gedenkplaats van

Marja Stapelmann-Steenkamp

12-09-196701-02-2020
      Dit is een algemene kennisgeving om u op de hoogte te brengen van dit verlies. U kunt dit bericht delen met andere bekenden. Naast informatie rondom het afscheid kunt u hier ook zelf reageren. Uw herinnering, reactie of condoleance wordt zeer op prijs gesteld.

      Voeg uw reactie of herinnering toe met:

      • 6 Maart - door jou
        reactie 44   |   niet OK
        De apps ongelezen
        Het bed onbeslapen
        De telefoon onbeantwoord
        De puzzel onafgemaakt
        De boekjes ongelezen
        De tranen ongetroost

        Maar ook veel steun van vrienden en familie

        Volker - Almere
        6 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Al weer 1 maand
        reactie 43   |   niet OK
        Het kan niet het klopt niet het mag niet
        Het kan niet...
        zoveel dingen nog te doen
        Het klopt niet...
        zoveel leven nog te leven
        Het mag niet...
        zoveel samen nog te zijn

        Volker - Almere
        1 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Ik mis je zo
        reactie 42   |   niet OK

        Volker - Almere
        1 maart 2020

        Deel deze pagina:

      • Gedicht
        reactie 41   |   niet OK
        God plukt de mooiste bloemen eerst

        Bekend bij familie - Doetinchem
        24 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Van Begin naar Einde
        reactie 40   |   niet OK
        van baby naar vrouw
        van vrouw naar moeder
        Christine, Dirk ze was zo verschrikkelijk trots op jullie!
        en van jaar naar jaar een gelukkig leven

        maar toen...

        van gezond naar ziek zijn
        van lezen naar Dr Pol kijken
        van borduren naar Phil en Kirstie kijken
        en van puzzelen naar kerstfilms kijken

        van lopen naar zitten
        van boven naar beneden slapen
        van buiten zijn naar binnen blijven
        en van zitten naar liggen

        van vasthouden naar loslaten
        van leven naar dood
        van warm naar koud
        en van lichaam naar as

        maar ook... van angst en pijn naar rust

        van samen naar alleen
        van tegenwoordige tijd naar verleden tijd
        van aarde naar jouw hemel
        en van mijn armen naar mijn hart

        Volker - Almere
        9 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Gezamenlijk afscheid van Marja Stapelmann in het crematorium
        reactie 39   |   niet OK
        Op zaterdag 8 februari hebben we met ongeveer 100 gasten afscheid genomen van Marja. Een mooie aan de buitenkant gestoffeerde kist met bloemen van Janneke Brinkman en heel veel mooie bonte bloemen. Het was warm en liefdevol.
        Op enig moment heb ik een verhaal van verbinding verteld een verhaal over het mooiste hart.

        Uw hart, jouw hart, mijn hart, ons hart!

        Het mooie hart
        Op een dag stond er een jonge man in het midden van de stad en zei dat hij het mooiste hart had van de vallei. Er kwamen veel mensen om zijn hart te bewonderen want het was perfect. Geen vlekje, geen enkele fout. Iedereen was het erover eens: het was het mooiste hart dat ze ooit hadden gezien. En de jongeman was erg trots.
        Plotseling kwam er een oude man die naast de jongeman ging staan en die zei: “jouw hart is lang zo mooi niet als dat van mij. ” De oude man pakte zijn hart en liet het zien. De mensen en de jongeman keken naar het hart van de oude man. Het klopte stevig maar het zat vol littekens, sommige stukken waren weggehaald en vervangen door andere. Ze pasten niet allemaal en in sommige delen van het hart zaten diepe holtes waar stukken misten.
        De mensen staarden hem aan, hoe kon hij zeggen dat zijn hart mooier was? De jongeman lachte en zei: “je bent een grapjas om jouw hart met het mijne te vergelijken. Het mijne is perfect en het jouwe is een ramp van gaten en tranen.” Ja, zei de oude man: ”Het jouwe ziet er perfect uit, maar ik zou niet willen ruilen.”
        De mensen werden stil toen de oude man door ging met praten: ieder gat staat voor een mens die ik mijn liefde gaf. Ik trek een stuk uit mijn hart, geef het aan de ander en vaak geven ze me een stuk van hun hart terug dat past in het lege stuk van mijn hart. Maar omdat de stukken niet hetzelfde zijn heb ik wat ruwe randen die ik zeer waardeer omdat ze me herinneren aan de liefde die we deelden.
        Soms gaf ik een stuk van mijn hart en kreeg ik niets terug. Dat zijn de lege plekken. Het geven van liefde is soms een risico. Maar zelfs als de gaten pijn doen blijven ze open en herinneren ze me aan de liefde die ik voel voor deze mens. Ik hoop dat ze op een dag terugkomen om de lege plek op te vullen. Zien jullie wat echte schoonheid is?
        De jongeman stond in stilte en er liepen tranen over zijn gezicht. Langzaam liep hij naar de oude man, pakte een stuk van zijn perfecte hart beet en trok het eruit. Met trillende handen bood hij het aan de oude man aan. De oude man nam het aan het plaatste het stuk in zijn eigen hart. Vervolgens nam hij een stuk van zijn eigen gekerfde hart en vulde de wond van het hart van de jongeman. Het paste niet precies.
        De jongeman zag nu zijn eigen hart, niet langer perfect maar mooier dan ooit tevoren omdat hij de liefde van de oude man voelde stromen in zijn hart. Ze omhelsden elkaar, liepen gezamenlijk weg en lieten geraakte mensen in stilte achter.

        Sander - Nieuwersluis
        9 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • We vergeten je niet!
        reactie 38   |   niet OK

        Lieve Marja en nabestaanden,

        Samen met Christine reed ik elke week paard op het AHC. En elke week gingen trouw onze moeders mee. Terwijl Christine en ik geconcentreerd bezig waren, bleven de moeders beppen (en soms wat mestscheppen). We groeiden steeds meer naar elkaar toe, lieten weten op wie we mochten rijden, hielpen elkaar met (heeeeeel snel) opzadelen, opstappen en kregen het steeds gezelliger met z’n vieren.

        Het werd nog gezelliger toen Marja ook mee ging dansen! In o.a. pinguïn pakken hebben we leuke en gezellig momenten beleeft.

        En hoewel we misschien niet super dichtbij je stonden; je blijft in ons hart en onze herinneringen.

        Op de foto staat Christine te paard, juli 2015. De foto is gemaakt door mijn moeder samen met Marja.


        Romy - Almere
        8 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Persoonlijke reactie...
        reactie 37   |   niet OK
        Lieve Marja,
        Heel lang hebben wij elkaar niet gekend, maar ondanks dat heb je wel een ontzettend goede afdruk achter gelaten. We hebben gelachen tijdens de danslessen en genoten van jou warm en lief karakter. Mijn dank daarvoor.
        Liefs je dansjuffie

        Veel sterkte voor familie, vrienden en kennissen,
        Manon Hussem

        Manon - Almere
        8 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Zelfde passie
        reactie 36   |   niet OK
        Wij hebben elkaar ontmoet bij paardrijles bij Almeersch Hippisch Center. Daar deelde wij onze passie voor paardrijden. Later bleek dat onze dochters de zelfde passie hadden en ook goed met elkaar konden vinden. Daar spraken wij elkaar weer. Ja kon je verhaal kwijt. Dat luchte voor jouw op. Even later kwamen we nig op een gezamenlijke passie. Dat was dansen. Jammer genoeg hebben we dat noteert lang kunnen delen. Ieder van ons kreeg mankementen waardoor we minder ernaar spraken. We hadden onze dochters nog. Maar zij stopte ieder bij AHC. We verloren elkaar waar uit het oog. Helaas ben je niet met in ons midden. Maar de herinnering blijft.

        Sonja - Almere
        8 februari 2020

        Deel deze pagina:

      • Yvonne Kool
        Er is een reactie aan de nabestaanden achtergelaten door:
        Yvonne - Almere
        8 februari 2020
        reactie 35

      Laat nabestaanden weten dat u aan hen denkt

      Plaats een reactie