als uit 'n sprookjeswereld,
        Licht en vrede met zich mee.

        Langzaam gaat het al verdwijnen,
        Als door een wonder toegedekt;
        Zie, hoe 't witte, donzen sneeuwkleed,
        Het duister aan het oog onttrekt.

        Peinzend kijk ik uit mijn raam,
        Naar die wereld van de schijn.
        Mocht het, denk ik, eens op aarde,
        Voorgoed zo licht en vredig zijn

        rob -
        5 december 2010

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 341   |   niet OK
        Het diepste verdriet
        wordt zo dikwijls verzwegen
        Voor 't diepste geluk
        schieten woorden tekort
        Wij zijn met ons diepste
        verlangen verlegen
        Waar 't liefste bezit
        slechts herinnering wordt

        rob -
        13 november 2010

        Deel deze pagina:

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering