Je had het altijd over mooie films waar ik niet naar keek
Neo, Trinity, ja het zal ook wel. Ik lees liever
Wij konden wel samen vissen en goed dat we waren he
Dromend van een beter bestaan en een goed land
Het liep zo plotseling. We vissten samen en het leek wel
alsof de vis ons gegrepen had. Opeens splitsten onze paden.
Als het ware op een Halfweg. Ik weet dat jij keek naar Zwanen.
Of je zat in een stoeltje te praten over burchten en dikke muren.
Ik kijk naar boven en zie naast mij weiland en kanalen
En een kind speelt met een drone tot ergernis van de politie.
Altijd maar weer die ambtenaren he, zeiden we zo vaak.
Ik vis nog steeds en zie vliegtuigen opstijgen en landen
Af en toe denk ik dat er eentje is die naar jou gaat
Dat je toch op het vliegtuig bent gestapt
Maar ik weet beter. Mijn ogen zijn wazig door het water van
verdriet. Ik hoop dat jij van boven de andere mensen kunt
gidsen. Niet de mensen waarover wij spraken, in uniform.
Maar de echte integere en eerlijke mannen waarvan er nog
weinig bestaan. Jij was een van de laatsten. En het beloofde
land was een leugen. Dat wist jij al sinds je je interesseerde
voor de Bijlmer. Ook al woon ik hier en jij in Limburg, wij zijn
vrienden voor altijd en altijd.