gedenkplaats van

Marian Charmant - van der Ven

10-03-196115-04-2001
      Lieve Mama,

      Ik schrijf dit gedicht alleen voor jou,
      om je nog een keer te zeggen hoeveel ik van je hou.
      Helaas zeg ik je dit voor de laatste keer,
      want jij bent er nu niet meer.
      Twee kinderen heb jij groot gebracht,
      en je werkte voor ons dag en nacht.
      Jij hebt ons een gelukkig gezin gegeven,
      maar waarom mocht jij zelf niet verder leven ?
      Drie jaar geleden kreeg je met je gezondheid problemen,
      En hebben we afscheid moeten nemen.
      Jij vocht voor je leven tot het einde toe,
      al had je pijn, verdriet of was je moe.
      Jij hebt je ziekte moedig gedragen,
      want er is niemand die jou ooit hoorde klagen.
      Maar waarom moest jij sterven? Ik begrijp het niet,
      je laat ons achter met veel verdriet.
      Ze zeggen dat je verdriet van je af kunt schrijven,
      maar dit verdriet zal altijd blijven.
      Er is een ding, dat troost mij nog het meest :
      ik ben trots en dankbaar dat jij mijn moeder bent geweest.
      Jij zal altijd in mijn gedachten blijven, elke dag en elke nacht,
      het enige dat ik je nu nog kan zeggen, is : lieve Mama, rust zacht.

      Overige informatie
      Mijn moeder kreeg in 1998 borstkanker, ik was toen 11 jaar en mijn broertje 8. Eerst dacht de arts dat het een vetknobbeltje was. Mijn moeder werd geopereerd en toen bleek het toch kwaadaardig te zijn. De arts zei dat het weggehaald was en dat het nu goed was. Een half jaar later kreeg mijn moeder erge pijn in haar zij, het zat tussen haar oren zei de arts. Totdat ze op een dag haar bed niet meer uitkwam en met de ambulance werd opgehaald. Daar dachten ze eerst dat het galstenen waren. Na diverse onderzoeken bleek dat ze kanker aan haar lever had. Ze heeft chemokuren gehad en later bleek dat het ook uitgezaaid was naar haar botten en haar hoofd. Ze heeft erg moeilijke periodes gehad door de vele bestralingen en chemokuren. Ik vind dat ze haar ziekte moedig heeft gedragen en ondanks het verdriet en de pijn toch altijd een vrolijk mens en lieve moeder is gebleven...
      Mama ik zal je nooit vergeten....

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 18   |   niet OK
        Hallo iedereen ik ben het broertje van 8 dat in de tekst staat ik schrijf dit erop en wouw zeggen dat ik het nooit heb kunnen verwerken ik ga deze week met sandy naar mama haar graf ben er al 3 jaar niet geweest voel me zo kut hoopelijk kan sandy men verdriet kalmeren want aleen lukt het niet ben intussen 24 jaar en man man mama ik mis je zo hard hvj

        joey charmant -
        4 juli 2014
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 17   |   niet OK
        Beste Sandy,
        Heel toevallig kwam ik op de website met jouw gedicht voor Marian van de Charmant-v.d. Ven.
        Als goed naar de foto kijk dan denk ik dat ik Marian heb gekend. Ik denk dat ik met haar samen heb gewerkt. Ook weet ik nog dat ze getrouwd is. Het eerste kindje dat ze kreeg had als ik me goed herinner een oogziekte.
        Dus je begrijpt dat ik ervan opkeek dat Marian maar 40 jaar heeft mogen worden. Kun je mij zeggen of dit de Marian is waar ik me heb samengewerkt.
        gr, Martin

        M. Dreverman -
        21 juli 2009
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 16   |   niet OK
        Lieve Sandy, Ik heb speciaal vandaag 17 kaarsjes gebrand voor je moeder, je weet wel waarom. Je mam zou trots op jullie zijn geweest. Dikke knuffels van Ingeborg

        Ingeborg -
        17 maart 2007
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 15   |   niet OK
        Lieve Sandy, vandaag was je weer bij ons samen hebben we weer over je mam gepraat,als ik je zie ben ik erg trots op je, en weet wel,je mam ook! Je hebt een lieve vriend die jammer genoeg goed weet waar je over praat. Jullie samen zijn kanjers. kus tante harriette
        luf joe

        H.Charmant -
        12 september 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 14   |   niet OK
        Lieve Sandy, vandaag was je weer bij ons samen hebben we weer over je mam gepraat,als ik je zie ben ik erg trots op je, en weet wel,je mam ook! Je hebt een lieve vriend die jammer genoeg goed weet waar je over praat. Jullie samen zijn kanjers. kus tante harriette
        luf joe

        H.Charmant -
        12 september 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 13   |   niet OK
        Hoi lieve meid, Ik zie dus dat ook jij ook nog regelmatig deze site bezoekt. Gek eigenlijk want dat weten we denk ik niet eens van elkaar. Ik heb ook weer een kaarsje opgestoken voor je moeder want al hebben we het er niet vaak over, geloof me als ik je zeg dat ik weet hoeveel je haar mist. Dikken knuffels van mij, en ik ben echt reuze trots op je, je bent een prachtige jonge dame aan het worden Sandy!!!!

        Ingeborg -
        28 juli 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 12   |   niet OK
        Hallo iedereen... Ik wil iedereen heel erg bedanken voor de mooie reactie's. Degene die ook iemand moeten missen wens ik heel veel sterkte, want het is niet makkelijk... Nu alweer 3 jaar geleden, denk ik nog altijd terug aan de mooie tijden en hoe zei was... Zei die altijd zo lief was, Zei die altijd zo spontaan was, Zei die zo mooi was, Zei die mijn moeder is en blijft voor altijd... Dikke Knuffel aan mijn lieve mama...
        -XxX- Jes Sandy

        Sandy Charmant -
        22 juni 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 11   |   niet OK
        hallo Sandy
        ik ben ontroerd door jou gedicht, ik heb 2 jaar geleden mijn moeder ook verloren, niet aan kanker, maar hart problemen. ik herken zoveel in jou gedicht, dat ik het heb overgeschreven.
        een moeder verliezen is vreselijk, dat weten alleen degene die geen moeder meer hebben, dat is een grote verdriet wat een kind kan hebben.En beslist deze pijn gaat nooit meer over, je leven gaat wel verder, maar je mist die kleine dingetjes die je alleen met je moeder deed. Ik wens je heel veel sterkte met het verwerken van je verlies.

        jany -
        23 mei 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 10   |   niet OK
        Lieve Sandy,
        Tot tranen geroerd. Ik ken het zo goed, dat gevoel. Zelf heb ik afgelopen december mijn allerliefste zus Judith (staat hier ook) verloren aan borstkanker, zij was net 42 geworden en laat 2 kinderen van 11 en 8 achter, en haar man en ons natuurlijk. Ik herken zoveel van jou moeder in mijn zus!! Ik heb een aantal kaarsjes voor jou moeder en voor jou aangezet in de hoop dat je ziet dat er nog altijd mensen zijn die met jou en je familie meeleven. Heel veel sterkte voor de toekomst gewenst.

        Caroline Rovers -
        4 maart 2004
      • Persoonlijke reactie...
        reactie 9   |   niet OK
        Dank je wel voor je lieve berichtje...
        Ik wordt er stil van... Kus Sandy

        Sandy -
        30 september 2003

      Wat is uw herinnering?

      Deel ook uw herinnering