gedenkplaats van

Marijn Schalij

06-02-197406-11-2017
      Het overweldigende medeleven helpt het gat dat Marijn achterlaat te verkleinen.(Druk op 'lees meer') Dank hiervoor.
      December 2017

      Dankzij uw gulle gift hebben wij ruim €3500 aan de hersenbank overgemaakt.

      ( Tijdens de borrel werd muziek gedraaid die te beluisteren is op Spotify,
      onder de naam: Marijn Schalij )

      Waar denk je aan als je aan Marijn denkt... Wil je deze herinneringen met ons delen.

      Hieronder kan je een stukje lezen uit de laatste brief van Marijn.

      Verwachtingen Marijn 6 november 2017
      Ik heb besloten, ik stop ermee. Na 43 jaar vechten, op mijn tenen lopen, na een opname in 2010. Na er weer een beetje uit klimmen en weer terugvallen, is mijn koek op.  Ik kan niet meer. De laatste weken ga ik trillend door het leven. De spanning is te groot. Sliep ik voorheen nog, nu zijn de nachten lang en zwart.  Ik kan alleen maar malen, piekeren en in vicieuze cirkels denken. Ik kom er niet uit.
      Ik ben ziek. Te ziek. Mijn hersenen krijgen het niet meer voor elkaar om daadwerkelijk anders te gaan denken. Alles is negatief....... Ik weet met mijn verstand prima dat ik oké ben, dat ik er mag zijn. Dat iedereen goeie kanten heeft en mindere. Ik weet dat er veel mensen van mij houden en dat ze mij niet kwijt willen. Mijn gevoel daarentegen ziet het totaal anders. Ik heb gefaald, keer op keer.  Het lukt me maar niet om het wat luchtiger te zien, erom te lachen en het van me af te laten glijden.
      Ik ben altijd maar jaloers op anderen. Ik vergelijk mezelf altijd maar met anderen. En kom daar altijd slecht uit. 
      Al die lieve vriendinnen die ik heb, de tijd zal alle wonden helen. Jullie hebben elkaar. Houdt elkaar goed vast en koester elkaar. 
      Menno gaf ook al aan dat de zorg om mij wel groot is en dat het erg veel van hem kost. Dat zal ook gelden voor mama en papa, Corinne en Ariane. Ik wil dat niet meer. Ik wil dat jullie die zorg om mij niet meer hoeven te hebben. Steek die energie in fijne dingen en voor nu in de zorg voor de meiden. 
      Ik voel me vreselijk schuldig naar mijn allerliefste meiden ...dit mag je je kinderen niet aan doen...maar ik kan niet meer.  Goed voor jezelf zorgen.....hoe doe je dat als je jezelf niet lief, aardig vindt. Ik heb het nooit oké met mezelf gehad.... Mensen die mij al heel lang kennen .....weten dat. Die eeuwige worsteling, strijd en zoektocht.

      Nu heb ik rust, rust in mijn hoofd en lijf. 

      Echt......het spijt mij.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • Will  Heijndijk
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Will Heijndijk - Oostvoorne
        8 december 2017
        reactie 224
      • Juiste woorden
        reactie 223   |   niet OK
        Al weken zoek ik naar de juiste woorden maar hoe moeilijk is het deze gevoelens onder woorden te brengen. ...
        Ik kende Marijn via mijn zus Andrea maar zal me haar als persoon altijd blijven herinneren en denk nog dagelijks aan haar. Ik vond haar direct maar oprecht, geïnteresseerd en soms cynisch maar vooral leuk. Ze had ook zeker een vriendin van mijzelf kunnen zijn. Ik weet dat mijn zus en haar zoontje Rijk haar enorm zullen missen in hun leven want ook daarop had zij zeker een speciale toevoeging.
        Hoe verdrietig word ik nog steeds van de gedachte dat Marijn dit helaas zelf zo anders voelde en continue met deze strijd heeft moeten leven...
        Ik hoop dat Marijn de rust heeft gevonden en wens haar man en kinderen heel veel sterkte bij het verwerken van dit enorme verlies...

        Liefs,
        Esther Chaudron-Van der Linden

        Esther Chaudron-Van der Linden - Oud-Beijerland
        7 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Deta Blok
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Deta Blok - Oostvoorne
        6 december 2017
        reactie 222
      • Creatief platform Oostvoorne
        reactie 221   |   niet OK

        Zullen we gewoon samen een toneelgroep opzetten, dachten we juni 2016?
        Zou best leuk zijn, toch? En dat is wat we samen deden, eerst een juf/regisseur vinden, financieel plannetje maken, ruimte zoeken en daarna de cursisten. We konden elkaar hierin zo gemakkelijk vinden, de taken waren zo verdeeld. En, tot onze verbazing, startten we in maart 2017 onze eigen groep: Creatief Platform Oostvoorne. Onder leiding van Margareth van Rooijen en Germaine Compier ging het gewoon van start. Met het koffiezetapparaat achter in de auto reden we iedere maandag samen naar het Overbos. Met veel plezier kwamen er mooie stukjes naar voren. Marijn was geweldig als Turkse vrouw met bijpassend accent (2de foto)! Na een paar weken lessen gingen we voor de volgende stap in ons plan, nl. een belevingstheaterstuk schrijven. Helemaal vanuit de creativiteit van de groep. Uit de brainstorm kwam het idee om als locatie Aan Zee te vragen. Na de zomer zijn we gaan schrijven en ik kan met trots zeggen dat we het script "A day at Aan Zee" nu net klaar hebben. We waren allemaal kapot van het verlies van jou, Marijn. Zo'n energieke vrouw met zoveel mooie talenten. Inmiddels weten we dat je hier zelf een flinke tol voor betaalde. Je twijfelde aan jezelf, maar lieverd, dat was echt, echt niet nodig. Als groep zijn we extra gedreven er iets heel moois van te maken. Je zit in ons hart en gaat straks mee op de buhne! Rust zacht, meissie.
        Margo Reitsema


        Margo Reitsema - Oostvoorne
        6 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Vakantie herinneringen
        reactie 220   |   niet OK
        Wat een vreselijk droevig bericht van Marijn haar overlijden... en na het lezen van haar afscheidsbrief, spreek ik de hoop uit (namens ons hele team van SWS Sailing) dat jullie aan boord van de Sila hebben genoten met zijn allen en fijne vakantie herinneringen samen kunnen koesteren. We wensen Floris en Maaike, Menno, Mette & Blijke, en de rest van familie en vrienden van Marijn heel veel sterkte toe.
        Met een hartegroet van Nathalie D'Alessandro

        Nathalie D'Alessandro - Hoogland
        6 december 2017

        Deel deze pagina:

      • Marijn met de mooie stralende lach!
        reactie 219   |   niet OK
        Hoelang is het geleden? Jij, de oudste nicht van Tal.
        Toen ik 16 jaar was, kwamen jij en Menno bij de fam Pous oppassen en ging jij met Marlous met ons mee naar de Tapperij!
        Vervolgens jaren later, wij(Tal en ik) runden de Gouden Bal, wat was jij trots op je “kleine nichtje”.
        Eén van onze eerste grote festiviteiten was het concert van Blof, jij en een vriendin waren als gast aanwezig. Of soms zagen wij elkaar bij ons op het terras met paps, mams en opa en moemoe.
        Verder hadden wij geen contact, maar op de achtergrond volgde ik jullie, ik werd altijd door “de fam” op de hoogte gehouden. Nog steeds samen met je jeugdliefde Menno en twee pracht dochters gekregen.
        Hoge pieken en diepe dalen, dat was jouw leven. Ieder heeft toch ups en downs? Althans zo denken veel mensen. Wat ging er veel om in jouw hoofd?
        Helaas waren jouw downs dieper, dan jouw ups. Proberen, proberen, proberen, maar het lukte niet! Veel weet of begrijp ik van jouw gedachten niet. Wel weet ik, als ik alle deze mooie bovenstaande berichten lees, dat je een geweldig, geliefd persoon bij ieder bent geweest.
        Nu in al onze harten….

        Your candle's burned out long before
        Your legend ever will

        Anouck Steenbeek - Los Llanos de Aridane(Canarische eilanden)
        29 november 2017

        Deel deze pagina:

      • mettte bleeksma
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        mettte bleeksma - oostvoorne
        29 november 2017
        reactie 218
      • Stilte
        reactie 217   |   niet OK
        Het is in de stilte na haar overlijden en voor de feestdagen dat ik toch nog wat woorden hier achterlaat. Hoewel in Lathos toch pas later met Marijn geklikt, op een keer Parade in Utrecht, met Jet. Weinig woorden en toch het grote begrijpen. Januari 2016 met geweldige rode lippen, wat een prachtvrouw! Heerlijk dat ze dit vanuit de lustrum reis nog eens deelde. Niet terug te draaien dat ik haar toen niet meer in persoon mee heb gemaakt. Heel lief hoe ze aan me dacht. Als er bezoektijden in de hemel waren, zou ik haar een knuffel gaan geven.
        Maar die zijn er niet, en zodoende gaat mijn hart nu uit naar haar gezin met de wens dat zij warmte vinden bij elkaar en rust zullen vinden met dit vreselijke verlies.
        Jantine

        Jannetje Schoute - Parijs
        28 november 2017

        Deel deze pagina:

      • Marianne Oorschot
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Marianne Oorschot - Oostvoorne
        27 november 2017
        reactie 216
      • Geschrokken
        reactie 215   |   niet OK
        Lieve Marijn,
        Als titel heb ik 'geschrokken' geschreven. Want geschrokken ben ik, diep, diep geschrokken van jouw (plotselinge) overlijden. We hebben samen de opleiding tot operatieassistente gedaan in het Westeinde Ziekenhuis. Ik ken je als vrolijk, enthousiast, energiek, gek en altijd in voor een geintje. Je kwam veel bij ons over de vloer, we zijn veel op stap gegaan, uiteraard zaten we ook samen in de schoolbanken. Mede door jou was die tijd super leuk! Aangezien we elkaar jaren niet hebben gezien wist ik niet van jouw 'donkere kant'. Wat een strijd heb jij gevoerd, wat zal jij je eenzaam hebben gevoeld. Vreselijk verdrietig vind ik het, maar berust me erin dat dit is wat jij wilde en dat je nu rust hebt.
        Veel liefs, Karen

        Karen Reijman (van Maastricht) - Den Haag
        23 november 2017

        Deel deze pagina:

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie