gedenkplaats van

Marije Breedt Bruijn

19-11-197615-08-2020
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Ayschlaine Profas
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Ayschlaine - Groningen
        27 augustus 2020
        reactie 37
      • Kirsten de Lange
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Kirsten - Groningen
        26 augustus 2020
        reactie 36
      • Kirsten de Lange
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Kirsten - Groningen
        26 augustus 2020
        reactie 35
      • AnnaMarie Kramer
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        AnnaMarie - Hoorn
        23 augustus 2020
        reactie 34
      • In Gedanken bei euch...
        reactie 33   |   niet OK
        Lieber Egbert, liebe Tura, und liebe Ella.
        Zu tiefst erschrocken kam heute die Nachricht von Marijes Tod bei mir an. Mir fehlen die Worte, erstrecht auf niederländisch, um euch meine Anteilnahme zu schicken. Darum Möchte ich gerne auf Deutsch schreibe und hoffe ihr könnt mich trotzdem verstehen.
        Als ehemalige Kollegin und Nachbarin von der Zeehelder Buurt durfte ich Marije kennen und schätzen lernen. Ich werde definitiv nicht vergessen, dass ich durch Marije original niederländische “schaatsen” ausprobieren konnte - ein Tag mit sehr viel Lachen auf dem Eis...
        Sie gehört zu den besonderen Menschen, die man immer um sich haben möchte - liebevoll, fröhlich, einfühlsam und immer Dankbar. Das möchte ich jetzt auch sein! Besonders dankbar, dass ich Marije kennenlernen durfte. Ich werde sie in meinem Herzen weiter leben lassen und ihrem Vorbild folgen und jeden Tag genießen und Dinge tun, die das Leben schöner machen.
        Ich schicke euch ganz viel Liebe, Kraft und Stärke für jeden kommen Tag in eurem Leben. Ik ben in gedachten bij jullie ✨🌻🌳🌻✨
        Stephanie Rosenboom

        Stephanie - Kantorsgatan 3, 25455 Helsingborg, Zweden
        23 augustus 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 32   |   niet OK
        Lieve Egbert, Thura en Ella,
        Diep geraakt waren we toen we hoorden dat Marije is overleden. Een mooi en lief mens! Via deze weg willen wij jullie condoleren met dit grote verlies. Wat kun je zeggen... .. Wens jullie alle sterkte en veel kracht toe. In gedachte leven we met jullie mee.

        Hilde , Sterre en Rimme , Van Speijkstraat 33

        Hilde - Groningen
        22 augustus 2020

        Deel deze pagina:

      • Lieve Marije
        reactie 31   |   niet OK

        Wij hebben elkaar leren kennen via Thijs. Zo kwamen we een aantal jaren bij elkaar op verjaardagsfeestjes. Op één van die feestjes kreeg ik, in een grote tas met drop, het boek 'Drop' van Egbert en jou. Ik vond en vind het nog steeds een erg mooi boek! Het verhaal heeft voor mij, in al zijn eenvoud, een diepere betekenis.
        En nu heb ik het er weer bij gepakt en denk ik aan jou...

        En dan neem ik thee mee...

        Ik had je zo graag meer tijd hier gegund met Egbert en je prachtige meiden...

        Liefs, Martine


        Martine - Haren
        22 augustus 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 30   |   niet OK
        Lieve familie,
        Niet te geloven dat jullie verder moeten zonder Marije. Lieve moeder van Ella en Thura.
        In de ‘Starter’-tijd van onze bevriende dochters Ella en Christine spraken we elkaar met een zekere regelmaat. We zullen Marije herinneren als een lieve, vriendelijke, creatieve, mooie vrouw, moeder en echtgenote! We wensen jullie heel erg veel sterkte. Heel veel liefs van Martin, Christine en Corinne

        Corinne - Groningen
        22 augustus 2020

        Deel deze pagina:

      • Samen groot geworden
        reactie 29   |   niet OK

        Brief voor Marije
        Veel te jong. Maar dat zal je van iedereen wel horen….
        Onbegrijpelijk dat je er niet meer bent.
        Je bent meer dan 10 jaar mijn beste vriendin geweest, we zijn samen groot geworden, naar volwassenheid toegegroeid. We hebben daarin bijna alles samengedaan.
        Ik denk daardoor nog vaak aan je, terwijl we al lang geen contact meer met elkaar hebben. Het was toen we gingen studeren ‘uit’ gegaan. Waardoor snap ik nog steeds niet zo goed. Ik heb er verdriet van gehad.

        Toen je vanuit Amsterdam in Groningen kwam wonen was je het nieuwe meisje in de klas (we waren 8 volgens mij). (zie klassefoto's). Je was interessant. We hadden een klik. Karina en ik waren al vriendinnen en jij kwam bij ons. We trokken veel samen op. Met ruzie over wie de baas mocht zijn en dus mocht beslissen welk spel we zouden doen. 😉
        Wat grappig was dat jij je ‘zokken’ aan deed, en we in ‘see’ gingen ‘swemmen’ 😊 Je zei dat dat echt Amsterdams was. Trots op je achternaam (van adel!), die bijna iedereen de eerste keer verkeerd schrijft 😉. En wat leuk dat je man je naam heeft aangenomen.
        Zwemles was verrot. Dat vonden we allebei. We hadden buikpijn als we opstonden, naar in de bus en klote zwemles. Ik had geen reden, ik was gewoon bang, maar jij wel. Je had een bootongeluk gehad (of was het Hannahs vriend?) en was daardoor bang geworden voor water. Huilend emmertjes water over je hoofd gooien in opdracht van de badmeester. Wat een kutzooi. Ik zat in het andere bad mee te lijden.
        Maar we hebben het overleefd en gehaald- met wat hulp van andere zwemlessen (schoolzwemmen was didactisch niet zo best ingericht).
        In de bovenbouw bij Siebe. Groep 6 vond ik heel zwaar- ik was niet zo assertief. Jij veel meer. Als iemand stom deed trok jij je mond wel open! Ik vond dat heel stoer van je, maar soms ook lastig omdat je ook ruzies aanging… ik ben wat meer conflict vermijdend 😊.
        Toen we 7e en 8e jaars waren hadden we veel leukere jaren. Onze eerste verliefdheden en vriendjes 😊 ja, we waren er jong bij. Maar nog zo onschuldig.
        We gingen samen naar de middelbare school- het Werkman college. Ik vooral omdat ik het fijn vond om met jou mee te gaan. Jij omdat je een duidelijke keuze had gemaakt. Ik hobbelde wat achter je aan :)

        We hebben zo enorm veel gelachen samen! Jongens werden helemaal gek van ons gegiebel en geklets. We schreven schriften vol met briefjes aan elkaar- vaak in rondjes langs de randen tot in het midden en dan verder op een nieuw papier, of op bierviltjes. We maakten tekeningen, doodles, grapjes… maar letten net genoeg op om de havo in één keer te halen 😊
        We deden samen aikido aan de A straat, wij helemaal in een deuk!! Wat de serieuzere volwassenen ons niet altijd in dank afnamen. Mijn vuist verdween in het vet van de buik van mijn tegenstander!!! Voor een pubermeisje het toppunt van viezigheid en humor.
        De foto- en doka cursus was ook superleuk. We delen onze interesse voor creatief bezig zijn. Je had het aan de stok met de tekenleraar die je steeds probeerde te dwingen om het hele papier te gebruiken, groter te werken… wat jij vertikte 😊 Onze handenarbeid docent deed niks (overspannen en dronken begreep ik pas later), dat gaf ons enorm veel vrijheid om te doen wat we leuk vonden en allerlei dingen uit te proberen. Sieraden maken, klei, metaal, hout, etc.
        Havo 4 was een bijzonder jaar, toen raakten we bevriend met een nieuwe groep- tijdens skûtsje zeilkamp. Eerst had je verkering met Sieb, maar later bleek Egbert de liefde van je leven… dat je hem zo vroeg al tegen kwam! Bijzonder.

        We hebben samen op Maja’s huis gepast (zie de kat die we lebberlinda noemden..) ze zoog aan je lip- ieks. Dat was oefenen in op onszelf wonen. Ik ben een paar keer mee geweest naar je vader in Amsterdam (wat met mijn heimwee een hele stap was), we hebben met Egbert en de groep gezeild. Het was een heerlijke tijd! En moeilijk, omdat we op zoek waren naar wie we waren, hoe we ons tot elkaar verhielden, verbondenheid, afstand, identiteit. Ingewikkelde vraagstukken.

        Je bent enorm belangrijk geweest voor mij. Ik keek naar je op. Ik vond je sterker en stoerder en populairder. Ik wilde ook van die prachtig krullen en we hebben zoveel lol gehad met elkaar.
        Ik heb je op facebook af en toe gezien en gesproken. Ik vond het zo bizar om jullie kinderen te zien- wat lijken ze ongelooflijk veel op jullie. Heel gek om Marije in jongere versie terug te zien.

        Ik hoopte dat we, als we wat ouder werden, nog tijd zouden hebben om herinneringen op te halen bij een koppie thee of wijntje. We delen ons verleden, onze vormende jaren, maar ook veel interesses en hobby’s (creatief bezig zijn, moestuinderen, theedrinken 😊)
        Wat jammer dat dat nu niet meer kan. Er is geen tijd meer.
        Ik denk nog veel aan je Marije.
        Liefs van Sandra



        Wat een verlies.
        Wim en Hannah
        Aart
        Egbert, Thura en Ella
        Ik kan niet bevatten wat dit voor jullie moet betekenen, daar kan ik alleen maar naar raden.
        Ik voel het verdriet drukken op mijn borst en het knijpt mijn keel dicht. Ik wens jullie kracht en liefde en de kunst om van het leven te genieten zolang je het hebt.
        Knuffel van Sandra


        Sandra - Groningen
        21 augustus 2020

        Deel deze pagina:

      • Deniz Van der Velde
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Deniz - Groningen
        21 augustus 2020
        reactie 28

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie